ശിവപുരാണമ്

ഗുണത്രയംവ്യപോഹ്യാഗ്രേശിവംബോധയതീതിസഃ വിശ്വസ്താനാംതുശിഷ്യാണാംഗുരുരിത്യഭിധീയതേ

മൂന്നു ഗുണങ്ങളെയും അകറ്റി ആദ്യം ശിവനെ ഉണർത്തുന്നവനാണ് ഗുരു. അതുകൊണ്ട് വിശ്വാസമുള്ള ശിഷ്യന്മാർക്ക് അദ്ദേഹം 'ഗുരു' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

തസ്മാദ്ഗുരുശരീരംതുഗുരുലിംഗംഭവേദ്ബുധഃ ഗുരുലിംഗസ്യപൂജാതുഗുരുശുശ്രൂഷണം ഭവേത്

അതുകൊണ്ട്, ജ്ഞാനികൾക്ക് ഗുരുവിന്റെ ശരീരം ഗുരുലിംഗം ആണെന്ന് അറിയാം. ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നത് ഗുരുലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.

ശ്രുതംകരോതിശുശ്രൂഷാകായേനമനസാഗിരാ ഉക്തം യദ്ഗുരുണാപൂര്വം ശക്യംവാ ഽശക്യമേവവാ

ശിഷ്യൻ തന്റെ ശരീരത്താൽ, മനസ്സുകൊണ്ടും വാക്കിനാലും ഗുരു മുമ്പ് പറഞ്ഞതെന്തും, സാധ്യമായാലും അസാധ്യമായാലും, ശ്രവിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യണം.

കരോത്യേവഹിപൂതാത്മാപ്രാണൈരപിധനൈരപി തസ്മാദ്വൈശാസനേയോഗ്യഃ ശിഷ്യ ഇത്യഭിധീയതേ

ശുദ്ധഹൃദയനായവൻ ജീവനും ധനവുംകൊണ്ടു പോലും അതെല്ലാം നിർവഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു initiation-നു യോഗ്യനായ ശിഷ്യൻ എന്ന് അവനെ വിളിക്കുന്നു.

ശരീരാദ്യര്ഥകംസര്വംഗുരോര്ദത്ത്വാസുശിഷ്യകഃ അഗ്രപാകംനിവേദ്യാഗ്രേഭുംജീയാദ്ഗുര്വനുജ്ഞയാ

ശരീരം മുതലായ എല്ലാം ഗുരുവിന് സമർപ്പിച്ച ശേഷം, നല്ല ശിഷ്യൻ ആദ്യം ഉത്തമഭാഗം അർപ്പിച്ച്, ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ശിഷ്യഃപുത്ര ഇതി പ്രോക്തഃ സദാശിഷ്യത്വയോഗതഃ ജിഹ്വാലിംഗാന്മംത്രശുക്രംകര്ണയോനൌനിഷിച്യവൈ

ശിഷ്യൻ എന്നും 'പുത്രൻ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു, ശിഷ്യത്വബന്ധം കൊണ്ടാണ്. നാവ്, ലിംഗം, മന്ത്രം, വീര്യം, ചെവി, ഗർഭം എന്നിവ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ജാതഃപുത്രോമംത്രപുത്രഃപിതരംപൂജയേദ്ഗുരുമ് നിമജ്ജയതിപുത്രംവൈസംസാരേജനകഃപിതാ

മന്ത്രപുത്രനായി ജനിച്ചവൻ ഗുരുവിനെ പിതാവായി ആരാധിക്കണം. പിതാവ് പുത്രനെ ലോകമയക്കത്തിൽ മുങ്ങിക്കുന്നു.

സംതാരയതിസംസാരാദ്ഗുരുര്വൈബോധകഃ പിതാ ഉഭയോരംതരംജ്ഞാത്വാപിതരംഗുരുമര്ചയേത്

ഗുരു ബോധം നൽകുന്നവനായി ശിഷ്യനെ ലോകമയക്കത്തിൽ നിന്ന് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഈ രണ്ടിനും വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കി ഗുരുവിനെ പിതാവായി ആരാധിക്കണം.

അംഗശുശ്രൂഷയാചാപി ധനാദ്യൈഃ സ്വാര്ജിതൈര്ഗുരുമ് പാദാദികേശപര്യംതംലിംഗാന്യംഗാനിയദ്ഗുരോഃ

സ്വന്തം സമ്പാദ്യമായ ധനം മുതലായവകൊണ്ട് ഗുരുവിന്റെ കാലിൽ നിന്ന് മുടി വരെ എല്ലാം സേവിക്കണം.

ധനരൂപൈഃ പാദുകാദ്യൈഃ പാദസംഗ്രണാദിഭിഃ സ്നാനാഭിഷേകനൈവേദ്യൈര്ഭോജനൈശ്ചപ്രപൂജയേത്

ധനം, പാദുക, മുതലായവകൊണ്ടും കാലുകൾ സ്പർശിക്കുന്നതും, സ്നാനം, അഭിഷേകം, നൈവേദ്യം, ഭക്ഷണം എന്നിവകൊണ്ടും ഗുരുവിനെ ആരാധിക്കണം.

ഗുരുപൂജൈവപൂജാസ്യാച്ഛിവസ്യപരമാത്മനഃ ഗുരുശേഷംതുയത്സര്വമാത്മശുദ്ധികരംഭവേത്

ഗുരുപൂജ തന്നെയാണ് പരമാത്മാവായ ശിവന്റെ ആരാധന. ഗുരുവിന്റെ ശേഷിച്ചതെല്ലാം ആത്മശുദ്ധിക്ക് കാരണമാകും.

ഗുരോഃശേഷഃശിവോച്ഛിഷ്ടംജലമന്നാദിനിര്മിതമ് ശിഷ്യാണാംശിവഭക്താനാംഗ്രാഹ്യംഭോജ്യംഭവേദ്ദ്വിജാഃ

ഗുരുവിന്റെ ശേഷിച്ച ജലം, അന്നം മുതലായ ശിവന്റെ ഉച്ചിഷ്ടം ശിഷ്യരും ശിവഭക്തരും സ്വീകരിക്കുകയും ആഹരിക്കുകയും വേണം.

ഗുര്വനുജ്ഞാവിരഹിതംചോരവത്സകലംഭവേത് ഗുരോരപിവിശേഷജ്ഞംയത്നാദ്ഗൃഹ്ണീതവൈഗുരുമ്

ഗുരുവിന്റെ അനുമതി ഇല്ലാതെ എന്തും സ്വീകരിക്കുന്നത് കള്ളന്റെ പ്രവൃത്തിപോലെയാണ്. എന്നാൽ ഗുരു പ്രത്യേകമായി അറിയുന്നതെല്ലാം ഗുരുവിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ സ്വീകരിക്കണം.

അജ്ഞാനമോചനംസാധ്യംവിശേഷജ്ഞോഹിമോചകഃ ആദൌചവിഘ്നശമനംകര്തവ്യംകര്മപൂര്തയേ

വ്യത്യാസങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ അജ്ഞാനം അകറ്റി ലക്ഷ്യം നേടുന്നു. ആരംഭത്തിൽ തന്നെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കേണ്ടത് കര്‍മം പൂർത്തിയാക്കാൻ ആവശ്യമാണ്.

നിര്വിഘ്നേനകൃതംസാംഗംകര്മവൈസഫലം ഭവേത് തസ്മാത്സകലകര്മാദൌവിഘ്നേശം പൂജയേദ് ബുധഃ

തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ പൂര്‍ണ്ണമായി ചെയ്ത കര്‍മം ഫലം നല്‍കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ കര്‍മത്തിന്റെയും തുടക്കത്തിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർ തടസ്സങ്ങളുടെ ഇശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

സര്വബാധാനിവൃത്ത്യര്ഥംസര്വാന്ദേവാന്യജേദ്ബുധഃ ജ്വരാദിഗ്രംഥിരോഗാശ്ചബാധാഹ്യാധ്യാത്മികാമതാ

എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും മാറ്റാൻ ജ്ഞാനികൾ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം. ജ്വരം, കട്ട, രോഗങ്ങൾ, ആത്മാവിനെ ബാധിക്കുന്ന ദു:ഖങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും ഇതു പ്രയോജനപ്പെടും.

പിശാചജംബുകാദീനാംവല്മീകാദ്യുദ്ഭവേതഥാ അകസ്മാദേവഗോധാദിജംതൂനാംപതനേപിച

പിശാച്, നരി മുതലായവയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദു:ഖങ്ങൾക്കും, വണ്ടു മുതലായ കീടങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കും, അപ്രതീക്ഷിതമായി പല്ലി മുതലായ ജീവികൾ വീണാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങൾക്കും ഇതു പ്രയോജനപ്പെടും.

ഗൃഹേകച്ഛപസര്പസ്ത്രീദുര്ജനാദര്ശനേപിച വൃക്ഷനാരീഗവാദീനാംപ്രസൂതിവിഷയേപിച

വീട്‌ക്കുള്ളിൽ ആമ, പാമ്പ്, ദുഷ്ട സ്ത്രീ, ദുഷ്ടൻ എന്നിവരെ കണ്ടാൽ, മരങ്ങൾ, സ്ത്രീകൾ, പശു മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രസവസമയത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇതു പ്രയോജനപ്പെടും.

ഭാവിദുഃഖംസമായാതിതസ്മാത്തേഭൌതികാമതാ അമേധ്യാ ശനിപാതശ്ചമഹാമാരീതഥൈവച

ഭാവിയിൽ ദു:ഖം വരുമെന്ന് സൂചനകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അശുദ്ധി, ശനി ദോഷം, വലിയ പകർച്ചവ്യാധി എന്നിവ ഭൗതികകാരണങ്ങളാൽ വരുന്നതാണെന്ന് കരുതണം.

ജ്വരമാരീവിഷൂചിശ്ചഗോമാരീചമസൂരികാ ജന്മര്ക്ഷഗ്രഹസംക്രാംതിഗ്രഹയോഗാസ്വരാശികേ

ജ്വരം, വലിയ പകർച്ചവ്യാധി, പകർച്ചരോഗം, പശുവിന്റെ പനി, ചൊവ്വ, ജന്മനക്ഷത്രം, ഗ്രഹസംക്രമം, സ്വരാശിയിലെ ഗ്രഹയോഗം എന്നിവയും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ദുഃസ്വപ്നദര്ശനാദ്യാശ്ചമതാവൈഹ്യധിദൈവികാഃ ശവചാംഡാലപതിതസ്പര്ശാദ്യേംതര്ഗൃഹേഗതേ

ദുർസ്വപ്നം മുതലായവ ദൈവിക ദു:ഖങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ശവം, ചാണ്ഡാളൻ, പാപി എന്നിവരെ സ്പർശിച്ച് വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ അതും ദോഷം വരുത്തും.

ഏതാദൃശേസമുത്പന്നേഭാവിദുഃഖസ്യസൂചകേ ശാംതിയജ്ഞംതുമതിമാന്കുര്യാത്തദ്ദോഷശാംതയേ

ഇവിടെ പറഞ്ഞതുപോലെയുള്ള ദു:ഖസൂചനകൾ വരുമ്പോൾ, ജ്ഞാനികൾ ആ ദോഷങ്ങൾ ശമിപ്പാൻ ശാന്തിയജ്ഞം നടത്തണം.

ദേവാലയേ ഽഥഗോഷ്ഠേവാചൈത്യേവാപിഗൃഹാംഗണേ പ്രാദേശോന്നതധിഷ്ണ്യേവൈദ്വിഹസ്തേയസ്വലംകൃതേ

ദേവാലയത്തിൽ, പശുശാലയിൽ, ചൈത്യത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വീടിന്റെ അങ്കണത്തിൽ, ഉയർന്നും ശുചിത്വമുള്ളും അലങ്കരിച്ച സ്ഥലത്തോ, വൃത്തിയുള്ള സ്ഥലത്തോ ഈ യജ്ഞം നടത്തണം.

ഭാരമാത്രവ്രീഹിധാന്യംപ്രസ്ഥാപ്യപരിസൃത്യച മധ്യേവിലിഖ്യകമലംതഥാദിക്ഷുവിലിഖ്യവൈ

ആവശ്യത്തിന് മാത്രം അരി അല്ലെങ്കിൽ ധാന്യം വച്ച്, അതിനെ തട്ടിയിട്ട് നടുവിൽ ഒരു താമര വരയ്ക്കണം. അതുപോലെ ചതുരം കൂടി വരയ്ക്കണം.

തംതുനാവേഷ്ടിതംകുംഭം നവഗുഗ്ഗുലധൂപിതമ് മധ്യേസ്ഥാപ്യമഹാകുംഭംതഥാദിക്ഷ്വപിവിന്യസേത്

ഒരു കുംഭം നൂലുകൊണ്ട് ചുറ്റി, പുതിയ ഗുഗ്ഗുലു കാട്ടി ധൂപം ചെയ്യണം. ആ കുംഭം നടുവിൽ വെക്കണം. അതുപോലെ നാലു ദിശകളിലും വെക്കണം.

സനാലാമ്രകകൂര്ചാദീന്കലശാംശ്ച തഥാഷ്ടസു പൂരയേന്മംത്രപൂതേനപഞ്ചദ്രവ്യയുതേനഹി

എട്ടു കുംഭങ്ങളിലും മന്ത്രശുദ്ധജലം നിറച്ച്, അഞ്ചു ദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത്, ആമ്പൽക്കൊമ്പ് മുതലായ ശുഭഫലങ്ങൾ ഇടണം.

പ്രക്ഷിപേന്നവരത്നാനിനീലാദീന്ക്രമശസ്തഥാ കര്മജ്ഞംചസപത്നീകമാചാര്യംവരയേദ്ബുധഃ

നവരത്‌നങ്ങൾ നീലക്കല്ല് മുതലായവ ക്രമത്തിൽ ഇടണം. കര്‍മ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പുരോഹിതനും ഭാര്യയും ചേർന്ന് ജ്ഞാനികൾ അവരെ നിയോഗിക്കണം.

സുവര്ണപ്രതിമാം വിഷ്ണോരിംദ്രാദീനാംച നിക്ഷിപേത് സശിരസ്കേമധ്യകുംഭേവിഷ്ണുമാബാഹ്യപൂജയേത്

വിഷ്ണുവിന്റെയും ഇന്ദ്രൻ മുതലായവരുടേയും സ്വർണ്ണപ്രതിമകൾ വെക്കണം. തലകുനിഞ്ഞ് നടുവിലെ കുംഭത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം. പുറത്ത് കൂടി പൂജ ചെയ്യണം.

പ്രാഗാദിഷുയഥാമംത്രമിംദ്രാദീന്ക്രമശോയജേത് തത്തന്നാമ്നാചതുര്ഥ്യാംചനമോന്തേ നയഥാക്രമമ്

കിഴക്കു തുടങ്ങിയ ദിശകളിൽ ഇന്ദ്രൻ മുതലായവരെ യഥാക്രമം മന്ത്രങ്ങളോടെ പൂജിക്കണം. ഓരോ ദേവന്റെ പേരിൽ അർപ്പണം അന്ത്യത്തിൽ നടത്തണം.