ത്വത്സ്വരൂപേര്പിതാബുദ്ധിര്നതേ ഽശൂന്യേ ച രോചതി യാ ചാസ്ത്യസ്മദഹംതേതി ത്വയിദൃഷ്ടേ വിവര്ജിതാ
പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ രൂപത്തില് സമര്പ്പിച്ച മനസ്സ് ശൂന്യതയില് ആസ്വാദനം കാണുന്നില്ല. ഞങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന 'ഞാന്' എന്ന ഭാവം നിങ്ങളെ കണ്ടാല് അകന്നു പോകുന്നു.
നമ്രോ ഽഹംഹിസ്വദേഹേനഭോമഹാംസ്ത്വമസിപ്രഭോ നശൂന്യോമത്സ്വരൂപോവൈതവദാസോ ഽസ്മിസാംപ്രതമ്
സ്വന്തം ശരീരത്തോടെ ഞാന് വിനീതനാണ്, നീയോ മഹത്വമുള്ളവനാണ്, പ്രഭോ. എന്റെ സ്വഭാവം ശൂന്യമല്ല, ഇപ്പോള് ഞാന് സത്യത്തില് നിന്റെ ദാസനാണ്.
യഥായോഗ്യംസ്വാത്മയജ്ഞംനമസ്കാരംപ്രകല്പയേത് അഥാത്രശിവനൈവേദ്യംദത്ത്വാതാംബൂലമാഹരേത്
തനിക്കു അനുയോജ്യമായ വിധത്തിൽ ആത്മാവിനെ ആരാധിച്ച് നമസ്കാരം ചെയ്യണം. പിന്നെ ശിവനു നൈവേദ്യം അർപ്പിച്ചശേഷം താംബൂലം സ്വീകരിക്കണം.
ശിവപ്രദക്ഷിണംകുര്യാത്സ്വയമഷ്ടോത്തരം ശതമ് സഹസ്രമയുതംലക്ഷം കോടിമന്യേന കാരയേത്
സ്വയം ശിവസന്നിധിയിൽ നൂറ്റിയെട്ട് പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം. ആയിരം, പത്ത് ആയിരം, ലക്ഷം, കോടിയോളം മറ്റൊരാൾക്ക് ചെയ്യിക്കാമെന്നു പറയുന്നു.
ശിവപ്രദക്ഷിണാത്സര്വംപാതകംനശ്യതിക്ഷണാത് ദുഃഖസ്യമൂലംവ്യാധിര്ഹിവ്യാധേര്മൂലംഹിപാതകമ്
ശിവനെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും ഒരു നിമിഷത്തിൽ നശിക്കും. ദു:ഖത്തിന്റെ മൂലമാണ് രോഗം, രോഗത്തിന്റെ മൂലമാണ് പാപം.
ധര്മേണൈവഹിപാപാനാമപനോദനമീരിതമ് ശിവോദ്ദേശകൃതോധര്മഃക്ഷമഃപാപവിനോദനേ
പാപങ്ങൾ അകറ്റാൻ ധർമ്മം മാത്രം മാർഗമാണെന്ന് പറയുന്നു. ശിവനോടു വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ധർമ്മം പാപങ്ങൾ അകറ്റാൻ ശക്തമാണ്.
അധ്യക്ഷം ശിവധര്മേഷു പ്രദക്ഷിണമിതീരിതമ് ക്രിയയാ ജപരൂപംഹിപ്രണവംതുപ്രദക്ഷിണമ്
ശിവധർമ്മങ്ങളിൽ പ്രദക്ഷിണം പ്രധാനമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. പ്രയോഗത്തിൽ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നത് പ്രണവജപം പോലെ തന്നെയാണ്.
ജനനംമരണംദ്വംദ്വംമായാചക്രമിതീരിതമ് ശിവസ്യമായാചക്രംഹിബലിപീഠംതദുച്യതേ
ജനനവും മരണവും എന്ന ഇരട്ടവുമാണ് മായാചക്രം എന്നു പറയുന്നത്. ശിവന്റെ മായാചക്രം തന്നെയാണ് ബലിപീഠം എന്ന് പറയുന്നു.
ബലിപീഠംസമാരഭ്യപ്രാദക്ഷിണ്യക്രമേണവൈ പദേപദാംതരംഗത്വാബലിപീഠം സമാവിശേത്
ബലിപീഠത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ഓരോ പടിയും ഇടവേളയോടെ പ്രദക്ഷിണക്രമത്തിൽ അകത്തു കടക്കണം.
നമസ്കാരംതതഃ കുര്യാത്പ്രദക്ഷിണമിതീരിതമ് നിര്ഗമാജ്ജനനംപ്രാപ്തംനമസ്ത്വാത്മസമര്പണമ്
അതിനുശേഷം നമസ്കാരം ചെയ്യണം; അതാണ് പ്രദക്ഷിണം എന്നു പറയുന്നു. പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ ജനനം ലഭിക്കുന്നു; നമസ്കാരത്തിലൂടെ ആത്മസമർപ്പണം നടക്കുന്നു.
ജനനം മരണം ദ്വംദ്വം ശിവമായാസമര്പിതമ് ശിവമായാര്പിതദ്വംദ്വോ ന പുനസ്ത്വാത്മഭാഗ്ഭവേത്
ജനനവും മരണവും എന്ന ഇരട്ടവുമാണ് ശിവന്റെ മായയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നത്. ഈ ഇരട്ടത്വം ശിവന്റെ മായക്ക് അർപ്പിച്ചവൻ വീണ്ടും അതിന് വിധേയനാകുന്നില്ല.
യാവദ്ദേഹംക്രിയാധീനഃസജീവോബദ്ധ ഉച്യതേ ദേഹത്രയവശീകാരേമോക്ഷ ഇത്യുച്യതേ ബുധൈഃ
ദേഹം ഉള്ളവരെക്കാൾ ക്രിയകളിൽ ആശ്രിതനായാൽ അവൻ ബന്ധനത്തിലായ ജീവിയാണ്. മൂന്ന് ദേഹങ്ങൾക്കും മേൽ അധികാരം നേടുന്നതാണ് മോക്ഷം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
മായാചക്രപ്രണേതാഹിശിവഃ പരമകാരണമ് ശിവമായാര്പിതദ്വംദ്വംശിവസ്തുപരിമാര്ജതി
മായാചക്രം ചലിപ്പിക്കുന്നവൻ ശിവനാണ് പരമകാരണം. ശിവന് സമർപ്പിച്ച ഇരട്ടത്വം ശിവൻ തന്നെ അകറ്റുന്നു.
ശിവേനകല്പിതംദ്വംദ്വംതസ്മിന്നേവ സമര്പയേത് ശിവസ്യാതിപ്രിയംവിദ്യാത്പ്രദക്ഷിണംനമോബുധാഃ
ശിവനാൽ സൃഷ്ടമായ ഇരട്ടത്വം ശിവനിൽ തന്നെ സമർപ്പിക്കണം. പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും ശിവന് ഏറ്റവും പ്രിയമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.
പ്രദക്ഷിണനമസ്കാരാഃ ശിവസ്യപരമാത്മനഃ ഷോഡശൈരുപചാരൈശ്ചകൃതപൂജാഫലപ്രദാ
ശിവൻ എന്ന പരമാത്മാവിന് പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും ചെയ്താൽ, പതിനാറു ഉപചാരങ്ങളോടെ പൂജ ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
പ്രദക്ഷിണാ ഽവിനാശ്യംഹി പാതകംനാസ്തി ഭൂതലേ തസ്മാത്പ്രദക്ഷിണേനൈവസര്വപാപംവിനാശയേത്
ഭൂമിയിൽ പ്രദക്ഷിണം കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാനാവാത്ത പാപമൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ട് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തുകൊണ്ട് എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റണം.
ശിവപൂജാപരോമൌനീസത്യാദിഗുണസംയുതഃ ക്രിയാതപോജപജ്ഞാനധ്യാനേഷ്വേകൈകമാചരേത്
ശിവഭക്തനായവൻ, മൗനിയായ് സത്യാദിഗുണങ്ങളോടെ, ക്രിയ, തപസ്, ജപം, ജ്ഞാനം, ധ്യാനം എന്നിവ ഓരോന്നും ആചരിക്കണം.
ഐശ്വര്യംദിവ്യദേഹശ്ചജ്ഞാനമജ്ഞാനസംശയഃ ശിവസാന്നിധ്യമിത്യേതേക്രിയാദീനാംഫലംഭവേത്
ഐശ്വര്യം, ദിവ്യശരീരം, ജ്ഞാനം, അജ്ഞാനവും സംശയവും അകറ്റൽ, ശിവസാന്നിധ്യം — ഇവയാണ് ആ പ്രവർത്തികളുടെ ഫലം.
കരണേനഫലംയാതിതമസഃ പരിഹാപനാത് ജന്മനഃപരിമാര്ജിത്വാജ്ജ്ഞബുദ്ധ്യാജനിതാനിച
ക്രിയയിലൂടെ ഫലം ലഭിക്കുകയും, അജ്ഞാനം അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. ജനനഫലങ്ങൾ അകറ്റിയശേഷം, ജ്ഞാനത്താലും ബുദ്ധിയാലും ഉണ്ടാകുന്നവയും അകറ്റപ്പെടുന്നു.
യഥാദേശം യഥാകാലം യഥാദേഹം യഥാധനമ് യഥായോഗ്യംപ്രകുര്വീത ക്രിയാദീഞ്ഛിവഭക്തിമാന്
സ്ഥലം, സമയം, ശരീരം, സമ്പത്ത് എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ച് യോഗ്യമായ വിധത്തിൽ ശിവഭക്തൻ പ്രവർത്തികൾ ആചരിക്കണം.
ന്യായാര്ജിതസുവിത്തേനവസേത്പ്രാജ്ഞഃ ശിവസ്ഥലേ ജീവഹിംസാദിരഹിതമതിക്ലേശവിവര്ജിതമ്
ന്യായപരമായ സമ്പാദ്യമായ സമ്പത്തോടെ, ജീവികളെ വേദനിപ്പിക്കാതെയും മറ്റേതെങ്കിലും ദോഷങ്ങളില്ലാതെയും, അതിരായ കഷ്ടപ്പാടുകൾ കൂടാതെ, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ വാസം ചെയ്യണം.
പഞ്ചാക്ഷരേണജപ്തംചതോയമന്നംവിദുഃ സുഖമ് അഥവാ ഽഹുര്ദരിദ്രസ്യഭിക്ഷാന്നംജ്ഞാനദംഭവേത്
അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച വെള്ളം അല്ലെങ്കിൽ അന്നം ശുഭകരമാണെന്ന് പറയുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, ദരിദ്രന്റെ ഭിക്ഷയിലായാലും അത് ജ്ഞാനം നൽകും എന്നാണ് പറയുന്നത്.
ശിവഭക്തസ്യഭിക്ഷാന്നംശിവഭക്തിവിവര്ധനമ് ശംഭുസത്രമിതിപ്രാഹുര്ഭിക്ഷാന്നംശിവയോഗിനഃ
ശിവഭക്തന്റെ ഭിക്ഷയാണെങ്കിൽ ശിവഭക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കും; ശിവയോഗിയുടെ ഭിക്ഷയെ ശംഭുവിന്റെ തന്തുവെന്ന് പറയുന്നു.
യേനകേനാപ്യുപായേനയത്രകുത്രാപിഭൂതലേ ശുദ്ധാന്നഭുക്സദാമൌനീരഹസ്യം ന പ്രകാശയേത്
ഏതുവിധമായ മാർഗ്ഗത്തിലായാലും, ഭൂമിയിലെ എവിടെയായാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും ശുദ്ധമായ അന്നം മൗനത്തിൽ കഴിക്കണം; രഹസ്യം പുറത്തു പറയരുത്.
പ്രകാശയേത്തുഭക്താനാംശിവമാഹാത്മ്യമേവഹി രഹസ്യംശിവമംത്രസ്യശിവോജാനാതിനാപരഃ
ഭക്തന്മാർക്ക് ശിവന്റെ മഹത്വം മാത്രമേ വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതുള്ളൂ; ശിവമന്ത്രത്തിന്റെ രഹസ്യം ശിവൻ മാത്രമേ അറിയൂ, മറ്റാരും അറിയില്ല.
ശിവഭക്തോവസേന്നിത്യംശിവലിംഗംസമാശ്രിതഃ സ്ഥാണുലിംഗാശ്രയേണൈവസ്ഥാണുര്ഭവതിഭൂസുരാഃ
ശിവഭക്തൻ എപ്പോഴും ശിവലിംഗത്തിൽ ആശ്രയം തേടി വസിക്കണം; അചഞ്ചലമായ ലിംഗത്തിൽ ആശ്രയം തേടുമ്പോൾ ജ്ഞാനികൾ ദൃഢരാകുന്നു.
പൂജയാചരലിംഗസ്യക്രമാന്മുക്തോഭവേദ്ധ്രുവമ് സര്വമുക്തംസമാസേനസാധ്യസാധനമുത്തമമ്
ലിംഗത്തെ ക്രമമായി പൂജിച്ചാൽ നിർബന്ധമായും മോക്ഷം ലഭിക്കും; സംക്ഷേപത്തിൽ പറയുമ്പോൾ, എല്ലാം മോചിതമാണ് — ഇതാണ് ഉത്തമമായ മാർഗ്ഗവും ലക്ഷ്യവും.
വ്യാസേനയത്പുരാപ്രോക്തംയച്ഛ്രുതംഹിമയാപുരാ ഭദ്രമസ്തുഹിവോ ഽസ്മാകം ശിവഭക്തിര്ദൃഢാ ഽസ്തുസാ
വ്യാസൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതും ഞാൻ പഴയകാലത്ത് കേട്ടതുമായത് — ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ, നമ്മുടെ ശിവഭക്തി ദൃഢമായിരിക്കട്ടെ.
യ ഇമംപഠതേ ഽധ്യായം യഃ ശൃണോതി നരഃ സദാ ശിവജ്ഞാനംസലഭതേശിവസ്യകൃപയാബുധാഃ
ഈ അധ്യായം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്യുകയോ എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രവിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ശിവന്റെ കൃപയാൽ ശിവജ്ഞാനം ലഭിക്കും.
സൂതസൂതചിരംജീവധന്യസ്ത്വംശിവഭക്തിമാന് സമ്യഗുക്തസ്ത്വയാലിംഗമഹിമാസത്ഫലപ്രദഃ
സൂതാ, നീ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കണം! നീ ഭാഗ്യവാനും ശിവഭക്തനും ആണു. നീ ശരിയായി ശിവലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതാണ് പരമഫലം നൽകുന്നത്.