ശിവപുരാണമ്

യാവദ്ദേഹംക്രിയാധീനഃസജീവോബദ്ധ ഉച്യതേ ദേഹത്രയവശീകാരേമോക്ഷ ഇത്യുച്യതേ ബുധൈഃ

ദേഹം ഉള്ളവരെക്കാൾ ക്രിയകളിൽ ആശ്രിതനായാൽ അവൻ ബന്ധനത്തിലായ ജീവിയാണ്. മൂന്ന് ദേഹങ്ങൾക്കും മേൽ അധികാരം നേടുന്നതാണ് മോക്ഷം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

മായാചക്രപ്രണേതാഹിശിവഃ പരമകാരണമ് ശിവമായാര്പിതദ്വംദ്വംശിവസ്തുപരിമാര്ജതി

മായാചക്രം ചലിപ്പിക്കുന്നവൻ ശിവനാണ് പരമകാരണം. ശിവന് സമർപ്പിച്ച ഇരട്ടത്വം ശിവൻ തന്നെ അകറ്റുന്നു.

ശിവേനകല്പിതംദ്വംദ്വംതസ്മിന്നേവ സമര്പയേത് ശിവസ്യാതിപ്രിയംവിദ്യാത്പ്രദക്ഷിണംനമോബുധാഃ

ശിവനാൽ സൃഷ്ടമായ ഇരട്ടത്വം ശിവനിൽ തന്നെ സമർപ്പിക്കണം. പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും ശിവന് ഏറ്റവും പ്രിയമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.

പ്രദക്ഷിണനമസ്കാരാഃ ശിവസ്യപരമാത്മനഃ ഷോഡശൈരുപചാരൈശ്ചകൃതപൂജാഫലപ്രദാ

ശിവൻ എന്ന പരമാത്മാവിന് പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും ചെയ്താൽ, പതിനാറു ഉപചാരങ്ങളോടെ പൂജ ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

പ്രദക്ഷിണാ ഽവിനാശ്യംഹി പാതകംനാസ്തി ഭൂതലേ തസ്മാത്പ്രദക്ഷിണേനൈവസര്വപാപംവിനാശയേത്

ഭൂമിയിൽ പ്രദക്ഷിണം കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാനാവാത്ത പാപമൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ട് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തുകൊണ്ട് എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റണം.

ശിവപൂജാപരോമൌനീസത്യാദിഗുണസംയുതഃ ക്രിയാതപോജപജ്ഞാനധ്യാനേഷ്വേകൈകമാചരേത്

ശിവഭക്തനായവൻ, മൗനിയായ് സത്യാദിഗുണങ്ങളോടെ, ക്രിയ, തപസ്, ജപം, ജ്ഞാനം, ധ്യാനം എന്നിവ ഓരോന്നും ആചരിക്കണം.

ഐശ്വര്യംദിവ്യദേഹശ്ചജ്ഞാനമജ്ഞാനസംശയഃ ശിവസാന്നിധ്യമിത്യേതേക്രിയാദീനാംഫലംഭവേത്

ഐശ്വര്യം, ദിവ്യശരീരം, ജ്ഞാനം, അജ്ഞാനവും സംശയവും അകറ്റൽ, ശിവസാന്നിധ്യം — ഇവയാണ് ആ പ്രവർത്തികളുടെ ഫലം.

കരണേനഫലംയാതിതമസഃ പരിഹാപനാത് ജന്മനഃപരിമാര്ജിത്വാജ്ജ്ഞബുദ്ധ്യാജനിതാനിച

ക്രിയയിലൂടെ ഫലം ലഭിക്കുകയും, അജ്ഞാനം അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. ജനനഫലങ്ങൾ അകറ്റിയശേഷം, ജ്ഞാനത്താലും ബുദ്ധിയാലും ഉണ്ടാകുന്നവയും അകറ്റപ്പെടുന്നു.

യഥാദേശം യഥാകാലം യഥാദേഹം യഥാധനമ് യഥായോഗ്യംപ്രകുര്വീത ക്രിയാദീഞ്ഛിവഭക്തിമാന്

സ്ഥലം, സമയം, ശരീരം, സമ്പത്ത് എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ച് യോഗ്യമായ വിധത്തിൽ ശിവഭക്തൻ പ്രവർത്തികൾ ആചരിക്കണം.

ന്യായാര്ജിതസുവിത്തേനവസേത്പ്രാജ്ഞഃ ശിവസ്ഥലേ ജീവഹിംസാദിരഹിതമതിക്ലേശവിവര്ജിതമ്

ന്യായപരമായ സമ്പാദ്യമായ സമ്പത്തോടെ, ജീവികളെ വേദനിപ്പിക്കാതെയും മറ്റേതെങ്കിലും ദോഷങ്ങളില്ലാതെയും, അതിരായ കഷ്ടപ്പാടുകൾ കൂടാതെ, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ വാസം ചെയ്യണം.

പഞ്ചാക്ഷരേണജപ്തംചതോയമന്നംവിദുഃ സുഖമ് അഥവാ ഽഹുര്ദരിദ്രസ്യഭിക്ഷാന്നംജ്ഞാനദംഭവേത്

അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച വെള്ളം അല്ലെങ്കിൽ അന്നം ശുഭകരമാണെന്ന് പറയുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, ദരിദ്രന്റെ ഭിക്ഷയിലായാലും അത് ജ്ഞാനം നൽകും എന്നാണ് പറയുന്നത്.

ശിവഭക്തസ്യഭിക്ഷാന്നംശിവഭക്തിവിവര്ധനമ് ശംഭുസത്രമിതിപ്രാഹുര്ഭിക്ഷാന്നംശിവയോഗിനഃ

ശിവഭക്തന്റെ ഭിക്ഷയാണെങ്കിൽ ശിവഭക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കും; ശിവയോഗിയുടെ ഭിക്ഷയെ ശംഭുവിന്റെ തന്തുവെന്ന് പറയുന്നു.

യേനകേനാപ്യുപായേനയത്രകുത്രാപിഭൂതലേ ശുദ്ധാന്നഭുക്സദാമൌനീരഹസ്യം ന പ്രകാശയേത്

ഏതുവിധമായ മാർഗ്ഗത്തിലായാലും, ഭൂമിയിലെ എവിടെയായാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും ശുദ്ധമായ അന്നം മൗനത്തിൽ കഴിക്കണം; രഹസ്യം പുറത്തു പറയരുത്.

പ്രകാശയേത്തുഭക്താനാംശിവമാഹാത്മ്യമേവഹി രഹസ്യംശിവമംത്രസ്യശിവോജാനാതിനാപരഃ

ഭക്തന്മാർക്ക് ശിവന്റെ മഹത്വം മാത്രമേ വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതുള്ളൂ; ശിവമന്ത്രത്തിന്റെ രഹസ്യം ശിവൻ മാത്രമേ അറിയൂ, മറ്റാരും അറിയില്ല.

ശിവഭക്തോവസേന്നിത്യംശിവലിംഗംസമാശ്രിതഃ സ്ഥാണുലിംഗാശ്രയേണൈവസ്ഥാണുര്ഭവതിഭൂസുരാഃ

ശിവഭക്തൻ എപ്പോഴും ശിവലിംഗത്തിൽ ആശ്രയം തേടി വസിക്കണം; അചഞ്ചലമായ ലിംഗത്തിൽ ആശ്രയം തേടുമ്പോൾ ജ്ഞാനികൾ ദൃഢരാകുന്നു.

പൂജയാചരലിംഗസ്യക്രമാന്മുക്തോഭവേദ്ധ്രുവമ് സര്വമുക്തംസമാസേനസാധ്യസാധനമുത്തമമ്

ലിംഗത്തെ ക്രമമായി പൂജിച്ചാൽ നിർബന്ധമായും മോക്ഷം ലഭിക്കും; സംക്ഷേപത്തിൽ പറയുമ്പോൾ, എല്ലാം മോചിതമാണ് — ഇതാണ് ഉത്തമമായ മാർഗ്ഗവും ലക്ഷ്യവും.

വ്യാസേനയത്പുരാപ്രോക്തംയച്ഛ്രുതംഹിമയാപുരാ ഭദ്രമസ്തുഹിവോ ഽസ്മാകം ശിവഭക്തിര്ദൃഢാ ഽസ്തുസാ

വ്യാസൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതും ഞാൻ പഴയകാലത്ത് കേട്ടതുമായത് — ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ, നമ്മുടെ ശിവഭക്തി ദൃഢമായിരിക്കട്ടെ.

യ ഇമംപഠതേ ഽധ്യായം യഃ ശൃണോതി നരഃ സദാ ശിവജ്ഞാനംസലഭതേശിവസ്യകൃപയാബുധാഃ

ഈ അധ്യായം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്യുകയോ എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രവിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ശിവന്റെ കൃപയാൽ ശിവജ്ഞാനം ലഭിക്കും.

സൂതസൂതചിരംജീവധന്യസ്ത്വംശിവഭക്തിമാന് സമ്യഗുക്തസ്ത്വയാലിംഗമഹിമാസത്ഫലപ്രദഃ

സൂതാ, നീ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കണം! നീ ഭാഗ്യവാനും ശിവഭക്തനും ആണു. നീ ശരിയായി ശിവലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതാണ് പരമഫലം നൽകുന്നത്.

യത്രപാര്ഥിവമാഹേശലിംഗസ്യമഹിമാധുനാ സര്വോത്കൃഷ്ടശ്ചകഥിതോവ്യാസതോബ്രൂഹിതംപുനഃ

മഹേശന്റെ ഭൂമിയിലെ ലിംഗത്തിന്റെ പരമമായ മഹത്വം, മുമ്പ് വ്യാസൻ വിവരിച്ചതുപോലെ, ഇപ്പോൾ വീണ്ടും പറയൂ.

ശൃണുധ്വമൃഷയഃ സര്വേ സദ്ഭക്ത്യാ ഹരതോ ഖിലാഃ ശിവപാര്ഥിവലിംഗസ്യമഹിമാപ്രോച്യതേമയാ

മഹർഷിമാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സത്യമായ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കൂ; ഞാൻ ഇപ്പോൾ ശിവപാർഥിവലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം പറയുന്നു.

ഉക്തേഷ്വേതേഷു ലിംഗേഷു പാര്ഥിവം ലിംഗമുത്തമമ് തസ്യപൂജനതോവിപ്രാബഹവഃ സിദ്ധിമാഗതാഃ

എല്ലാ ലിംഗങ്ങളിലും പാർഥിവലിംഗം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; അതിനെ പൂജിച്ചുകൊണ്ട് അനേകം ബ്രാഹ്മണന്മാർ സിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്.

ഹരിര്ബ്രഹ്മാ ച ഋഷയഃ സപ്രജാപതയസ്തഥാ സംപൂജ്യ പാര്ഥിവംലിംഗംപ്രാപുഃസര്വേപ്സിതംദ്വിജാഃ

ഹരി, ബ്രഹ്മാ, ഋഷിമാർ, പ്രജാപതിമാർ — ഇവർ എല്ലാവരും പാർഥിവലിംഗം പൂജിച്ച് ആഗ്രഹിച്ച ഫലം നേടി, ദ്വിജന്മാരേ.

ദേവാസുരമനുഷ്യാശ്ചഗംധര്വോരഗരാക്ഷസാഃ അന്യേപിബഹവസ്തംസംപൂജ്യസിദ്ധിംഗതാഃപരമ്

ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസന്മാർ, മറ്റു പലരും ആ ലിംഗം പൂജിച്ച് പരമസിദ്ധി നേടി.

കൃതേരത്നമയംലിംഗംത്രേതായാംഹേമസംഭവമ് ദ്വാപരേപാരദംശ്രേഷ്ഠംപാര്ഥിവംതുകലൌയുഗേ

കൃതയുഗത്തിൽ രത്നമയമായ ലിംഗം, ത്രേതായുഗത്തിൽ പൊന്നിൽ നിന്നുള്ളത്, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ പാരദം ഏറ്റവും ഉത്തമം; എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ളതാണ്.

അഷ്ടമൂര്തിഷുസര്വാസുമൂര്തിര്വൈപാര്ഥിവീവരാഃ അനന്യപൂജിതാവിപ്രാസ്തപസ്തസ്മാന്മഹത്ഫലമ്

എട്ടു രൂപങ്ങളിലും പാർഥിവരൂപം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്; ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണരേ, അതിനാൽ വലിയ ഫലം ലഭിക്കും.

യഥാസര്വേഷുദേവേഷുജ്യേഷ്ഠഃശ്രേഷ്ഠോമഹേശ്വരഃ ഏവംസര്വേഷു ലിംഗേഷുപാര്ഥിവംശ്രേഷ്ടമുച്യതേ

എല്ലാ ദേവന്മാരിലും മഹേശ്വരൻ മുതിർന്നവനും ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്; അതുപോലെ, എല്ലാ ലിംഗങ്ങളിലും പാർഥിവലിംഗം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് പറയുന്നു.

യഥാനദീഷുസര്വാസുജ്യേഷ്ഠാശ്രേഷ്ഠാസുരാപഗാ തഥാസര്വേഷുലിംഗേഷുപാര്ഥിവംശ്രേഷ്ഠമുച്യതേ

എല്ലാ നദികളിലും ഗംഗയാണ് ഏറ്റവും വലിയതും ശ്രേഷ്ഠവും എന്നപോലെ, എല്ലാ ലിംഗങ്ങളിലും ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ലിംഗം ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

യഥാസര്വേഷുമംത്രേഷുപ്രണവോ ഹി മഹാന്സ്മൃതഃ തഥേദംപാര്ഥിവംശ്രേഷ്ഠമാരാധ്യംപൂജ്യമേവഹി

എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളിലും പ്രണവം എന്നത് ഏറ്റവും മഹത്തായതാണെന്ന് പറയുന്നതുപോലെ, ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ലിംഗം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവും ആരാധനയ്ക്കും പൂജയ്ക്കും യോഗ്യവുമാണ്.