ശിവപുരാണമ്

അഗ്നയോ നൈവ ദീപ്യംതേ ന ച ദീപ്യതി ഭാസ്കരഃ ഗ്രഹാശ്ച ന പ്രകാശംതേ നക്ഷത്രാണി ച താരകാഃ

അഗ്നികൾ കത്തിയില്ല, സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചില്ല, ഗ്രഹങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും വെളിച്ചം ഇല്ലാതായി.

ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു യജ്ഞവാടം തദുജ്ജ്വലമ് സംപ്രാപ ഭഗവാന്ഭദ്രോ ഭദ്രൈശ്ച സഹ ഭദ്രയാ

അത്തേ സമയം, ഭദ്രനായ വീരഭദ്രനും ഭദ്രയായ ദേവിയും ഭദ്രസഹിതരും ആ ജ്വലിക്കുന്ന യാഗശാലയിൽ എത്തി.

തം ദൃഷ്ട്വാ ഭീതഭീതോ ഽപി ദക്ഷോ ദൃഢ ഇവ സ്ഥിതഃ ക്രുദ്ധവദ്വചനം പ്രാഹ കോ ഭവാന് കിമിഹേച്ഛസി

അവനെ കണ്ട ദക്ഷൻ, ഭയപ്പെട്ടിട്ടും ഉറച്ചവനായി നിന്നു; കോപം കാണിക്കുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു: 'നീ ആരാണ്? ഇവിടെ എന്താണ് വേണ്ടത്?'

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷസ്യ ച ദുരാത്മനഃ വീരഭദ്രോ മഹാതേജാ മേഘസംഭീരനിസ്സ്വനഃ

ദുഷ്ടഹൃദയനായ ദക്ഷന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹാതേജസ്സുള്ള വീരഭദ്രൻ, ഇടിമേഘങ്ങൾ പോലെ ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ,

സ്മയന്നിവ തമാലോക്യ ദക്ഷം ദേവാശ്ച ഋത്വിജഃ അര്ഥഗര്ഭമസംഭ്രാന്തമവോചദുചിതം വചഃ

ദക്ഷനെ നോക്കി, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, ദേവന്മാരുടെയും ഹോത്രികന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ, അർത്ഥവത്തും വ്യക്തവുമായ ഉചിതമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

വയം ഹ്യനുചരാഃ സര്വേ ശര്വസ്യാമിതതേജസഃ ഭാഗാഭിലിപ്സയാ പ്രാപ്താ ഭാഗോ നസ്സംപ്രദീയതാമ്

'നാം എല്ലാവരും അശേഷമായ ശക്തിയുള്ള ശർവന്റെ അനുചരന്മാരാണ്. യാഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കും പങ്ക് വേണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ എത്തിയതാണ്; ഞങ്ങളുടെ ഭാഗം ഇപ്പോൾ നൽകണം.'

അഥ ചേദധ്വരേ ഽസ്മാകം ന ഭാഗഃ പരികല്പിതഃ കഥ്യതാം കാരണം തത്ര യുധ്യതാം വാ മയാമരൈഃ

'ഈ യാഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കുള്ള പങ്ക് നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അതിന് കാരണമെന്തെന്ന് പറയണം; അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഇവിടെ അമരന്മാരുമായി യുദ്ധം ചെയ്യും.'

ഇത്യുക്താസ്തേ ഗണേംദ്രേണ ദേവാ ദക്ഷപുരോഗമാഃ ഊചുര്മന്ത്രാഃ പ്രമാണം നോ ന വയം പ്രഭവസ്ത്വിതി

ഇങ്ങനെ ഗണങ്ങളുടെ നായകനാൽ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദക്ഷൻ മുന്നിൽ നിന്നുള്ള ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: 'നമ്മുടെ ആധാരം മന്ത്രങ്ങളാണ്; ഞങ്ങൾക്കു സ്വയം ശക്തിയില്ല.'

മന്ത്രാ ഊചുസ്സുരാ യൂയം മോഹോപഹതചേതസഃ യേന പ്രഥമഭാഗാര്ഹം ന യജധ്വം മഹേശ്വരമ്

മന്ത്രങ്ങൾ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ മായയിൽ ആകൃതമായിരിക്കുന്നു. ആദ്യം അർഹനായ മഹേശ്വരനെ നിങ്ങൾ പൂജിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇത്.'

മംത്രോക്താ അപി തേ ദേവാഃ സര്വേ സംമൂഢചേതസഃ ഭദ്രായ ന ദദുര്ഭാഗം തത്പ്രഹാണമഭീപ്സവഃ

മന്ത്രങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, ആ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും മനസ്സിൽ അജ്ഞതയാൽ നിറഞ്ഞവരായി, മംഗളത്തിനായി ഭാഗം അർപ്പിക്കാതെ അതു തള്ളിക്കളയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

യദാ തഥ്യം ച പഥ്യം ച സ്വവാക്യം തദ്വൃഥാ ഽഭവത് തദാ തതോ യയുര്മംദാ ബ്രഹ്മലോകം സനാതനമ്

തങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ സത്യം ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, അതൊന്നും ഫലിച്ചില്ല. അപ്പോൾ ആ മന്ദബുദ്ധികൾ ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.

അഥോവാച ഗണാധ്യക്ഷോ ദേവാന്വിഷ്ണുപുരോഗമാന് മന്ത്രാഃ പ്രമാണം ന കൃതാ യുഷ്മാഭിര്ബലഗര്വിതൈഃ

അതിനുശേഷം ഗണങ്ങളുടെ പ്രധാനം, വിഷ്ണു മുന്നിൽ നിന്നുള്ള ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച് മന്ത്രങ്ങളെ മാനിച്ചില്ല.'

യസ്മാദസ്മിന് മഖേ ദേവൈരിത്ഥം വയമസത്കൃതാഃ തസ്മാദ്വോ ജീവിതൈസ്സാര്ധമപനേഷ്യാമി ഗര്വിതമ്

ഈ യാഗത്തിൽ ദേവന്മാർ നമ്മെ ഇങ്ങനെ അവഗണിച്ചതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവനും കൂടെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരവും നീക്കം ചെയ്യും.

ഇത്യുക്ത്വാ ഭഗവാന് ക്രുദ്ധോ വ്യദഹന്നേത്രവഹ്നിനാ യക്ഷവാടം മഹാകൂടം യഥാതിസ്രഃ പുരോ ഹരഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ കോപത്തോടെ തന്റെ കണ്ണിലെ അഗ്നിയാൽ യക്ഷന്മാരുടെ മഹത്തായ യാഗശാലയെ പിളർത്തി, മുമ്പ് ഹരൻ ചെയ്തതുപോലെ.

തതോ ഗണേശ്വരാസ്സര്വേ പര്വതോദഗ്രവിഗ്രഹാഃ യൂപാനുത്പാട്യ ഹോത്ഃണാം കംഠേഷ്വാബധ്യ രജ്ജുഭിഃ

അപ്പോൾ, പർവ്വതങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള രൂപമുള്ള എല്ലാ ഗണപതികളും യാഗശിലകൾ പിഴുതെടുത്തു, യാഗികരുടെ കഴുത്തിൽ കയറുകൊണ്ട് കെട്ടി.

യജ്ഞപാത്രാണി ചിത്രാണി ഭിത്ത്വാ സംചൂര്ണ്യ വാരിണി ഗൃഹീത്വാ ചൈവ യജ്ഞാംഗം ഗംഗാസ്രോതസി ചിക്ഷിപുഃ

വിവിധയാഗപാത്രങ്ങൾ തകർത്തും ചുരണ്ടിയും, യാഗസാമഗ്രികൾ എടുത്തും, അവയെ ഗംഗാനദിയിലെ ഒഴുക്കിൽ എറിഞ്ഞു.

തത്ര ദിവ്യാന്നപാനാനാം രാശയഃ പര്വതോപമാഃ ക്ഷീരനദ്യോ ഽമൃതസ്രാവാഃ സുസ്നിഗ്ധദധികര്ദമാഃ

അവിടെ ദൈവികമായ അന്നപാനങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ പർവ്വതംപോലെയായി, പാലിന്റെ നദികൾ അമൃതം ഒഴുകി, കൊഴുപ്പുള്ള തയിരിന്റെ കുഴികൾ നിറഞ്ഞു.

ഉച്ചാവചാനി മാംസാനി ഭക്ഷ്യാണി സുരഭീണി ച രസവന്തി ച പാനാനി ലേഹ്യചോഷ്യാണി താനി വൈ

വലിയതും ചെറുതുമായ മാംസങ്ങൾ, സുഗന്ധമുള്ള ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, രുചികരമായ പാനങ്ങൾ, ചവയ്ക്കാനും ലേഹിക്കാനുമുള്ള പലതും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വീരാസ്തദ്ഭുജതേ വക്ത്രൈര്വിലുംപംതി ക്ഷിപംതി ച വജ്രൈശ്ചക്രൈര്മഹാശൂലൈശ്ശക്തിഭിഃ പാശപട്ടിശൈഃ

വീരന്മാർ അവയെ വായിൽ വെച്ച് തിന്നുകയും, കൊള്ളയടിക്കുകയും, ഇടതും വലതും ചിതറിക്കുകയും ചെയ്തു; വജ്രം, ചക്രം, വലിയ കുന്തം, ശൂലം, പാശം, പെട്ടിശ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച്.

മുസലൈരസിഭിഷ്ടംകൈര്ഭിധിപാലൈഃ പരശ്വധൈഃ ഉദ്ധതാംസ്ത്രിദശാന്സര്വാംല്ലോകപാലപുരസ്സരാന്

മുസലം, വാൾ, ഉന്തിക്കൊമ്പ്, പിളർത്തുന്ന ദണ്ഡം, പരശു എന്നിവയുമായി, ലോകപാലന്മാരോടൊപ്പം ദേവന്മാരെ ആക്രോശത്തോടെ ആക്രമിച്ചു.

ബിഭിദുര്ബലിനോ വീരാ വീരഭദ്രാംഗസംഭവാഃ ഛിംധി ഭിംധി ക്ഷിപ ക്ഷിപ്രം മാര്യതാം ദാര്യതാമിതി

വീരഭദ്രന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ശക്തരായ വീരന്മാർ, 'വെട്ടൂ! തകർക്കൂ! എറിക്കൂ! കീറൂ!' എന്നിങ്ങനെ വിളിച്ചു, വെട്ടി, തകർത്തു, എറിഞ്ഞു, ഉടൻ തന്നെ നശിപ്പിച്ചു.

ഹരസ്വ പ്രഹരസ്വേതി പാടയോത്പാടയേതി ച സംരംഭപ്രഭവാഃ ക്രൂരാശ്ശബ്ദാഃ ശ്രവണശംകവഃ

'അടിക്കൂ! ആക്രമിക്കൂ! പിളർത്തൂ! പിഴുതെടുക്കൂ!' എന്നിങ്ങനെയുള്ള ക്രൂരമായ, കോപത്തിൽ ജനിച്ച ശബ്ദങ്ങൾ കാതിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവയായി മുഴങ്ങി.

യത്രതത്ര ഗണേശാനാം ജജ്ഞിരേ സമരോചിതാഃ വിവൃത്തനയനാഃ കേചിദ്ദഷ്ടദംഷ്ട്രോഷ്ഠതാലവഃ

യുദ്ധത്തിന് അനുയോജ്യമായ രൂപത്തിൽ ഗണപതികൾ എവിടെയൊക്കെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, ചിലർ കണ്ണുകൾ വീർപ്പിച്ച്, ചിലർ ചുണ്ടും പല്ലും വായും കടിച്ചു.

ആശ്രമസ്ഥാന്സമാകൃഷ്യ മാരയന്തി തപോധനാത് സ്രുവാനപഹരന്തശ്ച ക്ഷിപന്തോഗ്നിം ജലേഷു ച

ആശ്രമത്തിൽ പാർക്കുന്നവരെ വലിച്ചിഴച്ച്, തപസ്സുകാരെ കൊല്ലുകയും, അവരുടെ യാഗഹസ്തങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കുകയും, അഗ്നിയെ വെള്ളത്തിൽ എറിയുകയും ചെയ്തു.

കലശാനപി ഭിന്ദംതശ്ഛിംദംതോ മണിവേദികാഃ ഗായംതശ്ച നദന്തശ്ച ഹസന്തശ്ച മുഹുര്മുഹുഃ

കലശങ്ങൾ തകർക്കുകയും, മണിമണ്ഡപങ്ങൾ ചിതറുകയും, പാടിക്കൊണ്ടും, നിലവിളിച്ചും, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചും ചെയ്തു.

രക്താസവം പിബന്തശ്ച നനൃതുര്ഗണപുംഗവാഃ നിര്മഥ്യ സേംദ്രാനമരാന് ഗണേന്ദ്രാന്വൃഷേന്ദ്രനാഗേന്ദ്രമൃഗേന്ദ്രസാരാഃ

ശിവന്റെ പ്രധാന ഗണങ്ങൾ രക്തപാനം ചെയ്തു നൃത്തം ചെയ്തു. അവർ ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരെയും തോൽപ്പിച്ചു. ആ ഗണനായകർ കാള, പാമ്പ്, സിംഹം എന്നിവയുടെ തലവന്മാരെപ്പോലെ ശക്തരായിരുന്നു.

ചക്രുര്ബഹൂന്യപ്രതിമഭാവാഃ സഹര്ഷരോമാണി വിചേഷ്ടിതാനി നന്ദംതി കേചിത്പ്രഹരന്തി കേചിദ്ധാവന്തി കേചിത്പ്രലപന്തി കേചിത്

അവർ അതുല്യമായ പല പ്രവൃത്തികളും ചെയ്തു; സന്തോഷത്തിൽ രോമങ്ങൾ നട്ടു നിന്നു. ചിലർ ആനന്ദിച്ചു, ചിലർ അടിച്ചു, ചിലർ ഓടി, ചിലർ അർത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

നൃത്യന്തി കേചിദ്വിഹസന്തി കേചിദ്വല്ഗന്തി കേചിത്പ്രമഥാ ബലേന

ചിലർ നൃത്തം ചെയ്തു, ചിലർ ചിരിച്ചു, ചിലർ ചാടിക്കയറി; പ്രമഥന്മാർ ശക്തിയോടെ അങ്ങിനെ പെരുമാറി.

കേചിജ്ജിഘൃക്ഷംതി ഘനാന്സ തോയാന്കേചിദ്ഗ്രഹീതും രവിമുത്പതംതി കേചിത്പ്രസര്തും പവനേന സാര്ധമിച്ഛംതി ഭീമാഃ പ്രമഥാ വിയത്സ്ഥാഃ

ചിലർ മേഘങ്ങളെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, ചിലർ സൂര്യനെ പിടിക്കാൻ ചാടി, ചിലർ കാറ്റിനൊപ്പം പായാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; ഭയങ്കരമായ പ്രമഥന്മാർ ആകാശത്ത് നിലകൊണ്ടു.