ശിവപുരാണമ്

പിതൃഭ്യാം ജഗതോ നിത്യം സ്നാനപാനോപയോഗതഃ അവാപ്തപുണ്യസംസ്കാരഃ പ്രസരദ്ഭിരിതസ്തതഃ

ലോകത്തിന്റെ ദൈവിക മാതാപിതാക്കൾ ദിവസേന അവിടുത്തെ വെള്ളം കുളിക്കാനും കുടിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അതിന് വിശുദ്ധതയും മഹത്വവും ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ പുണ്യം എല്ലിടത്തും വ്യാപിക്കുന്നു.

ലഘുശീതലസംസ്പര്ശൈരച്ഛാച്ഛൈര്നിര്ഝരാമ്ബുഭിഃ അധിരാജ്യേന ചാദ്രീണാമദ്രീരേഷോ ഽഭിഷിച്യതേ

വെളിച്ചവും തണുപ്പും നിറഞ്ഞ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടെ സ്പർശം കൊണ്ടും, ഉണക്കിയ വെണ്ണപോലെയുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടും, ഈ പർവ്വതം മലകളുടെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

നിശാസു ശിഖരപ്രാന്തര്വര്തിനാ സ ശിലോച്ചയഃ ചംദ്രേണാചല സാമ്രാജ്യച്ഛത്രേണേവ വിരാജതേ

രാത്രിയിൽ, അതിന്റെ ഉന്നതമായ കൊടുമുടി ചന്ദ്രനാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മലകളുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രാജച്ഛത്രം പോലെ അതി മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു.

സ ശൈലശ്ചംചലീഭൂതൈര്ബാലൈശ്ചാമരയോഷിതാമ് സര്വപര്വതസാമ്രാജ്യചാമരൈരിവ വീജ്യതേ

ആ പർവ്വതം, കളിയാട്ടം ചെയ്യുന്ന യുവതികളുടെ കൈകളാൽ, എല്ലാ മലകളുടെയും സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചാമരങ്ങൾ പോലെ വീശപ്പെടുന്നു.

പ്രാതരഭ്യുദിതേ ഭാനൌ ഭൂധരോ രത്നഭൂഷിതഃ ദര്പണേ ദേഹസൌഭാഗ്യം ദ്രഷ്ടുകാമ ഇവ സ്ഥിതഃ

പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ പർവ്വതം, കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം ഭംഗി കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.

കൂജദ്വിഹംഗവാചാലൈര്വാതോദ്ധൃതലതാഭുജൈഃ വിമുക്തപുഷ്പൈഃ സതതം വ്യാലമ്ബിമൃദുപല്ലവൈഃ

പക്ഷികളുടെ കുയിലുകളും, കാറ്റിൽ അലയുന്ന വള്ളികൾ, ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വീണുപോകുന്ന പുഷ്പങ്ങൾ, തൂങ്ങിയിരിക്കുന്ന മൃദുലമായ ഇലകൾ—ഇവയൊക്കെയും അവിടെയുണ്ട്.

ലതാപ്രതാനജടിലൈസ്തരുഭിസ്തപസൈരിവ ജയാശിഷാ സഹാഭ്യര്ച്യ നിഷേവ്യത ഇവാദ്രിരാട്

വള്ളികൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ട, വൃക്ഷങ്ങൾ തപസ്സുകാരെപ്പോലെ, വിജയാശംസകൾ അർപ്പിച്ച്, ആ മലരാജാവിനെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ കാണാം.

അധോമുഖൈരൂര്ധ്വമുഖൈശ്ശൃംഗൈസ്തിര്യങ്മുഖൈസ്തഥാ പ്രപതന്നിവ പാതാലേ ഭൂപൃഷ്ഠാദുത്പതന്നിവ

താഴോട്ടും മേലോട്ടും വലത്തോട്ടും മുഖം തിരിച്ചിരിക്കുന്ന കൊടുമുടികൾ കൊണ്ട്, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പാറി ഉയരുകയോ, പാതാളത്തിലേക്ക് വീഴുകയോ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ആകുന്നു.

പരീതഃ സര്വതോ ദിക്ഷു ഭ്രമന്നിവ വിഹായസി പശ്യന്നിവ ജഗത്സര്വം നൃത്യന്നിവ നിരന്തരമ്

എല്ലാ ദിക്കിലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ പർവ്വതം ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെയും, മുഴുവൻ ലോകം കാണുന്നതുപോലെയും, നിരന്തരം നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയും തോന്നുന്നു.

ഗുഹാമുഖൈഃ പ്രതിദിനം വ്യാത്താസ്യോ വിപുലോദരൈഃ അജീര്ണലാവണ്യതയാ ജൃംഭമാണ ഇവാചലഃ

പ്രതിദിനം തുറന്നിരിക്കുന്ന ഗുഹാമുഖങ്ങളും, വിശാലമായ ഉള്ളറകളും കൊണ്ട്, ആ പർവ്വതം അശാന്തമായ ഭംഗിയിൽ നിന്ന് ആലസ്യത്തോടെ വായ് വെട്ടുന്നതുപോലെയാണ്.

ഗ്രസന്നിവ ജഗത്സര്വം പിബന്നിവ പയോനിധിമ് വമന്നിവ തമോന്തസ്ഥം മാദ്യന്നിവ ഖമമ്ബുദൈഃ

മുഴുവൻ ലോകം വിഴുങ്ങുന്നതുപോലും, സമുദ്രം കുടിക്കുന്നതുപോലും, ഉള്ളിലെ ഇരുണ്ടതൊഴുകുന്നതുപോലും, ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങളുമായി ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലും ആ മല കാണപ്പെടുന്നു.

നിവാസ ഭൂമയസ്താസ്താ ദര്പണപ്രതിമോദരാഃ തിരസ്കൃതാതപാസ്സ്നിഗ്ധാശ്രമച്ഛായാമഹീരുഹാഃ

അവിടുത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, കണ്ണാടിപോലെയുള്ള വയറുകളോടുകൂടി, സൂര്യപ്രകാശം തടയുന്ന തണലുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ടും, സ്നിഗ്ധമായ ആശ്രമങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കൂടുതൽ തണുപ്പോടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സരിത്സരസ്തഡാഗാദിസംപര്കശിശിരാനിലാഃ തത്ര തത്ര നിഷണ്ണാഭ്യാം ശിവാഭ്യാം സഫലീകൃതാഃ

അവിടുത്തെ നദികൾ, തടാകങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സ്പർശത്തിൽ തണുത്ത കാറ്റുകൾ, ശിവനും പാർവതിയും ഇരുന്നിടങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും ഫലപ്രദമാകുന്നു.

തമിമം സര്വതഃ ശ്രേഷ്ഠം സ്മൃത്വാ സാമ്ബസ്ത്രിയമ്ബകഃ രൈഭ്യാശ്രമസമീപസ്ഥശ്ചാന്തര്ധാനം ഗതോ യയൌ

അവനെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനെന്നു ഓർത്ത്, സാംബനും മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനും ആയ മഹാദേവൻ, റൈഭ്യന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി അവിടെ നിന്ന് പോയി.

തത്രോദ്യാനമനുപ്രാപ്യ ദേവ്യാ സഹ മഹേശ്വരഃ രരാമ രമണീയാസു ദേവ്യാന്തഃപുരഭൂമിഷു

ശേഷം, ആ തോട്ടത്തിൽ ദേവിയോടൊപ്പം മഹേശ്വരൻ ദേവിയുടെ അന്തഃപുരഭൂമിയിലെ മനോഹരമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചു.

തഥാ ഗതേഷു കാലേഷു പ്രവൃദ്ധാസു പ്രജാസു ച ദൈത്യൌ ശുംഭനിശുംഭാഖ്യൌ ഭ്രാതരൌ സംബഭൂവതുഃ

അങ്ങനെ കാലം കടന്ന് ജനങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ, ശുംഭനും നിശുംഭനും എന്ന പേരുള്ള രണ്ട് അസുരസഹോദരന്മാർ ജനിച്ചു.

താഭ്യാം തപോ ബലാദ്ദത്തം ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ടിനാ അവധ്യത്വം ജഗത്യസ്മിന്പുരുഷൈരഖിലൈരപി

അവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവ് അവർക്കു ലോകത്തിലെ എല്ലാ പുരുഷന്മാരിൽ നിന്നും ജയിക്കാനാവാത്തതായിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിച്ചു.

അയോനിജാ തു യാ കന്യാ ഹ്യംബികാംശസമുദ്ഭവാ അജാതപുംസ്പര്ശരതിരവിലംഘ്യപരാക്രമാ

ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെയും, അംബികയുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവളും, ഒരുവൻ പോലും സ്പർശിക്കാത്തവളും, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ധൈര്യമുള്ളവളുമായ ഒരു കന്യക അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തയാ തു നൌ വധഃ സംഖ്യേ തസ്യാം കാമാഭിഭൂതയോഃ ഇതി ചാഭ്യര്ഥിതോ ബ്രഹ്മാ താഭ്യാമ്പ്രാഹ തഥാസ്ത്വിതി

അവളെ കാണുമ്പോൾ ആഗ്രഹം പിടിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ അവളുടെ കൈകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ മരിക്കട്ടെ—എന്നു അവർ ബ്രഹ്മാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് അതിന് സമ്മതിച്ചു.

തതഃ പ്രഭൃതി ശക്രാദീന്വിജിത്യ സമരേ സുരാന് നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരം ജഗച്ചക്രതുരക്രമാത്

അതിനുശേഷം, ശക്രനും മറ്റു ദേവന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച്, അവർ ബലമായി വേദപാരായണവും യജ്ഞങ്ങളും തടഞ്ഞു ലോകം കൈവശമാക്കി.

തയോര്വധായ ദേവേശം ബ്രഹ്മാഭ്യര്ഥിതവാന്പുനഃ വിനിംദ്യാപി രഹസ്യം വാം ക്രോധയിത്വാ യഥാ തഥാ

അവരെ സംഹരിക്കാൻ, ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയെ അപേക്ഷിച്ചു; ആവശ്യമെങ്കിൽ രഹസ്യമായി നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി, കോപിപ്പിച്ചും ചെയ്തു.

തദ്വര്ണകോശജാം ശക്തിമകാമാം കന്യകാത്മികാമ് നിശുമ്ഭശുംഭയോര്ഹംത്രീം സുരേഭ്യോ ദാതുമര്ഹസി

നിറങ്ങളുടെ ഭണ്ഡാരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച, ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, കന്യകാസ്വരൂപിയായ ശക്തിയെ, ശുംഭനും നിശുംഭനും സംഹരിക്കാൻ ദേവന്മാർക്ക് നിങ്ങൾ നൽകണം.

ഏവമഭ്യര്ഥിതോ ധാത്രാ ഭഗവാന്നീലലോഹിതഃ കാലീത്യാഹ രഹസ്യം വാം നിന്ദയന്നിവ സസ്മിതഃ

ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടാവൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള ഭഗവാൻ, രഹസ്യമായി നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നപോലെ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാളിയായി പറഞ്ഞു.

തതഃ ക്രുദ്ധാ തദാ ദേവീ സുവര്ണാ വര്ണകാരണാത് സ്മയന്തീ ചാഹ ഭര്താരമസമാധേയയാ ഗിരാ

അപ്പോൾ, സ്വർണ്ണനിറം കൊണ്ടു ജനിച്ച ദേവി, കോപത്തോടെ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ഭർത്താവിനോട് മനസ്സു തണിയാത്ത വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.

ഈദൃശോ മമ വര്ണേസ്മിന്ന രതിര്ഭവതോ ഽസ്തി ചേത് ഏവാവന്തം ചിരം കാലം കഥമേഷാ നിയമ്യതേ

എന്റെ ഈ നിറത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെ ആസ്വാദനമുണ്ടെങ്കിൽ, ഇത്രയും കാലം എങ്ങനെ അതിനെ നിയന്ത്രിക്കാമെന്നു പറയൂ.

അരത്യാ വര്തമാനോ ഽപി കഥം ച രമസേ മയാ ന ഹ്യശക്യം ജഗത്യസ്മിന്നീശ്വരസ്യ ജഗത്പ്രഭോഃ

നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹമില്ലാത്തപോലും എങ്ങനെ എന്നോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു? ലോകത്തിൽ എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവനും, സർവ്വലോകാധിപതിയുമായ ഭർത്താവിന് എന്തും അസാധ്യമായില്ലല്ലോ.

സ്വാത്മാരാമസ്യ ഭവതോ രതിര്ന സുഖസാധനമ് ഇതി ഹേതോഃ സ്മരോ യസ്മാത്പ്രസഭം ഭസ്മസാത്കൃതഃ

സ്വന്തം ആത്മാവിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർക്കു ആസ്വാദനം സന്തോഷത്തിന്റെ മാർഗമല്ല; അതുകൊണ്ടാണ് കാമദേവനെ ബലമായി ചിതലാക്കിയതെന്ന്.

യാ ച നാഭിമതാ ഭര്തുരപി സര്വാംഗസുന്ദരീ സാ വൃഥൈവ ഹി ജായേത സര്വൈരപി ഗുണാന്തരൈഃ

ഭർത്താവിന് ഇഷ്ടമില്ലാത്തവളായിട്ടും, എല്ലാ അവയവങ്ങളും സുന്ദരിയാണെങ്കിൽ പോലും, അവളുടെ ജനനം വെറുതെയാണു, എത്ര ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും.

ഭര്തുര്ഭോഗൈകശേഷോ ഹി സര്ഗ ഏവൈഷ യോഷിതാമ് തഥാസത്യന്യഥാഭൂതാ നാരീ കുത്രോപയുജ്യതേ

ഭർത്താവിന്റെ ആനന്ദത്തിനായാണ് സ്ത്രീകളുടെ സൃഷ്ടി; അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ, മറ്റെന്തിനാണ് സ്ത്രീയുടെ പ്രയോജനം?