ശിവപുരാണമ്

നമഃകപര്ദിനേചേതി ധൂപം ദദ്യാദ്യഥാവിധി ദീപം ദദ്യാദ്യഥോക്തം തു നമ ആശവ ഇത്യൃചാ

'നമഃ കപർദിനേ' എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വിധിപ്രകാരം ധൂപം അർപ്പിക്കണം. 'നമഃ ആശവ' എന്ന ഋക്കുപയോഗിച്ച് ദീപം അർപ്പിക്കണം.

നമോജ്യേഷ്ഠായമംത്രേണ ദദ്യാന്നൈവേദ്യമുത്തമമ് മനുനാത്ര്യമ്ബകമിതിപുനരാചമനംസ്മൃതമ്

‘നമോ ജ്യേഷ്ഠായ’ എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഉത്തമമായ ഭക്ഷണം അർപ്പിക്കണം. പിന്നെ ‘ത്ര്യമ്പകം’ എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വീണ്ടും ആചമനം ചെയ്യണമെന്ന് ഓർമ്മിക്കണം.

ഇമാ രുദ്രായേതി ഋചാ കുര്യാത്ഫലസമര്പണമ് നമോ വ്രജ്യായേതി ഋചാ സകലം ശംഭവേര്പയേത്

‘ഇമാ രുദ്രായ’ എന്ന ഋച് ഉപയോഗിച്ച് ഫലം അർപ്പിക്കണം. ‘നമോ വ്രജ്യായ’ എന്ന ഋച് ഉച്ചരിച്ച് എല്ലാം ശംഭുവിന് സമർപ്പിക്കണം.

മനോ മഹാംതമിതി ച മാനസ്തോകേ ഇതി തതഃ മംത്രേദ്വയേനൈകദശാക്ഷതൈ രുദ്രാന്പ്രപൂജയേത്

‘മനോ മഹാന്തം’ എന്നും ‘മാനസ്തോകെ’ എന്നും ഈ രണ്ട് മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പതിനൊന്ന് അക്ഷരങ്ങളാൽ രുദ്രന്മാരെ ആരാധിക്കണം.

ഹിരണ്യഗര്ഭ ഇതി ത്ര്യൃചാദക്ഷിണാംഹിസമര്പയേത് ദേവസ്യത്വേതിമംത്രേണഹ്യഭിഷേകംചരേദ്ബുധഃ

‘ഹിരണ്യഗർഭ’ എന്ന മൂന്ന് ഋചകൾ ഉപയോഗിച്ച് ദക്ഷിണ അർപ്പിക്കണം. ‘ദേവസ്യ ത്വേ’ എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ജ്ഞാനികൾ അഭിഷേകം നടത്തണം.

ദീപമംത്രേണവാശംഭോര്നീരാജനവിധിംചരേത് പുഷ്പാംജലിംചരേദ്ഭക്ത്യാ ഇമാ രുദ്രായചത്ര്യൃചാ

ശംഭുവിന് വേണ്ടി ദീപം അർപ്പിക്കുന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നീരാജനം ചെയ്യണം. ഭക്തിയോടെ ‘ഇമാ രുദ്രായ’ എന്ന മൂന്ന് ഋചകൾ ഉച്ചരിച്ച് പൂക്കൾ അർപ്പിക്കണം.

മാനോമഹാന്തമിതി ച ചരേത്പ്രാജ്ഞഃ പ്രദക്ഷിണാമ് മാനസ്തോകേതി മംത്രേണ സാഷ്ടാങ്ഗംപ്രണമേത്സുധീഃ

‘മനോ മഹാന്തം’ എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം. ‘മാനസ്തോകെ’ എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്യണം.

യതോയത ഇത്യഭയാംജ്ഞാനാഖ്യാം ത്ര്യംബകേണ ച

‘യതോ യത’ എന്ന മന്ത്രം ഭയമില്ലായ്മയുടെയും ‘ത്ര്യമ്പകം’ എന്നത് ജ്ഞാനമുദ്രയുടെയും അർത്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നമഃസേനേതി മംത്രേണമഹാമുദ്രാംപ്രദര്ശയേത് ദര്ശയേദ്ധേനുമുദ്രാംചനമോഗേഭ്യ ഋചാനയാ

‘നമഃ സെനേതി’ എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് മഹാമുദ്ര കാണിക്കണം. ‘നമോ ഗേ’ എന്ന ഋച് ഉപയോഗിച്ച് ഗോമുദ്രയും കാണിക്കണം.

പഞ്ചമുദ്രാഃപ്രദര്ശ്യാഥ ശിവമംത്രജപം ചരേത് ശതരുദ്രിയമംത്രേണ ജപേദ്വേദവിചക്ഷണഃ

അഞ്ച് മുദ്രകൾ കാണിച്ച ശേഷം ശിവമന്ത്രം ജപിക്കണം. വേദജ്ഞനായവൻ ശതരുദ്രീയമന്ത്രം ജപിക്കണം.

തതഃ പഞ്ചാങ്ഗപാഠംചകുര്യാദ്വേദവിചക്ഷണഃ ദേവാഗാത്വിതിമംത്രേണകുര്യാച്ഛംഭോര്വിസര്ജനമ്

ശേഷം വേദജ്ഞനായവൻ അഞ്ചാംഗപാഠം നടത്തണം. ‘ദേവാഗാത്’ എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശംഭുവിനെ വിടവാങ്ങിക്കണം.

ഇത്യുക്തഃ ശിവപൂജായാവ്യാസതോവൈദികോവിധിഃ സമാസതശ്ചശൃണുതവൈദികംവിധിമുത്തമമ്

ഇങ്ങനെ ശിവപൂജയ്ക്ക് വേണ്ട വേദവിധി വ്യാസൻ വിശദീകരിച്ചു. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ സംക്ഷിപ്തമായ ഉത്തമമായ വേദികവിധി കേൾക്കൂ.

ഋചാസദ്യോജാതമിതിമൃദാഹരണമാചരേത് വാമദേവായ ഇതി ച ജലപ്രക്ഷേപമാചരേത്

‘സദ്യോജാത’ എന്ന ഋച് ഉച്ചരിച്ച് മണ്ണ് എടുക്കണം. ‘വാമദേവായ’ എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം തളിക്കണം.

അഘോരേണ ച മംത്രേണലിംഗനിര്മാണമാചരേത് തത്പുരുഷായമംത്രേണാഹ്വാനം കുര്യാദ്യഥാവിധി

‘അഘോരേണ’ എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ലിംഗം നിർമ്മിക്കണം. ‘തത്പുരുഷായ’ എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് യഥാവിധി ആഹ്വാനം നടത്തണം.

സംയോജയേദ്വേദികായാമീശാനമനുനാഹരമ് അന്യത്സര്വം വിധാനംചകുര്യാത്സംക്ഷേപതഃ സുധീഃ

‘ഈശാന’ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹരനെ വേദികയിൽ ചേർക്കണം. മറ്റു എല്ലാ ക്രമങ്ങളും സംക്ഷിപ്തമായി ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം.

പഞ്ചാക്ഷരേണമംത്രേണഗുരുദത്തേനവാതഥാ കുര്യാത്പൂജാം ഷോഡശോപചാരേണ വിധിവത്സുധീഃ

ഗുരു നൽകിയ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ജ്ഞാനികൾ പതിനാറ് ഉപചാരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി വിധിപ്രകാരം പൂജ നടത്തണം.

ഭവായഭവനാശായമഹാദേവായധീമഹി ഉഗ്രായ ഉഗ്രനാശായ ശര്വായ ശശിമൌലിനേ

ഭവൻ, ഭവനാശകൻ, മഹാദേവൻ, ഉഗ്രൻ, ഉഗ്രതയെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ശർവൻ, ചന്ദ്രൻ തലയിൽ വയ്ക്കുന്നവൻ — ഇവരെ ഭക്തിയോടെ ധ്യാനിക്കാം.

അനേന മനുനാ വാപി പൂജയേച്ഛംകരംസുധീഃ സുഭക്ത്യാ ചഭ്രമംത്യക്ത്വാഭക്ത്യൈവഫലദഃ ശിവഃ

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ ശങ്കരനെ ആരാധിക്കണം. ഭക്തിയോടെയും ഭ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചും ആരാധിച്ചാൽ ശിവൻ ഫലം നൽകുന്നു.

ഇത്യപി പ്രോക്തമാദൃത്യ വൈദികക്രമപൂജനമ് പ്രോച്യതേന്യവിധിഃ സമ്യക്സാധാരണതയാദ്വിജഃ

ഇങ്ങനെ വേദികക്രമത്തിൽ പൂജയുടെ വിധി വിശദീകരിച്ചു. ഇപ്പോൾ സാധാരണമായ ക്രമം യഥാവിധി വിശദീകരിക്കുന്നു.

പൂജാപാര്ഥിവലിംഗസ്യസംപ്രോക്താശിവനാമഭിഃ

ഭൂമിയിൽ നിർമ്മിച്ച ലിംഗത്തെ ശിവനാമങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണമെന്ന് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഹരോമഹേശ്വരഃ ശംഭുഃശൂലപാണിഃ പിനാകധൃക് ശിവഃ പശുപതിശ്ചൈവമഹാദേവ ഇതി ക്രമാത്

ഹരൻ, മഹേശ്വരൻ, ശംഭു, ശൂലപാണി, പിനാകധൃക്, ശിവൻ, പശുപതി, മഹാദേവൻ — ഈ പേരുകൾ ക്രമത്തിൽ ഉപയോഗിക്കണം.

മൃദാഹരണസംഘട്ടപ്രതിഷ്ഠാഹ്വാനമേവച സ്നപനംപൂജനംചൈവക്ഷമസ്വേതിവിസര്ജനമ്

കുടി ശേഖരിക്കൽ, ആകൃതി നൽകൽ, സ്ഥാപിക്കൽ, ആഹ്വാനം, സ്നാനം, പൂജ, ക്ഷമാപനം എന്നിവ ചെയ്യണം.

അംകാരാദിചതുര്ഥ്യംതൈര്നമോന്തൈര്നാമഭിഃ ക്രമാത് കര്തവ്യാചക്രിയാസര്വാഭക്ത്യാപരമയാമുദാ

‘അം’ എന്നിവയിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന നാലാം വിഭക്തിയിൽ വരുന്ന ശിവനാമങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, പരമഭക്തിയോടെ ഈ കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ നടത്തണം.

കൃത്വാ ന്യാസവിധിംസമ്യക്ഷഡങ്ഗകരയോസ്തഥാ ഷഡക്ഷരേണമംത്രേണതതോധ്യാനംസമാചരേത്

രണ്ടു കൈകളിലും ശരിയായി ന്യാസവിധി ചെയ്ത്, ആറ് അക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ള മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, അതിനുശേഷം ധ്യാനം ചെയ്യണം.

കൈലാസപീഠാസനമധ്യസംസ്ഥം ഭക്തൈഃ സനംദാദിഭിരര്ച്യമാനമ് ഭക്തര്തിദാവാനലമപ്രമേയംധ്യായേദുമാലിംഗിതവിശ്വഭൂഷണമ്

കൈലാസത്തിലെ സിംഹാസനത്തിന്റെ നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന, സനന്ദാദികൾ പോലുള്ള ഭക്തർ ആരാധിക്കുന്ന, ഭക്തരുടെ ദുഃഖങ്ങൾ അഗ്നിപോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന, ലോകത്തിന്റെ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചും ഉമാദേവിയാൽ അണിയിച്ചും ഇരിക്കുന്ന മഹേശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.

ഇതിധ്യാത്വാചസംപൂജ്യപാര്ഥിവംലിംഗമുത്തമമ് ജപേത്പഞ്ചാക്ഷരംമംത്രംഗുരുദത്തംയഥാവിധി

ഇങ്ങനെ ധ്യാനം ചെയ്ത്, ഉത്തമമായ പാർഥിവലിംഗത്തെ പൂജിച്ചശേഷം, ഗുരു നൽകിയ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം വിധിപ്രകാരം ജപിക്കണം.

സ്തുതിഭിശ്ചൈവദേവേശംസ്തുവീതപ്രണമന്സുധീഃ നാനാഭിധാഭിര്വിപ്രേന്ദ്രാഃ പഠേദ്വൈശതരുദ്രിയമ്

സ്തുതികളോടെ ദേവേശ്വരനെ വന്ദിച്ച്, ജ്ഞാനികൾ ഭക്തിയോടെ അവനെ പാടണം; ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാർ വിവിധ നാമങ്ങളും ശതരുദ്രിയവും ഉച്ചരിക്കണം.

തതഃ സാക്ഷതപുഷ്പാണിഗൃഹീത്വാംജലിനാമുദാ പ്രാര്ഥയേച്ഛംകരംഭക്ത്യാമംത്രൈരേഭിഃസുഭക്തിതഃ

ശുദ്ധമായ പൂക്കൾ കൈകളിൽ എടുക്കുകയും, അഞ്ജലിയിൽ ചേർക്കുകയും ചെയ്ത്, ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ ശംകരനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.