ശിവപുരാണമ്

സ്വാഹാദേവ്യാസ്തഥാ ദേവോ ദക്ഷിണം നാസികാപുടമ് ചകര്ത കരജാഗ്രേണ വാമം ച സ്തനചൂചുകമ്

അതു പോലെ തന്നെ ദേവൻ സ്വാഹാദേവിയുടെ വലതുമൂക്കിന്റെ ചുളിവ് നഖത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ മുറിച്ചു, ഇടതു മുലകുടവും മുറിച്ചു.

ഭഗസ്യ വിപുലേ നേത്രേ ശതപത്രസമപ്രഭേ പ്രസഹ്യോത്പാടയാമാസ ഭദ്രഃ പരമവേഗവാന്

പരമവേഗം ഉള്ള ഭദ്രകാളി, ഭഗന്റെ വലിയതും താമരപൂവുപോലും ഉള്ള കണ്ണുകൾ ബലമായി പറിച്ചെടുത്തു.

പൂഷ്ണോ ദശനരേഖാം ച ദീപ്താം മുക്താവലീമിവ ജഘാന ധനുഷഃ കോട്യാ സ തേനാസ്പഷ്ടവാഗഭൂത്

തന്റെ വില്ലിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട്, മുത്തുപൊതിയലുപോലെ തിളങ്ങുന്ന പൂഷന്റെ പല്ലുകളുടെ നിരയെ അവൻ തകർത്തു. അതിനുശേഷം പൂഷൻ വാക്ക് വ്യക്തമാക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി.

തതശ്ചംദ്രമസം ദേവഃ പാദാംഗുഷ്ഠേന ലീലയാ ക്ഷണം കൃമിവദാക്രമ്യ ഘര്ഷയാമാസ ഭൂതലേ

അതിനുശേഷം ദേവൻ, ചന്ദ്രനെ ഒരു കൃമിപോലെ വലിയവിരൽകൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം അമർത്തി, നിലത്തടിച്ചു.

ശിരശ്ചിച്ഛേദ ദക്ഷസ്യ ഭദ്രഃ പരമകോപതഃ ക്രോശംത്യാമേവ വൈരിണ്യാം ഭദ്രകാല്യൈ ദദൌ ച തത്

പരമകോപത്തോടെ ഭദ്രകാളി ദക്ഷന്റെ തല മുറിച്ചു. വൈരിണി കരയുമ്പോൾ ആ തല ഭദ്രകാളിക്കു തന്നു.

തത്പ്രഹൃഷ്ടാ സമാദായ ശിരസ്താലഫലോപമമ് സാ ദേവീ കംഡുകക്രീഡാം ചകാര സമരാംഗണേ

അത് കണ്ടു സന്തോഷിച്ച ദേവി, താളപ്പഴംപോലെയുള്ള ആ തല എടുത്തു, യുദ്ധഭൂമിയിൽ പന്ത് കളിയാടി.

തതോ ദക്ഷസ്യ യജ്ഞസ്ത്രീ കുശീലാ ഭര്തൃഭിര്യഥാ പാദാഭ്യാം ചൈവ ഹസ്താഭ്യാം ഹന്യതേ സ്മ ഗണേശ്വരൈഃ

അതിനുശേഷം ദക്ഷന്റെ യജ്ഞപത്നി, ഭർത്താക്കന്മാരോടൊപ്പം ഒരു ബൊമ്മപോലെ, ഗണപതിമാർ കാൽകൊണ്ടും കൈകൊണ്ടും അടിച്ചു.

അരിഷ്ടനേമിനേ സോമം ധര്മം ചൈവ പ്രജാപതിമ് ബഹുപുത്രം ചാംഗിരസം കൃശാശ്വം കശ്യപം തഥാ

അരിഷ്ടനേമി, സോമൻ, ധർമ്മൻ, പ്രജാപതി, ബഹുപുത്രൻ, ആംഗിരസൻ, കൃഷാശ്വൻ, കശ്യപൻ എന്നിവരെയും—

ഗലേ പ്രഗൃഹ്യ ബലിനോ ഗണപാഃ സിംഹവിക്രമാഃ ഭര്ത്സയംതോ ഭൃശം വാഗ്ഭിര്നിര്ജഘ്നുര്മൂര്ധ്നി മുഷ്ടിഭിഃ

ശക്തിയുള്ള, സിംഹനടയുള്ള ഗണങ്ങൾ അവരെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു, കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, തലയിൽ മുഷ്ടികകൊണ്ട് അടിച്ചു.

ധര്ഷിതാ ഭൂതവേതാലൈര്ദാരാസ്സുതപരിഗ്രഹാഃ യഥാ കലിയുഗേ ജാരൈര്ബലേന കുലയോഷിതഃ

ദേവന്മാരുടെ ഭാര്യമാരും മക്കളും ഭൂതങ്ങളും വെതാലന്മാരും പിടിച്ചു പീഡിപ്പിച്ചു. കലിയുഗത്തിൽ പരസ്ത്രീകൾ ബലമായി പിടിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ.

തച്ച വിധ്വസ്തകലശം ഭഗ്നയൂപം ഗതോത്സവമ് പ്രദീപിതമഹാശാലം പ്രഭിന്നദ്വാരതോരണമ്

ആ യജ്ഞസ്ഥലം മുഴുവനും നശിച്ചു; കലശങ്ങൾ ചിതറിപ്പോയി, യൂപങ്ങൾ തകർന്ന്, ഉത്സവം അവസാനിച്ചു, വലിയ മണ്ഡപം കത്തിച്ചു, കവാടങ്ങളും തോറണങ്ങളും തകർന്നു.

ഉത്പാടിതസുരാനീകം ഹന്യമാനം തപോധനമ് പ്രശാന്തബ്രഹ്മനിര്ഘോഷം പ്രക്ഷീണജനസംചയമ്

ദേവസേന തകർന്ന്, തപസ്സുകാരെ കൊല്ലപ്പെടുകയും, ബ്രഹ്മഘോഷം നിശ്ശബ്ദമാവുകയും, ആളുകളുടെ കൂട്ടം കുറയുകയും ചെയ്തു.

ക്രന്ദമാനാതുരസ്ത്രീകം ഹതാശേഷപരിച്ഛദമ് ശൂന്യാരണ്യനിഭം ജജ്ഞേ യജ്ഞവാടം തദാര്ദിതമ്

ആ ദുരന്തം ബാധിച്ച യാഗശാല, മുഴുവൻ സേവകരും കൊല്ലപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, വിലപിക്കുന്ന സ്ത്രീകളാൽ നിറഞ്ഞു, ശൂന്യമായ കാടുപോലെയായി.

ശൂലവേഗപ്രരുഗ്ണാശ്ച ഭിന്നബാഹൂരുവക്ഷസഃ വിനികൃത്തോത്തമാംഗാശ്ച പേതുരുര്വ്യാം സുരോത്തമാഃ

ശൂലത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ ഭയങ്കരമായി കൈകളും തോളുകളും നെഞ്ചും തകർന്ന ദേവന്മാർ, തലകൾ വേർപെട്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു.

ഹതേഷു തേഷു ദേവേഷു പതിതേഷുഃ സഹസ്രശഃ പ്രവിവേശ ഗണേശാനഃ ക്ഷണാദാഹവനീയകമ്

ആയിരക്കണക്കിന് ദേവന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ട് വീണപ്പോൾ, ഗണപതിയുടെ അധിപൻ ഉടൻ യാഗാഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.

പ്രവിഷ്ടമഥ തം ദൃഷ്ട്വാ ഭദ്രം കാലാഗ്നിസംനിഭമ് ദുദ്രാവ മരണാദ്ഭീതോ യജ്ഞോ മൃഗവപുര്ധരഃ

ആ ഭയങ്കരൻ, കാലാഗ്നിപോലെയുള്ളവൻ, അകത്തേക്ക് കടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, യാഗം മരണഭയത്തിൽ കുരങ്ങിന്റെ രൂപം എടുത്ത് ഓടി.

സ വിസ്ഫാര്യ മഹച്ചാപം ദൃഢജ്യാഘോഷണഭീഷണമ് ഭദ്രസ്തമഭിദുദ്രാവ വിക്ഷിപന്നേവ സായകാന്

പിന്നീട് ഭദ്രൻ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദത്തോടെ വലിയ വില്ല് കെട്ടി, അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ പിന്തുടർന്നു.

ആകര്ണപൂര്ണമാകൃഷ്ടം ധനുരമ്ബുദസംനിഭമ് നാദയാമാസ ച ജ്യാം ദ്യാം ഖം ച ഭൂമിം ച സര്വശഃ

കാതുവരെ വലിച്ച വില്ല് ഇടിമുഴങ്ങുപോലെയുള്ള ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, ആ വില്ലിന്റെ നൂൽ ആകാശത്തിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും ഭൂമിയിലുമെങ്ങും മുഴങ്ങിച്ചു.

തമുപശ്രിത്യ സന്നാദം ഹതോ ഽസ്മീത്യേവ വിഹ്വലമ് ശരണാര്ധേന വക്രേണ സ വീരോ ഽധ്വരപൂരുഷമ്

ആ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം കേട്ട്, 'ഞാൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട്, അലയുന്ന യാഗപുരുഷനെ ആ വീരൻ വളഞ്ഞ അർദ്ധശരത്തോടെ തുളച്ചു.

മഹാഭയസ്ഖലത്പാദം വേപന്തം വിഗതത്വിഷമ് മൃഗരൂപേണ ധാവന്തം വിശിരസ്കം തദാകരോത്

വലിയ ഭയത്തിൽ കാലുകൾ തളർന്നു, വിറച്ച്, പ്രകാശം ഇല്ലാതായി, മൃഗരൂപത്തിൽ തലകെട്ട് ഓടി.

തമീദൃശമവജ്ഞാതം ദൃഷ്ട്വാ വൈ സൂര്യസംഭവമ് വിഷ്ണുഃ പരമസംക്രുദ്ധോ യുദ്ധായാഭവദുദ്യതഃ

സൂര്യൻമകനായവൻ ഇങ്ങനെ അപമാനിതനായത് കണ്ടപ്പോൾ, വിഷ്ണു അത്യന്തം കോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിന് തയാറായി.

തമുവാഹ മഹാവേഗാത്സ്കന്ധേന നതസംധിനാ സര്വേഷാം വയസാം രാജാ ഗരുഡഃ പന്നഗാശനഃ

പിന്നീട് പന്നഗഭക്ഷകനായ ഗരുഡൻ, വേഗത്തിൽ വളഞ്ഞ കൈകഴുത്തോടെ, എല്ലാ ജീവികളിലും പ്രായം കൂടിയവനായി, അവനെ തോളിൽ ഇരുത്തി കൊണ്ടുപോയി.

ദേവാശ്ച ഹതശിഷ്ടാ യേ ദേവരാജപുരോഗമാഃ പ്രചക്രുസ്തസ്യ സാഹായ്യം പ്രാണാംസ്ത്യക്തുമിവോദ്യതാഃ

ദേവരാജാവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, രക്ഷപ്പെട്ട ദേവന്മാർ അവനെ സഹായിക്കാൻ, ജീവൻ പോലും ത്യജിക്കാൻ തയ്യാറായി മുന്നോട്ട് വന്നു.

വിഷ്ണുനാ സഹിതാന്ദേവാന്മൃഗേന്ദ്രഃ ക്രോഷ്ടുകാനിവ ദൃഷ്ട്വാ ജഹാസ ഭൂതേന്ദ്രോ മൃഗേന്ദ്ര ഇവ വിവ്യഥഃ

വിഷ്ണുവിനൊപ്പം ദേവന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭൂതങ്ങളുടെ പ്രഭു, സിംഹം കുരങ്ങുകളെ കാണുമ്പോലെ, ചിരിച്ചു, അലക്ഷ്യമായി നിന്നു.

തസ്മിന്നവസരേ വ്യോമ്നി സമാവിരഭവദ്രഥഃ സഹസ്രസൂര്യസംകാശശ്ചാരുചീരവൃഷധ്വജഃ

അപ്പോൾ ആകാശത്ത് ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള, മനോഹരമായ പതാകകളും കാളചിഹ്നവും ഉള്ള രഥം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

അശ്വരത്നദ്വയോദാരോ രഥചക്രചതുഷ്ടയഃ സഞ്ചിതാനേകദിവ്യാസ്ത്രശസ്ത്രരത്നപരിഷ്കൃതഃ

രണ്ടു ദിവ്യകുതിരകളാൽ വലിച്ച, നാലുചക്രങ്ങളുള്ള, അനേകം ദൈവാസ്ത്രങ്ങളും രത്നശസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കരിച്ച രഥമായിരുന്നു അത്.

തസ്യാപി രഥവര്യസ്യ സ്യാത്സ ഏവ ഹി സാരഥിഃ യഥാ ച ത്രൈപുരേ യുദ്ധേ പൂര്വം ശാര്വരഥേ സ്ഥിതഃ

ആ ശ്രേഷ്ഠമായ രഥത്തിന്, മുമ്പ് ത്രിപുരയെതിരായ യുദ്ധത്തിൽ ഇരുണ്ട രഥത്തിൽ നിന്നു നിന്നതുപോലെ, അതേ സാരഥിയെ നിയോഗിച്ചു.

സ തം രഥവരം ബ്രഹ്മാ ശാസനാദേവ ശൂലിനഃ ഹരേസ്സമീപമാനീയ കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത

ശൂലധാരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ബ്രഹ്മാവ് ആ ശ്രേഷ്ഠരഥം ഹരിയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന്, കയ്യുകൂപ്പി പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്ഭദ്ര ഭദ്രാംഗ ഭഗവാനിന്ദുഭൂഷണഃ ആജ്ഞാപയതി വീരസ്ത്വാം രഥമാരോഢുമവ്യയഃ

'ഭദ്രാ, ഭദ്രരൂപനായ മഹാനേ, ചന്ദ്രഭൂഷിതനായ ഭഗവാൻ നിന്നെ, വീരനായ നീ, അക്ഷയരഥത്തിൽ കയറാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു.'