ശിവപുരാണമ്

തതസ്തേനൈവ വൈരേണ വിധിനാ ച പ്രചോദിതഃ നാജുവാഹ ഭവം ദക്ഷോ ദീക്ഷിതസ്താമപി ദ്വിഷന്

അവൻ ആ വൈരത്താൽ ഉത്തേജിതനായി, വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ, ദീക്ഷയേറ്റിട്ടും ഭവനെയും സതിയെയും ക്ഷണിച്ചില്ല; ഹൃദയത്തിൽ വെറുപ്പോടെ.

ശതശഃ പുഷ്കലാമര്ചാഞ്ചകാര ച പൃഥക്പൃഥക്

അവൻ നൂറുകണക്കിന് ഭംഗിയുള്ള യാഗങ്ങൾ ഓരോന്നും വേർതിരിച്ച് നടത്തി.

തഥാ താന്സംഗതാഞ്ഛ്രുത്വാ നാരദസ്യ മുഖാത്തദാ യയൌ രുദ്രായ രുദ്രാണീ വിജ്ഞാപ്യ ഭവനം പിതുഃ

അങ്ങനെ ആ കൂട്ടായ്മകളെ നാരദൻ മുഖാന്തിരം കേട്ടപ്പോൾ, രുദ്രാണി രുദ്രനോടു പോയി, പിതാവിന്റെ യാഗം വിവരം അറിയിച്ചു.

അഥ സംനിഹിതം ദിവ്യം വിമാനം വിശ്വതോമുഖമ് ലക്ഷണാഢ്യം സുഖാരോഹമതിമാത്രമനോഹരമ്

അപ്പോൾ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും തുറന്നിരിക്കുന്ന, ദിവ്യലക്ഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, എളുപ്പത്തിൽ കയറാവുന്ന അതീവ മനോഹരമായ ഒരു ദിവ്യവിമാനം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

തപ്തജാംബൂനദപ്രഖ്യം ചിത്രരത്നപരിഷ്കൃതമ് മുക്താമയവിതാനാഗ്ന്യം സ്രഗ്ദാമസമലംകൃതമ്

അത് ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങി, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മുത്തു തൂക്കിയ തൂണുകളും, പുഷ്പമാലകളും ഭംഗിയായി അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

തപ്തകംചനനിര്വ്യൂഹം രത്നസ്തംഭശതാവൃതമ് വജ്രകല്പിതസോപാനം വിദ്രുമസ്തംഭതോരണമ്

ഉരുക്കിയ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ഘടന, നൂറുകണക്കിന് രത്നത്തൂണുകൾ ചുറ്റിപ്പറ്റി, വജ്രംപോലെയുള്ള പടികൾ, പവഴത്തൂണുകൾകൊണ്ടുള്ള ഗോപുരദ്വാരങ്ങൾ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പുഷ്പപട്ടപരിസ്തീര്ണം ചിത്രരത്നമഹാസനമ് വജ്രജാലകിരച്ഛിദ്രമച്ഛിദ്രമണികുട്ടിമമ്

പുഷ്പപ്പടികൾ വിരിച്ച നിലം, വർണ്ണവൈവിധ്യമുള്ള രത്നസിംഹാസനം, വജ്രജാലകങ്ങൾ, കുഴപ്പമില്ലാത്ത രത്നത്തറ എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

മണിദംഡമനോജ്ഞേന മഹാവൃഷഭലക്ഷ്മണാ അലംകൃതപുരോഭാഗമബ്ഭ്രശുബ്ഭ്രേണ കേതുനാ

അതിന്റെയ്ക്ക് മുന്നിൽ മനോഹരമായ രത്നദണ്ഡം, വലിയ കാളയുടെ ചിഹ്നം, മേഘംപോലെ ശുദ്ധമായ കൊടി എന്നിവ അണിഞ്ഞിരുന്നു.

രത്നകംചുകഗുപ്താംഗൈശ്ചിത്രവേത്രകപാണിഭിഃ അധിഷ്ഠിതമഹാദ്വാരമപ്രധൃഷ്യൈര്ഗുണേശ്വരൈഃ

രത്നം പതിച്ച കവചം ധരിച്ച, മനോഹരമായ വെടികൾ കൈവശം വച്ച, ജയിക്കാനാകാത്ത ഗുണവാന്മാരായ രക്ഷകർ വലിയ വാതിൽ കാത്തുനിന്നു.

മൃദംഗതാലഗീതാദിവേണുവീണാവിശാരദൈഃ വിദഗ്ധവേഷഭാഷൈശ്ച ബഹുഭിഃ സ്ത്രീജനൈര്വൃതമ്

മൃദംഗം, താളം, ഗാനം, വേണു, വീണ എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ചതുരമായ വേഷവും സംസാരവും ഉള്ള അനേകം സ്ത്രീകൾ അവിടെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ആരുരോഹ മഹാദേവീ സഹ പ്രിയസഖീജനൈഃ ചാമാരവ്യഞ്ജനം തസ്യാ വജ്രദംഡമനോഹരേ

മഹാദേവി പ്രിയസഖികളോടൊപ്പം ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി. അവള്ക്കായി രത്നദണ്ഡം പതിച്ച മനോഹരമായ ചാമരം വീശി.

ഗൃഹീത്വാ രുദ്രകന്യേ ദ്വേ വിവീജതുരുഭേ ശുഭേ തദാചാമരയോര്മധ്യേ ദേവ്യാ വദനമാബഭൌ

രുദ്രകന്യകളിൽ രണ്ട് ശുഭളളവരെ എടുത്തു, അവർ ദേവിയെ വീശി സേവിച്ചു. ആ ഇരുവർക്കിടയിൽ ദേവിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു കാണപ്പെട്ടു.

അന്യോന്യം യുധ്യതോര്മധ്യേ ഹംസയോരിവ പംകജമ് ഛത്രം ശശിനിഭം തസ്യാശ്ചൂഡോപരി സുമാലിനീ

ആ രണ്ട് ഹംസകളെപ്പോലെ പരസ്പരം മത്സരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ, ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള ഒരു താമരപോലുള്ള കുട, പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച ദേവിയുടെ മുടിയ്ക്ക് മുകളിൽ ഭംഗിയായി തെളിഞ്ഞു.

ധൃതമുക്താപരിക്ഷിപ്തം ബഭാര പ്രേമനിര്ഭരാ തച്ഛത്രമുജ്ജ്വലം ദേവ്യാ രുരുചേ വദനോപരി

മുത്തുകൾ ചുറ്റിയ ആ ദീപ്തമായ കുട, സ്നേഹപൂർവ്വം ഉയർത്തി പിടിച്ചപ്പോൾ, ദേവിയുടെ മുഖത്തിന് മുകളിൽ അതിന്റെ പ്രകാശം പടർന്നു.

ഉപര്യമൃതഭാംഡസ്യ മംഡലം ശശിനോ യഥാ അഥ ചാഗ്രേ സമാസീനാ സുസ്മിതാസ്യാ ശുഭാവതീ

മുകളിൽ അമൃതപാത്രത്തിന്റെ വട്ടം പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ ചന്ദ്രന്റെ വട്ടംപോലെ, ഭംഗിയും പുഞ്ചിരിയുമുള്ള ദേവി മുന്നിൽ ഇരുന്നു.

അക്ഷദ്യൂതവിനോദേന രമയാമാസ വൈ സതീമ് സുയശാഃ പാദുകേ ദേവ്യാശ്ശുഭേ രത്നപരിഷ്കൃതേ

സുയശാ പാശക്കളിയിലൂടെ സതീദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; ദേവിയുടെ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ശുഭമായ പാദുകകളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

സ്തനയോരംതരേ കൃത്വാ തദാ ദേവീമസേവതഃ അന്യാ കാംചനചാര്വംഗീ ദീപ്തം ജഗ്രാഹ ദര്പണമ്

സ്തനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവയെ വച്ച്, ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിച്ചു; മറ്റൊരു സ്വർണ്ണവദനിയായ ദീപ്തിയുള്ളവൾ ഒരു തെളിഞ്ഞ കണ്ണാടി എടുത്തു.

അപരാ താലവൃന്തം ച പരാ താംബൂലപേടികാമ് കാചിത്ക്രീഡാശുകം ചാരു കരേ ഽകുരുത ഭാമിനീ

ഒരുത്തി താളവൃക്ഷത്തിന്റെ വീശാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പക്കൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരുത്തി താമ്പൂൽപ്പെട്ടി എടുത്തു; മറ്റൊരു മനോഹരിയായ യുവതി കയ്യിൽ ഒരു ഭംഗിയായ കളിപ്പടം പിടിച്ചു.

കാചിത്തു സുമനോജ്ഞാനി പുഷ്പാണി സുരഭീണി ച കാചിദാഭരണാധാരം ബഭാര കമലേക്ഷണാ

ഒരുത്തി മനോഹരവും സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ കൊണ്ടുവന്നു; മറ്റൊരു കമലാക്ഷിയായവൾ ആഭരണങ്ങൾ വയ്ക്കുന്ന പാത്രം എടുത്തു.

കാചിച്ച പുനരാലേപം സുപ്രസൂതം ശുഭാംജനമ് അന്യാശ്ച സദൃശാസ്താസ്താ യഥാസ്വമുചിതക്രിയാഃ

ഒരുത്തി നന്നായി തയ്യാറാക്കിയ ശുഭമായ അഞ്ജനം പുരട്ടിച്ചു; മറ്റു സമാനമായവൾതാനും തക്കതായ സേവനങ്ങൾ ചെയ്തു.

ആവൃത്ത്യാ താം മഹാദേവീമസേവംത സമംതതഃ അതീവ ശുശുഭേ താസാമംതരേ പരമേശ്വരീ

അവൾ ചുറ്റും മഹാദേവിയെ എല്ലാ ഭാഗത്തും സേവിച്ചു; അവളുടെ ഇടയിൽ പരമേശ്വരി അതീവ ഭംഗിയായി തെളിഞ്ഞു.

താരാപരിഷദോ മധ്യേ ചംദ്രലേഖേവ ശാരദീ തതഃ ശംഖസമുത്ഥസ്യ നാദസ്യ സമനംതരമ്

താരാപരിഷദുകളുടെ നടുവിൽ, ശാരദകാലത്തിലെ ചന്ദ്രലേഖയെപ്പോലെ ദേവി തെളിഞ്ഞു; പിന്നെ ശംഖത്തിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.

പ്രാസ്ഥാനികോ മഹാനാദഃ പടഹഃ സമതാഡ്യത തതോ മധുരവാദ്യാനി സഹ താലോദ്യതൈസ്സ്വനൈഃ

പ്രവേശനത്തിനായി വലിയ പഹയി അടിച്ചു; പിന്നെ മധുരമായ വാദ്യങ്ങൾ കൈയടിയുടെ താളത്തിൽ ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങി.

അനാഹതാനി സന്നേദുഃ കാഹലാനാം ശതാനി ച സായുധാനാം ഗണേശാനാം മഹേശസമതേജസാമ്

അനാഹതമായ ശബ്ദങ്ങളോടെ നൂറുകണക്കിന് കാഹളങ്ങൾ മുഴങ്ങി; ആയുധധാരികളായ ഗണപതിമാരും മഹേശ്വരന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

സഹസ്രാണി ശതാന്യഷ്ടൌ തദാനീം പുരതോ യയുഃ തേഷാം മധ്യേ വൃഷാരൂഢോ ഗജാരൂഢോ യഥാ ഗുരുഃ

ആ സമയത്ത് ആയിരങ്ങൾക്കും എൺപതിനൂറിനും മുന്നോട്ട് പോയി; അവരുടെ ഇടയിൽ വൃഷഭത്തിൽ കയറിയവൻ, ആനപ്പുറത്ത് ഗുരുവിനെപ്പോലെ, മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

ജഗാമ ഗണപഃ ശ്രീമാന് സോമനംദീശ്വരാര്ചിതഃ ദേവദുംദുഭയോ നേദുര്ദിവി ദിവ്യസുഖാ ഘനാഃ

ശ്രീമാനായ ഗണപതി, സോമാനന്ദീശ്വരൻ ആരാധിച്ചവൻ, മുന്നോട്ട് പോയി; ദേവതകളുടെ മൃദംഗങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ മുഴങ്ങി, മേഘങ്ങൾ ദിവ്യാനന്ദം പകർന്നു.

നനൃതുര്മുനയസ്സര്വേ മുമുദുഃ സിദ്ധയോഗിനഃ സസൃജുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിം ച വിതാനോപരി വാരിദാഃ

എല്ലാ മുനികളും നൃത്തം ചെയ്തു, സിദ്ധയോഗികൾ ആനന്ദിച്ചു; മേഘങ്ങൾ മൂടലിന് മുകളിൽ പൂക്കൾ മഴപോലെ ചിതറിച്ചു.

തദാ ദേവഗണൈശ്ചാന്യൈഃ പഥി സര്വത്ര സംഗതാ ക്ഷണാദിവ പിതുര്ഗേഹം പ്രവിവേശ മഹേശ്വരീ

പിന്നെ മറ്റു ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം, എല്ലാ വഴികളിലും ചേർന്ന്, മഹേശ്വരി ഒരു നിമിഷംപോലും വൈകാതെ പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു.

താം ദൃഷ്ട്വാ കുപിതോ ദക്ഷശ്ചാത്മനഃ ക്ഷയകാരണാത് തസ്യാ യവീയസീഭ്യോ ഽപി ചക്രേ പൂജാമ സത്കൃതാമ്

അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, താൻ നശിപ്പിക്കപ്പെടാൻ കാരണമെന്നു കരുതി ദക്ഷൻ കോപിച്ചു; എന്നിരുന്നാലും, അവളുടെ ഇളയമക്കളേക്കാൾ കൂടുതൽ ആദരവോടെ അവളെ പൂജിച്ചു.