ശിവപുരാണമ്

ഇത്യുക്തംഗിരിജാഗ്രേഹിശിവേനപരമാത്മനാ ഭസ്മരൂദ്രാക്ഷമാഹാത്മ്യം ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദമ്

ഇങ്ങനെ മഹാദേവൻ ആദിയിൽ ഗിരിജയെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞു: ഭസ്മവും രുദ്രാക്ഷവും ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവയാണ്.

ശിവസ്യാതിപ്രിയൌജ്ഞേയൌ ഭസ്മരുദ്രാക്ഷധാരിണൌ തദ്ധാരണപ്രഭാവദ്ധി ഭുക്തിര്മുക്തിര്ന സംശയഃ

ഭസ്മവും രുദ്രാക്ഷവും ധരിക്കുന്നവൻ ശിവന് വളരെ പ്രിയനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം. അവ ധരിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായി ഭോഗവും മോക്ഷവും സംശയമില്ലാതെ ലഭിക്കും.

ഭസ്മരുദ്രാക്ഷധാരീ യഃ ശിവഭക്തസ്സ ഉച്യതേ പഞ്ചാക്ഷരജപാസക്തഃ പരിപൂര്ണശ്ചസന്മുഖേ

ഭസ്മവും രുദ്രാക്ഷവും ധരിച്ച് ശിവഭക്തനായി, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കുന്നവൻ പൂർണ്ണമായും തൃപ്തനായി, ശുഭത്വത്തിലേക്ക് മുന്നേറുന്നവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

വിനാഭസ്മത്രിപുംഡ്രേണവിനാരുദ്രാക്ഷമാലയാ പൂജിതോപിമഹാദേവോനാഭീഷ്ടഫലദായകഃ

ഭസ്മയുടെ മൂന്ന് വരയും രുദ്രാക്ഷമാലയും ഇല്ലാതെ, മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചാലും, ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കില്ല.

തത്സര്വം ച സമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടംഹിമുനീശ്വര ഭസ്മരുദ്രാക്ഷമാഹാത്മ്യം സര്വകാമസമൃദ്ധിദമ്

മഹർഷികളേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതെല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു. ഭസ്മവും രുദ്രാക്ഷവും മഹത്വം എല്ലാകാമങ്ങളും നിറവേറാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഏതദ്യഃശൃണുയാന്നിത്യംമാഹാത്മ്യപരമംശുഭമ് രുദ്രാക്ഷഭസ്മനോര്ഭക്ത്യാസര്വാന്കാമാനവാപ്നുയാത്

രുദ്രാക്ഷയുടെയും ഭസ്മയുടെയും ഈ ഉത്തമമായ മഹത്വം ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ദിവസേന കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും.

ഇഹ സര്വസുഖം ഭുക്ത്വാ പുത്രപൌത്രാദിസംയുതഃ ലഭേത്പരത്ര സന്മോക്ഷം ശിവസ്യാതിപ്രിയോ ഭവേത്

ഇവിടെ എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിച്ച്, മക്കളും മുമ്മക്കളും കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ പിന്നീട് പരമമോക്ഷം നേടുകയും ശിവന് അത്യന്തം പ്രിയനാവുകയും ചെയ്യും.

വിദ്യേശ്വരസംഹിതേയം കഥിതാ വോ മുനീശ്വരാഃ സര്വസിദ്ധിപ്രദാ നിത്യംമുക്തിദാ ശിവശാസനാത്

മഹർഷികളേ, വിദ്യേശ്വരസംഹിതയിൽ നിന്നുള്ള ഈ കഥ നിങ്ങൾക്കായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശിവന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഇത് എല്ലാസിദ്ധികളും മോക്ഷവും എപ്പോഴും നൽകുന്നു.

നമശ്ശിവായ സോമായ സഗണായ സസൂനവേ പ്രധാനപുരുഷേശായ സര്ഗസ്ഥിത്യംതഹേതവേ

ശിവനോടും, സോമനോടും, ഗണങ്ങളോടും പുത്രന്മാരോടും, പ്രധാനപുരുഷന്മാരുടെ അധിപനോടും, സൃഷ്ടി, നില, സംഹാരങ്ങളുടെ കാരണനായവനോടും വന്ദനം.

ശക്തിരപ്രതിമാ യസ്യ ഹ്യൈശ്വര്യം ചാപി സര്വഗമ് സ്വാമിത്വം ച വിഭുത്വം ച സ്വഭാവം സംപ്രചക്ഷതേ

അവന്റെ ശക്തിക്ക് തുല്യൻ ആരുമില്ല; അവന്റെ ഐശ്വര്യം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വാമിത്വവും മഹത്വവും അവന്റെ സ്വഭാവം തന്നെയാണ്.

തമജം വിശ്വകര്മാണം ശാശ്വതം ശിവമവ്യയമ് മഹാദേവം മഹാത്മാനം വ്രജാമി ശരണം ശിവമ്

ജനനമില്ലാത്തവനും ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും ശാശ്വതനും ശിവനും അക്ഷയനും മഹാദേവനും മഹാത്മാവും ആയ ശിവനിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ധര്മക്ഷേത്രേ മഹാതീര്ഥേ ഗംഗാകാലിംദിസംഗമേ പ്രയാഗേ നൈമിഷാരണ്യേ ബ്രഹ്മലോകസ്യ വര്ത്മനി

ധർമ്മഭൂമിയിൽ, മഹാതീർത്ഥമായ ഗംഗയും യമുനയും കൂടുന്ന സ്ഥലത്ത്, പ്രയാഗയിൽ, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ, ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കുള്ള പഥത്തിൽ—

മുനയശ്ശംസിതാത്മാനഃ സത്യവ്രതപരായണാഃ മഹൌജസോ മഹാഭാഗാ മഹാസത്രം വിതേനിരേ

അവിടെ, മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ച, സത്യവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരമായ, മഹാശക്തിയുള്ള, ഭാഗ്യശാലികളായ മഹർഷികൾ വലിയ യാഗം നടത്തി.

തത്ര സത്രം സമാകര്ണ്യ തേഷാമക്ലിഷ്ടകര്മണാമ് സാക്ഷാത്സത്യവതീസൂനോര്വേദവ്യാസസ്യ ധീമതഃ

അവരുടെ പവിത്രമായ യാഗം കേട്ടു, സത്യവതിയുടെ പുത്രനായ, ധീരനായ വേദവ്യാസന്റെ ശിഷ്യൻ നേരിട്ട് അവിടെയെത്തി.

ശിഷ്യോ മഹാത്മാ മേധാവീ ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതഃ പഞ്ചാവയവയുക്തസ്യ വാക്യസ്യ ഗുണദോഷവിത്

ആ മഹാത്മാവും ബുദ്ധിമാനുമായ ശിഷ്യൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായിരുന്നു. അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളുള്ള വാക്കിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങൾ അറിയുന്നവനായിരുന്നു.

ഉത്തരോത്തരവക്താ ച ബ്രുവതോ ഽപി ബൃഹസ്പതേഃ മധുരഃ ശ്രവണാനാം ച മനോജ്ഞപദപര്വണാമ്

അവൻ ബൃഹസ്പതിയേക്കാൾ മികച്ച വാഗ്മിയായിരുന്നു; കേൾക്കാൻ മധുരവും മനോഹരവും ആയ വാക്കുകൾ അവനിൽ നിന്നു പുറപ്പെടും.

കഥാനാം നിപുണോ വക്താ കാലവിന്നയവിത്കവിഃ ആജഗാമ സ തം ദേശം സൂതഃ പൌരാണികോത്തമഃ

കഥകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, സമയവും യോഗ്യതയും അറിയുന്ന കവി, പുരാണങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായ സൂതൻ ആ ദേശത്ത് എത്തി.

തം ദൃഷ്ട്വാ സൂതമായാംതം മുനയോ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ തസ്മൈ സാമ ച പൂജാം ച യഥാവത്പ്രത്യപാദയന്

അവനെ വരുന്നത് കണ്ട മുനികളും സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സോടെ, അവനു യോജിച്ച ആദരവും പൂജയും അർപ്പിച്ചു.

പ്രതിഗൃഹ്യ സതാം പൂജാം മുനിഭിഃ പ്രതിപാദിതാമ് ഉദ്ദിഷ്ടമാനസം ഭേജേ നിയുക്തോ യുക്തമാത്മനഃ

മുനികൾ നൽകിയ ആദരം സ്വീകരിച്ച്, അവൻ നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ആത്മസംയമനത്തോടെ അതു അംഗീകരിച്ചു.

തതസ്തത്സംഗമാദേവ മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ് സോത്കംഠമഭവച്ചിതം ശ്രോതും പൌരാണികീം കഥാമ്

ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള ആ മുനികളുടെ സംഗമത്തിൽ നിന്ന്, പുരാതനകഥകൾ കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉദിച്ചു.

അതീവാഭിമുഖം കൃത്വാ വചനം ചേദമബ്രുവന്

അവരവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

രോമഹര്ഷണ സര്വജ്ഞ ഭവാന്നോ ഭാഗ്യഗൌരവാത് സംപ്രാപ്തോദ്യ മഹാഭാഗ ശൈവരാജ മഹാമതേ

ഹേ രോമഹർഷണ, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് നീ ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്, മഹാഭാഗവാനായ ശൈവമുനിശ്രേഷ്ഠനേ.

പുരാണവിദ്യാമഖിലാം വ്യാസാത്പ്രത്യക്ഷമീയിവാന് തസ്മാദാശ്ചര്യഭൂതാനാം കഥാനാം ത്വം ഹി ഭാജനമ്

നീ വ്യാസനിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് മുഴുവൻ പുരാണവിദ്യയും ലഭിച്ചവനാണ്; അതുകൊണ്ട് അത്ഭുതകരമായ കഥകളുടെ ഭാണ്ഡാരമായവനാണ് നീ.

രത്നാനാമുരുസാരാണാം രത്നാകര ഇവാര്ണവഃ യച്ച ഭൂതം യച്ച ഭവ്യം യച്ചാന്യദ്വസ്തു വര്തതേ

അനേകം രത്നങ്ങളുടെ ഉറവിടമായ സമുദ്രംപോലെ, ഉണ്ടായതും വരാനിരിക്കുന്നതും മറ്റെല്ലാ വസ്തുക്കളും നിനക്കുണ്ട്.

ന തവാവിദിതം കിഞ്ചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു വിദ്യതേ ത്വമദൃഷ്ടവശാദസ്മദ്ദര്ശനാര്ഥമിഹാഗതഃ അകുര്വന്കിമപി ശ്രേയോ ന വൃഥാ ഗന്തുമര്ഹസി

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിനക്കറിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല; ഞങ്ങളെ കാണാൻ അദൃശ്യവിധിയാൽ നീ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഉപകാരമൊന്നും ചെയ്യാതെ നീ പോകരുത്; വിഫലമായി പോകുന്നത് ഉചിതമല്ല.

തസ്മാച്ഛ്രാവ്യതരം പുണ്യം സത്കഥാജ്ഞാനസംഹിതമ് വേദാംതസാരസര്വസ്വം പുരാണം ശ്രാവയാശു നഃ

അതുകൊണ്ട്, ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ള, നല്ല കഥകളും ജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞ, വേദാന്തത്തിന്റെ സാരവും സമ്പൂർണ്ണതയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പുരാണം ഞങ്ങൾക്ക് വേഗം വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കണം.

ഏവമഭ്യര്ഥിതസ്സൂതോ മുനിഭിര്വേദവാദിഭിഃ ശ്ലക്ഷ്ണാം ച ന്യായസംയുക്താം പ്രത്യുവാച ശുഭാം ഗിരമ്

വേദജ്ഞന്മാരായ മുനികൾ ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം, സൂതൻ സുന്ദരവും യുക്തിപൂർവകവുമായ, ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

പൂജിതോ ഽനുഗൃഹീതശ്ച ഭവദ്ഭിരിതി ചോദിതഃ കസ്മാത്സമ്യങ്ന വിബ്രൂയാം പുരാണമൃഷിപൂജിതമ്

നിങ്ങൾ എന്നെ ആദരിച്ചു അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, മുനികൾ ആരാധിക്കുന്ന പുരാണം ഞാൻ ശരിയായി പറയാതിരിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?

അഭിവംദ്യ മഹാദേവം ദേവീം സ്കംദം വിനായകമ് നംദിനം ച തഥാ വ്യാസം സാക്ഷാത്സത്യവതീസുതമ്

മഹാദേവനെയും ദേവിയെയും സ്കന്ദനെയും വിനായകനെയും നന്ദിയെയും, സത്യവതിയുടെ മകനായ വ്യാസനെയും നേരിട്ട് വിനയപൂർവ്വം വണങ്ങി,