ശിവപുരാണമ്

യഃ സ്രഷ്ടാ ചൈവ സംഹര്താ ഭര്താ ചൈവ മഹേശ്വരഃ തസ്മാദന്യം ന പശ്യാമി ശംകരാത്മാനമധ്വരേ

അവൻ സ്രഷ്ടാവും സംഹാരകനും പോഷകനുമായ മഹേശ്വരനാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ യാഗത്തിൽ ശങ്കരന്റെ മറ്റൊരു സ്വരൂപം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.

ഏതന്മഖേശസ്യ സുവര്ണപാത്രേ ഹവിഃ സമസ്തം വിധിമംത്രപൂതമ് വിഷ്ണോര്നയാമ്യപ്രതിമസ്യ ഭാഗം പ്രഭോര്വിഭജ്യാവഹനീയമദ്യ

യാഗാധിപനായ വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിക്കേണ്ട ഈ ഹോമദ്രവ്യം, എല്ലാ വിധികളും മന്ത്രങ്ങളും കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ചതായത്, ഇന്നത്തെ ദിവസം പൊന്നിൻ പാത്രത്തിൽ വെച്ച് അതുല്യനായ പ്രഭുവിന്റെ ഭാഗമായി കൊണ്ടുപോകണം.

യസ്മാന്നാരാധിതോ രുദ്രസ്സര്വദേവേശ്വരേശ്വരഃ തസ്മാദ്ദക്ഷ തവാശേഷോ യജ്ഞോ ഽയം ന ഭവിഷ്യതി

സർവ്വദേവന്മാരുടെയും ഇശ്വരന്മാരുടെയും ഇശ്വരനായ രുദ്രനെ ആരാധിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, ദക്ഷ, നിന്റെ ഈ യാഗം മുഴുവൻ വിജയിക്കില്ല.

ഇത്യുക്ത്വാ വചനം ക്രുദ്ധോ ദധീചോ മുനിസത്തമഃ നിര്ഗമ്യ ച തതോ ദേശാജ്ജഗാമ സ്വകമാശ്രമമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാനായ ദധീചി മുനി കോപത്തോടെ അവിടത്തെ വിട്ട് തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.

നിര്ഗതേ ഽപി മുനൌ തസ്മിന്ദേവാ ദക്ഷം ന തത്യജുഃ അവശ്യമനുഭാവിത്വാദനര്ഥസ്യ തു ഭാവിനഃ

മുനി അവിടെ നിന്ന് പോയ ശേഷവും ദേവന്മാർ ദക്ഷനെ വിട്ടുപോയില്ല, കാരണം സംഭവിക്കേണ്ട ദുരന്തം അവർക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു ജ്ഞാത്വൈതത്സര്വമീശ്വരാത് ദഗ്ധും ദക്ഷാധ്വരം വിപ്രാ ദേവീ ദേവമചോദയത്

അവസരത്തിൽ തന്നെ, ഈ എല്ലാം ഇശ്വരനിൽ നിന്ന് അറിയിച്ച ദേവി, ദക്ഷന്റെ യാഗം ദഹിപ്പിക്കാൻ ദേവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.

ദേവ്യാ സംചോദിതോ ദേവോ ദക്ഷാധ്വരജിഘാംസയാ സസര്ജ സഹസാ വീരം വീരഭദ്രം ഗണേശ്വരമ്

ദേവിയുടെ പ്രേരണയാൽ, ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിക്കാൻ ദേവൻ ഉടനടി വീരഭദ്രനെന്ന മഹാശക്തനായ ഗണനാഥനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

സഹസ്രവദനം ദേവം സഹസ്രകമലേക്ഷണമ് സഹസ്രമുദ്ഗരധരം സഹസ്രശരപാണികമ്

അവൻ ആയിരം മുഖങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു, ആയിരം താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും, ആയിരം ഗദകളും കൈകളിൽ, ആയിരം അമ്പുകൾ നിറച്ച ക്വിവറുകളും കൈവശം.

ശൂലടംകഗദാഹസ്തം ദീപ്തകാര്മുകധാരിണമ് ചക്രവജ്രധരം ഘോരം ചംദ്രാര്ധകൃതശേഖരമ്

അവന്റെ കൈകളിൽ ത്രിശൂലവും പരശുവും ഗദയും, പ്രകാശമുള്ള വില്ലും ചക്രവും വജ്രവും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭയാനകനും അർദ്ധചന്ദ്രം കിരീടത്തിൽ അലങ്കരിച്ചവനും ആണവൻ.

കുലിശോദ്യോതിതകരം തഡിജ്ജ്വലിതമൂര്ധജമ് ദംഷ്ട്രാകരാലം ബിഭ്രാണം മഹാവക്ത്രം മഹോദരമ്

അവന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തിയ വജ്രം കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു, മുടി മിന്നൽപോലെ ജ്വലിക്കുന്നു, വലിയ വായിൽ കുരിശ്ശുള്ള പല്ലുകളും, വലിയ വയറും അവനുണ്ട്.

വിദ്യുജ്ജിഹ്വം പ്രലംബോഷ്ഠം മേഘസാഗരനിഃസ്വനമ് വസാനം ചര്മ വൈയാഘ്രം മഹദ്രുധിരനിസ്രവമ്

അവന്റെ നാവ് മിന്നൽപോലെയും, ചുണ്ടുകൾ താഴേക്ക് തൂങ്ങിയതും, ഇടിമേഘവും സമുദ്രവും പോലെ ഗർജ്ജനവും, കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ചവനും, ശരീരത്തിൽ രക്തം ഒഴുകുന്നതും ആണവൻ.

ഗണ്ഡദ്വിതയസംസൃഷ്ടമണ്ഡലീകൃതകുണ്ഡലമ് വരാമരശിരോമാലാവലീകലിതശേഖരമ്

അവന്റെ കാതിലുണ്ടായ കുണ്ടലങ്ങൾ ഇരുവശത്തുമുള്ള കപ്പലുകൾ സ്പർശിച്ച് വൃത്തം രൂപപ്പെടുത്തി, ഉത്തമദേവന്മാരുടെ തലമാലകൾ കിരീടത്തിൽ അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

രണന്നൂപുരകേയൂരമഹാകനകഭൂഷിതമ് രത്നസംചയസംദീപ്തം താരഹാരാവൃതോരസമ്

യുദ്ധത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന വലിയ പൊന്നിൻ നൂപുരങ്ങളും കെയൂരങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, രത്നങ്ങളുടെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു, മുത്ത് ഹാരങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മഹാശരഭശാര്ദൂലസിംഹൈഃ സദൃശവിക്രമമ് പ്രശസ്തമത്തമാതംഗസമാനഗമനാലസമ്

അവന്റെ വീര്യം മഹാശരഭം, കടുവ, സിംഹം എന്നിവയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു. അവൻ അഭിമാനത്തോടെ നടക്കുന്ന ഒരു വലിയ മദമുള്ള ആനയെപ്പോലെ അഹങ്കാരപൂർവ്വം നടന്നു.

ശംഖചാമരകുംദേന്ദുമൃണാലസദൃശപ്രഭമ് സതുഷാരമിവാദ്രീന്ദ്രം സാക്ഷാജ്ജംഗമതാം ഗതമ്

അവന്റെ പ്രകാശം ശംഖ്, ചാമരം, കുന്ദം, ചന്ദ്രൻ, കമലത്തണ്ടു എന്നിവയെപ്പോലെയും, മഞ്ഞ് പാളി മൂടിയിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ പർവ്വതാധിപൻ ജീവന്തമായി നടന്നു വരുന്നതുപോലെയും തിളങ്ങി.

ജ്വാലാമാലാപരിക്ഷിപ്തം ദീപ്തമൌക്തികഭൂഷണമ് തേജസാ ചൈവ ദീവ്യംതം യുഗാംത ഇവ പാവകമ്

ജ്വാലാമാലകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദീപ്തമായ മുത്തുമാലകൾ അണിഞ്ഞ്, അവൻ ഒരു യುಗാന്തത്തിലെ അഗ്നിയെപ്പോലെ അതീവ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങി.

സ ജാനുഭ്യാം മഹീം ഗത്വാ പ്രണതഃ പ്രാംജലിസ്തതഃ പാര്ശ്വതോ ദേവദേവസ്യ പര്യതിഷ്ഠദ്ഗണേശ്വരഃ

അവൻ മണ്ണിൽ മുട്ടുകുത്തി, കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, പിന്നെ ദേവദേവനായ ഗണപതിയുടെ പക്കൽ വിനയത്തോടെ നിന്നു.

മന്യുനാ ചാസൃജദ്ഭദ്രാം ഭദ്രകാലീം മഹേശ്വരീമ് ആത്മനഃ കര്മസാക്ഷിത്വേ തേന ഗംതും സഹൈവ തു

കോപത്തിൽ നിന്ന് മഹേശ്വരന്റെ മഹാശക്തിയായ ഭദ്രകാളിയെ, തന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയായി കൂടെ പോകാൻ, അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.

തം ദൃഷ്ട്വാവസ്ഥിതം വീരഭദ്രം കാലാഗ്നിസന്നിഭമ് ഭദ്രയാ സഹിതം പ്രാഹ ഭദ്രമസ്ത്വിതി ശംകരഃ

കാളാഗ്നിയെപ്പോലെയുള്ള വീരഭദ്രനും ഭദ്രയും അങ്ങോട്ട് നിന്നിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു ശംകരൻ പറഞ്ഞു: 'സകലവും നന്മയാകട്ടെ.'

സ ച വിജ്ഞാപയാമാസ സഹ ദേവ്യാ മഹേശ്വരമ് ആജ്ഞാപയ മഹാദേവ കിം കാര്യം കരവാണ്യഹമ്

അവൻ ദേവിയോടൊപ്പം മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു: 'മഹാദേവാ, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് കല്പിക്കുക, ഞാൻ അതു നിർവഹിക്കാം.'

തതസ്ത്രിപുരഹാ പ്രാഹ ഹൈമവത്യാഃ പ്രിയേച്ഛയാ വീരഭദ്രം മഹാബാഹും വാചാ വിപുലനാദയാ

പാർവതിയുടെ സ്നേഹത്താൽ ത്രിപുരസംഹാരകൻ, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ശക്തനായ വീരഭദ്രനോട് സംസാരിച്ചു.

പ്രാചേതസസ്യ ദക്ഷസ്യ യജ്ഞം സദ്യോ വിനാശയ ഭദ്രകാല്യാ സഹാസി ത്വമേതത്കൃത്യം ഗണേശ്വര

'പ്രചേതസിന്റെ മകനായ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നീ ഭദ്രകാളിയോടൊപ്പം ഉടൻ നശിപ്പിക്കണം; ഇതാണ് നിന്റെ ജോലി, ഗണപതിയേ.'

അഹമപ്യനയാ സാര്ധം രൈഭ്യാശ്രമസപീപതഃ സ്ഥിത്വാ വീക്ഷേ ഗണേശാന വിക്രമം തവ ദുഃസഹമ്

'ഞാനും ഇവളോടൊപ്പം രൈഭ്യന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഇരിക്കും; ഗണപതിയേ, നിന്റെ അതികഠിനമായ വീര്യം ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് കാണും.'

വൃക്ഷാ കനഖലേ യേ തു ഗംഗാദ്വാരസമീപഗാഃ സുവര്ണശൃംഗസ്യ ഗിരേര്മേരുമംദരസംനിഭാഃ

കനഖലയിൽ ഗംഗാവാരദ്വാരത്തിന് സമീപമുള്ള മരങ്ങൾ സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങൾ ഉള്ള മെരു, മന്ദര പർവ്വതങ്ങളെപ്പോലെയാണ്.

തസ്മിന്പ്രദേശേ ദക്ഷസ്യ യുജ്ഞഃ സംപ്രതി വര്തതേ സഹസാ തസ്യ യജ്ഞസ്യ വിഘാതം കുരു മാ ചിരമ്

അവിടെയാണ് ഇപ്പോൾ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നടക്കുന്നത്; നീ ഉടൻ അതിനെ തടയണം, സമയം കളയരുത്.

ഇത്യുക്തേ സതി ദേവേന ദേവീ ഹിമഗിരീന്ദ്രജാ ഭദ്രം ഭദ്രം ച സംപ്രേക്ഷ്യ വത്സം ധേനുരിവൌരസമ്

ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹിമഗിരിരാജകുമാരി ആയ ദേവി, ഒരു പശു കിടാവിനെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കുന്നതുപോലെ ഭദ്രയെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി.

ആലിംഗ്യ ച സമാഘ്രായ മൂര്ധ്നി ഷഡ്വദനം യഥാ സസ്മിതാ വചനം പ്രാഹ മധുരം മധുരം സ്വയമ്

അവൾ ആറുമുഖനായി ജനിച്ചവനെ അണച്ചു, തലയിൽ മണമെടുത്തു, സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചു, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

വത്സ ഭദ്ര മഹാഭാഗ മഹാബലപരാക്രമ മത്പ്രിയാര്ഥം ത്വമുത്പന്നോ മമ മന്യും പ്രമാര്ജക

'എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭദ്രാ, മഹാഭാഗ്യവാനും മഹാബലവാനുമായ നീ, എന്റെ പ്രിയത്തിനായി, എന്റെ കോപം മാറ്റാൻ ജനിച്ചവനാണ്.'

യജ്ഞേശ്വരമനാഹൂയ യജ്ഞകര്മരതോ ഽഭവത് ദക്ഷം വൈരേണ തം തസ്മാദ്ഭിംധി യജ്ഞം ഗണേശ്വര

'യജ്ഞകർമ്മങ്ങളിൽ ലീനനായ ദക്ഷൻ യജ്ഞേശ്വരനെ വിളിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട് വൈരാഗ്യത്തോടെ, ഗണപതിയേ, അവന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കണം.'