മന്നാഭികമലാജ്ജാതഃ പുത്രസ്ത്വം ഭാഷസേ വൃഥാ ഏവം ഹി വദതോസ്തത്ര മുഗ്ധയോരജയോസ്തദാ
എന്റെ നാഭികമലത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച മകനാണ് നീ, എന്നിട്ടും വെറുതെ സംസാരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ആ ഇരുവരും അവിടെ, മണ്ടന്മാരായി, പരാജയമില്ലാതെ തമ്മിൽ വാദിച്ചു.
അഹമേവ ബരോ ന ത്വമഹം പ്രഭുരഹം പ്രഭുഃ പരസ്പരം ഹംതുകാമൌ ചക്രതുഃ സമരോദ്യമമ്
'ഞാനാണ് പരമൻ, നീയല്ല; ഞാനാണ് പ്രഭു, നീയല്ല.' അങ്ങനെ പരസ്പരം കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി.
യുയുധാതേ ഽമരൌ വീരൌ ഹംസപക്ഷീംദ്രവാഹനൌ വൈരംച്യാ വൈഷ്ണവാശ്ചൈവം മിഥോ യുയുധിരേ തദാ
അമരന്മാരായ ആ വീരന്മാർ, ഹംസയിലും ഗരുഡനിലും കയറി, തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു; അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും അനുയായികളും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടി.
താവദ്വിമാനഗതയഃ സര്വാ വൈ ദേവജാതയഃ ദിദൃക്ഷവഃ സമാജഗ്മുഃ സമരം തം മഹാദ്ഭുതമ്
അപ്പോൾ, ആ മഹത്തായ അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, എല്ലാ ദേവതകളും അവരുടെ വിമാനങ്ങളിൽ കയറി അവിടെ എത്തി.
ക്ഷിപംതഃ പുഷ്പവര്ഷാണി പശ്യംതഃ സ്വൈരമംബരേ സുപര്ണവാഹനസ്തത്ര ക്രുദ്ധോ വൈ ബ്രഹ്മവക്ഷസി
പൂക്കളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു, ആകാശത്ത് സ്വതന്ത്രമായി കാഴ്ച കാണുമ്പോൾ, ഗരുഡനിൽ കയറിയവൻ അവിടെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ നെഞ്ചിൽ കോപം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
മുമോച ബാണാനസഹാനസ്ത്രാംശ്ച വിവിധാന്ബഹൂന് മുമോചാ ഽഥ വിധിഃ ക്രുദ്ധോ വിഷ്ണോരുരസി ദുഃസഹാന്
അപ്പോൾ ക്രുദ്ധനായ ബ്രഹ്മാവ് അനേകം ബാണങ്ങളും ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങളും വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വിട്ടുവിട്ടു.
ബാണാനനലസംകാശാനസ്ത്രാംശ്ച ബഹുശസ്തദാ തദാശ്ചര്യമിതി സ്പഷ്ടം തയോഃ സമരഗോചരമ്
അന്ന് അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അനേകം ബാണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും അവൻ പ്രയോഗിച്ചു; അവരുടെ യുദ്ധം കാണുമ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നുമായിരുന്നു.