ശിവപുരാണമ്

ഉത്പാദകത്വാദ്രജസോതിരേകാല്ലോകസ്യ സംതാനവിവൃദ്ധിഹേതൂന് അഷ്ടൌ വികാരാനപി ചാദികാലേ സൃഷ്ട്വാ സമശ്നാതി തഥാംതകാലേ

സൃഷ്ടി സ്വഭാവവും രാജോഗുണത്തിന്റെ അധിക്യവും മൂലം ലോകത്തിന്റെ വർദ്ധനക്കും വ്യാപനത്തിനും ഇതാണ് കാരണം. ആദിയിൽ എട്ടു മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച്, അവസാനം അവയെല്ലാം അവൻ തിരികെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

പ്രകൃത്യവസ്ഥാപിതകാരണാനാം യാ ച സ്ഥിതിര്യാ ച പുനഃ പ്രവൃത്തിഃ തത്സര്വമപ്രാകൃതവൈഭവസ്യ സംകല്പമാത്രേണ മഹേശ്വരസ്യ

പ്രകൃതിയിൽ സ്ഥാപിച്ച കാരണങ്ങളുടെ നിലയും വീണ്ടും പ്രവർത്തനവും എല്ലാം പ്രകൃതിക്ക് അതീതമായ മഹേശ്വരന്റെ മനസ്സിലേയ്ക്കു മാത്രം സംഭവിക്കുന്നു.

മന്വംതരാണി സര്വാണി കല്പഭേദാംശ്ച സര്വശഃ തേഷ്വേവാംതരസര്ഗം ച പ്രതിസര്ഗം ച നോ വദ

സകല മന്മന്തരങ്ങളെയും, വിവിധ കല്പഭേദങ്ങളെയും, അവയിൽ ഉള്ള ഇടയ്ക്കുള്ള സൃഷ്ടിയും പുനഃസൃഷ്ടിയും എനിക്കു പറയൂ.

കാലസംഖ്യാവിവൃത്തസ്യ പരാര്ധോ ബ്രഹ്മണസ്സ്മൃതഃ താവാംശ്ചൈവാസ്യ കാലോന്യസ്തസ്യാംതേ പ്രതിസൃജ്യതേ

കാലത്തിന്റെ എണ്ണത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പരാർദ്ധം അതിന്റെ ദൈർഘ്യമായി കണക്കാക്കുന്നു; അതിന്റെ അവസാനം മറ്റൊരു കാലം ആരംഭിക്കുന്നു, അപ്പോൾ പുനഃസൃഷ്ടി നടക്കുന്നു.

ദിവസേ ദിവസേ തസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പൂര്വജന്മനഃ ചതുര്ദശമഹാഭാഗാ മനൂനാം പരിവൃത്തയഃ

പ്രതി ദിവസവും ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മങ്ങളിൽ പതിനാലു മഹാമനുമാരുടെ ചക്രങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

അനാദിത്വാദനംതത്വാദജ്ഞേയത്വാച്ച കൃത്സ്നശഃ മന്വംതരാണി കല്പാശ്ച ന ശക്യാ വചനാത്പൃഥക്

ആദിയില്ലാത്തതും അനന്തവുമായതും പൂർണ്ണമായി അറിയാൻ കഴിയാത്തതുമായ മന്മന്തരങ്ങളും കല്പങ്ങളും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വേർതിരിച്ച് പറയാൻ കഴിയില്ല.

ഉക്തേഷ്വപി ച സര്വേഷു ശൃണ്വതാം വോ വചോ മമ കിമിഹാസ്തി ഫലം തസ്മാന്ന പൃഥക് വക്തുമുത്സഹേ

എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടും, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്ന നിങ്ങൾക്കു എന്താണ് ഫലം? അതിനാൽ, ഞാൻ അവയെ വേർതിരിച്ച് വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല.

യ ഏവ ഖലു കല്പേഷു കല്പഃ സംപ്രതി വര്തതേ തത്ര സംക്ഷിപ്യ വര്തംതേ സൃഷ്ടയഃ പ്രതിസൃഷ്ടയഃ

ഇപ്പോഴുള്ള ഈ കല്പത്തിൽ സൃഷ്ടിയും ലയവും ചുരുങ്ങിയ രീതിയിൽ തന്നെ നടക്കുന്നു.

യസ്ത്വയം വര്തതേ കല്പോ വാരാഹോ നാമ നാമതഃ അസ്മിന്നപി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ മനവസ്തു ചതുര്ദശ

ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന കല്പത്തിന് 'വരാഹ' എന്ന പേരാണ്. ഇതിലും, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, പതിനാലു മനുക്കളുണ്ട്.

സ്വായംഭുവാദയസ്സപ്ത സപ്ത സാവര്ണികാദയഃ തേഷു വൈവസ്വതോ നാമ സപ്തമോ വര്തതേ മനുഃ

സ്വായംഭുവൻ തുടങ്ങിയും, സാവർണികൾ അടക്കം ഏഴു മനുക്കളിൽ ഏഴാമനായ വൈവസ്വതൻ ഇപ്പോൾ ഭരിക്കുന്നു.

മന്വംതരേഷു സര്വേഷു സര്ഗസംഹാരവൃത്തയഃ പ്രായഃ സമാഭവംതീതി തര്കഃ കാര്യോ വിജാനതാ

എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും സൃഷ്ടിയും ലയവും സാധാരണയായി സംഭവിക്കുന്നു എന്നത് അറിഞ്ഞവർ മനസ്സിലാക്കണം.

പൂര്വകല്പേ പരാവൃത്തേ പ്രവൃത്തേ കാലമാരുതേ സമുന്മൂലിതമൂലേഷു വൃക്ഷേഷു ച വനേഷു ച

മുൻ കല്പം അവസാനിച്ച് കാലവായു ആരംഭിച്ചപ്പോൾ കാട്ടിലെ മരങ്ങളുടെ വേർ മുഴുവൻ പിഴുതുപോയി.

ജഗംതി തൃണവക്ത്രീണി ദേവേ ദഹതി പാവകേ വൃഷ്ട്യാ ഭുവി നിഷിക്തായാം വിവേലേഷ്വര്ണവേഷു ച

ലോകങ്ങൾ പുല്ലുപോലെയായി ദൈവാഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി; പിന്നെ മഴ ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ സമുദ്രങ്ങൾ കവിഞ്ഞൊഴുകി.

ദിക്ഷു സര്വാസു മഗ്നാസു വാരിപൂരേ മഹീയസി തദദ്ഭിശ്ചടുലാക്ഷേപൈസ്തരംഗഭുജമണ്ഡലൈഃ

എല്ലാ ദിക്കുകളും വലിയ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, തിരകളുടെ ചലനത്താൽ വെള്ളം എല്ലാം മൂടി.

പ്രാരബ്ധചണ്ഡനൃത്യേഷു തതഃ പ്രലയവാരിഷു ബ്രഹ്മാ നാരായണോ ഭൂത്വാ സുഷ്വാപ സലിലേ സുഖമ്

പ്രളയജലങ്ങൾ ഭയങ്കരമായ നൃത്തം തുടങ്ങുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് നാരായണനായി മാറി വെള്ളത്തിൽ സുഖമായി ഉറങ്ങി.

ഇമം ചോദാഹരന്മംത്രം ശ്ലോകം നാരായണം പ്രതി തം ശൃണുധ്വം മുനിശ്രേഷ്ഠാസ്തദര്ഥം ചാക്ഷരാശ്രയമ്

അപ്പോൾ നാരായണനെ കുറിച്ച് ഈ മന്ത്രശ്ലോകം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയാൻ, മഹർഷിമാരേ, നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.

ആപോ നാരാ ഇതി പ്രോക്താ ആപോ വൈ നരസൂനവഃ അയനം തസ്യ താ യസ്മാത്തേന നാരായണഃ സ്മൃതഃ

'നാര' എന്ന് വെള്ളത്തിന് പറയുന്നു; വെള്ളം നാരന്റെ പുത്രന്മാരാണ്; അവൻ അവയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നതുകൊണ്ടു നാരായണൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ശിവയോഗമയീം നിദ്രാം കുര്വന്തം ത്രിദശേശ്വരമ് ബദ്ധാംജലി പുടാസ്സിദ്ധാ ജനലോകനിവാസിനഃ

ശിവയോഗം നിറഞ്ഞ നിദ്രയിൽ ലീനനായ ദേവാദിപതിയെ, ജനലോകത്തിൽ വസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർ കയ്യുയർത്തി ഭക്തിപൂർവ്വം കണ്ടു.

സ്തോത്രൈഃ പ്രബോധയാമാസുഃ പ്രഭാതസമയേ സുരാഃ യഥാ സൃഷ്ട്യാദിസമയേ ഈശ്വരം ശ്രുതയഃ പുരാ

പ്രഭാതസമയത്ത് ദേവന്മാർ സ്തോത്രങ്ങൾ പാടി അവനെ ഉണർത്തി; സൃഷ്ടിക്കാലത്തും വേദങ്ങൾ ഇങ്ങനെ തന്നെ ഈശ്വരനെ ഉണർത്തിയിരുന്നു.

തതഃ പ്രബുദ്ധ ഉത്ഥായ ശയനാത്തോയമധ്യഗാത് ഉദൈക്ഷത ദിശഃ സര്വാ യോഗനിദ്രാലസേക്ഷണഃ

അപ്പോൾ അവൻ ഉണർന്ന് കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു, യോഗനിദ്രയുടെ ഭാരം കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു എല്ലാ ദിശകളും നോക്കി.

നാപശ്യത്സ തദാ കിംചിത്സ്വാത്മനോ വ്യതിരേകി യത് സവിസ്മയ ഇവാസീനഃ പരാം ചിംതാമുപാഗമത്

അപ്പോൾ അവൻ തനിക്കു വേറെയൊന്നും കാണാനായില്ല; അത്ഭുതത്തോടെ ഇരുന്നു ആഴമായ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.

ക്വ സാ ഭഗവതീ യാ തു മനോജ്ഞാ മഹതീ മഹീ നാനാവിധമഹാശൈലനദീനഗരകാനനാ

അത്ര മനോഹരവും വിശാലവും, വലിയ പർവ്വതങ്ങൾ, നദികൾ, നഗരങ്ങൾ, കാടുകൾ എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഭഗവതീ ഭൂമി എവിടെയാണ്?

ഏവം സംചിംതയന്ബ്രഹ്മാ ബുബുധേ നൈവ ഭൂസ്ഥിതിമ് തദാ സസ്മാര പിതരം ഭഗവംതം ത്രിലോചനമ്

ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച ബ്രഹ്മാവിന് ഭൂമിയുടെ സ്ഥിതി മനസ്സിലായില്ല; അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ പിതാവായ ഭഗവാൻ ത്രിലോചനനെ ഓർത്തു.

സ്മരണാദ്ദേവദേവസ്യ ഭവസ്യാമിതതേജസഃ ജ്ഞാതവാന്സലിലേ മഗ്നാം ധരണീം ധരണീപതിഃ

ദേവദേവനായ ഭവനെ ഓർത്തതിന്റെ ഫലമായി, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ള ഭൂമിപതി ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞു.

തതോ ഭൂമേസ്സമുദ്ധാരം കര്തുകാമഃ പ്രജാപതിഃ ജലക്രീഡോചിതം ദിവ്യം വാരാഹം രൂപമസ്മരത്

അപ്പോൾ ഭൂമിയെ ഉയർത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച പ്രജാപതി, വെള്ളത്തിൽ കളിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ ദിവ്യമായ വരാഹരൂപം ഓർത്തു.

മഹാപര്വതവര്ഷ്മാണം മഹാജലദനിഃസ്വനമ് നീലമേഘപ്രതീകാശം ദീപ്തശബ്ദം ഭയാനകമ്

വലിയ പർവതത്തെപ്പോലെ ഭംഗിയുള്ള രൂപം, വലിയ മേഘം മുഴങ്ങുന്നതുപോലെയുള്ള ഗർജ്ജനശബ്ദം, നീല മേഘം പോലെയുള്ള കറുത്ത നിറം, തീപോലെ ദഹിക്കുന്ന ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം—all ഈ സവിശേഷതകളോടെ.

പീനവൃത്തഘനസ്കംധപീനോന്നതകടീതടമ് ഹ്രസ്വവൃത്തോരുജംഘാഗ്രം സുതീക്ഷ്ണപുരമണ്ഡലമ്

കട്ടിയുള്ള വട്ടമായ വലുതായ ഭുജങ്ങൾ, ഉയർന്ന വിശാലമായ കമർ, ചുരുങ്ങിയ വട്ടമായ കാലുകളും മുട്ടുകളും, അതിയായി മൂർച്ചയുള്ള വട്ടമായ തുമ്മയും.

പദ്മരാഗമണിപ്രഖ്യം വൃത്തഭീഷണലോചനമ് വൃത്തദീര്ഘമഹാഗാത്രം സ്തബ്ധകര്ണസ്ഥലോജ്ജ്വലമ്

പടുമണിപോലെ തിളങ്ങുന്ന, വട്ടവും ഭയങ്കരവുമായ കണ്ണുകൾ, നീളവും വലിപ്പവുമുള്ള ദേഹം, ഉറപ്പുള്ള, പ്രകാശമുള്ള ചെവികൾ.

ഉദീര്ണോച്ഛ്വാസനിശ്വാസഘൂര്ണിതപ്രലയാര്ണവമ് വിസ്ഫുരത്സുസടാച്ഛന്നകപോലസ്കംധബംധുരമ്

ഉയർന്ന ശ്വാസവും ഉച്ച്വാസവും കൊണ്ട് പ്രളയസമുദ്രം ഇളക്കുന്നതുപോലെ, കുരുൾ നിറഞ്ഞ കപോളങ്ങളും ഭുജങ്ങളും വിറയുന്നവയും.