ശിവപുരാണമ്

തസ്മാദസ്യവശീകര്താനാസ്തീതിസശിവഃസ്മൃതഃ യഥാസര്വമൃഗാണാംചഹിംസകോമൃഗഹിംസകഃ

അതുകൊണ്ട് ശിവൻ എല്ലാറ്റിനെയും കീഴടക്കുന്നവൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാ മൃഗങ്ങളിൽ സിംഹം എങ്ങനെ മൃഗങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നവനാണോ, അങ്ങനെ.

അസ്യഹിംസാമൃഗോനാസ്തിതതസ്മാത്സിംഹ ഇതീരിതഃ ശം നിത്യംസുഖമാനംദമികാരഃ പുരുഷഃ സ്മൃതഃ

ശിവനോട് ഭയപ്പെടാത്ത മൃഗം ഒന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ അവനെ സിംഹം എന്ന് പറയുന്നു; 'ശ' എന്നും സന്തോഷവും ആനന്ദവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു, 'മ' പുരുഷനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

വകാരഃ ശക്തിരമൃതംമേലനംശിവ ഉച്യതേ തസ്മാദേവംസ്വമാത്മാനം ശിവംകൃത്വാര്ചയേച്ഛിവമ്

'വ' ശക്തിയെയും അമൃതത്തെയും ഐക്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ഇങ്ങനെ തന്നെ ആത്മാവിനെ ശിവനാക്കി ശിവനെ ആരാധിക്കണം.

തസ്മാദുദ്ധൂലനംപൂര്വം ത്രിപുംഡ്രംധാരയേത്പരമ് പൂജാകാലേഹിസജലംശുദ്ധ്യര്ഥംനിര്ജലംഭവേത്

അതിനാൽ, ചാരം പുരട്ടുന്നതിന് മുമ്പ് ത്രിപുണ്ഡ്രം ഉത്തമമായി ധരിക്കണം; പൂജക്കാലത്ത് വെള്ളം ചേർത്ത് ശുദ്ധീകരണത്തിനായി, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളമില്ലാതെയും ധരിക്കാം.

ദിവാവാ യദിവാരാത്രൌനാരീവാഥനരോപിവാ പൂജാര്ഥംസജലംഭസ്മത്രിപുംഡ്രേണൈവധാരയേത്

പകൽ ആയാലും രാത്രി ആയാലും, സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാലും, പൂജയ്ക്കായി വെള്ളം ചേർത്ത ഭസ്മതിലകമായ ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിക്കണം.

ത്രിപുംഡ്രംസജലംഭസ്മധൃത്വാപൂജാംകരോതിയഃ ശിവപൂജാംഫലംസാംഗംതസ്യൈവഹിസുനിശ്ചിതമ്

വെള്ളം ചേർത്ത ഭസ്മതിലകമായ ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിച്ച് ആരെങ്കിലും പൂജ ചെയ്താൽ, അവൻ ശിവപൂജയുടെ മുഴുവൻ ഫലവും ഉറപ്പായി നേടും.

ഭസ്മവൈശിവമംത്രേണധൃത്വാഹ്യത്യാശ്രമീഭവേത് ശിവാശ്രമീതിസംപ്രോക്തഃ ശിവൈകപരമോയതഃ

ശിവമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഭസ്മം ധരിച്ചാൽ, അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആശ്രമവാസിയായിത്തീരും; ശിവനോടു മാത്രം ഭക്തിയുള്ളവൻ ശിവാശ്രമി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.

ശിവവ്രതൈകനിഷ്ഠസ്യനാശൌചംനചസൂതകമ് ലലാടേ ഽഗ്രേസിതംഭസ്മതിലകംധാരയേന്മൃദാ

ശിവവ്രതത്തില്‍ മാത്രം സ്ഥിരനായി ഇരിക്കുന്നവന് ശുദ്ധിയില്ലാതിരിപ്പോഴും ജനനാശൗചം പാലിക്കേണ്ടതില്ല. അവന് മണ്ണുപയോഗിച്ച് കപാലത്തില്‍ വിശുദ്ധമായ ചാരത്തിന്റെ അടയാളം ധരിക്കണം.

സ്വഹസ്താദ്ഗുരുഹസ്താദ്വാശിവഭക്തസ്യലക്ഷണമ് ഗുണാന്രുംധ ഇതി പ്രോക്തോഗുരുശബ്ദസ്യവിഗ്രഹഃ

സ്വന്തം കൈകൊണ്ടോ ഗുരുവിന്റെ കൈകൊണ്ടോ ചാരത്തിൻറെ അടയാളം ഇടുന്നത് ശിവഭക്തന്റെ ലക്ഷണമാണ്. ഇതു ഗുണങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; അതാണ് 'ഗുരു' എന്ന പദത്തിന് അർത്ഥം എന്ന് പറയുന്നു.

സവികാരാന്രാജസാദീന്ഗുണാന്രുംധേവ്യപോഹതി ഗുണാതീതഃ പരശിവോഗുരുരൂപംസമാശ്രിതഃ

രാഗാദി ഗുണങ്ങളെ അകറ്റി നീക്കി, ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ച പരമശിവൻ ഗുരുവിന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഗുണത്രയംവ്യപോഹ്യാഗ്രേശിവംബോധയതീതിസഃ വിശ്വസ്താനാംതുശിഷ്യാണാംഗുരുരിത്യഭിധീയതേ

മൂന്നു ഗുണങ്ങളെയും അകറ്റി ആദ്യം ശിവനെ ഉണർത്തുന്നവനാണ് ഗുരു. അതുകൊണ്ട് വിശ്വാസമുള്ള ശിഷ്യന്മാർക്ക് അദ്ദേഹം 'ഗുരു' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

തസ്മാദ്ഗുരുശരീരംതുഗുരുലിംഗംഭവേദ്ബുധഃ ഗുരുലിംഗസ്യപൂജാതുഗുരുശുശ്രൂഷണം ഭവേത്

അതുകൊണ്ട്, ജ്ഞാനികൾക്ക് ഗുരുവിന്റെ ശരീരം ഗുരുലിംഗം ആണെന്ന് അറിയാം. ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നത് ഗുരുലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.

ശ്രുതംകരോതിശുശ്രൂഷാകായേനമനസാഗിരാ ഉക്തം യദ്ഗുരുണാപൂര്വം ശക്യംവാ ഽശക്യമേവവാ

ശിഷ്യൻ തന്റെ ശരീരത്താൽ, മനസ്സുകൊണ്ടും വാക്കിനാലും ഗുരു മുമ്പ് പറഞ്ഞതെന്തും, സാധ്യമായാലും അസാധ്യമായാലും, ശ്രവിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യണം.

കരോത്യേവഹിപൂതാത്മാപ്രാണൈരപിധനൈരപി തസ്മാദ്വൈശാസനേയോഗ്യഃ ശിഷ്യ ഇത്യഭിധീയതേ

ശുദ്ധഹൃദയനായവൻ ജീവനും ധനവുംകൊണ്ടു പോലും അതെല്ലാം നിർവഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു initiation-നു യോഗ്യനായ ശിഷ്യൻ എന്ന് അവനെ വിളിക്കുന്നു.

ശരീരാദ്യര്ഥകംസര്വംഗുരോര്ദത്ത്വാസുശിഷ്യകഃ അഗ്രപാകംനിവേദ്യാഗ്രേഭുംജീയാദ്ഗുര്വനുജ്ഞയാ

ശരീരം മുതലായ എല്ലാം ഗുരുവിന് സമർപ്പിച്ച ശേഷം, നല്ല ശിഷ്യൻ ആദ്യം ഉത്തമഭാഗം അർപ്പിച്ച്, ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ശിഷ്യഃപുത്ര ഇതി പ്രോക്തഃ സദാശിഷ്യത്വയോഗതഃ ജിഹ്വാലിംഗാന്മംത്രശുക്രംകര്ണയോനൌനിഷിച്യവൈ

ശിഷ്യൻ എന്നും 'പുത്രൻ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു, ശിഷ്യത്വബന്ധം കൊണ്ടാണ്. നാവ്, ലിംഗം, മന്ത്രം, വീര്യം, ചെവി, ഗർഭം എന്നിവ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ജാതഃപുത്രോമംത്രപുത്രഃപിതരംപൂജയേദ്ഗുരുമ് നിമജ്ജയതിപുത്രംവൈസംസാരേജനകഃപിതാ

മന്ത്രപുത്രനായി ജനിച്ചവൻ ഗുരുവിനെ പിതാവായി ആരാധിക്കണം. പിതാവ് പുത്രനെ ലോകമയക്കത്തിൽ മുങ്ങിക്കുന്നു.

സംതാരയതിസംസാരാദ്ഗുരുര്വൈബോധകഃ പിതാ ഉഭയോരംതരംജ്ഞാത്വാപിതരംഗുരുമര്ചയേത്

ഗുരു ബോധം നൽകുന്നവനായി ശിഷ്യനെ ലോകമയക്കത്തിൽ നിന്ന് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഈ രണ്ടിനും വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കി ഗുരുവിനെ പിതാവായി ആരാധിക്കണം.

അംഗശുശ്രൂഷയാചാപി ധനാദ്യൈഃ സ്വാര്ജിതൈര്ഗുരുമ് പാദാദികേശപര്യംതംലിംഗാന്യംഗാനിയദ്ഗുരോഃ

സ്വന്തം സമ്പാദ്യമായ ധനം മുതലായവകൊണ്ട് ഗുരുവിന്റെ കാലിൽ നിന്ന് മുടി വരെ എല്ലാം സേവിക്കണം.

ധനരൂപൈഃ പാദുകാദ്യൈഃ പാദസംഗ്രണാദിഭിഃ സ്നാനാഭിഷേകനൈവേദ്യൈര്ഭോജനൈശ്ചപ്രപൂജയേത്

ധനം, പാദുക, മുതലായവകൊണ്ടും കാലുകൾ സ്പർശിക്കുന്നതും, സ്നാനം, അഭിഷേകം, നൈവേദ്യം, ഭക്ഷണം എന്നിവകൊണ്ടും ഗുരുവിനെ ആരാധിക്കണം.

ഗുരുപൂജൈവപൂജാസ്യാച്ഛിവസ്യപരമാത്മനഃ ഗുരുശേഷംതുയത്സര്വമാത്മശുദ്ധികരംഭവേത്

ഗുരുപൂജ തന്നെയാണ് പരമാത്മാവായ ശിവന്റെ ആരാധന. ഗുരുവിന്റെ ശേഷിച്ചതെല്ലാം ആത്മശുദ്ധിക്ക് കാരണമാകും.

ഗുരോഃശേഷഃശിവോച്ഛിഷ്ടംജലമന്നാദിനിര്മിതമ് ശിഷ്യാണാംശിവഭക്താനാംഗ്രാഹ്യംഭോജ്യംഭവേദ്ദ്വിജാഃ

ഗുരുവിന്റെ ശേഷിച്ച ജലം, അന്നം മുതലായ ശിവന്റെ ഉച്ചിഷ്ടം ശിഷ്യരും ശിവഭക്തരും സ്വീകരിക്കുകയും ആഹരിക്കുകയും വേണം.

ഗുര്വനുജ്ഞാവിരഹിതംചോരവത്സകലംഭവേത് ഗുരോരപിവിശേഷജ്ഞംയത്നാദ്ഗൃഹ്ണീതവൈഗുരുമ്

ഗുരുവിന്റെ അനുമതി ഇല്ലാതെ എന്തും സ്വീകരിക്കുന്നത് കള്ളന്റെ പ്രവൃത്തിപോലെയാണ്. എന്നാൽ ഗുരു പ്രത്യേകമായി അറിയുന്നതെല്ലാം ഗുരുവിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ സ്വീകരിക്കണം.

അജ്ഞാനമോചനംസാധ്യംവിശേഷജ്ഞോഹിമോചകഃ ആദൌചവിഘ്നശമനംകര്തവ്യംകര്മപൂര്തയേ

വ്യത്യാസങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ അജ്ഞാനം അകറ്റി ലക്ഷ്യം നേടുന്നു. ആരംഭത്തിൽ തന്നെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കേണ്ടത് കര്‍മം പൂർത്തിയാക്കാൻ ആവശ്യമാണ്.

നിര്വിഘ്നേനകൃതംസാംഗംകര്മവൈസഫലം ഭവേത് തസ്മാത്സകലകര്മാദൌവിഘ്നേശം പൂജയേദ് ബുധഃ

തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ പൂര്‍ണ്ണമായി ചെയ്ത കര്‍മം ഫലം നല്‍കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ കര്‍മത്തിന്റെയും തുടക്കത്തിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർ തടസ്സങ്ങളുടെ ഇശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

സര്വബാധാനിവൃത്ത്യര്ഥംസര്വാന്ദേവാന്യജേദ്ബുധഃ ജ്വരാദിഗ്രംഥിരോഗാശ്ചബാധാഹ്യാധ്യാത്മികാമതാ

എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും മാറ്റാൻ ജ്ഞാനികൾ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം. ജ്വരം, കട്ട, രോഗങ്ങൾ, ആത്മാവിനെ ബാധിക്കുന്ന ദു:ഖങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും ഇതു പ്രയോജനപ്പെടും.

പിശാചജംബുകാദീനാംവല്മീകാദ്യുദ്ഭവേതഥാ അകസ്മാദേവഗോധാദിജംതൂനാംപതനേപിച

പിശാച്, നരി മുതലായവയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദു:ഖങ്ങൾക്കും, വണ്ടു മുതലായ കീടങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കും, അപ്രതീക്ഷിതമായി പല്ലി മുതലായ ജീവികൾ വീണാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങൾക്കും ഇതു പ്രയോജനപ്പെടും.

ഗൃഹേകച്ഛപസര്പസ്ത്രീദുര്ജനാദര്ശനേപിച വൃക്ഷനാരീഗവാദീനാംപ്രസൂതിവിഷയേപിച

വീട്‌ക്കുള്ളിൽ ആമ, പാമ്പ്, ദുഷ്ട സ്ത്രീ, ദുഷ്ടൻ എന്നിവരെ കണ്ടാൽ, മരങ്ങൾ, സ്ത്രീകൾ, പശു മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രസവസമയത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇതു പ്രയോജനപ്പെടും.

ഭാവിദുഃഖംസമായാതിതസ്മാത്തേഭൌതികാമതാ അമേധ്യാ ശനിപാതശ്ചമഹാമാരീതഥൈവച

ഭാവിയിൽ ദു:ഖം വരുമെന്ന് സൂചനകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അശുദ്ധി, ശനി ദോഷം, വലിയ പകർച്ചവ്യാധി എന്നിവ ഭൗതികകാരണങ്ങളാൽ വരുന്നതാണെന്ന് കരുതണം.