ശിവപുരാണമ്

മേദുരം താരയാമാസ സദാരം ച ഘൃണാനിധിഃ ശാരദാം വിധവാം ചക്രേ സധവാം ക്രിയയാ ഭവാന്

അനുഭവത്തിന്റെ സമുദ്രം ആയ ദയാനിധി, മേദുരനെയും അവന്റെ ഭാര്യയെയും രക്ഷിച്ചു. നിന്റെ കൃപയാൽ, വിധവയായിരുന്ന ശാരദയെ ഭർത്താവോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നവളാക്കി.

ഭദ്രായുഷോ വിപത്തിം ച വിച്ഛിദ്യ ത്വമദാഃ സുഖമ് സൌമിനീ ഭവബന്ധാദ്വൈ മുക്താ ഽഭൂത്തവ സേവനാത്

ഭദ്രായുഷിന്റെ ദുർഭാഗ്യം നീ കത്തിച്ചുരണ്ടു, അവനു സന്തോഷം നൽകി. സൗമിനി നിന്റെ സേവനത്തിലൂടെ ജന്മബന്ധത്തിൽ നിന്നു മോചിതയായി.

ത്വം ശംഭോ കഹരീശാശ്ച രജസ്സത്ത്വതമോഗുണൈഃ കര്താ പാതാ തഥാ ഹര്താ ജനാനുഗ്രഹകാംക്ഷയാ

ശംഭോ, നദികളുടെ ഇശ്വരാ, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി രാജസ, സത്ത്വ, തമസ് ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് സൃഷ്ടാവ്, രക്ഷകൻ, സംഹാരകൻ എന്നിങ്ങനെ നീ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

സര്വഗര്വാപഹാരീ ച സര്വതേജോവിലാസകഃ സര്വവിദ്യാദിഗൂഢശ്ച സര്വാനുഗ്രഹകാരകഃ

നീ എല്ലായിടത്തും അഹങ്കാരം അകറ്റുന്നവൻ, സർവ്വതേജസ്സും പ്രഭയുമാണ്, എല്ലാ വിജ്ഞാനങ്ങളിലും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും, സർവ്വാനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനും ആകുന്നു.

ത്വത്തഃ സര്വം ച ത്വം സര്വം ത്വയി സര്വം ഗിരീശ്വര ത്രാഹി ത്രാഹി പുനസ്ത്രാഹി കൃപാം കുരു മമോപരി

എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നാണ്, നീയാണു എല്ലാം, എല്ലാം നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ഗിരീശ്വരാ. എന്നെ രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം, വീണ്ടും രക്ഷിക്കണം, എന്റെ മേൽ കരുണ കാണിക്കണം.

അഥാസ്മിന്നന്തരേ ബ്രഹ്മാ പ്രണിപത്യ കൃതാംജലിഃ ഏവം ത്വവസരം പ്രാപ്യ വ്യജ്ഞാപയത ശൂലിനേ

അപ്പോൾ, ആ സമയം ബ്രഹ്മാവ് കയ്യുകൂടി നമസ്കരിച്ചു, അവസരം ലഭിച്ചപ്പോൾ ത്രിശൂലധാരിയോടു അപേക്ഷിച്ചു.

ജയ ദേവ മഹാദേവ പ്രണതാര്തിവിഭംജന ഈദൃശേഷ്വപരാധേഷു കോ ഽന്യസ്ത്വത്തഃ പ്രസീദതി

ജയം നിനക്കു, ദേവാ, മഹാദേവാ, നമസ്കരിക്കുന്നവരുടെ ദു:ഖം അകറ്റുന്നവാ! ഇങ്ങനെ പാപങ്ങൾ ചെയ്തപ്പോൾ, നിന്നെക്കാൾ കരുണ കാണിക്കുന്നവൻ ആരുണ്ട്?

ലബ്ധമാനോ ഭവിഷ്യംതി യേ പുരാ നിഹിതാ മൃധേ പ്രത്യാപത്തിര്ന കസ്യ സ്യാത്പ്രസന്നേ പരമേശ്വരേ

പോരിൽ തോറ്റുപോയവരും, വീണ്ടും തോൽക്കുന്നവരും, പരമേശ്വരൻ പ്രസന്നനായാൽ ആരെല്ലാം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടില്ല?

യദിദം ദേവദേവാനാം കൃതമന്തുഷു ദൂഷണമ് തദിദം ഭൂഷണം മന്യേത അംഗീകാരഗൌരവാത്

ദേവദേവന്മാർ ഈ യുദ്ധത്തിൽ ചെയ്ത പിഴവ്, നിന്റെ അംഗീകാരം കൊണ്ടുള്ള ആദരവിനാൽ, അതു അലങ്കാരമായി കണക്കാക്കപ്പെടട്ടെ.

ഇതി വിജ്ഞാപ്യമാനസ്തു ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ വിലോക്യ വദനം ദേവ്യാ ദേവദേവസ്സ്മയന്നിവ

ബ്രഹ്മാവ് ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ദേവദേവൻ ദേവിയുടെ മുഖം നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

പുത്രഭൂതസ്യ വാത്സല്യാദ്ബ്രഹ്മണഃ പദ്മജന്മനഃ ദേവാദീനാം യഥാപൂര്വമംഗാനി പ്രദദൌ പ്രഭുഃ

പുത്രസമമായ ബ്രഹ്മാവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ, കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനു തുടക്കം മുതൽ ദേവന്മാർക്ക് അവരുടേതായ അവയവങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

പ്രഥമാദ്യൈശ്ച യാ ദേവ്യോ ദംഡിതാ ദേവമാതരഃ താസാമപി യഥാപൂര്വാണ്യംഗാനി ഗിരിശോ ദദൌ

ആദ്യമായി ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട ദേവമാതാക്കളായ ദേവികൾക്കും, ഗിരീശൻ അവർക്കും പഴയപോലെ അവയവങ്ങൾ തിരികെ നൽകി.

ദക്ഷസ്യ ഭഗവാനേവ സ്വയം ബ്രഹ്മാ പിതാമഹഃ തത്പാപാനുഗുണം ചക്രേ ജരച്ഛാഗമുഖം മുഖമ്

പക്ഷേ ദക്ഷനു, ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ, അവന്റെ പാപത്തിന് അനുസരിച്ച് ഒരു വയസ്സായ ആടിന്റെ മുഖം നൽകി.

സോ ഽപി സംജ്ഞാം തതോ ലബ്ധ്വാ സ ദൃഷ്ട്വാ ജീവിതഃ സുധീ ഭീതഃ കൃതാഞ്ജലിഃ ശംഭും തുഷ്ടാവ പ്രലപന്ബഹു

അവൻ തിരിച്ചറിയലോടെ ജീവൻ നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് കണ്ടു ഭയപ്പെട്ടു, കയ്യുകൂടി ശംഭുവിനെ അനേകം വാക്കുകളിൽ സ്തുതിച്ചു.

ജയ ദേവ ജഗന്നാഥ ലോകാനുഗ്രഹകാരക കൃപാം കുരു മഹേശാനാപരാധം മേ ക്ഷമസ്വ ഹ

ജയം നിനക്കു, ലോകനാഥാ, ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവാ! മഹേശ്വരാ, കരുണ കാണിക്കണം, എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കണം.

കര്താ ഭര്താ ച ഹര്താ ച ത്വമേവ ജഗതാം പ്രഭോ മയാ ജ്ഞാതം വിശേഷേണ വിഷ്ണ്വാദിസകലേശ്വരഃ

പ്രഭോ, ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടാവും രക്ഷകനും സംഹാരകനുമാണ് നീ മാത്രം. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കി, വിഷ്ണുവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും നീയാണു ഇശ്വരൻ.

ത്വയൈവ വിതതം സര്വം വ്യാപ്തം സൃഷ്ടം ന നാശിതമ് ന ഹി ത്വദധികാഃ കേചിദീശാസ്തേ ഽച്യുതകാദയഃ

സകലവും നിന്നാൽ വ്യാപിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു, സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, നശിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അച്യുതനും മറ്റുള്ളവരും നിനക്കു മേലുള്ളവരല്ല, ഇശ്വരാ.

തം തഥാ വ്യാകുലം ഭീതം പ്രലപംതം കൃതാഗസമ്

അവൻ അത്രയും ഭയത്തിലും വിഷമത്തിലും ആയിരുന്നു, മനസ്സിലില്ലാത്തതുപോലെ സംസാരിക്കുകയും തെറ്റ് ചെയ്തവനായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.

തഥോക്ത്വാ ബ്രഹ്മണസ്തസ്യ പിതുഃ പ്രിയചികീര്ഷയാ ഗാണപത്യം ദദൌ തസ്മൈ ദക്ഷായാക്ഷയമീശ്വരഃ

അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഈശ്വരൻ അവനു ഗണങ്ങളുടെ അക്ഷയനായ നേതൃപദവി നൽകി.

തുഷ്ടുവുഃ പ്രശ്രയാ വാചാ ശംകരം ഗിരിജാധിപമ്

അവർ വിനയപൂർവ്വം വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഗിരിജയുടെ നാഥനായ ശംകരനെ സ്തുതിച്ചു.

ജയ ശംകര ദേവേശ ദീനാനാഥ മഹാപ്രഭോ കൃപാം കുരു മഹേശാനാപരാധം നോ ക്ഷമസ്വ വൈ

ജയ ജയ ശംകര, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരാ, ദീനരുടെ രക്ഷകനേ, മഹാപ്രഭോ, ദയചെയ്യേണം മഹേശാനേ, ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ.

മഖപാല മഖാധീശ മഖവിധ്വംസകാരക കൃപാം കുരു മശാനാപരാധം നഃ ക്ഷമസ്വ വൈ

യാഗങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ, യാഗങ്ങളുടെ നാഥാ, യാഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ശ്മശാനപതി, ദയചെയ്യേണം, ഞങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കണമേ.

ദേവദേവ പരേശാന ഭക്തപ്രാണപ്രപോഷക ദുഷ്ടദണ്ഡപ്രദ സ്വാമിന്കൃപാം കുരു നമോ ഽസ്തു തേ

ദേവന്മാരുടെ ദേവാ, പരമേശ്വരാ, ഭക്തരുടെ ജീവനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, ദുഷ്ടന്മാർക്ക് ശിക്ഷ നൽകുന്ന സ്വാമിനേ, ദയചെയ്യേണം, നമസ്കാരം.

ത്വം പ്രഭോ ഗര്വഹര്താ വൈ ദുഷ്ടാനാം ത്വാമജാനതാമ് രക്ഷകോ ഹി വിശേഷേണ സതാം ത്വത്സക്തചേതസാമ്

പ്രഭോ, നിന്നെ അറിയാത്തവരും ദുഷ്ടന്മാരും ഉള്ള അഹങ്കാരം നീ നീക്കുന്നു; നിന്റെ ഭക്തിഭാവമുള്ള സജ്ജനരെ പ്രത്യേകമായി നീ രക്ഷിക്കുന്നു.

അദ്ഭുതം ചരിതം തേ ഹി നിശ്ചിതം കൃപയാ തവ സര്വാപരാധഃ ക്ഷംതവ്യോ വിഭവോ ദീനവത്സലാഃ

നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ അത്ഭുതകരമാണ്; നിന്റെ കരുണകൊണ്ടു എല്ലാ പാപങ്ങളും നീ ക്ഷമിക്കുന്നു; നിന്റെ മഹത്വം ദീനന്മാരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലാണ്.

ഇതി സ്തുതോ മഹാദേവോ ബ്രഹ്മാദ്യൈരമരൈഃ പ്രഭുഃ സ ഭക്തവത്സലസ്സ്വാമീ തുതോഷ കരുണോദധിഃ

ബ്രഹ്മാവും മറ്റു അമരന്മാരും ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഭക്തന്മാരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും കരുണയിലും സമുദ്രമായ മഹാദേവൻ സന്തോഷിച്ചു.

ചകാരാനുഗ്രഹം തേഷാം ബ്രഹ്മാദീനാം ദിവൌകസാമ് ദദൌ നരാംശ്ച സുപ്രീത്യാ ശംകരോ ദീനവത്സലഃ

അവൻ ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റ് ദേവന്മാർക്കും അനുഗ്രഹം നൽകി; ദീനന്മാരോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ശംകരൻ മനുഷ്യർക്കും സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.

സ ച തതസ്ത്രിദശാഞ്ഛരണാഗതാന് പരമകാരുണികഃ പരമേശ്വരഃ അനുഗതസ്മിതലക്ഷണയാ ഗിരാ ശമിതസര്വഭയഃ സമഭാഷത

അതിനുശേഷം, പരമകാരുണികനായ പരമേശ്വരൻ, ഭയം അകറ്റുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, അഭയം തേടിയ ദേവന്മാരോട് സംസാരിച്ചു.

യദിദമാഗ ഇഹാചരിതം സുരൈര്വിധിനിയോഗവശാദിവ യന്ത്രിതൈഃ ശരണമേവ ഗതാനവലോക്യ വസ്തദഖിലം കില വിസ്മൃതമേവ നഃ

ദേവന്മാർ വിധിയുടെ ആജ്ഞയാൽ നിർബന്ധിതരായി ചെയ്തതൊക്കെയും, അഭയം തേടിയതും, ഇവിടെയുണ്ടായതെല്ലാം ഞങ്ങൾ മറന്നിരിക്കുന്നു.