ശിവപുരാണമ്

താം ദൃഷ്ട്വാ പരമേശാനീം സര്വലോകമഹേശ്വരീമ് സര്വജ്ഞാം സര്വഗാം സൂക്ഷ്മാം സദസദ്വ്യക്തിവര്ജിതാമ്

ആ പരമേശ്വരിയായ ദേവിയെ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മഹേശ്വരിയായവളെ, എല്ലാം അറിയുന്നവളെ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞവളെ, സൂക്ഷ്മമായവളെ, സതാസത്വ്യക്തി ഭേദങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവളെ കണ്ടു,

പരമാം നിഖിലം ഭാസാ ഭാസയന്തീമിദം ജഗത് പ്രണിപത്യ മഹാദേവീം പ്രാര്ഥയാമാസ വൈ വിരാട്

പരമമായ ആ ദേവി തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; മഹാദേവിയെ വന്ദിച്ച്, വിരാട് അവളോടു ഭക്തിപൂർവം പ്രാർത്ഥിച്ചു.

ദേവി ദേവേന സൃഷ്ടോ ഽഹമാദൌ സര്വജഗന്മയി പ്രജാസര്ഗേ നിയുക്തശ്ച സൃജാമി സകലം ജഗത്

ദേവി, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും സാരമായ നീയാണല്ലോ, ദേവൻ എന്നെ ആദിയിൽ സൃഷ്ടിച്ചു; ജീവികളുടെ സൃഷ്ടിയിൽ നിയുക്തനായി, ഞാൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മനസാ നിര്മിതാഃ സര്വേ ദേവി ദേവാദയോ മയാ ന വൃദ്ധിമുപഗച്ഛന്തി സൃജ്യമാനാഃ പുനഃ പുനഃ

ദേവി, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഞാൻ മനസ്സിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ചു; എത്രയോ തവണ സൃഷ്ടിച്ചാലും അവർ വളർച്ച നേടുന്നില്ല.

മിഥുനപ്രഭവാമേവ കൃത്വാ സൃഷ്ടിമതഃ പരമ് സംവര്ധയിതുമിച്ഛാമി സര്വാ ഏവ മമ പ്രജാഃ

സൃഷ്ടിയുടെ പരമതത്ത്വപ്രകാരം, അവരെ ദമ്പതികളായി മാത്രം ഉത്ഭവിപ്പിച്ചശേഷം, എന്റെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളും വളരണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ന നിര്ഗതം പുരാ ത്വത്തോ നാരീണാം കുലമവ്യയമ് തേന നാരീകുലം സ്രഷ്ടും ശക്തിര്മമ ന വിദ്യതേ

നിന്നിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകളുടെ വംശം ഇതുവരെ ഉദിച്ചിട്ടില്ല; അതുകൊണ്ട് സ്ത്രീവംശം സൃഷ്ടിക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തിയില്ല.

സര്വാസാമേവ ശക്തീനാം ത്വത്തഃ ഖലു സമുദ്ഭവഃ തസ്മാത്സര്വത്ര സര്വേഷാം സര്വശക്തിപ്രദായിനീമ്

എല്ലാ ശക്തികളും നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദിക്കുന്നത്; അതിനാൽ എല്ലായിടത്തും നീ എല്ലാവർക്കും എല്ലാ ശക്തിയും നൽകുന്നവളാണ്.

ത്വാമേവ വരദാം മായാം പ്രാര്ഥയാമി സുരേശ്വരീമ് ചരാചരവിവൃദ്ധ്യര്ഥമംശേനൈകേന സര്വഗേ

സർവ്വവ്യാപകയായ ദേവി, നീയാണല്ലോ വരദായിനിയായ മായ, ദേവതകളുടെ ഈശ്വരി; ചലനസ്ഥിരജന്തുക്കളുടെ വർദ്ധനവിനായി, നിന്റെ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

ദക്ഷസ്യ മമ പുത്രസ്യ പുത്രീ ഭവ ഭവാര്ദിനി ഏവം സാ യാചിതാ ദേവീ ബ്രഹ്മണാ ബ്രഹ്മയോനിനാ

ഭവനാശിനിയായ ദേവി, എന്റെ മകനായ ദക്ഷന്റെ മകളായി ജനിക്കണം; ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മയോനിയായ ബ്രഹ്മാവു ദേവിയെ അപേക്ഷിച്ചു.

ശക്തിമേകാം ഭ്രുവോര്മധ്യാത്സസര്ജാത്മസമപ്രഭാമ് താമാഹ പ്രഹസന്പ്രേക്ഷ്യ ദേവദേവവരോ ഹരഃ

അവൾ തന്റെ കണികകളിൽ നിന്ന് തന്നെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഒരു ശക്തിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവളെ കണ്ടു ദേവദേവനായ ഹരൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ബ്രഹ്മാണം തപസാരാധ്യ കുരു തസ്യ യഥേപ്സിതമ് താമാജ്ഞാം പരമേശസ്യ ശിരസാ പ്രതിഗൃഹ്യ സാ

ബ്രഹ്മാവിനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ച്, അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ചെയ്യുക; പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച് അവൾ തലകുനിഞ്ഞ് അതു അംഗീകരിച്ചു.

ബ്രഹ്മണോ വചനാദ്ദേവീ ദക്ഷസ്യ ദുഹിതാഭവത് ദത്ത്വൈവമതുലാം ശക്തിം ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മരൂപിണീമ്

ബ്രഹ്മാവിന്റെ വചനം അനുസരിച്ച്, ദേവി ദക്ഷന്റെ മകളായി. അവൾ അതുല്യമായ ശക്തി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ രൂപമായതും, ബ്രഹ്മാവിനേയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ചു.

വിവേശ ദേഹം ദേവസ്യ ദേവശ്ചാംതരധീയത തദാ പ്രഭൃതി ലോകേ ഽസ്മിന് സ്ത്രിയാം ഭോഗഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ

അവൾ ദേവന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, പിന്നെ ദേവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. അന്ന് മുതൽ ഈ ലോകത്ത് സ്ത്രീകളുമായി അനുഭവസുഖം സ്ഥാപിതമായി.

പ്രജാസൃഷ്ടിശ്ച വിപ്രേംദ്രാ മൈഥുനേന പ്രവര്തതേ ബ്രഹ്മാപി പ്രാപ സാനന്ദം സന്തോഷം മുനിപുംഗവാഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അതിനുശേഷം സൃഷ്ടി ലൈംഗികസമ്ബർക്കത്തിലൂടെ നടക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനും അതിൽ സന്തോഷവും തൃപ്തിയും ലഭിച്ചു.

ഏതദ്വസ്സര്വമാഖ്യാതം ദേവ്യാഃ ശക്തിസമുദ്ഭവമ് പുണ്യവൃദ്ധികരം ശ്രാവ്യം ഭൂതസര്ഗാനുപംഗതഃ

ഇങ്ങനെ, ദേവിയുടെ ശക്തിയുടെ ഉത്ഭവം, സൃഷ്ടിയുടെ കഥയോടൊപ്പം, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും കേൾക്കാൻ യോഗ്യമായതുമായതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു.

യ ഇദം കീര്തയേന്നിത്യം ദേവ്യാഃ ശക്തിസമുദ്ഭവമ് പുണ്യം സര്വമവാപ്നോതി പുത്രാംശ്ച ലഭതേ ശുഭാന്

ആർ ദിവസേന ദേവിയുടെ ശക്തിയുടെ ഉത്ഭവം പാരായണം ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ പുണ്യവും പ്രാപിക്കും, നല്ല പുത്രന്മാരെയും ലഭിക്കും.

ഏവം ലബ്ധ്വാ പരാം ശക്തിമീശ്വരാദേവ ശാശ്വതീമ് മൈഥുനപ്രഭവാം സൃഷ്ടിം കര്തൃകാമഃ പ്രജാപതിഃ

ഇങ്ങനെ, പരമമായ ശാശ്വതശക്തി ഈശ്വരനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ശേഷം, സൃഷ്ടി നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച പ്രജാപതി, ലൈംഗികസമ്ബർക്കത്തിലൂടെ സന്തതിയെ സൃഷ്ടിക്കാൻ തയ്യാറായി.

സ്വയമപ്യദ്ഭുതോ നാരീ ചാര്ധേന പുരുഷോ ഽഭവത് യാര്ധേന നാരീ സാ തസ്മാച്ഛതരൂപാ വ്യജായത

അവൻ തന്നെ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സ്ത്രീയായി, പകുതിയായി പുരുഷനായി. ആ സ്ത്രീപകുതിയിൽ നിന്ന് ശതരൂപ എന്ന ദേവി ജനിച്ചു.

വിരാജമസൃജദ്ബ്രഹ്മാ സോ ഽര്ധന പുരുഷോ ഽഭവത് സ വൈ സ്വായംഭുവഃ പൂര്വം പുരുഷോ മനുരുച്യതേ

ബ്രഹ്മാവ് വിരാജ് എന്നവനെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവൻ പകുതിയായി പുരുഷനായി. അവൻ തന്നെയാണ് ആദിമനായ സ്വായംഭുവമനു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

സാ ദേവീ ശതരൂപാ തു തപഃ കൃത്വാ സുദുശ്ചരമ് ഭര്താരം ദീപ്തയശസം മനുമേവാന്വപദ്യത

ശതരൂപ എന്ന ദേവി കഠിനമായ തപസ് ചെയ്തു, അതിനുശേഷം മഹത്വം നിറഞ്ഞ മനുവിന്റെ ഭാര്യയായി.

തസ്മാത്തു ശതരൂപാ സാ പുത്രദ്വയമസൂയത പ്രിയവ്രതോത്താനപാദൌ പുത്രൌ പുത്രവതാം വരൌ

ആ ശതരൂപയിൽ നിന്ന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും, പുത്രന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ.

കന്യേ ദ്വേ ച മഹാഭാഗേ യാഭ്യാം ജാതാസ്ത്വിമാഃ പ്രജാഃ ആകൂതിരേകാ വിജ്ഞേയാ പ്രസൂതിരപരാ സ്മൃതാ

അവൾക്ക് രണ്ട് മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പുത്രിമാരും ഉണ്ടായി. അവരിൽ നിന്ന് ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികൾ ജനിച്ചു. ഒരാളാണ് ആകൂതി, മറ്റാളാണ് പ്രസൂതി.

സ്വായംഭുവഃ പ്രസൂതിം ച ദദൌ ദക്ഷായ താം പ്രഭുഃ രുചേഃ പ്രജാപതിശ്ചൈവ ചാകൂതിം സമപാദയത്

സ്വായംഭുവൻ പ്രസൂതിയെ ദക്ഷനു നൽകി, ആകൂതിയെ പ്രജാപതി രുചിക്കു നൽകി.

ആകൂത്യാം മിഥുനം ജജ്ഞേ മാനസസ്യ രുചേഃ ശുഭമ് യജ്ഞശ്ച ദക്ഷിണാ ചൈവ യാഭ്യാം സംവര്തിതം ജഗത്

ആകൂതിയിൽ നിന്ന് മനസ്സിലൂടെ രുചിക്ക് ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു—യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും. അവരാൽ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നു.

ചതസ്രോ വിംശതിഃ കന്യാ ദക്ഷസ്ത്വജനയത്പ്രഭുഃ

ദക്ഷൻ, ആ പ്രഭു, ഇരുപത്തി നാലു പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

ശ്രദ്ധാ ലക്ഷ്മീര്ധൃതിഃ പുഷ്ടിസ്തുഷ്ടിര്മേധാ ക്രിയാ തഥാ ബുദ്ധിര്ലജ്ജാ വപുഃ ശാംതിസ്സിദ്ധിഃ കീര്തിസ്ത്രയോദശീ

ശ്രദ്ധ, ലക്ഷ്മി, ധൃതി, പുഷ്ടി, തുഷ്ടി, മേധ, ക്രിയ, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വപു, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി—ഇവയാണ് പതിമൂന്ന് പേരുകൾ.

പത്ന്യര്ഥം പ്രതിജഗ്രാഹ ധര്മോ ദാക്ഷായണീഃ പ്രഭുഃ താഭ്യഃ ശിഷ്ടാ യവീയസ്യ ഏകാദശ സുലോചനാഃ

ധർമ്മൻ, ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരെ ഭാര്യമാരായി സ്വീകരിച്ചു. ശേഷിച്ച പതിനൊന്ന്, പ്രായം കുറഞ്ഞ മനോഹര കണ്ണുള്ളവരായിരുന്നു.

ഖ്യാതിഃ സത്യര്ഥസംഭൂതിഃ സ്മൃതിഃ പ്രീതിഃ ക്ഷമാ തഥാ സന്നതിശ്ചാനസൂയാ ച ഊര്ജാ സ്വാഹാ സ്വധാ തഥാ

ഖ്യാതി, സത്യാർത്ഥ, സംഭൂതി, സ്മൃതി, പ്രീതി, ക്ഷമ, സന്നതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, സ്വധ—ഇവരാണ് അവർ.

ഭൃഗുശ്ശര്വോ മരീചിശ്ച അംഗിരാഃ പുലഹഃ ക്രതുഃ പുലസ്ത്യോ ഽത്രിര്വിശിഷ്ഠശ്ച പാവകഃ പിതരസ്തഥാ

ഭൃഗു, ശർവ, മരീചി, അംഗിരസ്, പുലഹ, ക്രതു, പുലസ്ത്യ, അത്രി, വസിഷ്ഠ, പാവക, പിതൃവർഗ്ഗങ്ങൾ ഇവരും.