ശിവപുരാണമ്

ശിവശ്ചൈവ ച രേഖായാസ്തൃതിയായാശ്ച ദേവതാ വിജ്ഞേയാമുനിശാര്ദൂല ശിവദീക്ഷാപരായണൌ

—ഇവയും ശിവൻതന്നെയും മൂന്നാമത്തെ രേഖയുടെ ദേവതയെന്നു ശിവദീക്ഷയിൽ അർപ്പിതരായ മഹർഷിമാർ അറിയണം.

ഏവം നിത്യം നമസ്കൃത്യ സദ്ഭക്ത്യാ സ്ഥാനദേവതാഃ ത്രിപുംഡ്രം ധാരയേച്ഛുദ്ധോ ഭുക്തിംമുക്തിം ച വിംദതി

ഇങ്ങനെ, എല്ലാ ദിവസവും സത്യമായ ഭക്തിയോടെ ആ സ്ഥലങ്ങളുടെ ദേവതകളെ വന്ദിച്ചു, ശുദ്ധനായവൻ ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും.

ഇത്യുക്താഃസ്ഥാനദേവാശ്ചസര്വാംഗേഷുമുനിശ്വര തേഷാം സംബംധിനോഭക്ത്യാസ്ഥാനാനിശൃണുസാംപ്രതമ്

മഹാമുനീവരാ, അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ സ്ഥലദേവതകൾക്ക് ബന്ധപ്പെട്ട അവിടങ്ങളെയും ഭക്തിയോടെ കേൾക്കൂ.

ദ്വാത്രിംശത്സ്ഥാനകേ വാര്ധഷോഡശസ്ഥാനകേപി ച അഷ്ടസ്ഥാനേ തഥാ ചൈവ പഞ്ചസ്ഥാനേപി നാന്യസേത്

മുപ്പത്തിരണ്ട് സ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ പതിനാറ് സ്ഥലങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ എട്ട്, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു സ്ഥലങ്ങൾ മാത്രം. ഇതിന് പുറമെ വേറെ ഒന്നും വേണ്ട.

ഉത്തമാംഗേ ലലാടേ ച കര്ണയോര്നേത്രയോസ്തഥാ നാസാവക്ത്രഗലേഷ്വേവംഹസ്തദ്വയ അതഃപരമ്

തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, രണ്ടു ചെവികളിൽ, രണ്ടു കണ്ണുകളിൽ, മൂക്കിൽ, വായിൽ, കഴുത്തിൽ, അങ്ങനെ ഇരുകൈകളിലും ത്രിപുണ്ഡ്രം ഇടണം.

കൂര്പരേ മണിബംധേചഹൃദയേപാര്ശ്വയോര്ദ്വയോഃ നാഭൌമുഷ്കദ്വയേചൈവമൂര്വോര്ഗുല്ഫേചജാനുനി

കൈമുട്ടുകളിൽ, കൈമണിക്കെട്ടിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, ഇരുവശങ്ങളിലും, നാഭിയിൽ, രണ്ടു വൃഷണങ്ങളിലും, ഇരുതുടകളിൽ, കാൽമുട്ടുകളിൽ, കാൽച്ചുവട്ടിലും ഇടണം.

ജംഘാദ്വയേപദദ്വന്ദ്വേദ്വാത്രിംശത്സ്ഥാനമുത്തമമ് അഗ്ന്യബ്ഭൂവായുദിഗ്ദേശദിക്പാലാന്വസുഭിഃ സഹ

ഇരുകാൽപാദങ്ങളിലും ഇരുകാലുകളിലും—ഇവയാണ് മുപ്പത്തിരണ്ട് പ്രധാന സ്ഥലങ്ങൾ. ഇതോടൊപ്പം അഗ്‌നി, ജലം, ഭൂമി, വായു, ദിശകൾ, ദിശാപാലകർ, വസുക്കൾ എന്നിവയും ചേർക്കണം.

ധരാധ്രുവശ്ചസോമശ്ച അപശ്ചേവാനിലോനലഃ പ്രത്യൂഷശ്ച പ്രഭാസശ്ചവസവോഷ്ടപ്രകീര്തിതാഃ

ഭൂമി, ധ്രുവതാരം, ചന്ദ്രൻ, ജലം, വായു, അഗ്‌നി, പ്രഭാതം, പ്രകാശം—ഇവയാണ് വസുക്കൾ എന്നു പറയപ്പെടുന്ന എട്ട് ദേവതകൾ.

ഏതേഷാംനാമമാത്രേണത്രിപുംഡ്രംധാരയേദ്ബുധാഃ കുര്യാദ്വാഷോഡശസ്ഥാനേത്രിപുണ്ഡ്രംതുസമാഹിതഃ

ഇവരുടെ പേരുകൾ ഉച്ചരിച്ചാൽ മാത്രം മതിയെന്നു ജ്ഞാനികൾ ത്രിപുണ്ഡ്രം ഇടണം. അല്ലെങ്കിൽ, ശ്രദ്ധയോടെ പതിനാറു സ്ഥലങ്ങളിൽ ത്രിപുണ്ഡ്രം ഇടാം.

ശീര്ഷകേചലലാടേചകംഠേചാംസദ്വയേഭുജേ കൂര്പരേമണിബംധേചഹൃദയേനാഭിപാര്ശ്വകേ

തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, കഴുത്തിൽ, ഇരുചുമലുകളിൽ, കൈകളിൽ, കൈമുട്ടുകളിൽ, കൈമണിക്കെട്ടിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നാഭിയിൽ, ഇരുവശങ്ങളിലും ഇടണം.

പൃഷ്ഠേചൈവംപ്രതിഷ്ഠായയജേത്തത്രാശ്വിദൈവതേ ശിവശക്തിംതഥാരുദ്രമീശംനാരദമേവച

പിന്നിലും ഇങ്ങനെ ദേവതകളെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പൂജിക്കണം: ശിവൻ, ശക്തി, രുദ്രൻ, ഈശൻ, നാരദൻ എന്നിവരെ.

വാമാദിനവശക്തീശ്ച ഏതാഃ ഷോഡശദേവതാഃ നാസത്യോദസ്രകശ്ചൈവ അശ്വിനൌദ്വൌപ്രകീര്തിതൌ

വാമാദി ഒമ്പത് ശക്തിമാർ—ഇവയാണ് പതിനാറു ദേവതകൾ. നാസത്യനും ദസ്രനും ചേർന്ന അശ്വിനീദേവന്മാരും ഇവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

അഥവാമൂര്ധ്നികേശേചകര്മയോര്വദനേതഥാ ബാഹുദ്വയേ ച ഹൃദയേനാഭ്യാമൂരുയുഗേതഥാ

അല്ലെങ്കിൽ, തലയിൽ, മുടിയിൽ, ചെവികളിൽ, മുഖത്ത്, ഇരുകൈകളിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നാഭിയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലും, ഇരുതുടകളിലും ഇടാം.

ജാനുദ്വയേചപദയോഃ പൃഷ്ഠഭാഗേ ച ഷോഡശ ശിവശ്ചന്ദ്രശ്ച രുദ്രഃകോ വിഘ്നേശോവിഷ്ണുരേവ വാ

ഇരുകാൽമുട്ടുകളിൽ, ഇരുകാലുകളിലും, പിന്നിലും—ഇവയാണ് പതിനാറു പ്രധാന സ്ഥലങ്ങൾ: ശിവൻ, ചന്ദ്രൻ, രുദ്രൻ, വിഘ്നേശ്വരൻ, അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണു.

ശ്രീശ്ചൈവഹൃദയേശമ്ഭുസ്തഥാനാഭൌപ്രജാപതിഃ നാഗശ്ചനാഗകന്യാശ്ച ഉഭയോരൃഷികന്യകാഃ

ഹൃദയത്തിൽ ശ്രീ, നാഭിയിൽ ശംഭു, പ്രജാപതി, നാഗൻ, നാഗകന്യകൾ, ഇരുകാലുകളിൽ ഋഷികന്യകൾ എന്നിവരെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.

പാദയോശ്ചസമുദ്രാശ്ചതീര്ഥാഃ പൃഷ്ഠേ വിശാലതഃ ഇത്യേവ ഷോഡശ സ്ഥാനമഥോച്യതേ

പാദങ്ങളിൽ സമുദ്രങ്ങളും തീർത്ഥങ്ങളും, പിന്നിൽ വിശാലതയും—ഇങ്ങനെ പതിനാറു സ്ഥാനങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഗുഹ്യസ്ഥാനം ലലാടശ്ച കര്ണദ്വയമനുത്തമമ് അംസയുഗ്മം ച ഹൃദയം നാഭിരിത്യേവമഷ്ടകമ്

ഗുഹ്യസ്ഥാനം, നെറ്റി, രണ്ടു ചെവികൾ, ഉന്നതം, രണ്ടു ചുമലുകൾ, ഹൃദയം, നാഭി—ഇവയാണ് എട്ട് പ്രധാന സ്ഥാനങ്ങൾ.

ബ്രഹ്മാ ച ഋഷയഃ സപ്തദേവതാശ്ചപ്രകീര്തിതാഃ ഇത്യേവം തു സമുദ്ദിഷ്ടം ഭസ്മവിദ്ഭിര്മുനീശ്വരാഃ

ബ്രഹ്മാവും ഏഴു ഋഷിമാരും ദേവതകളും പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, മഹാമുനികളേ, ഈ ബസ്മം അറിയുന്നവർ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

അഥ വാ മസ്തകം ബാഹൂഹൃദയം നാഭിരേവ ച പഞ്ചസ്ഥാനാന്യമൂന്യാഹുര്ധാരണേ ഭസ്മവിജ്ജനാഃ

അല്ലെങ്കിൽ, തല, കൈകൾ, ഹൃദയം, നാഭി—ഇവയാണ് ബസ്മം ധരിക്കേണ്ട അഞ്ചു പ്രധാന സ്ഥാനങ്ങൾ എന്ന് അറിയുന്നവർ പറയുന്നു.

യഥാസംഭവനം കുര്യാദ്ദേശകാലാദ്യപേക്ഷയാ ഉദ്ധൂലനേപ്യശക്തിശ്ചേത്ത്രിപുണ്ഡ്രാദീനി കാരയേത്

സ്ഥലവും സമയവും മറ്റു സാഹചര്യങ്ങളും അനുസരിച്ച് കഴിയുന്നത്ര ചെയ്യണം; ഉദ്ധൂലനം ചെയ്യാനോ ചിഹ്നങ്ങൾ ഇടാനോ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, കുറഞ്ഞത് ത്രിപുണ്ഡ്രം പോലുള്ള ചിഹ്നങ്ങൾ ഇടണം.

ത്രിനേത്രംത്രിഗുണാധാരംത്രിവേദജനകംശിവമ് സ്മരന്നമഃ ശിവായേതി ലലാടേ തു ത്രിപുണ്ഡ്രകമ്

മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും മൂന്നു ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരവുമായും മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ ഉത്ഭവമായും ഉള്ള ശിവനെ ഓർത്ത്, 'ശിവായ നമഃ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, നെറ്റിയിൽ ത്രിപുണ്ഡ്രം ഇടണം.

ഈശാഭ്യാംനമ ഇത്യുക്ത്വാപാര്ശ്വയോശ്ച ത്രിപുണ്ഡ്രകമ് ബീജാഭ്യാം നമ ഇത്യുക്ത്വാധാരയേത്തുപ്രകോഷ്ഠയോഃ

'നമഃ' എന്നത് ഈശ എന്ന രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം ഇരുവശത്തും ഉച്ചരിച്ച് ത്രിപുണ്ഡ്രം ഇടണം; 'നമഃ' എന്നത് രണ്ട് ബീജാക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം ഇരുകൈകളിലും ഇടണം.

കുര്യാദധഃ പിതൃഭ്യാം ച ഉമേശാഭ്യാംതഥോപരി ഭീമായേതിതതഃപൃഷ്ഠേശിരസഃപശ്ചിമേതഥാ

ചിറകിൽ പിതൃഭ്യങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് താഴെ, ഉമയും ഈശനും ഉച്ചരിച്ച് മുകളിൽ, പിന്നെയും തലയുടെ പിന്നിലും നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ഇടണം.

ശൈനകര്ഷേ മഹാപ്രാജ്ഞശിവരൂപമഹാപതേ ശൃണുരുദ്രാക്ഷമാഹാത്മ്യം സമാസാത്കഥയാമ്യഹമ്

മഹാപ്രജ്ഞനായ ശൈനക, മഹാപതി ശിവസ്വരൂപനായവനേ, ഞാൻ രുദ്രാക്ഷയുടെ മഹത്വം സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നതു കേൾക്കു.

ശിവപ്രിയതമോജ്ഞേയോ രുദ്രാക്ഷഃ പരപാവനഃ ദര്ശനാത്സ്പര്ശനാജ്ജാപ്യാത്സര്വപാപഹരഃസ്മൃതഃ

ശിവന് ഏറ്റവും പ്രിയവും പരമശുദ്ധിയുള്ളതുമായ രുദ്രാക്ഷം, കാണുന്നതിലൂടെയും തൊടുന്നതിലൂടെയും ജപിക്കുന്നതിലൂടെയും എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

പുരാരുദ്രാക്ഷമഹിമാദേവ്യഗ്രേകഥിതോമുനേ ലോകോപകരണാര്ഥായശിവേന പരമാത്മനാ

മഹർഷേ, ലോകങ്ങളുടെ ഉപകാരത്തിനായി പരമാത്മാവായ ശിവൻ ആദ്യം ദേവിക്ക് രുദ്രാക്ഷയുടെ മഹത്വം പറഞ്ഞു.

ശൃണുദേവിമഹേശാനിരുദ്രാക്ഷമഹിമാശിവേ കഥയാമിതവപ്രീത്യാഭക്താനാംഹിതകാമ്യയാ

ദേവി, മഹേശാനി ശിവൻ ഭക്തരുടെ ക്ഷേമത്തിനും നിന്റെ സന്തോഷത്തിനും വേണ്ടി പറഞ്ഞ രുദ്രാക്ഷയുടെ മഹത്വം ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കു.

ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രാണി മഹേശാനിപുനഃപുരാ തപഃപ്രകുര്വതസ്ത്രസ്തംമനഃ സംയമ്യവൈ മമ

മഹേശാനി, ദൈവീയമായ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്, എന്റെ മനസ്സു നിയന്ത്രിതവും ഭയത്തോടെയും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.

സ്വതംത്രേണ പരേശേന ലോകോപകൃതികാരിണാ ലീലയാപരമേശാനി ചക്ഷുരുന്മീലിതംമയാ

സ്വതന്ത്രനായി ലോകങ്ങളുടെ ഉപകാരത്തിനായി പരമേശ്വരൻ ലീലാപൂർവ്വം എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, പരമേശാനി.