ശിവപുരാണമ്

ചത്വാരിംശത്സാഷ്ടശതം കൈലാസം ഭൂസഹസ്രകമ് ചത്വാരിംശച്ച ദ്വിശതം വായവീയമതഃ പരമ്

കൈലാസത്തിൽ ആയിരത്തി നാൽപത്തിയെട്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ, അതിനുശേഷം വായവീയത്തിൽ ആയിരത്തി നാൽപത്തിരണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ.

ചതുസ്സാഹസ്രസംഖ്യാകമേവം സംഖ്യാവിഭേദതഃ ശ്രുതമ്പരമപുണ്യന്തു പുരാണം ശിവസംജ്ഞകമ്

നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയതും ഏറ്റവും പവിത്രവുമായ പുരാണം, ശിവപുരാണം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ചതുഃസാഹസ്രകം യത്തു വായവീയമുദീരിതമ് തദിദം വര്തയിഷ്യാമി ഭാഗദ്വയസമന്വിതമ്

നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള വായവീയപുരാണം രണ്ടുഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു; അതാണ് ഞാൻ ഇപ്പൊഴ് പറയുന്നത്.

നാവേദവിദുഷേ വാച്യമിദം ശാസ്ത്രമനുത്തമമ് ന ചൈവാശ്രദ്ധധാനായ നാപുരാണവിദേ തഥാ

വേദങ്ങൾ അറിയാത്തവർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, പുരാണങ്ങൾ അറിയാത്തവർക്കും ഈ ഉത്തമശാസ്ത്രം പറയരുത്.

പരീക്ഷിതായ ശിഷ്യായ ധാര്മികായാനസൂയവേ പ്രദേയം ശിവഭക്തായ ശിവധര്മാനുസാരിണേ

പരിശോധിച്ച ശിഷ്യനു, ധാർമ്മികനും അസൂയയില്ലാത്തവനും, ശിവഭക്തനും ശിവധർമ്മം അനുസരിക്കുന്നവനും മാത്രമേ ഇത് നൽകാവൂ.

പുരാണസംഹിതാ യസ്യ പ്രസാദാന്മയി വര്തതേ നമോ ഭഗവതേ തസ്മൈ വ്യാസായാമിതതേജസേ

പുരാണസമാഹാരം എന്റെ ഉള്ളിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്, അതിനുള്ള അനുഗ്രഹം നൽകിയ അതുല്യതേജസ്സുള്ള മഹർഷി വ്യാസനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

പുരാ കാലേന മഹതാ കല്പേതീതേ പുനഃപുനഃ അസ്മിന്നുപസ്ഥിതേ കല്പേ പ്രവൃത്തേ സൃഷ്ഠികര്മണി

പഴയ കാലത്ത്, വലിയൊരു കാലഘട്ടം കഴിഞ്ഞു, ഒരു സൃഷ്ടി ചക്രം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, പുതിയ സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ,

പ്രതിഷ്ഠിതായാം വാര്തായാം പ്രബുദ്ധാസു പ്രജാസു ച മുനീനാം ഷട്കുലീയാനാം ബ്രുവതാമിതരേതരമ്

സമൂഹം നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, ജനങ്ങൾ ഉണർന്നപ്പോഴും, ആറു വംശങ്ങളിലായിരുന്ന മുനികൾ പരസ്പരം സംവാദിച്ചു.

ഇദം പരമിദം നേതി വിവാദസ്സുമഹാനഭൂത് പരസ്യ ദുര്നിരൂപത്വാന്ന ജാതസ്തത്ര നിശ്ചയഃ

അവരിൽ വലിയൊരു വാദം ഉണ്ടായി: 'ഇതാണ് പരമം', 'അത് അല്ല' എന്നിങ്ങനെ. പരമാർത്ഥം നിർണ്ണയിക്കാൻ അത്ര എളുപ്പമല്ലാത്തതിനാൽ, അവിടെ ഉറപ്പായ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടായില്ല.

തേ ഽഭിജഗ്മുര്വിധാതാരം ദ്രഷ്ടും ബ്രഹ്മാണമവ്യയമ് യത്രാസ്തേ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ സ്തൂയമാനസ്സുരാസുരൈഃ

അവർ സൃഷ്ടാവായ, അക്ഷരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ കാണാൻ പോയി. അവിടെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് വസിച്ചു.

മേരുശൃംഗേ ശുഭേ രമ്യേ ദേവദാനവസംകുലേ സിദ്ധചാരണസംവാദേ യക്ഷഗംധര്വസേവിതേ

ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും നിറഞ്ഞ, സിദ്ധന്മാരുടെയും ചാരണന്മാരുടെയും സംവാദം മുഴങ്ങുന്ന, യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്ന മനോഹരമായ മെരു പർവതത്തിന്റെ ഉച്ചിയിൽ,

വിഹംഗസംഘസംഘുഷ്ടേ മണിവിദ്രുമഭൂഷിതേ നികുംജകംദരദരീഗൃഹാനിര്ഝരശോഭിതേ

പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്ന, മണികളും പവഴും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, കുഞ്ചുകളും ഗുഹകളും മലവെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും കൊണ്ട് മനോഹരമായ സ്ഥലമാണ് അത്.

തത്ര ബ്രഹ്മവനം നാമ നാനാമൃഗസമാകുലമ് ദശയോജനവിസ്തീര്ണം ശതയോജനമായതമ്

അവിടെ ബ്രഹ്മാവനമെന്ന പേരിലുള്ള ഒരു കാട് ഉണ്ട്; പലവിധ മൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞത്, പത്ത് യോജന വീതിയും നൂറ് യോജന നീളവുമുള്ളത്.

സുരസാമലപാനീയപൂര്ണരമ്യസരോവരമ് മത്തഭ്രമരസംഛന്നരമ്യപുഷ്പിതപാദപമ്

അവിടെ അമൃതംപോലെയുള്ള ശുദ്ധജലം നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു തടാകവും, മദമുള്ള തേനീച്ചകൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ പൂക്കളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളും ഉണ്ട്.

തരുണാദിത്യസംകാശം തത്ര ചാരു മഹത്പുരമ് ദുര്ധര്ഷബലദൃപ്താനാം ദൈത്യദാനവരക്ഷസാമ്

അവിടെ ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള വലിയൊരു നഗരം ഉണ്ട്; അതിൽ ശക്തിയും അഭിമാനവും നിറഞ്ഞ ദൈത്യന്മാരും ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരുമാണ് വസിക്കുന്നത്.

തപ്തജാംബൂനദമയം പ്രാംശുപ്രാകാരതോരണമ് നിര്വ്യൂഹവലഭീകൂടപ്രതോലീശതമംഡിതമ്

കയഞ്ഞ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച, ഉയർന്ന മതിലുകളും ഗോപുരങ്ങളും, നൂറുകണക്കിന് പ്രാകാരങ്ങളും മാളികകളും പ്രധാനവീഥികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച നഗരം.

മഹാര്ഹമണിചിത്രാഭിര്ലേലിഹാനമിവാംബരമ് മഹാഭവനകോടീഭിരനേകാഭിരലംകൃതമ്

അത് വിലയേറിയ രത്നങ്ങളാൽ മിനുങ്ങി ആകാശം തൊടുന്നപോലെ തോന്നുന്നു; അനേകം വലിയ ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് അതി മനോഹരമാണ്.

തസ്മിന്നിവസതി ബ്രഹ്മാ സഭ്യൈഃ സാര്ധം പ്രജാപതിഃ തത്ര ഗത്വാ മഹാത്മാനം സാക്ഷാല്ലോകപിതാമഹമ്

അവിടെ പ്രജാപതിയായ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ സഭാംഗങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു; അവിടെ ചെന്ന മുനികൾ ലോകപിതാവായ മഹാത്മാവിനെ നേരിട്ട് കണ്ടു.

ദദ്ദശുര്മുനയോ ദേവാ ദേവര്ഷിഗണസേവിതമ് ശുദ്ധചാമീകരപ്രഖ്യം സര്വാഭരണഭൂഷിതമ്

മുനികളും ദേവന്മാരും, ദേവർഷിമാരുടെ കൂട്ടം സേവിക്കുന്ന, ശുദ്ധമായ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്ന, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടു.

പ്രസന്നവദനം സൌമ്യം പദ്മപത്രായതേക്ഷണമ് ദിവ്യകാംതിസമായുക്തം ദിവ്യഗംധാനുലേപനമ്

ഹര്ഷഭരിതമായ മുഖവും, സ്നേഹപൂർണ്ണമായ ഭാവവും, താമരപ്പൂവിന്റെ ഇലയുപോലെയുള്ള നീണ്ട കണ്ണുകളും, ദിവ്യപ്രഭയാൽ തിളങ്ങുന്ന ദേഹവും, ദിവ്യസുഖാനുഭവം പകരുന്ന സുഗന്ധതൈലങ്ങൾ പുരട്ടിയ ദേഹം.

ദിവ്യശുക്ലാംബരധരം ദിവ്യമാലാവിഭൂഷിതമ് സുരാസുരേന്ദ്രയോഗീംദ്രവംദ്യമാനപദാംബുജമ്

ദിവ്യമായ വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവനും, ദിവ്യപുഷ്പമാലയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനും, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും യോഗിമാരുടെയും നേതാക്കന്മാർക്ക് വന്ദ്യമായ പാദതാമരകളും ഉള്ളവൻ.

സര്വലക്ഷണയുക്താംഗ്യാ ലബ്ധചാമരഹസ്തയാ ഭ്രാജമാനം സരസ്വത്യാ പ്രഭയേവ ദിവാകരമ്

സകലശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച അവയവങ്ങൾ, കൈയിൽ ചാമരം പിടിച്ചവൾ, സരസ്വതിയുടെ പ്രകാശംപോലെ സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തിയോടെ തിളങ്ങുന്നവൾ.

തം ദൃഷ്ട്വാ മുനയസ്സര്വേ പ്രസന്നവദനേക്ഷണാഃ ശിരസ്യംജലിമാധായ തുഷ്ടുവുസ്സുരപുംഗവമ്

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ മുനികളും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെയും കണ്ണുകളോടെയും തലയിൽ കയ്യുയർത്തി, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി അവനെ സ്തുതിച്ചു.

നമസ്ത്രിമൂര്തയേ തുഭ്യം സര്ഗസ്ഥിത്യംതഹേതവേ പുരുഷായ പുരാണായ ബ്രഹ്മണേ പരമാത്മനേ

മൂന്നു രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, സൃഷ്ടിക്കും നിലനില്പിനും ലയത്തിനും കാരണമായവനേ, ആദിപുരുഷനേ, പുരാതനനേ, ബ്രഹ്മാവേ, പരമാത്മാവേ, നമസ്കാരം.

നമഃ പ്രധാനദേഹായ പ്രധാനക്ഷോഭകാരിണേ ത്രയോവിംശതിഭേദേന വികൃതായാവികാരിണേ

പ്രധാനമായ ദേഹമുള്ളവനേ, പ്രധാനത്തെ ഉണർത്തുന്നവനേ, ഇരുപത്തി മൂന്നു വിധം രൂപം മാറിയിട്ടും മാറ്റമില്ലാത്തവനേ, നമസ്കാരം.

നമോ ബ്രഹ്മാണ്ഡദേഹായ ബ്രഹ്മാംഡോദരവര്തിനേ തത്ര സംസിദ്ധകാര്യായ സംസിദ്ധകരണായ ച

ബ്രഹ്മാണ്ഡം തന്നെ ദേഹമായവനേ, അതിന്റെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നവനേ, അവിടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവഹിക്കുകയും ഉപകരണങ്ങൾ പൂർണ്ണമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേ, നമസ്കാരം.

നമോസ്തു സര്വലോകായ സര്വലോകവിധായിനേ സര്വാത്മദേഹസംയോഗ വിയോഗവിധിഹേതവേ

സകല ലോകങ്ങളുമാവുന്നവനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ക്രമീകരിക്കുന്നവനേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ദേഹസമ്ബന്ധത്തിന്റെയും വേർപാടിന്റെയും കാരണമായവനേ, നമസ്കാരം.

ത്വയൈവ നിഖിലം സൃഷ്ടം സംഹൃതം പാലിതം ജഗത് തഥാപി മായയാ നാഥ ന വിദ്മസ്ത്വാം പിതാമഹ

സകലജഗത്തും നീയേ സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും, നാഥാ, നിന്റെ മായയാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല, പിതാമഹനേ.

ഏവം ബ്രഹ്മാ മഹാഭാഗൈര്മഹര്ഷിഭിരഭിഷ്ടുതഃ പ്രാഹ ഗംഭീരയാ വാചാ മുനീന് പ്രഹ്ലാദയന്നിവ

ഇങ്ങനെ മഹാഭാഗ്യശാലികളായ മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മാവിനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് ഗംഭീരമായ വാക്കുകളിൽ മുനികൾക്ക് ആനന്ദം പകരുന്ന രീതിയിൽ സംസാരിച്ചു.