ശിവപുരാണമ്

രേ രേ കേതക ദുഷ്ടസ്ത്വം ശഠ ദൂരമിതോ വ്രജ മമാപി പ്രേമ തേ പുഷ്പേ മാ ഭൂത്പൂജാസ്വിതഃ പരമ്

കെതകേ, നീ ദുഷ്ടനും കപടനുമാണ്. ഇവിടെ നിന്ന് ദൂരേ പോകൂ! എന്റെ പൂജകളിൽ ഇനി നിന്നെപ്പോലും നിന്റെ പുഷ്പവും ഉൾപ്പെടരുത്.

ഇത്യുക്തേ തത്ര ദേവേന കേതകം ദേവജാതയഃ സര്വാനി വാരയാമാസുസ്തത്പാര്ശ്വാദന്യതസ്തദാ

ദേവന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ദേവതകളും കെതകിയെ സമീപിക്കാതിരിക്കാൻ തടഞ്ഞു, അവനെ അകറ്റി.

നമസ്തേ നാഥ മേ ജന്മനിഷ്ഫലം ഭവദാജ്ഞയാ സഫലം ക്രിയതാം താത ക്ഷമ്യതാം മമ കില്ബിഷമ്

നാഥാ, നിനക്ക് വന്ദനം! നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ എന്റെ ജന്മം ഫലരഹിതമായതിനെ ഇപ്പോൾ ഫലപ്രദമാക്കണം, അച്ഛനേ, എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കണം.

ജ്ഞാനാജ്ഞാനകൃതം പാപം നാശയത്യേവ തേ സ്മൃതിഃ താദൃശേ ത്വയി ദൃഷ്ടേ മേ മിഥ്യാദോഷഃ കുതോ ഭവേത്

അറിയോ അല്ലയോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചുള്ള പാപം നിന്റെ സ്മരണയാൽ നശിക്കും. ഇങ്ങനെ നിന്നെ കണ്ടാൽ എനിക്ക് തെറ്റായ കുറ്റം എങ്ങനെയുണ്ടാകും?

തഥാ സ്തുതസ്തു ഭഗവാന്കേതകേന സഭാതലേ ന മേ ത്വദ്ധാരണം യോഗ്യം സത്യവാഗഹമീശ്വരഃ

അങ്ങനെ കെതകി സഭയില്‍ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞു: 'നിന്നെ വഹിക്കുന്നത് എനിക്ക് യോഗ്യമല്ല; ഞാൻ സത്യവാചകനാണ്, ഈശ്വരനേ.'

മദീയാസ്ത്വാം ധരിഷ്യംഇ ജന്മ തേ സഫലം തതഃ ത്വം വൈ വിതാനവ്യാജേന മമോപരി ഭവിഷ്യസി

എങ്കിലും ഞാൻ നിന്നെ എന്റെതായിട്ട് വഹിക്കും; അങ്ങനെ നിന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമാകും. തൂണിന്‍റെ മറവിൽ നീ എന്റെ മുകളിൽ ഇരിക്കും.

ഇത്യനുഗൃഹ്യ ഭഗവാന്കേതകം വിധിമാധവൌ വിരരാജ സഭാമധ്യേ സര്വദേവൈരഭിഷ്ടുതഃ

ഇങ്ങനെ ഭഗവാന്‍ കെതകിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകിയ ശേഷം, വിധിയും മാധവനും കൂടെ, ദേവതകളെല്ലാവരും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് സഭാമധ്യേ പ്രകാശിച്ചു.

തത്രാംതരേ തൌ ച നാഥം പ്രണമ്യ വിധിമാധവൌ ബദ്ധാംജലിപുടൌ തൂഷ്ണീം തസ്ഥതുര്ദക്ഷവാമഗൌ

അവിടെ, വിധിയും മാധവനും നാഥനെ വണങ്ങി, കയ്യുകൂപ്പി വലതുവശത്തും ഇടതുവശത്തും നിശബ്ദമായി നിന്നു.

തത്ര സംസ്ഥാപ്യ തൌ ദേവം സകുടുംബം വരാസനേ പൂജയാമാസതുഃ പൂജ്യം പുണ്യൈഃ പുരുഷവസ്തുഭിഃ

അവിടെ, ദേവനെയും കുടുംബത്തെയും ആദരപൂർവ്വം സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി, ശുദ്ധമായ പുരുഷാർത്ഥ്യങ്ങളാൽ അർഹനായവനെ ആരാധിച്ചു.

പൌരുഷം പ്രാകൃതം വസ്തുജ്ഞേയം ദീര്ഘാല്പകാലികമ് ഹാരനൂപുരകേയൂരകിരീടമണികുംഡലൈഃ

പുരുഷസ്വഭാവമുള്ള വസ്തു, ദീർഘകാലമോ കുറച്ചുകാലമോ നിലനിൽക്കുന്ന, ഹാരങ്ങളും നൂപുരങ്ങളും കെയൂറങ്ങളും കിരീടങ്ങളും രത്നങ്ങളും കുണ്‌ഡലങ്ങളും ധരിച്ച് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.

യജ്ഞസൂത്രോത്തരീയസ്രക്ക്ഷൌമമാല്യാംഗുലീയകൈഃ പുഷ്പതാംബൂലകര്പൂരചംദനാഗുരുലേപനൈഃ

യജ്ഞസൂത്രം, മേൽവസ്ത്രം, പുഷ്പമാല, നൂൽപുടവ, വിരലിലങ്കാരങ്ങൾ, പൂക്കൾ, താംബൂലം, കർപ്പൂരം, ചന്ദനം, അഗരു എന്നിവയാൽ അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ധൂപദീപസിതച്ഛത്രവ്യജനധ്വജചാമരൈഃ അന്യൈര്ദിവ്യോപഹാരൈശ്ച വാങ്മനോതീതവൈഭവൈഃ

ധൂപം, ദീപം, വെള്ളി കുട, വിഞ്ജനം, പതാക, ചാമരം എന്നിവയും, വാക്കിനും മനസ്സിനും അതീതമായ മഹത്വമുള്ള മറ്റ് ദൈവിക സമർപ്പണങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പതിയോഗ്യൈഃ പശ്വലഭ്യൈസ്തൌ സമര്ചയതാം പതിമ് യദ്യച്ഛ്രേഷ്ഠതമം വസ്തു പതിയോഗ്യം ഹിതദ്ധ്വജേ

യജമാനനും മൃഗങ്ങളും നേടാൻ കഴിയുന്ന, ഭഗവാന്റെ പതാകക്ക് അനുയോജ്യമായ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടാണ് ഭഗവാനെ ആരാധിക്കേണ്ടത്.

തദ്വസ്ത്വഖിലമീശോപി പാരം പര്യചികീര്ഷയാ സഭ്യാനാം പ്രദദൌ ഹൃഷ്ടഃ പൃഥക്തത്ര യഥാക്രമമ്

പരമാവധി നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഭഗവാൻ ആ വസ്തുക്കൾ എല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ സഭയിലെ എല്ലാവർക്കും വേർതിരിച്ച് ക്രമമായി നൽകി.

കോലാഹലോ മഹാനാസീത്തത്ര തദ്വസ്തു ഗൃഹ്ണതാമ് തത്രൈവ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുഭ്യാം ചാര്ചിതഃ ശംകരഃ പുരാ

ആ വസ്തുക്കൾ കൈവശമാക്കുമ്പോൾ അവിടെ വലിയ ഒരു കലഹം ഉണ്ടായി; അവിടെ തന്നെ, പുരാതനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചു.

പ്രസന്നഃ പ്രാഹ തൌ നമ്രൌ സസ്മിതം ഭക്തിവര്ധനഃ തുഷ്ടോ ഽഹമദ്യ വാം വത്സൌ പൂജയാ ഽസ്മിന്മഹാദിനേ

പ്രസന്നനായി, ഭഗവാൻ നമസ്കരിച്ച ആ ഇരുവർക്കും സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് ഈ മഹാദിനത്തിൽ നിങ്ങൾ നടത്തിയ പൂജയിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ.'

ദിനമേതത്തതഃ പുണ്യം ഭവിഷ്യതി മഹത്തരമ് ശിവരാത്രിരിതി ഖ്യാതാ തിഥിരേഷാ മമ പ്രിയാ

അതിനാൽ, ഈ ദിവസം അത്യന്തം പുണ്യമായതായിരിക്കും; ശിവരാത്രി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ തിഥിയാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം.

ഏതത്കാലേ തു യഃ കുര്യാത്പൂജാം മല്ലിംഗബേരയോഃ കുര്യാത്തു ജഗതഃ കൃത്യം സ്ഥിതിസര്ഗാദികം പുമാന്

ഈ സമയത്ത് പുഷ്പമാലയിട്ട ലിംഗബിംബങ്ങളെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, ലോകത്തിലെ എല്ലാ കര്‍ത്തവ്യങ്ങളും—സ്ഥിതി, സൃഷ്ടി മുതലായവ—അവൻ നിർവഹിച്ചതാകുന്നു.

ശിവരാത്രാവഹോരാത്രം നിരാഹാരോ ജിതേംദ്രിയഃ അര്ചയേദ്വാ യഥാന്യായം യഥാബലമവംചകഃ

ശിവരാത്രിയിൽ, പകലും രാത്രിയും ഉപവാസം പാലിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, യുക്തിയായി, തൻറെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, വഞ്ചനയില്ലാതെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ—

യത്ഫലം മമ പൂജായാം വര്ഷമേകം നിരംതരമ് തത്ഫലം ലഭതേ സദ്യഃ ശിവരാത്രൌ മദര്ചനാത്

ഒരു വർഷം തുടർച്ചയായി എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ശിവരാത്രിയിൽ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ ഉടൻ ലഭിക്കും.

മദ്ധര്മവൃദ്ധികാലോ ഽയം ചംദ്രകാല ഇവാംബുധേഃ പ്രതിഷ്ഠാദ്യുത്സവോ യത്ര മാമകോ മംഗലായനഃ

ഇത് എന്റെ ധർമ്മം വർധിക്കുന്ന കാലമാണ്, ആമാസത്തിൽ ചന്ദ്രൻ വളരുന്നതുപോലെ; ഇവിടെ എന്റെ പ്രതിഷ്ഠാമഹോത്സവം നടക്കുന്നു, ഭക്തർക്കുള്ള ശുഭമായ മാർഗ്ഗം.

യത്പുനഃ സ്തംഭരൂപേണ സ്വാവിരാസമഹം പുരാ സ കാലോ മാര്ഗശീര്ഷേ തു സ്യാദാര്ദ്രാ ഋക്ഷമര്ഭകൌ

പുനരായും, ഞാൻ ആദ്യം ഒരു നിലംപടി രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ആദിയിൽ, ആർദ്ര നക്ഷത്രത്തിൽ ആയിരുന്നു.

ആര്ദ്രായാം മാര്ഗശീര്ഷേ തു യഃ പശ്യേന്മാമുമാസഖമ് മദ്ബേരമപി വാ ലിംഗം സ ഗുഹാദപി മേ പ്രിയഃ

ആ മാർഗശീർഷത്തിലെ ആർദ്രയിൽ, ഉമയോടൊപ്പം എന്നെയോ, എന്റെ പ്രതിമയെയോ, ലിംഗത്തെയോ കാണുന്നവൻ, ഗുഹയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നവനേക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.

അലം ദര്ശനമാത്രേണ ഫലം തസ്മിന്ദിനേ ശുഭേ അഭ്യര്ചനം ചേദധികം ഫലം വാചാമഗോചരമ്

ആ ശുഭദിനത്തിൽ ദർശനം മാത്രം മതിയാകുന്നു; എന്നാൽ ആരാധന നടത്തിയാൽ അതിന്റെ ഫലം വാക്കുകൾക്കപ്പുറമാണ്.

രണരംഗതലേ ഽമുഷ്മിന്യദഹം ലിംഗവര്ഷ്മണാ ജൃംഭിതോ ലിംഗവത്തസ്മാല്ലിംഗസ്ഥാനമിദം ഭവേത്

ആ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഞാൻ ലിംഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ ലിംഗത്തിൽ നിന്നാണ് ലിംഗസ്ഥാനം സ്ഥാപിതമായത്.

അനാദ്യംതമിദം സ്തംഭമണുമാത്രം ഭവിഷ്യതി ദര്ശനാര്ഥം ഹി ജഗതാം പൂജനാര്ഥം ഹി പുത്രകോ

ആ നിലംപടി ആദിയുമില്ല അന്തവും ഇല്ലാത്തതും, ലോകം ദർശിക്കാനും ആരാധിക്കാനും, ഒരു അണുവളവിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, പ്രിയപ്പെട്ടവനേ.

ഭോഗാവഹമിദം ലിംഗം ഭുക്തിം മുക്ത്യേകസാധനമ് ദര്ശനസ്പര്ശനധ്യാനാജ്ജംതൂനാം ജന്മമോചനമ്

ഈ ലിംഗം അനുഭവങ്ങൾ നൽകുന്നതും, ഭോഗത്തിനും മോക്ഷത്തിനും ഏകോപായവുമാണ്; ദർശനം, സ്പർശനം, ധ്യാനം എന്നിവയാൽ ജീവികൾക്ക് ജന്മമുക്തി ലഭിക്കും.

അനലാചലസംകാശം യദിദം ലിംഗമുത്ഥിതമ് അരുണാചലമിത്യേവ തദിദം ഖ്യാതിമേഷ്യതി

അഗ്നിപർവ്വതത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ഈ ലിംഗം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിന് അരുണാചലം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തി ലഭിക്കും.

അത്ര തീര്ഥം ച ബഹുധാ ഭവിഷ്യതി മഹത്തരമ് മുക്തിരപ്യത്ര ജംതൂനാം വാസേന മരണേന ച

ഇവിടെ അനേകം മഹത്തായ തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. ഇവിടെ താമസിച്ചാലോ മരിച്ചാലോ എല്ലാ ജീവികൾക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കും.