ശിവപുരാണമ്

വിദ്യുജ്ജിഹ്വം പ്രലംബോഷ്ഠം മേഘസാഗരനിഃസ്വനമ് വസാനം ചര്മ വൈയാഘ്രം മഹദ്രുധിരനിസ്രവമ്

അവന്റെ നാവ് മിന്നൽപോലെയും, ചുണ്ടുകൾ താഴേക്ക് തൂങ്ങിയതും, ഇടിമേഘവും സമുദ്രവും പോലെ ഗർജ്ജനവും, കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ചവനും, ശരീരത്തിൽ രക്തം ഒഴുകുന്നതും ആണവൻ.

ഗണ്ഡദ്വിതയസംസൃഷ്ടമണ്ഡലീകൃതകുണ്ഡലമ് വരാമരശിരോമാലാവലീകലിതശേഖരമ്

അവന്റെ കാതിലുണ്ടായ കുണ്ടലങ്ങൾ ഇരുവശത്തുമുള്ള കപ്പലുകൾ സ്പർശിച്ച് വൃത്തം രൂപപ്പെടുത്തി, ഉത്തമദേവന്മാരുടെ തലമാലകൾ കിരീടത്തിൽ അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

രണന്നൂപുരകേയൂരമഹാകനകഭൂഷിതമ് രത്നസംചയസംദീപ്തം താരഹാരാവൃതോരസമ്

യുദ്ധത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന വലിയ പൊന്നിൻ നൂപുരങ്ങളും കെയൂരങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, രത്നങ്ങളുടെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു, മുത്ത് ഹാരങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മഹാശരഭശാര്ദൂലസിംഹൈഃ സദൃശവിക്രമമ് പ്രശസ്തമത്തമാതംഗസമാനഗമനാലസമ്

അവന്റെ വീര്യം മഹാശരഭം, കടുവ, സിംഹം എന്നിവയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു. അവൻ അഭിമാനത്തോടെ നടക്കുന്ന ഒരു വലിയ മദമുള്ള ആനയെപ്പോലെ അഹങ്കാരപൂർവ്വം നടന്നു.

ശംഖചാമരകുംദേന്ദുമൃണാലസദൃശപ്രഭമ് സതുഷാരമിവാദ്രീന്ദ്രം സാക്ഷാജ്ജംഗമതാം ഗതമ്

അവന്റെ പ്രകാശം ശംഖ്, ചാമരം, കുന്ദം, ചന്ദ്രൻ, കമലത്തണ്ടു എന്നിവയെപ്പോലെയും, മഞ്ഞ് പാളി മൂടിയിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ പർവ്വതാധിപൻ ജീവന്തമായി നടന്നു വരുന്നതുപോലെയും തിളങ്ങി.

ജ്വാലാമാലാപരിക്ഷിപ്തം ദീപ്തമൌക്തികഭൂഷണമ് തേജസാ ചൈവ ദീവ്യംതം യുഗാംത ഇവ പാവകമ്

ജ്വാലാമാലകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദീപ്തമായ മുത്തുമാലകൾ അണിഞ്ഞ്, അവൻ ഒരു യುಗാന്തത്തിലെ അഗ്നിയെപ്പോലെ അതീവ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങി.

സ ജാനുഭ്യാം മഹീം ഗത്വാ പ്രണതഃ പ്രാംജലിസ്തതഃ പാര്ശ്വതോ ദേവദേവസ്യ പര്യതിഷ്ഠദ്ഗണേശ്വരഃ

അവൻ മണ്ണിൽ മുട്ടുകുത്തി, കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, പിന്നെ ദേവദേവനായ ഗണപതിയുടെ പക്കൽ വിനയത്തോടെ നിന്നു.

മന്യുനാ ചാസൃജദ്ഭദ്രാം ഭദ്രകാലീം മഹേശ്വരീമ് ആത്മനഃ കര്മസാക്ഷിത്വേ തേന ഗംതും സഹൈവ തു

കോപത്തിൽ നിന്ന് മഹേശ്വരന്റെ മഹാശക്തിയായ ഭദ്രകാളിയെ, തന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയായി കൂടെ പോകാൻ, അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.

തം ദൃഷ്ട്വാവസ്ഥിതം വീരഭദ്രം കാലാഗ്നിസന്നിഭമ് ഭദ്രയാ സഹിതം പ്രാഹ ഭദ്രമസ്ത്വിതി ശംകരഃ

കാളാഗ്നിയെപ്പോലെയുള്ള വീരഭദ്രനും ഭദ്രയും അങ്ങോട്ട് നിന്നിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു ശംകരൻ പറഞ്ഞു: 'സകലവും നന്മയാകട്ടെ.'

സ ച വിജ്ഞാപയാമാസ സഹ ദേവ്യാ മഹേശ്വരമ് ആജ്ഞാപയ മഹാദേവ കിം കാര്യം കരവാണ്യഹമ്

അവൻ ദേവിയോടൊപ്പം മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു: 'മഹാദേവാ, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് കല്പിക്കുക, ഞാൻ അതു നിർവഹിക്കാം.'

തതസ്ത്രിപുരഹാ പ്രാഹ ഹൈമവത്യാഃ പ്രിയേച്ഛയാ വീരഭദ്രം മഹാബാഹും വാചാ വിപുലനാദയാ

പാർവതിയുടെ സ്നേഹത്താൽ ത്രിപുരസംഹാരകൻ, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ശക്തനായ വീരഭദ്രനോട് സംസാരിച്ചു.

പ്രാചേതസസ്യ ദക്ഷസ്യ യജ്ഞം സദ്യോ വിനാശയ ഭദ്രകാല്യാ സഹാസി ത്വമേതത്കൃത്യം ഗണേശ്വര

'പ്രചേതസിന്റെ മകനായ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നീ ഭദ്രകാളിയോടൊപ്പം ഉടൻ നശിപ്പിക്കണം; ഇതാണ് നിന്റെ ജോലി, ഗണപതിയേ.'

അഹമപ്യനയാ സാര്ധം രൈഭ്യാശ്രമസപീപതഃ സ്ഥിത്വാ വീക്ഷേ ഗണേശാന വിക്രമം തവ ദുഃസഹമ്

'ഞാനും ഇവളോടൊപ്പം രൈഭ്യന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഇരിക്കും; ഗണപതിയേ, നിന്റെ അതികഠിനമായ വീര്യം ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് കാണും.'

വൃക്ഷാ കനഖലേ യേ തു ഗംഗാദ്വാരസമീപഗാഃ സുവര്ണശൃംഗസ്യ ഗിരേര്മേരുമംദരസംനിഭാഃ

കനഖലയിൽ ഗംഗാവാരദ്വാരത്തിന് സമീപമുള്ള മരങ്ങൾ സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങൾ ഉള്ള മെരു, മന്ദര പർവ്വതങ്ങളെപ്പോലെയാണ്.

തസ്മിന്പ്രദേശേ ദക്ഷസ്യ യുജ്ഞഃ സംപ്രതി വര്തതേ സഹസാ തസ്യ യജ്ഞസ്യ വിഘാതം കുരു മാ ചിരമ്

അവിടെയാണ് ഇപ്പോൾ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നടക്കുന്നത്; നീ ഉടൻ അതിനെ തടയണം, സമയം കളയരുത്.

ഇത്യുക്തേ സതി ദേവേന ദേവീ ഹിമഗിരീന്ദ്രജാ ഭദ്രം ഭദ്രം ച സംപ്രേക്ഷ്യ വത്സം ധേനുരിവൌരസമ്

ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹിമഗിരിരാജകുമാരി ആയ ദേവി, ഒരു പശു കിടാവിനെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കുന്നതുപോലെ ഭദ്രയെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി.

ആലിംഗ്യ ച സമാഘ്രായ മൂര്ധ്നി ഷഡ്വദനം യഥാ സസ്മിതാ വചനം പ്രാഹ മധുരം മധുരം സ്വയമ്

അവൾ ആറുമുഖനായി ജനിച്ചവനെ അണച്ചു, തലയിൽ മണമെടുത്തു, സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചു, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

വത്സ ഭദ്ര മഹാഭാഗ മഹാബലപരാക്രമ മത്പ്രിയാര്ഥം ത്വമുത്പന്നോ മമ മന്യും പ്രമാര്ജക

'എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭദ്രാ, മഹാഭാഗ്യവാനും മഹാബലവാനുമായ നീ, എന്റെ പ്രിയത്തിനായി, എന്റെ കോപം മാറ്റാൻ ജനിച്ചവനാണ്.'

യജ്ഞേശ്വരമനാഹൂയ യജ്ഞകര്മരതോ ഽഭവത് ദക്ഷം വൈരേണ തം തസ്മാദ്ഭിംധി യജ്ഞം ഗണേശ്വര

'യജ്ഞകർമ്മങ്ങളിൽ ലീനനായ ദക്ഷൻ യജ്ഞേശ്വരനെ വിളിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട് വൈരാഗ്യത്തോടെ, ഗണപതിയേ, അവന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കണം.'

യജ്ഞലക്ഷ്മീമലക്ഷ്മീം ത്വം ഭദ്ര കൃത്വാ മമാജ്ഞയാ യജമാനം ച തം ഹത്വാ വത്സ ഹിംസയ ഭദ്രയാ

'എന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ഭദ്രാ, യജ്ഞത്തിലെ ഐശ്വര്യം ദുർഭാഗ്യമായി മാറ്റുക; പിന്നെ ഭദ്രയോടൊപ്പം യജമാനനെയും സംഹരിക്കണം.'

അശേഷാമിവ താമാജ്ഞാം ശിവയോശ്ചിത്രകൃത്യയോഃ മൂര്ധ്നി കൃത്വാ നമസ്കൃത്യ ഭദ്രോ ഗംതും പ്രചക്രമേ

ശിവനും പാർവതിയും നൽകിയ ഈ കല്പന തലകുനിഞ്ഞ് സ്വീകരിച്ച്, അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളുള്ള ഇരുവരോടും നമസ്കരിച്ച് ഭദ്രൻ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി.

അഥൈഷ ഭഗവാന്ക്രുദ്ധഃ പ്രേതാവാസകൃതാലയഃ വീരഭദ്രോ മഹാദേവോ ദേവ്യാ മന്യുപ്രമാര്ജകഃ

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ കോപത്തോടെ, പ്രേതവാസങ്ങളിൽ വാസം ചെയ്യുന്ന മഹാദേവനായ വീരഭദ്രൻ, ദേവിയുടെ ക്രോധം അകറ്റാൻ വന്നുവന്നു.

സസര്ജ രോമകൂപേഭ്യോ രോമജാഖ്യാന്ഗണേശ്വരാന് ദക്ഷിണാദ്ഭുജദേശാത്തു ശതകോടിഗവിശ്വരാന്

അവന്റെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് രോമജ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗണപതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; വലത് കൈയിൽ നിന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ഉഗ്രസ്വഭാവമുള്ള ഗണന്മാരെയും ഉണ്ടാക്കി.

പാദാത്തഥോരുദേശാച്ച പൃഷ്ഠാത്പാര്ശ്വാന്മുഖാദ്ഗലാത് ഗുഹ്യാദ്ഗുല്ഫാച്ഛിരോമധ്യാത്കംഠാദാസ്യാത്തഥോദരാത്

അവന്റെ കാലിൽ നിന്ന്, തൊണ്ടയിൽ നിന്ന്, പുറത്ത്, വശങ്ങളിൽ, മുഖത്തിൽ, കഴുത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗങ്ങളിൽ, കണങ്കാൽ, തലയ്ക്കു മധ്യത്തിൽ, വായിൽ, വയറ്റിൽ തുടങ്ങി എല്ലായിടങ്ങളിലും നിന്ന് ജീവികൾ പിറന്നു.

തദാ ഗണേശ്വരൈര്ഭദ്രൈര്ഭദ്രതുല്യപരാക്രമൈഃ സംഛാദിതമഭൂത്സര്വം സാകാശവിവരം ജഗത്

അങ്ങനെ ഭദ്രനോട് തുല്യശക്തിയുള്ള മഹത്തായ ഗണപതികൾകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ, അതിലെ എല്ലാ ഇടങ്ങളും നിറഞ്ഞു.

സര്വേ സഹസ്രഹസ്താസ്തേ സഹസ്രായുധപാണയഃ രുദ്രസ്യാനുചരാസ്സര്വേ സര്വേ രുദ്രസമപ്രഭാഃ

അവർക്കൊക്കെയും ആയിരം കൈകളും ഓരോ കൈയിലും ആയിരം ആയുധങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; എല്ലാവരും രുദ്രന്റെ അനുയായികളും രുദ്രനുപോലെയുള്ള പ്രകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശൂലശക്തിഗദാഹസ്താഷ്ടംകോപലശിലാധരാഃ കാലാഗ്നിരുദ്രസദൃശാസ്ത്രിനേത്രാശ്ച ജടാധരാഃ

അവർക്ക് ത്രിശൂലം, കുന്തം, ഗദ, പരശു, കപാലം, കല്ല് എന്നിവ കൈകളിൽ; കാളാഗ്നിരുദ്രനെപ്പോലെയുള്ള രൂപം; മൂന്നു കണ്ണുകളും ജടയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

നിപേതുര്ഭൃശമാകാശേ ശതശസ്സിംഹവാഹനാഃ വിനേദുശ്ച മഹാനാദാഞ്ജലദാ ഇവ ഭദ്രജാഃ

നൂറുകണക്കിന് ഭദ്രപുത്രന്മാർ സിംഹങ്ങളിൽ കയറി ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, വലിയ ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പോലെ ഗർജിച്ചു.

തൈര്ഭദ്രൈര്ഭഗവാന്മദ്രസ്തഥാ പരിവൃതോ ബഭൌ കാലാനലശതൈര്യുക്തോ യഥാംതേ കാലഭൈരവഃ

അങ്ങനെ ഭദ്രന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഭഗവാൻ, നൂറുകണക്കിന് കലാഗ്നിപോലുള്ള തീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കാലഭൈരവൻപോലെ പ്രകാശിച്ചു.