ശിവപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മം പാദ്മം വൈഷ്ണവം ച ശൈവം ഭാഗവതം തഥാ ഭവിഷ്യം നാരദീയം ച മാര്കംഡേയമതഃ പരമ്

ബ്രാഹ്മം, പദ്മം, വൈഷ്ണവം, ശൈവം, ഭാഗവതം, ഭവിഷ്യം, നാരദീയം, മാർകണ്ടേയമെന്നിങ്ങനെ പ്രധാന പുരാണങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ആഗ്നേയം ബ്രഹ്മവൈവര്തം ലൈംഗം വാരാഹമേവ ച സ്കാന്ദം ച വാമനം ചൈവ കൌര്മ്യം മാത്സ്യം ച ഗാരുഡമ്

അഗ്നേയവും, ബ്രഹ്മവൈവർത്തവും, ലൈംഗവും, വാർാഹവും, സ്കാന്ദവും, വാമനവും, കൂർമ്മം, മാത്സ്യം, ഗാരുഡം എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ബ്രഹ്മാംഡം ചേതി പുണ്യോ ഽയം പുരാണാനാമനുക്രമഃ തത്ര ശൈവം തുരീയം യച്ഛാര്വം സര്വാര്ഥസാധകമ്

ബ്രഹ്മാണ്ഡവും ഉൾപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് പുരാണങ്ങളുടെ പവിത്രമായ ക്രമം. അവയിൽ ശൈവം നാലാമത്തേതാണ്, അതെല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാദ്ധ്യമാക്കുന്നു.

ഗ്രംഥോ ലക്ഷപ്രമാണം തദ്വ്യസ്തം ദ്വാദശസംഹിതമ് നിര്മിതം തച്ഛിവേനൈവ തത്ര ധര്മഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ

ഈ ഗ്രന്ഥം ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളായി, പന്ത്രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച്, ശിവൻ തന്നെയാണ് രചിച്ചത്. അതിൽ ധർമ്മം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

തദുക്തേനൈവ ധര്മേണ ശൈവാസ്ത്രൈവര്ണികാ നരാഃ തസ്മാദ്വിമുകുതിമന്വിച്ഛഞ്ച്ഛിവമേവ സമാശ്രയേത്

അവിടെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മം അനുസരിച്ച്, മൂന്ന് വർണ്ണങ്ങളിലെയും മനുഷ്യർ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ശിവനിൽ മാത്രം ആശ്രയം തേടണം.

തമാശ്രിത്യൈവ ദേവാനാമപി മുക്തിര്ന ചാന്യഥാ

ദേവന്മാർക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നത് ശിവനിൽ ആശ്രയം വെച്ചാലാണ്; മറ്റുവഴിയില്ല.

യദിദം ശൈവമാഖ്യാതം പുരാണം വേദസംമിതമ് തസ്യ ഭേദാന്സമാസേന ബ്രുവതോ മേ നിബോധത

വേദങ്ങളോട് ഒത്തിരിക്കുന്ന ഈ ശൈവപുരാണത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നതു കേൾക്കൂ.

വിദ്യേശ്വരം തഥാ രൌദ്രം വൈനായകമനുത്തമമ് ഔമം മാതൃപുരാണം ച രുദ്രൈകാദശകം തഥാ

അവയാണ്: വിദ്യേശ്വരം, രൗദ്രം, ഉത്തമമായ വൈനായകം, ഔമം, മാതൃപുരാണം, അതുപോലെ രുദ്രൈകാദശകം.

കൈലാസം ശതരുദ്രം ച ശതരുദ്രാഖ്യമേവ ച സഹസ്രകോടിരുദ്രാഖ്യം വായവീയം തതഃപരമ്

കൈലാസം, ശതരുദ്രം (അതേ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു), സഹസ്രകോടിരുദ്രം, പിന്നെ വായവീയം—ഇവയാണ് അതിനുശേഷം വരുന്നവ.

ധര്മസംജ്ഞം പുരാണം ചേത്യേവം ദ്വാദശ സംഹിതാഃ വിദ്യേശം ദശസാഹസ്രമുദിതം ഗ്രംഥസംഖ്യയാ

ധർമ്മം എന്ന പേരിലുള്ള പുരാണം—ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു സംഹിതകളാണ്. വിദ്യേശ്വരത്തിൽ പത്ത് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്.

രൌദ്രം വൈനായകം ചൌമം മാതൃകാഖ്യം തതഃ പരമ് പ്രത്യേകമഷ്ടസാഹസ്രം ത്രയോദശസഹസ്രകമ്

രൗദ്രം, വൈനായകം, ഔമം, പിന്നെ മാതൃക എന്ന പേരിലുള്ളത്—ഇവയിലൊന്നൊന്നിൽ എട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്, പതിമൂന്നാമത്തേതിൽ പതിമൂന്നായിരം.

രൌദ്രകാദശകാഖ്യം യത്കൈലാസം ഷട്സഹസ്രകമ് ശതരുദ്രം ത്രിസാഹസ്രം കോടിരുദ്രം തതഃ പരമ്

രൗദ്രൈകാദശകം എന്നും കൈലാസം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നവയിൽ ഓരോന്നിലും ആറായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്; ശതരുദ്രത്തിൽ മൂവായിരം, അതിനുശേഷം കോടിരുദ്രം.

സഹസ്രൈര്നവഭിര്യുക്തം സര്വാര്ഥജ്ഞാനസംയുതമ് സഹസ്രകോടിരുദ്രാഖ്യമേകാദശസഹസ്രകമ്

സഹസ്രകോടിരുദ്രം, എല്ലാറ്റിനെയും കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനത്തോടുകൂടി, പതിനൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്, അതിൽ ഒപ്പം ഒൻപതിനായിരം കൂടി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

ചതുസ്സഹസ്രസംഖ്യേയം വായവീയമനുത്തമമ് ധര്മസംജ്ഞം പുരാണം യത്തദ്ദ്വാദശസഹസ്രകമ്

ഉത്തമമായ വായവീയം നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്; ധർമ്മം എന്ന പുരാണം പന്ത്രണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ.

തദേവം ലക്ഷമുദ്ദിഷ്ടം ശൈവം ശാഖാവിഭേദതഃ പുരാണം വേദസാരം തദ്ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദമ്

ഇങ്ങനെ ശാഖകളായി വിഭജിച്ച ശൈവപുരാണം ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളാണെന്ന് പറയുന്നു; ഇത് വേദങ്ങളുടെ സാരം കൂടിയാണ്, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതുമാണ്.

വ്യാസേന തത്തു സംക്ഷിപ്തം ചതുര്വിംശത്സഹസ്രകമ് ശൈവന്തത്ര പുരാണം വൈ ചതുര്ഥം സപ്തസംഹിതമ്

വ്യാസൻ അതിനെ ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളാക്കി സംക്ഷിപ്തമാക്കി; അവയിൽ ശൈവപുരാണം നാലാമത്തേതാണ്, ഏഴു സംഹിതകളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.

വിദ്യേശ്വരാഖ്യാ തത്രാദ്യാ ദ്വിതീയാ രുദ്രസംഹിതാ തൃതീയാ ശതരുദ്രാഖ്യാ കോടിരുദ്രാ ചതുര്ഥികാ

അവയിൽ ആദ്യം വിദ്യേശ്വരം, രണ്ടാമത് രുദ്രസംഹിത, മൂന്നാമത് ശതരുദ്രം, നാലാമത് കോടിരുദ്രം.

പഞ്ചമീ കഥിതാ ചോമാ ഷഷ്ഠീ കൈലാസസംഹിതാ സപ്തമീ വായവീയാഖ്യാ സപ്തൈവം സംഹിതാ ഇഹ

അഞ്ചാമത്തേതായി ഔമം, ആറാമത്തേതായി കൈലാസസംഹിത, ഏഴാമത്തേതായി വായവീയസംഹിത—ഇങ്ങനെ ഇവിടെ ഏഴ് സംഹിതകളുണ്ട്.

വിദ്യേശ്വരം ദ്വിസാഹസ്രം രൌദ്രം പഞ്ചശതായുതമ് ത്രിംശത്തഥാ ദ്വിസാഹസ്രം സാര്ധൈകശതമീരിതമ്

വിദ്യേശ്വരത്തിൽ രണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ, രൗദ്രത്തിൽ അഞ്ഞൂറ്റി അൻപതിനായിരം, മൂന്നാമത്തേതിലും രണ്ടായിരത്തി മുപ്പത്, കൂടാതെ ഇരുനൂറ് ഒറ്റയിരം.

ശതരുദ്രന്തഥാ കോടിരുദ്രം വ്യോമയുഗാധികമ് ദ്വിസാഹസ്രം ച ദ്വിശതം തഥോമം ഭൂസഹസ്രകമ്

ശതരുദ്രവും കോടിരുദ്രവും ആകാശം പോലെ കൂടുതലായി, ഓരോന്നിലും രണ്ടായിരത്തി ഇരുനൂറ് ശ്ലോകങ്ങൾ; അതുപോലെ ഔമത്തിൽ ആയിരം ശ്ലോകങ്ങൾ.

ചത്വാരിംശത്സാഷ്ടശതം കൈലാസം ഭൂസഹസ്രകമ് ചത്വാരിംശച്ച ദ്വിശതം വായവീയമതഃ പരമ്

കൈലാസത്തിൽ ആയിരത്തി നാൽപത്തിയെട്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ, അതിനുശേഷം വായവീയത്തിൽ ആയിരത്തി നാൽപത്തിരണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ.

ചതുസ്സാഹസ്രസംഖ്യാകമേവം സംഖ്യാവിഭേദതഃ ശ്രുതമ്പരമപുണ്യന്തു പുരാണം ശിവസംജ്ഞകമ്

നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയതും ഏറ്റവും പവിത്രവുമായ പുരാണം, ശിവപുരാണം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ചതുഃസാഹസ്രകം യത്തു വായവീയമുദീരിതമ് തദിദം വര്തയിഷ്യാമി ഭാഗദ്വയസമന്വിതമ്

നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉള്ള വായവീയപുരാണം രണ്ടുഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു; അതാണ് ഞാൻ ഇപ്പൊഴ് പറയുന്നത്.

നാവേദവിദുഷേ വാച്യമിദം ശാസ്ത്രമനുത്തമമ് ന ചൈവാശ്രദ്ധധാനായ നാപുരാണവിദേ തഥാ

വേദങ്ങൾ അറിയാത്തവർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, പുരാണങ്ങൾ അറിയാത്തവർക്കും ഈ ഉത്തമശാസ്ത്രം പറയരുത്.

പരീക്ഷിതായ ശിഷ്യായ ധാര്മികായാനസൂയവേ പ്രദേയം ശിവഭക്തായ ശിവധര്മാനുസാരിണേ

പരിശോധിച്ച ശിഷ്യനു, ധാർമ്മികനും അസൂയയില്ലാത്തവനും, ശിവഭക്തനും ശിവധർമ്മം അനുസരിക്കുന്നവനും മാത്രമേ ഇത് നൽകാവൂ.

പുരാണസംഹിതാ യസ്യ പ്രസാദാന്മയി വര്തതേ നമോ ഭഗവതേ തസ്മൈ വ്യാസായാമിതതേജസേ

പുരാണസമാഹാരം എന്റെ ഉള്ളിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്, അതിനുള്ള അനുഗ്രഹം നൽകിയ അതുല്യതേജസ്സുള്ള മഹർഷി വ്യാസനോട് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

പുരാ കാലേന മഹതാ കല്പേതീതേ പുനഃപുനഃ അസ്മിന്നുപസ്ഥിതേ കല്പേ പ്രവൃത്തേ സൃഷ്ഠികര്മണി

പഴയ കാലത്ത്, വലിയൊരു കാലഘട്ടം കഴിഞ്ഞു, ഒരു സൃഷ്ടി ചക്രം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, പുതിയ സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ,

പ്രതിഷ്ഠിതായാം വാര്തായാം പ്രബുദ്ധാസു പ്രജാസു ച മുനീനാം ഷട്കുലീയാനാം ബ്രുവതാമിതരേതരമ്

സമൂഹം നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, ജനങ്ങൾ ഉണർന്നപ്പോഴും, ആറു വംശങ്ങളിലായിരുന്ന മുനികൾ പരസ്പരം സംവാദിച്ചു.

ഇദം പരമിദം നേതി വിവാദസ്സുമഹാനഭൂത് പരസ്യ ദുര്നിരൂപത്വാന്ന ജാതസ്തത്ര നിശ്ചയഃ

അവരിൽ വലിയൊരു വാദം ഉണ്ടായി: 'ഇതാണ് പരമം', 'അത് അല്ല' എന്നിങ്ങനെ. പരമാർത്ഥം നിർണ്ണയിക്കാൻ അത്ര എളുപ്പമല്ലാത്തതിനാൽ, അവിടെ ഉറപ്പായ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടായില്ല.