ശിവപുരാണമ്

തഥാപ്യന്യോന്യമാത്സര്യാദന്യോന്യാതിശയാശിനഃ തപസാ തോഷയിത്വാ സ്വം പിതരം പരമേശ്വരമ്

എങ്കിലും, പരസ്പരമായ അസൂയയും ഒരാൾ മറ്റൊന്നിനെ മറികടക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും മൂലം, അവർ തങ്ങളുടെ പിതാവായ പരമേശ്വരനെ തപസ്സിലൂടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

ലബ്ധ്വാ സര്വാത്മനാ തസ്യ പ്രസാദാത്പരമേഷ്ഠിനഃ ബ്രഹ്മനാരായണൌ പൂര്വം രുദ്രഃ കല്പാന്തരേ ഽസൃജത്

പരമേശ്വരന്റെ കൃപകൊണ്ട് സകലശക്തിയും ലഭിച്ച രുദ്രൻ, ഒരു മുൻകാലയുഗത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനെയും നാരായണനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

കല്പാന്തരേ പുനര്ബ്രഹ്മാ രുദ്രവിഷ്ണൂ ജഗന്മയഃ വിഷ്ണുശ്ച ഭഗവാന്രുദ്രം ബ്രഹ്മാണമസൃജത്പുനഃ

മറ്റൊരു കാലയുഗത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് രുദ്രനെയും വിഷ്ണുവിനെയും, ലോകത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവരെയുമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്; പിന്നെയും ഭഗവാൻ വിഷ്ണു രുദ്രനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

നാരായണം പുനര്ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മാണമസൃജത്പുനഃ ഏവം കല്പേഷു കല്പേഷു ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ

പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവ് നാരായണനെ സൃഷ്ടിച്ചു, പിന്നെയും ബ്രഹ്മാവിനെ ഭഗവാൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഓരോ സൃഷ്ടി-കാലത്തും ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ ഇവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉദയം ചെയ്യുന്നു.

പരസ്പരേണ ജായംതേ പരസ്പരഹിതൈഷിണഃ തത്തത്കല്പാന്തവൃത്താന്തമധികൃത്യ മഹര്ഷിഭിഃ

അവർ ഒരുമിച്ചാണ് ജനിക്കുന്നത്, പരസ്പരം നല്ലതിനായി ശ്രമിക്കുന്നു. ഓരോ സൃഷ്ടി-കാലാവസാനത്തെയും സംഭവങ്ങളെ കുറിച്ച് മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

പ്രഭാവഃ കഥ്യതേ തേഷാം പരസ്പരസമുദ്ഭവാത് ശൃണു തേഷാം കഥാം ചിത്രാം പുണ്യാം പാപപ്രമോചിനീമ്

അവരുടെ ശക്തി പരസ്പരം നിന്നാണ് ഉദയമാകുന്നത് എന്ന് പറയുന്നു. അവരുടേത് അത്ഭുതകരമായ, പുണ്യമുള്ള, പാപം നീക്കം ചെയ്യുന്ന കഥ നീ കേൾക്കു.

കല്പേ തത്പുരുഷേ വൃത്താം ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ പുരാ നാരായണോ നാമ കല്പേ വൈ മേഘവാഹനേ

ആ സൃഷ്ടി-കാലത്ത്, തത്പുരുഷ സൃഷ്ടിയിൽ, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലത്ത്, പഴയ കാലത്ത്, നാരായണൻ 'മേഘവാഹന' എന്ന സൃഷ്ടി-കാലത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.

ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം തു മേഘോ ഭൂത്വാവഹദ്ധരാമ് തസ്യ ഭാവം സമാലക്ഷ്യ വിഷ്ണോര്വിശ്വജഗദ്ഗുരുഃ

ദൈവികമായ ആയിരം വർഷം, മേഘമായി മാറി, ഭൂമിയെ ചുമന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടു, ലോകഗുരുവായവൻ—

സര്വസ്സര്വാത്മഭാവേന പ്രദദൌ ശക്തിമവ്യയാമ് ശക്തിം ലബ്ധ്വാ തു സര്വാത്മാ ശിവാത്സര്വേശ്വരാത്തദാ

എല്ലാവർക്കും, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനായി, അവൻ അക്ഷയമായ ശക്തി നൽകി. ആ ശക്തി ശിവനിൽ നിന്ന്, സർവ്വേശ്വരനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ശേഷം—

സസര്ജ ഭഗാവന് വിഷ്ണുര്വിശ്വം വിശ്വസൃജാ സഹ വിഷ്ണോസ്തദ്വൈഭവം ദൃഷ്ട്വാ സൃഷ്ടസ്തേന പിതാമഹഃ

അപ്പോൾ ഭാഗ്യവാൻ വിഷ്ണു ലോകസ്രഷ്ടാവിനോടൊപ്പം ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു. വിഷ്ണുവിന്റെ ആ മഹത്വം കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവിനെ അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഈര്ഷ്യയാ പരയാ ഗ്രസ്തഃ പ്രഹസന്നിദമബ്രവീത് ഗച്ഛ വിഷ്ണോ മയാ ജ്ഞാതം തവ സര്ഗസ്യ കാരണമ് ആവയോരധികശ്ചാസ്തി സ രുദ്രോ നാത്ര സംശയഃ

വലിയ അസൂയയാൽ പിടികൂടപ്പെട്ട്, അവൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ നിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ കാരണം മനസ്സിലാക്കി. നമ്മളിൽ ഇരുവരിലും വലിയവൻ ഒരുവൻ ഉണ്ട്—അവൻ രുദ്രൻ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.'

തസ്യ ദേവാധിദേവസ്യ പ്രസാദാത്പരമേഷ്ഠിനഃ സ്രഷ്ടാ ത്വം ഭഗവാനാദ്യഃ പാലകഃ പരമാര്ഥതഃ

ആ ദേവാദിദേവന്റെ, പരമേശ്വരന്റെ കൃപകൊണ്ടാണ് നീ, ഭാഗ്യവാനായവനേ, ആദിസ്രഷ്ടാവും യഥാർത്ഥത്തിൽ രക്ഷകനുമാകുന്നത്.

അഹം ച തപസാരാധ്യ രുദ്രം ത്രിദശനായകമ് ത്വയാ സഹ ജഗത്സര്വം സ്രക്ഷ്യാമ്യത്ര ന സംശയഃ

ഞാനും, തപസ്സിലൂടെ, ദേവന്മാരുടെ നായകനായ രുദ്രനെ ആരാധിക്കും. നിന്നോടൊപ്പം ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഏവം വിഷ്ണുമുപാലഭ്യ ഭഗവാനബ്ജസമ്ഭവഃ ഏവം വിജ്ഞാപയാമാസ തപസാ പ്രാപ്യ ശംകരമ്

ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞ്, കമലത്തിൽ ജനിച്ച ഭാഗ്യവാൻ, തപസ്സിലൂടെ ശങ്കരനെ പ്രാപിച്ച് തന്റെ അപേക്ഷ പറഞ്ഞു.

ഭഗവന് ദേവദേവേശ വിശ്വേശ്വര മഹേശ്വര തവ വാമാംഗജോ വിഷ്ണുര്ദക്ഷിണാംഗഭവോ ഹ്യഹമ്

ഭഗവാനേ, ദേവദേവേശ്വരാ, വിശ്വേശ്വരാ, മഹേശ്വരാ, നിന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് നിന്ന് വിഷ്ണുവും, വലതുഭാഗത്ത് നിന്ന് ഞാനും ജനിച്ചു.

മയാ സഹ ജഗത്സര്വം തഥാപ്യസൃജദച്യുതഃ സ മത്സരാദുപാലബ്ധസ്ത്വദാശ്രയബലാന്മയാ

എന്നോടൊപ്പം, അച്യുതൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ഞാൻ അസൂയകൊണ്ട് അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി, നിന്റെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചാണ് അത്.

മദ്ഭാവാന്നാധികസ്തേതി ഭാവസ്ത്വയി മഹേശ്വരേ ത്വത്ത ഏവ സമുത്പത്തിരാവയോസ്സദൃശീ യതഃ

എന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ വലിയവൻ അല്ലാത്തത്; മഹേശ്വരാ, ഈ സത്യം നിന്നെക്കുറിച്ചാണ്. ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും ഉത്ഭവം നിന്നിൽ നിന്നാണ്, കാരണം ഞങ്ങൾ ഒരുപോലെയാണ്.

തസ്യ ഭക്ത്യാ യഥാപൂര്വം പ്രസാദം കൃതവാനസി തഥാ മമാപി തത്സര്വം ദാതുമര്ഹസി ശംകര

നിനക്ക് ഭക്തിയാൽ നീ മുമ്പ് അവനു കൃപ നൽകിയതുപോലെ, ശങ്കരാ, അതെല്ലാം എനിക്കും നൽകേണ്ടതാണു.

ഇതി വിജ്ഞാപിതസ്തേന ഭഗവാന് ഭഗനേത്രഹാ ന്യായേന വൈ ദദൌ സര്വം തസ്യാപി സ ഘൃണാനിധിഃ

അവൻ ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഭാഗനേത്രനാശകനായ ഭഗവാൻ, നീതിപാലിച്ച്, അതെല്ലാം അവനുമാണ് നൽകിയതു, കാരുണ്യത്തിന്റെ നിധിയായവൻ.

ലബ്ധ്വൈവമീശ്വരാദേവ ബ്രഹ്മാ സര്വാത്മതാം ക്ഷണാത് ത്വരമാണോഥ സംഗമ്യ ദദര്ശ പുരുഷോത്തമമ്

ഇങ്ങനെ ഈശ്വരനിൽ നിന്ന് സർവാത്മാവിന്റെ സ്ഥിതി ലഭിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, ഉടൻ തന്നെ ഓടിപ്പോയി, പുരുഷോത്തമനുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി.

ക്ഷീരാര്ണവാലയേ ശുഭ്രേ വിമാനേ സൂര്യസംനിഭേ ഹേമരത്നാന്വിതേ ദിവ്യേ മനസാ തേന നിര്മിതേ

ക്ഷീരസാഗരത്തിലെ ശുദ്ധമായ വാസസ്ഥലത്തിൽ, സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ദിവ്യവിമാനത്തിൽ, പൊന്നും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച, മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവികമായ ആലയത്തിൽ.

അനംതഭോഗശയ്യായാം ശയാനം പംകജേക്ഷണമ് ചതുര്ഭുജമുദാരാംഗം സര്വാഭരണഭൂഷിതമ്

അനന്തമായ പാമ്പിന്റെ പാളിയില്‍ വിശ്രമിക്കുന്ന, താമരപ്പൂക്കണ്ണുകളുള്ള, നാലു കൈകളും ഉജ്ജ്വലമായ ശരീരവും ഉള്ളവനും എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ചവനും ആയവനെ.

ശംഖചക്രധരം സൌമ്യം ചന്ദ്രബിംബസമാനനമ് ശ്രീവത്സവക്ഷസം ദേവം പ്രസന്നമധുരസ്മിതമ്

ശംഖവും ചക്രവും കൈവശമുള്ള, സൌമ്യസ്വഭാവമുള്ള, ചന്ദ്രന്റെ പൂര്ണ്ണതുല്യമായ മുഖം, വക്ഷസ്സില്‍ ശ്രീവത്സം ഉള്ള, ദൈവം, സന്തോഷവും മധുരമായ പുഞ്ചിരിയും നിറഞ്ഞവനായി.

ധരാമൃദുകരാംഭോജസ്പര്ശരക്തപദാംബുജമ് ക്ഷീരാര്ണവാമൃതമിവ ശയാനം യോഗനിദ്രയാ

ഭൂമിയുടെ മൃദുലമായ താമരപ്പൂക്കൈകളുടെ സ്പര്‍ശത്തില്‍ ചുവപ്പായ പാദങ്ങള്‍, ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലെ അമൃതത്തില്‍ വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ യോഗനിദ്രയില്‍ ലീനനായവന്‍.

തമസാ കാലരുദ്രാഖ്യം രജസാ കനകാംഡജമ് സത്ത്വേന സര്വഗം വിഷ്ണും നിര്ഗുണത്വേ മഹേശ്വരമ്

അന്ധകാരത്തില്‍ കാളരുദ്രന്‍ എന്ന പേരില്‍, രാജസ്സില്‍ പൊന്നില്‍ നിന്നു ജനിച്ചവന്‍, സത്ത്വഗുണത്തില്‍ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷ്ണു, ഗുണാതീതനായി മഹേശ്വരന്‍.

തം ദൃഷ്ട്വാ പുരുഷം ബ്രഹ്മാ പ്രഗല്ഭമിദമബ്രവീത് ഗ്രസാമി ത്വാമഹം വിഷ്ണോ ത്വമാത്മാനം യഥാ പുരാ

ആ പരമപുരുഷനെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവേ, നീ മുമ്പ് നിന്നെ തന്നെയെന്തുപോലെ ലയിപ്പിച്ചുവോ, അങ്ങനെ ഞാന്‍ നിന്നെ ഗ്രസിക്കും.'

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രതിബുദ്ധ്യ പിതാമഹമ് ഉദൈക്ഷത മഹാബാഹുസ്സ്മിതമീഷച്ചകാര ച

അവന്റെ ആ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് ഉണര്‍ന്ന മഹാബാഹുവായ വിഷ്ണു പിതാമഹനെ നോക്കി, അല്പം പുഞ്ചിരിച്ചു.

തസ്മിന്നവസരേ വിഷ്ണുര്ഗ്രസ്തസ്തേന മഹാത്മനാ സൃഷ്ടശ്ച ബ്രഹ്മണാ സദ്യോ ഭ്രുവോര്മധ്യാദയത്നതഃ

അപ്പോള്‍ ആ മഹാത്മാവിനാല്‍ വിഷ്ണു ഗ്രസിക്കപ്പെട്ടു, ഉടനെ ബ്രഹ്മാവിനാല്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, ഭ്രൂമദ്ധ്യത്തില്‍ നിന്നു യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ലാതെ പുറത്തുവന്നു.

തസ്മിന്നവസരേ സാക്ഷാദ്ഭഗവാനിന്ദുഭൂഷണഃ ശക്തിം തയോരപി ദ്രഷ്ടുമരൂപോ രൂപമാസ്ഥിതഃ

അപ്പോള്‍ തന്നെ, ഇന്ദ്രചൂഡം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഭഗവാന്‍, രൂപരഹിതനായവന്‍, ഇരുവരെയും കാണാന്‍ ഒരു രൂപം സ്വീകരിച്ചു.