ശിവപുരാണമ്

ജയ ശംകര ദേവേശ ദീനാനാഥ മഹാപ്രഭോ കൃപാം കുരു മഹേശാനാപരാധം നോ ക്ഷമസ്വ വൈ

ജയ ജയ ശംകര, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരാ, ദീനരുടെ രക്ഷകനേ, മഹാപ്രഭോ, ദയചെയ്യേണം മഹേശാനേ, ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ.

മഖപാല മഖാധീശ മഖവിധ്വംസകാരക കൃപാം കുരു മശാനാപരാധം നഃ ക്ഷമസ്വ വൈ

യാഗങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ, യാഗങ്ങളുടെ നാഥാ, യാഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ശ്മശാനപതി, ദയചെയ്യേണം, ഞങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കണമേ.

ദേവദേവ പരേശാന ഭക്തപ്രാണപ്രപോഷക ദുഷ്ടദണ്ഡപ്രദ സ്വാമിന്കൃപാം കുരു നമോ ഽസ്തു തേ

ദേവന്മാരുടെ ദേവാ, പരമേശ്വരാ, ഭക്തരുടെ ജീവനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, ദുഷ്ടന്മാർക്ക് ശിക്ഷ നൽകുന്ന സ്വാമിനേ, ദയചെയ്യേണം, നമസ്കാരം.

ത്വം പ്രഭോ ഗര്വഹര്താ വൈ ദുഷ്ടാനാം ത്വാമജാനതാമ് രക്ഷകോ ഹി വിശേഷേണ സതാം ത്വത്സക്തചേതസാമ്

പ്രഭോ, നിന്നെ അറിയാത്തവരും ദുഷ്ടന്മാരും ഉള്ള അഹങ്കാരം നീ നീക്കുന്നു; നിന്റെ ഭക്തിഭാവമുള്ള സജ്ജനരെ പ്രത്യേകമായി നീ രക്ഷിക്കുന്നു.

അദ്ഭുതം ചരിതം തേ ഹി നിശ്ചിതം കൃപയാ തവ സര്വാപരാധഃ ക്ഷംതവ്യോ വിഭവോ ദീനവത്സലാഃ

നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ അത്ഭുതകരമാണ്; നിന്റെ കരുണകൊണ്ടു എല്ലാ പാപങ്ങളും നീ ക്ഷമിക്കുന്നു; നിന്റെ മഹത്വം ദീനന്മാരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലാണ്.

ഇതി സ്തുതോ മഹാദേവോ ബ്രഹ്മാദ്യൈരമരൈഃ പ്രഭുഃ സ ഭക്തവത്സലസ്സ്വാമീ തുതോഷ കരുണോദധിഃ

ബ്രഹ്മാവും മറ്റു അമരന്മാരും ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഭക്തന്മാരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും കരുണയിലും സമുദ്രമായ മഹാദേവൻ സന്തോഷിച്ചു.

ചകാരാനുഗ്രഹം തേഷാം ബ്രഹ്മാദീനാം ദിവൌകസാമ് ദദൌ നരാംശ്ച സുപ്രീത്യാ ശംകരോ ദീനവത്സലഃ

അവൻ ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റ് ദേവന്മാർക്കും അനുഗ്രഹം നൽകി; ദീനന്മാരോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ശംകരൻ മനുഷ്യർക്കും സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.

സ ച തതസ്ത്രിദശാഞ്ഛരണാഗതാന് പരമകാരുണികഃ പരമേശ്വരഃ അനുഗതസ്മിതലക്ഷണയാ ഗിരാ ശമിതസര്വഭയഃ സമഭാഷത

അതിനുശേഷം, പരമകാരുണികനായ പരമേശ്വരൻ, ഭയം അകറ്റുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, അഭയം തേടിയ ദേവന്മാരോട് സംസാരിച്ചു.

യദിദമാഗ ഇഹാചരിതം സുരൈര്വിധിനിയോഗവശാദിവ യന്ത്രിതൈഃ ശരണമേവ ഗതാനവലോക്യ വസ്തദഖിലം കില വിസ്മൃതമേവ നഃ

ദേവന്മാർ വിധിയുടെ ആജ്ഞയാൽ നിർബന്ധിതരായി ചെയ്തതൊക്കെയും, അഭയം തേടിയതും, ഇവിടെയുണ്ടായതെല്ലാം ഞങ്ങൾ മറന്നിരിക്കുന്നു.

തദിഹ യൂയമപി പ്രകൃതം മനസ്യവിഗണയ്യ വിമര്ദമപത്രപാഃ ഹരിവിരിംചിസുരേന്ദ്രമുഖാസ്സുഖം വ്രജത ദേവപുരം പ്രതി സംപ്രതി

അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വിഷമമോ ലജ്ജയോ ഇല്ലാതെ, വിഷയം തീർന്നതായിട്ട്, ഹരി, വിരിഞ്ചി, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദേവപുരിയിലേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പോകൂ.

ഇതി സുരാനഭിധായ സുരേശ്വരോ നികൃതദക്ഷകൃതക്രതുരക്രതുഃ സഗിരിജാനുചരസ്സപരിച്ഛദഃ സ്ഥിത ഇവാമ്ബരതോന്തരധാദ്ധരഃ

ദേവന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിച്ച ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, ഗിരിജയും അനുചിതരും കൂടെ നിന്നു, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

അഥ സുരാ അപി തേ വിഗതവ്യഥാഃ കഥിതഭദ്രസുഭദ്രപരാക്രമാഃ സപദി ഖേന സുഖേന യഥാസുഖം യയുരനേകമുഖാഃ മഘവന്മുഖാഃ

അതിനുശേഷം, ദേവന്മാർക്കു ദു:ഖം ഇല്ലാതായി, അവരുടെ മഹത്തായ സുകൃതങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, മഘവാൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ പല മുഖങ്ങളോടെ തങ്ങൾ ഇച്ഛിച്ചപോലെ യാത്രയായി.

അന്തര്ധാനഗതോ ദേവ്യാ സഹ സാനുചരോ ഹരഃ ക്വ യാതഃ കുത്ര വാസഃ കിം കൃത്വാ വിരരാമ ഹ

അപ്രത്യക്ഷനായ ഹരൻ, ദേവിയെയും അനുചിതരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, എവിടേക്ക് പോയി? എവിടെയാണ് താമസിച്ചത്? അവിടെ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് അറിയാമോ?

മഹീധരവരഃ ശ്രീമാന് മംദരശ്ചിത്രകംദരഃ ദയിതോ ദേവദേവസ്യ നിവാസസ്തപസോ ഽഭവത്

മഹത്വമുള്ള മനോഹരമായ ഗുഹകളുള്ള, ദേവദേവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായ, മഹിമയുള്ള മന്ദരപർവ്വതം austerityക്ക് അവന്റെ വാസസ്ഥലമായി.

തപോ മഹത്കൃതം തേന വോഢും സ്വശിരസാ ശിവൌ ചിരേണ ലബ്ധം തത്പാദപംകജസ്പര്ശജം സുഖമ്

അവിടെ, ശിവനെ തൻ്റെ ശിഖരത്തിൽ വഹിച്ച്, മഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്തു; ദീർഘകാലത്തിന് ശേഷം, അവൻ ശിവന്റെ പാദധൂളി സ്പർശത്തിൽ നിന്നുള്ള ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു.

തസ്യ ശൈലസ്യ സൌന്ദര്യം സഹസ്രവദനൈരപി ന ശക്യം വിസ്തരാദ്വക്തും വര്ഷകോടിശതൈരപി

ആ മലയുടെ സൗന്ദര്യം ആയിരം വായുണ്ടായാലും, കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷിച്ചാലും, പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ശക്യമപ്യസ്യ സൌന്ദര്യം ന വര്ണയിതുമുത്സഹേ പര്വതാന്തരസൌന്ദര്യം സാധാരണവിധാരണാത്

അതിന്റേത് പോലെയുള്ള സൗന്ദര്യം ഞാൻ വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല; മറ്റു മലകളുടെ സൗന്ദര്യം സാധാരണവും താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്നതുമാണ്.

ഇദന്തു ശക്യതേ വക്തുമസ്മിന്പര്വതസുന്ദരേ ഋദ്ധ്യാ കയാപി സൌന്ദര്യമീശ്വരാവാസയോഗ്യതാ

എങ്കിലും ഇതൊന്നു പറയാം: ഈ മനോഹരമായ പർവ്വതത്തിന് അത്രയും സമൃദ്ധിയും ഭംഗിയും ഉണ്ട്, അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈശ്വരന്റെ വാസസ്ഥലമായി യോജിക്കുന്നു.

അത ഏവ ഹി ദേവേന ദേവ്യാഃ പ്രിയചികീര്ഷയാ അതീവ രമണീയോയം ഗിരിരന്തഃപുരീകൃതഃ

അതിനാലാണ് ദേവൻ, ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഈ അതീവ മനോഹരമായ പർവ്വതത്തെ തന്റെ അന്തഃപുരമാക്കി മാറ്റിയത്.

മേഖലാഭൂമയസ്തസ്യ വിമലോപലപാദപാഃ ശിവയോര്നിത്യസാന്നിധ്യാന്ന്യക്കുര്വംത്യഖിലംജഗത്

അതിന്റെയും താഴ്‌വരകൾ, വെടിപ്പുള്ള കല്ലുകളും മരങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ശിവനും പാർവതിയും എപ്പോഴും അവിടെ ഉണ്ടാകുന്നതുകൊണ്ട്, ഈ സ്ഥലം മുഴുവൻ ലോകത്തേക്കാളും ഉന്നതമാണ്.

പിതൃഭ്യാം ജഗതോ നിത്യം സ്നാനപാനോപയോഗതഃ അവാപ്തപുണ്യസംസ്കാരഃ പ്രസരദ്ഭിരിതസ്തതഃ

ലോകത്തിന്റെ ദൈവിക മാതാപിതാക്കൾ ദിവസേന അവിടുത്തെ വെള്ളം കുളിക്കാനും കുടിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അതിന് വിശുദ്ധതയും മഹത്വവും ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ പുണ്യം എല്ലിടത്തും വ്യാപിക്കുന്നു.

ലഘുശീതലസംസ്പര്ശൈരച്ഛാച്ഛൈര്നിര്ഝരാമ്ബുഭിഃ അധിരാജ്യേന ചാദ്രീണാമദ്രീരേഷോ ഽഭിഷിച്യതേ

വെളിച്ചവും തണുപ്പും നിറഞ്ഞ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടെ സ്പർശം കൊണ്ടും, ഉണക്കിയ വെണ്ണപോലെയുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടും, ഈ പർവ്വതം മലകളുടെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

നിശാസു ശിഖരപ്രാന്തര്വര്തിനാ സ ശിലോച്ചയഃ ചംദ്രേണാചല സാമ്രാജ്യച്ഛത്രേണേവ വിരാജതേ

രാത്രിയിൽ, അതിന്റെ ഉന്നതമായ കൊടുമുടി ചന്ദ്രനാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മലകളുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രാജച്ഛത്രം പോലെ അതി മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു.

സ ശൈലശ്ചംചലീഭൂതൈര്ബാലൈശ്ചാമരയോഷിതാമ് സര്വപര്വതസാമ്രാജ്യചാമരൈരിവ വീജ്യതേ

ആ പർവ്വതം, കളിയാട്ടം ചെയ്യുന്ന യുവതികളുടെ കൈകളാൽ, എല്ലാ മലകളുടെയും സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചാമരങ്ങൾ പോലെ വീശപ്പെടുന്നു.

പ്രാതരഭ്യുദിതേ ഭാനൌ ഭൂധരോ രത്നഭൂഷിതഃ ദര്പണേ ദേഹസൌഭാഗ്യം ദ്രഷ്ടുകാമ ഇവ സ്ഥിതഃ

പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ പർവ്വതം, കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം ഭംഗി കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.

കൂജദ്വിഹംഗവാചാലൈര്വാതോദ്ധൃതലതാഭുജൈഃ വിമുക്തപുഷ്പൈഃ സതതം വ്യാലമ്ബിമൃദുപല്ലവൈഃ

പക്ഷികളുടെ കുയിലുകളും, കാറ്റിൽ അലയുന്ന വള്ളികൾ, ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വീണുപോകുന്ന പുഷ്പങ്ങൾ, തൂങ്ങിയിരിക്കുന്ന മൃദുലമായ ഇലകൾ—ഇവയൊക്കെയും അവിടെയുണ്ട്.

ലതാപ്രതാനജടിലൈസ്തരുഭിസ്തപസൈരിവ ജയാശിഷാ സഹാഭ്യര്ച്യ നിഷേവ്യത ഇവാദ്രിരാട്

വള്ളികൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ട, വൃക്ഷങ്ങൾ തപസ്സുകാരെപ്പോലെ, വിജയാശംസകൾ അർപ്പിച്ച്, ആ മലരാജാവിനെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ കാണാം.

അധോമുഖൈരൂര്ധ്വമുഖൈശ്ശൃംഗൈസ്തിര്യങ്മുഖൈസ്തഥാ പ്രപതന്നിവ പാതാലേ ഭൂപൃഷ്ഠാദുത്പതന്നിവ

താഴോട്ടും മേലോട്ടും വലത്തോട്ടും മുഖം തിരിച്ചിരിക്കുന്ന കൊടുമുടികൾ കൊണ്ട്, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പാറി ഉയരുകയോ, പാതാളത്തിലേക്ക് വീഴുകയോ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ആകുന്നു.

പരീതഃ സര്വതോ ദിക്ഷു ഭ്രമന്നിവ വിഹായസി പശ്യന്നിവ ജഗത്സര്വം നൃത്യന്നിവ നിരന്തരമ്

എല്ലാ ദിക്കിലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ പർവ്വതം ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെയും, മുഴുവൻ ലോകം കാണുന്നതുപോലെയും, നിരന്തരം നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയും തോന്നുന്നു.