ശിവപുരാണമ്

അശേഷാമിവ താമാജ്ഞാം ശിവയോശ്ചിത്രകൃത്യയോഃ മൂര്ധ്നി കൃത്വാ നമസ്കൃത്യ ഭദ്രോ ഗംതും പ്രചക്രമേ

ശിവനും പാർവതിയും നൽകിയ ഈ കല്പന തലകുനിഞ്ഞ് സ്വീകരിച്ച്, അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളുള്ള ഇരുവരോടും നമസ്കരിച്ച് ഭദ്രൻ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി.

അഥൈഷ ഭഗവാന്ക്രുദ്ധഃ പ്രേതാവാസകൃതാലയഃ വീരഭദ്രോ മഹാദേവോ ദേവ്യാ മന്യുപ്രമാര്ജകഃ

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ കോപത്തോടെ, പ്രേതവാസങ്ങളിൽ വാസം ചെയ്യുന്ന മഹാദേവനായ വീരഭദ്രൻ, ദേവിയുടെ ക്രോധം അകറ്റാൻ വന്നുവന്നു.

സസര്ജ രോമകൂപേഭ്യോ രോമജാഖ്യാന്ഗണേശ്വരാന് ദക്ഷിണാദ്ഭുജദേശാത്തു ശതകോടിഗവിശ്വരാന്

അവന്റെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് രോമജ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗണപതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; വലത് കൈയിൽ നിന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ഉഗ്രസ്വഭാവമുള്ള ഗണന്മാരെയും ഉണ്ടാക്കി.

പാദാത്തഥോരുദേശാച്ച പൃഷ്ഠാത്പാര്ശ്വാന്മുഖാദ്ഗലാത് ഗുഹ്യാദ്ഗുല്ഫാച്ഛിരോമധ്യാത്കംഠാദാസ്യാത്തഥോദരാത്

അവന്റെ കാലിൽ നിന്ന്, തൊണ്ടയിൽ നിന്ന്, പുറത്ത്, വശങ്ങളിൽ, മുഖത്തിൽ, കഴുത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗങ്ങളിൽ, കണങ്കാൽ, തലയ്ക്കു മധ്യത്തിൽ, വായിൽ, വയറ്റിൽ തുടങ്ങി എല്ലായിടങ്ങളിലും നിന്ന് ജീവികൾ പിറന്നു.

തദാ ഗണേശ്വരൈര്ഭദ്രൈര്ഭദ്രതുല്യപരാക്രമൈഃ സംഛാദിതമഭൂത്സര്വം സാകാശവിവരം ജഗത്

അങ്ങനെ ഭദ്രനോട് തുല്യശക്തിയുള്ള മഹത്തായ ഗണപതികൾകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ, അതിലെ എല്ലാ ഇടങ്ങളും നിറഞ്ഞു.

സര്വേ സഹസ്രഹസ്താസ്തേ സഹസ്രായുധപാണയഃ രുദ്രസ്യാനുചരാസ്സര്വേ സര്വേ രുദ്രസമപ്രഭാഃ

അവർക്കൊക്കെയും ആയിരം കൈകളും ഓരോ കൈയിലും ആയിരം ആയുധങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; എല്ലാവരും രുദ്രന്റെ അനുയായികളും രുദ്രനുപോലെയുള്ള പ്രകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശൂലശക്തിഗദാഹസ്താഷ്ടംകോപലശിലാധരാഃ കാലാഗ്നിരുദ്രസദൃശാസ്ത്രിനേത്രാശ്ച ജടാധരാഃ

അവർക്ക് ത്രിശൂലം, കുന്തം, ഗദ, പരശു, കപാലം, കല്ല് എന്നിവ കൈകളിൽ; കാളാഗ്നിരുദ്രനെപ്പോലെയുള്ള രൂപം; മൂന്നു കണ്ണുകളും ജടയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

നിപേതുര്ഭൃശമാകാശേ ശതശസ്സിംഹവാഹനാഃ വിനേദുശ്ച മഹാനാദാഞ്ജലദാ ഇവ ഭദ്രജാഃ

നൂറുകണക്കിന് ഭദ്രപുത്രന്മാർ സിംഹങ്ങളിൽ കയറി ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, വലിയ ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പോലെ ഗർജിച്ചു.

തൈര്ഭദ്രൈര്ഭഗവാന്മദ്രസ്തഥാ പരിവൃതോ ബഭൌ കാലാനലശതൈര്യുക്തോ യഥാംതേ കാലഭൈരവഃ

അങ്ങനെ ഭദ്രന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഭഗവാൻ, നൂറുകണക്കിന് കലാഗ്നിപോലുള്ള തീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കാലഭൈരവൻപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

തേഷാം മധ്യേ സമാരുഹ്യ വൃഷേംദ്രം വൃഷഭധ്വജഃ ജഗാമ ഭഗവാന്ഭദ്രശ്ശുഭമഭ്രം യഥാ ഭവഃ

അവരുടെ ഇടയിൽ, വലിയ കാളയിൽ കയറി, കാളയെ പതാകയാക്കിയ ഭദ്രൻ, മേഘങ്ങളിൽ ഭവൻ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

തസ്മിന്വൃഷഭമാരൂഢേ ഭദ്രേ തു ഭസിതപ്രഭഃ ബഭാര മൌക്തികം ഛത്രം ഗൃഹീതസിതചാമരഃ

അന്നപ്പോൾ, ഭസ്മംപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഭദ്രൻ കാളയിൽ കയറിയപ്പോൾ, മുത്തുപോലുള്ള വെള്ള പായയും ശുദ്ധമായ വെള്ള ചാമരിയും കൈവശം വഹിച്ചു.

സ തദാ ശുശുഭേ പാര്ശ്വേ ഭദ്രസ്യ ഭസിതപ്രഭഃ ഭഗവാനിവ ശൈലേന്ദ്രഃ പാര്ശ്വേ വിശ്വജഗദ്ഗുരോഃ

അപ്പോൾ ഭദ്രന്റെ പക്കൽ, ഭസ്മപ്രഭയുള്ള ഭഗവാൻ, വിശ്വജഗദ്ഗുരുവിന്റെ പക്കൽ ശൈലേന്ദ്രൻ നില്ക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

സോ ഽപി തേന ബഭൌ ഭദ്രഃ ശ്വേതചാമരപാണിനാ ബാലസോമേന സൌമ്യേന യഥാ ശൂലവരായുധഃ

അവനും, ഭദ്രനും, വെള്ള ചാമര കൈവശം വഹിച്ച്, ബാലചന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള ശാന്തതയോടെ, ത്രിശൂലധാരിയായ ഭഗവാനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

ദധ്മൌ ശംഖം സിതം ഭദ്രം ഭദ്രസ്യ പുരതഃ ശുഭമ് ഭാനുകംപോ മഹാതേജാ ഹേമരത്നൈരലംകൃതഃ

ഭദ്രന്റെ മുമ്പിൽ, ഭാനു എന്ന മഹാതേജസ്സുള്ളവൻ, പൊന്നും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച്, ശുദ്ധമായ ശംഖ് ഊതി ഭൂമി നടുങ്ങിച്ചു.

ദേവദുംദുഭയോ നേദുര്ദിവ്യസംകുലനിഃസ്വനാഃ വവൃഷുശ്ശതശോ മൂര്ധ്നി പുഷ്പവര്ഷം ബലാഹകാഃ

ദേവദുണ്ടുഭികൾ ആകാശം മുഴുവൻ ദിവ്യശബ്ദങ്ങളാൽ മുഴങ്ങിച്ചു; നൂറുകണക്കിന് മേഘങ്ങൾ അവരുടെ തലയിൽ പുഷ്പവർഷം ചെയ്തു.

ഫുല്ലാനാം മധുഗര്ഭാണാം പുഷ്പാണാം ഗംധബംധവഃ മാര്ഗാനുകൂലസംവാഹാ വബുശ്ച പഥി മാരുതാഃ

പുഷ്പങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞു, തേൻ നിറഞ്ഞ സുഗന്ധം കാറ്റിൽ നിറഞ്ഞു, വഴിക്ക് അനുകൂലമായി മൃദുവായ കാറ്റുകൾ വീശി.

തതോ ഗണേശ്വരാഃ സര്വേ മത്താ യുദ്ധബലോദ്ധതാഃ

അതിനുശേഷം, എല്ലാ ഗണപതികളും യുദ്ധശക്തിയിൽ മദിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

തദാ ഭദ്രഗണാംതഃസ്ഥോ ബഭൌ ഭദ്രഃ സ ഭദ്രയാ യഥാ രുദ്രഗണാംതഃ സ്ഥസ്ത്ര്യമ്ബകോംബികയാ സഹ

അപ്പോൾ, ഭദ്രഗണങ്ങളുടെ നടുവിൽ ഭദ്രൻ ഭദ്രയോടൊപ്പം നില്ക്കുമ്പോൾ, ത്ര്യമ്പകൻ അംബികയോടൊപ്പം രുദ്രഗണങ്ങളിൽ നില്ക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

തത്ക്ഷണാദേവ ദക്ഷസ്യ യജ്ഞവാടം രണ്മയമ് പ്രവിവേശ മഹാബാഹുര്വീരഭദ്രോ മഹാനുഗഃ

അന്നേരം തന്നെ, ശക്തിയുള്ള വീരഭദ്രനും അവന്റെ മഹാനുയായികളും യുദ്ധഭൂമിയായി മാറിയ ദക്ഷന്റെ യാഗശാലയിൽ കയറി.

തതസ്തു ദക്ഷപ്രതിപാദിതസ്യ ക്രതുപ്രധാനസ്യ ഗണപ്രധാനഃ പ്രയോഗഭൂമിം പ്രവിവേശ ഭദ്രോ രുദ്രോ യഥാംതേ ഭുവനം ദിധക്ഷുഃ

അതിനുശേഷം ദക്ഷൻ ഒരുക്കിയ യാഗഭൂമിയിൽ, ഗണങ്ങളുടെ നായകനായ ഭദ്രൻ രുദ്രൻ, ലോകം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അകത്തു കടന്നു.

തതോ വിഷ്ണുപ്രധാനാനാം സുരാണാമമിതൌജസാമ് ദദര്ശ ച മഹത്സത്രം ചിത്രധ്വജപരിച്ഛദമ്

അവിടെ, അതിശക്തരായ ദേവന്മാർ വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി നടത്തിവരുന്ന മഹായാഗം, മനോഹരമായ പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതും, ഭദ്രൻ കണ്ടു.

സുദര്ഭഋതുസംസ്തീര്ണം സുസമിദ്ധഹുതാശനമ് കാംചനൈര്യജ്ഞഭാംഡൈശ്ച ഭ്രാജിഷ്ണുഭിരലംകൃതമ്

ശുദ്ധമായ ദർഭയും കാലാനുസൃതമായ സമർപ്പണങ്ങളും നിലത്ത് വിരിച്ചിരിക്കുന്നു; യാഗാഗ്നി ഉജ്ജ്വലമായി കത്തുന്നു; പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പ്രകാശമുള്ള പാത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അതു അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഋഷിഭിര്യജ്ഞപടുഭിര്യഥാവത്കര്മകര്തൃഭിഃ വിധിനാ വേദദൃഷ്ടേന സ്വനുഷ്ഠിതബഹുക്രമമ്

യാഗവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഋഷിമാർ, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധം, കൃത്യമായി കർമങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ദേവാംഗനാസഹസ്രാഢ്യമപ്സരോഗണസേവിതമ് വേണുവീണാരവൈര്ജുഷ്ടം വേദഘോഷൈശ്ച ബൃംഹിതമ്

ആയിരക്കണക്കിന് ദേവകന്യകമാരും അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും സേവനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു; വേണുവിന്റെയും വീണയുടെയും മധുരശബ്ദവും വേദഘോഷവും അവിടെയെല്ലാം മുഴങ്ങുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ ദക്ഷാധ്വരേ വീരോ വീരഭദ്രഃ പ്രതാപവാന് സിംഹനാദം തദാ ചക്രേ ഗംഭീരോ ജലദോ യഥാ

ദക്ഷന്റെ യാഗം കണ്ട ധൈര്യശാലിയായ വീരഭദ്രൻ, ആകാശത്ത് മുഴങ്ങുന്ന ഇടിമുഴക്കത്തിനെപ്പോലെ ഒരു ഗംഭീരമായ ഹാവു മുഴക്കി.

തതഃ കിലകിലാശബ്ദ ആകാശം പൂരയന്നിവ ഗണേശ്വരൈഃ കൃതോ ജജ്ഞേ മഹാന്ന്യക്കൃതസാഗരഃ

അപ്പോൾ, ഗണങ്ങളുടെ നായകർ ഉണ്ടാക്കിയ ശബ്ദം ആകാശം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, സമുദ്രത്തെയും മൂടുന്ന ഒരു വലിയ ഗർജ്ജനമായി ഉയർന്നു.

തേന ശബ്ദേന മഹതാഃ ഗ്രസ്താ സര്വേദിവൌകസഃ ദുദ്രുവുഃ പരിതോ ഭീതാഃ സ്രസ്തവസ്ത്രവിഭൂഷണാഃ

ആ മഹാശബ്ദം കേട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ഭയം പിടിച്ചു; അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും വീണുപോകുമ്പോൾ അവർ എല്ലായിടത്തേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

കിംസ്വിദ്ഭഗ്നോ മഹാമേരുഃ കിംസ്വിത്സംദീര്യതേ മഹീ കിമിദം കിമിദം വേതി ജജല്പുസ്ത്രിദശാ ഭൃശമ്

ദേവന്മാർ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു: 'മഹാമേരു പർവ്വതം തകർന്നോ? ഭൂമി പിളർന്നോ? എന്താണിത്, എന്താണിത്?'

മൃഗേന്ദ്രാണാം യഥാ നാദം ഗജേംദ്രാ ഗഹനേ വനേ ശ്രുത്വാ തഥാവിധം കേചിത്തത്യജുര്ജീവിതം ഭയാത്

കാട്ടിനുള്ളിൽ സിംഹത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം കേട്ട് ആനകൾ പേടിയിൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ചിലർ ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഭയത്തിൽ ജീവൻ വിട്ടു.