ശിവപുരാണമ്

തതസ്ത്രിപുരഹാ പ്രാഹ ഹൈമവത്യാഃ പ്രിയേച്ഛയാ വീരഭദ്രം മഹാബാഹും വാചാ വിപുലനാദയാ

പാർവതിയുടെ സ്നേഹത്താൽ ത്രിപുരസംഹാരകൻ, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ശക്തനായ വീരഭദ്രനോട് സംസാരിച്ചു.

പ്രാചേതസസ്യ ദക്ഷസ്യ യജ്ഞം സദ്യോ വിനാശയ ഭദ്രകാല്യാ സഹാസി ത്വമേതത്കൃത്യം ഗണേശ്വര

'പ്രചേതസിന്റെ മകനായ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നീ ഭദ്രകാളിയോടൊപ്പം ഉടൻ നശിപ്പിക്കണം; ഇതാണ് നിന്റെ ജോലി, ഗണപതിയേ.'

അഹമപ്യനയാ സാര്ധം രൈഭ്യാശ്രമസപീപതഃ സ്ഥിത്വാ വീക്ഷേ ഗണേശാന വിക്രമം തവ ദുഃസഹമ്

'ഞാനും ഇവളോടൊപ്പം രൈഭ്യന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഇരിക്കും; ഗണപതിയേ, നിന്റെ അതികഠിനമായ വീര്യം ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് കാണും.'

വൃക്ഷാ കനഖലേ യേ തു ഗംഗാദ്വാരസമീപഗാഃ സുവര്ണശൃംഗസ്യ ഗിരേര്മേരുമംദരസംനിഭാഃ

കനഖലയിൽ ഗംഗാവാരദ്വാരത്തിന് സമീപമുള്ള മരങ്ങൾ സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങൾ ഉള്ള മെരു, മന്ദര പർവ്വതങ്ങളെപ്പോലെയാണ്.

തസ്മിന്പ്രദേശേ ദക്ഷസ്യ യുജ്ഞഃ സംപ്രതി വര്തതേ സഹസാ തസ്യ യജ്ഞസ്യ വിഘാതം കുരു മാ ചിരമ്

അവിടെയാണ് ഇപ്പോൾ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നടക്കുന്നത്; നീ ഉടൻ അതിനെ തടയണം, സമയം കളയരുത്.

ഇത്യുക്തേ സതി ദേവേന ദേവീ ഹിമഗിരീന്ദ്രജാ ഭദ്രം ഭദ്രം ച സംപ്രേക്ഷ്യ വത്സം ധേനുരിവൌരസമ്

ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹിമഗിരിരാജകുമാരി ആയ ദേവി, ഒരു പശു കിടാവിനെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കുന്നതുപോലെ ഭദ്രയെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി.

ആലിംഗ്യ ച സമാഘ്രായ മൂര്ധ്നി ഷഡ്വദനം യഥാ സസ്മിതാ വചനം പ്രാഹ മധുരം മധുരം സ്വയമ്

അവൾ ആറുമുഖനായി ജനിച്ചവനെ അണച്ചു, തലയിൽ മണമെടുത്തു, സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചു, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

വത്സ ഭദ്ര മഹാഭാഗ മഹാബലപരാക്രമ മത്പ്രിയാര്ഥം ത്വമുത്പന്നോ മമ മന്യും പ്രമാര്ജക

'എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭദ്രാ, മഹാഭാഗ്യവാനും മഹാബലവാനുമായ നീ, എന്റെ പ്രിയത്തിനായി, എന്റെ കോപം മാറ്റാൻ ജനിച്ചവനാണ്.'

യജ്ഞേശ്വരമനാഹൂയ യജ്ഞകര്മരതോ ഽഭവത് ദക്ഷം വൈരേണ തം തസ്മാദ്ഭിംധി യജ്ഞം ഗണേശ്വര

'യജ്ഞകർമ്മങ്ങളിൽ ലീനനായ ദക്ഷൻ യജ്ഞേശ്വരനെ വിളിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട് വൈരാഗ്യത്തോടെ, ഗണപതിയേ, അവന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കണം.'

യജ്ഞലക്ഷ്മീമലക്ഷ്മീം ത്വം ഭദ്ര കൃത്വാ മമാജ്ഞയാ യജമാനം ച തം ഹത്വാ വത്സ ഹിംസയ ഭദ്രയാ

'എന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ഭദ്രാ, യജ്ഞത്തിലെ ഐശ്വര്യം ദുർഭാഗ്യമായി മാറ്റുക; പിന്നെ ഭദ്രയോടൊപ്പം യജമാനനെയും സംഹരിക്കണം.'

അശേഷാമിവ താമാജ്ഞാം ശിവയോശ്ചിത്രകൃത്യയോഃ മൂര്ധ്നി കൃത്വാ നമസ്കൃത്യ ഭദ്രോ ഗംതും പ്രചക്രമേ

ശിവനും പാർവതിയും നൽകിയ ഈ കല്പന തലകുനിഞ്ഞ് സ്വീകരിച്ച്, അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളുള്ള ഇരുവരോടും നമസ്കരിച്ച് ഭദ്രൻ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി.

അഥൈഷ ഭഗവാന്ക്രുദ്ധഃ പ്രേതാവാസകൃതാലയഃ വീരഭദ്രോ മഹാദേവോ ദേവ്യാ മന്യുപ്രമാര്ജകഃ

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ കോപത്തോടെ, പ്രേതവാസങ്ങളിൽ വാസം ചെയ്യുന്ന മഹാദേവനായ വീരഭദ്രൻ, ദേവിയുടെ ക്രോധം അകറ്റാൻ വന്നുവന്നു.

സസര്ജ രോമകൂപേഭ്യോ രോമജാഖ്യാന്ഗണേശ്വരാന് ദക്ഷിണാദ്ഭുജദേശാത്തു ശതകോടിഗവിശ്വരാന്

അവന്റെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് രോമജ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗണപതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; വലത് കൈയിൽ നിന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ഉഗ്രസ്വഭാവമുള്ള ഗണന്മാരെയും ഉണ്ടാക്കി.

പാദാത്തഥോരുദേശാച്ച പൃഷ്ഠാത്പാര്ശ്വാന്മുഖാദ്ഗലാത് ഗുഹ്യാദ്ഗുല്ഫാച്ഛിരോമധ്യാത്കംഠാദാസ്യാത്തഥോദരാത്

അവന്റെ കാലിൽ നിന്ന്, തൊണ്ടയിൽ നിന്ന്, പുറത്ത്, വശങ്ങളിൽ, മുഖത്തിൽ, കഴുത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗങ്ങളിൽ, കണങ്കാൽ, തലയ്ക്കു മധ്യത്തിൽ, വായിൽ, വയറ്റിൽ തുടങ്ങി എല്ലായിടങ്ങളിലും നിന്ന് ജീവികൾ പിറന്നു.

തദാ ഗണേശ്വരൈര്ഭദ്രൈര്ഭദ്രതുല്യപരാക്രമൈഃ സംഛാദിതമഭൂത്സര്വം സാകാശവിവരം ജഗത്

അങ്ങനെ ഭദ്രനോട് തുല്യശക്തിയുള്ള മഹത്തായ ഗണപതികൾകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ, അതിലെ എല്ലാ ഇടങ്ങളും നിറഞ്ഞു.

സര്വേ സഹസ്രഹസ്താസ്തേ സഹസ്രായുധപാണയഃ രുദ്രസ്യാനുചരാസ്സര്വേ സര്വേ രുദ്രസമപ്രഭാഃ

അവർക്കൊക്കെയും ആയിരം കൈകളും ഓരോ കൈയിലും ആയിരം ആയുധങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; എല്ലാവരും രുദ്രന്റെ അനുയായികളും രുദ്രനുപോലെയുള്ള പ്രകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശൂലശക്തിഗദാഹസ്താഷ്ടംകോപലശിലാധരാഃ കാലാഗ്നിരുദ്രസദൃശാസ്ത്രിനേത്രാശ്ച ജടാധരാഃ

അവർക്ക് ത്രിശൂലം, കുന്തം, ഗദ, പരശു, കപാലം, കല്ല് എന്നിവ കൈകളിൽ; കാളാഗ്നിരുദ്രനെപ്പോലെയുള്ള രൂപം; മൂന്നു കണ്ണുകളും ജടയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

നിപേതുര്ഭൃശമാകാശേ ശതശസ്സിംഹവാഹനാഃ വിനേദുശ്ച മഹാനാദാഞ്ജലദാ ഇവ ഭദ്രജാഃ

നൂറുകണക്കിന് ഭദ്രപുത്രന്മാർ സിംഹങ്ങളിൽ കയറി ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, വലിയ ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പോലെ ഗർജിച്ചു.

തൈര്ഭദ്രൈര്ഭഗവാന്മദ്രസ്തഥാ പരിവൃതോ ബഭൌ കാലാനലശതൈര്യുക്തോ യഥാംതേ കാലഭൈരവഃ

അങ്ങനെ ഭദ്രന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഭഗവാൻ, നൂറുകണക്കിന് കലാഗ്നിപോലുള്ള തീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കാലഭൈരവൻപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

തേഷാം മധ്യേ സമാരുഹ്യ വൃഷേംദ്രം വൃഷഭധ്വജഃ ജഗാമ ഭഗവാന്ഭദ്രശ്ശുഭമഭ്രം യഥാ ഭവഃ

അവരുടെ ഇടയിൽ, വലിയ കാളയിൽ കയറി, കാളയെ പതാകയാക്കിയ ഭദ്രൻ, മേഘങ്ങളിൽ ഭവൻ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

തസ്മിന്വൃഷഭമാരൂഢേ ഭദ്രേ തു ഭസിതപ്രഭഃ ബഭാര മൌക്തികം ഛത്രം ഗൃഹീതസിതചാമരഃ

അന്നപ്പോൾ, ഭസ്മംപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഭദ്രൻ കാളയിൽ കയറിയപ്പോൾ, മുത്തുപോലുള്ള വെള്ള പായയും ശുദ്ധമായ വെള്ള ചാമരിയും കൈവശം വഹിച്ചു.

സ തദാ ശുശുഭേ പാര്ശ്വേ ഭദ്രസ്യ ഭസിതപ്രഭഃ ഭഗവാനിവ ശൈലേന്ദ്രഃ പാര്ശ്വേ വിശ്വജഗദ്ഗുരോഃ

അപ്പോൾ ഭദ്രന്റെ പക്കൽ, ഭസ്മപ്രഭയുള്ള ഭഗവാൻ, വിശ്വജഗദ്ഗുരുവിന്റെ പക്കൽ ശൈലേന്ദ്രൻ നില്ക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

സോ ഽപി തേന ബഭൌ ഭദ്രഃ ശ്വേതചാമരപാണിനാ ബാലസോമേന സൌമ്യേന യഥാ ശൂലവരായുധഃ

അവനും, ഭദ്രനും, വെള്ള ചാമര കൈവശം വഹിച്ച്, ബാലചന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള ശാന്തതയോടെ, ത്രിശൂലധാരിയായ ഭഗവാനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

ദധ്മൌ ശംഖം സിതം ഭദ്രം ഭദ്രസ്യ പുരതഃ ശുഭമ് ഭാനുകംപോ മഹാതേജാ ഹേമരത്നൈരലംകൃതഃ

ഭദ്രന്റെ മുമ്പിൽ, ഭാനു എന്ന മഹാതേജസ്സുള്ളവൻ, പൊന്നും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച്, ശുദ്ധമായ ശംഖ് ഊതി ഭൂമി നടുങ്ങിച്ചു.

ദേവദുംദുഭയോ നേദുര്ദിവ്യസംകുലനിഃസ്വനാഃ വവൃഷുശ്ശതശോ മൂര്ധ്നി പുഷ്പവര്ഷം ബലാഹകാഃ

ദേവദുണ്ടുഭികൾ ആകാശം മുഴുവൻ ദിവ്യശബ്ദങ്ങളാൽ മുഴങ്ങിച്ചു; നൂറുകണക്കിന് മേഘങ്ങൾ അവരുടെ തലയിൽ പുഷ്പവർഷം ചെയ്തു.

ഫുല്ലാനാം മധുഗര്ഭാണാം പുഷ്പാണാം ഗംധബംധവഃ മാര്ഗാനുകൂലസംവാഹാ വബുശ്ച പഥി മാരുതാഃ

പുഷ്പങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞു, തേൻ നിറഞ്ഞ സുഗന്ധം കാറ്റിൽ നിറഞ്ഞു, വഴിക്ക് അനുകൂലമായി മൃദുവായ കാറ്റുകൾ വീശി.

തതോ ഗണേശ്വരാഃ സര്വേ മത്താ യുദ്ധബലോദ്ധതാഃ

അതിനുശേഷം, എല്ലാ ഗണപതികളും യുദ്ധശക്തിയിൽ മദിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

തദാ ഭദ്രഗണാംതഃസ്ഥോ ബഭൌ ഭദ്രഃ സ ഭദ്രയാ യഥാ രുദ്രഗണാംതഃ സ്ഥസ്ത്ര്യമ്ബകോംബികയാ സഹ

അപ്പോൾ, ഭദ്രഗണങ്ങളുടെ നടുവിൽ ഭദ്രൻ ഭദ്രയോടൊപ്പം നില്ക്കുമ്പോൾ, ത്ര്യമ്പകൻ അംബികയോടൊപ്പം രുദ്രഗണങ്ങളിൽ നില്ക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

തത്ക്ഷണാദേവ ദക്ഷസ്യ യജ്ഞവാടം രണ്മയമ് പ്രവിവേശ മഹാബാഹുര്വീരഭദ്രോ മഹാനുഗഃ

അന്നേരം തന്നെ, ശക്തിയുള്ള വീരഭദ്രനും അവന്റെ മഹാനുയായികളും യുദ്ധഭൂമിയായി മാറിയ ദക്ഷന്റെ യാഗശാലയിൽ കയറി.