ഇദാനീമേകമേവാസ്തി ശ്രോതവ്യം സൂത സന്മതേ തദ്രഹസ്യമപി ബ്രൂഹി യദി തേ ഽനുഗ്രഹോ ഭവേത്
ഇപ്പോൾ, സുതാ, ജ്ഞാനിയായവനേ, കേൾക്കേണ്ടത് ഒന്ന് മാത്രം ബാക്കി; അതു രഹസ്യവും പറയണം, നീ ദയവായി അനുഗ്രഹിച്ചാൽ.
പ്രാപ്തേ കലിയുഗേ ഘോരേ നരാഃ പുണ്യവിവര്ജിതാഃ ദുരാചാരരതാഃ സര്വേ സത്യവാര്താപരാങ്മുഖാഃ
ഭയങ്കരമായ കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ, മനുഷ്യർ പുണ്യരഹിതരായി, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വദിച്ച്, സത്യം ധർമ്മം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കും.
പരാപവാദനിരതാഃ പരദ്രവ്യാഭിലാഷിണഃ പരസ്ത്രീസക്തമനസഃ പരഹിംസാപരായണാഃ
മറ്റുള്ളവരെ അപവാദം പറയുന്നതിൽ രുചിയുള്ളവർ, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, അന്യസ്ത്രീകളിൽ മനസ്സു ചേർക്കുന്നവർ, മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കാൻ താൽപര്യമുള്ളവർ.
ദേഹാത്മദൃഷ്ടയാ മൂഢാ നാസ്തികാഃ പശുബുദ്ധയഃ മാതൃപിതൃകൃതദ്വേഷാഃ സ്ത്രീദേവാഃ കാമകിംകരാഃ
ശരീരമാണ് ആത്മാവെന്ന് കരുതുന്ന ഭ്രമത്തിൽ, നാസ്തികതയിൽ, മൃഗബുദ്ധിയോടെ, മാതാപിതാക്കളോട് ദ്വേഷം പുലർത്തുന്നവർ, സ്ത്രീകളെയും ദേവതകളെയും ആരാധിക്കുന്നവർ, കാമത്തിന്റെ അടിമകൾ.
വിപ്രാ ലോഭഗ്രഹഗ്രസ്താ വേദവിക്രയജീവിനഃ ധനാര്ജനാര്ഥമഭ്യസ്തവിദ്യാ മദവിമോഹിതാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ ലാഭത്തിലും മോഹത്തിലും കുടുങ്ങി, വേദം വിൽക്കുന്നതിൽ ജീവിക്കുന്നവർ, ധനം സമ്പാദിക്കാൻ മാത്രം വിദ്യ അഭ്യസിക്കുന്നവർ, മദത്തിൽ മയങ്ങുന്നവർ.
ത്യക്തസ്വജാതികര്മാണഃ പ്രായ്ഹശഃപരവംചകാഃ ത്രികാലസംധ്യയാ ഹീനാ ബ്രഹ്മബോധവിവര്ജിതാഃ
സ്വജാതിയുടെ കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, അധികവും മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കുന്നവർ, ത്രികാലസന്ധ്യകൾ ഉപേക്ഷിച്ചവർ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനം ഇല്ലാത്തവർ.
അദയാഃ പംഡിതംമന്യാസ്സ്വാചാരവ്രതലോപകാഃ കൃഷ്യുദ്യമരതാഃ ക്രൂരസ്വഭാവാ മലിനാശയാഃ
ദയയില്ലാത്തവർ, സ്വയം പണ്ഡിതരെന്ന് കരുതുന്നവർ, സ്വാചാരവും വ്രതങ്ങളും പാലിക്കാത്തവർ, കൃഷിയിൽ മാത്രം താൽപര്യമുള്ളവർ, ക്രൂരസ്വഭാവവും മലിനചിന്തകളും ഉള്ളവർ.
ക്ഷത്രിയാശ്ച തഥാ സര്വേ സ്വധര്മത്യാഗശീലിനഃ അസത്സംഗാഃ പാപരതാ വ്യഭിചാരപരായണാഃ
അങ്ങനെ തന്നെ എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും, സ്വധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർ, ദുഷ്ടരുമായി കൂട്ടുകൂടുന്നവർ, പാപത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവർ, വ്യഭിചാരത്തിൽ ലീനരായവർ.
അശൂരാ അരണപ്രീതാഃ പലായനപരായണാഃ കുചൌരവൃത്തയഃ ശൂദ്രാഃ കാമകിംകരചേതസഃ
അവർക്കു ധൈര്യം ഇല്ല; കാടുകളിലാണ് സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നത്; ഓടിപ്പോകുന്നതിലാണ് മനസ്സ്; ചെറുതായിരിക്കും കള്ളത്തൊഴിൽ; ആഗ്രഹങ്ങൾക്കു അടിമയായ മനസ്സാണ് അവർക്കു.
ശസ്ത്രാസ്ത്രവിദ്യയാ ഹീനാ ധേനുവിപ്രാവനോജ്ഝിതാഃ ശരണ്യാവനഹീനാശ്ച കാമിന്യൂതിമൃഗാസ്സദാ
അവർക്കു ആയുധവിദ്യയിലോ അസ്ത്രവിദ്യയിലോ അറിവില്ല; പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; രക്ഷയോ ആശ്രയമോ ഇല്ല; എപ്പോഴും മോഹത്തിന്റെ വേട്ടയാടുന്ന മാൻപോലെയാണ് അവരൊക്കെയും.
പ്രജാപാലനസദ്ധര്മവിഹീനാ ഭോഗതത്പരാഃ പ്രജാസംഹാരകാ ദുഷ്ടാ ജീവഹിംസാകരാ മുദാ
ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും നല്ല നയത്തിലും അവർക്കു പങ്കില്ല; സുഖസാധനങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടരായി ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; ജീവികളെ കൊല്ലുന്നതിൽ സന്തോഷം കാണുന്നു.
വൈശ്യാഃ സംസ്കാരഹീനാസ്തേ സ്വധര്മത്യാഗശീലിനഃ കുപഥാഃ സ്വാര്ജനരതാസ്തുലാകര്മകുവൃത്തയഃ
വൈശ്യന്മാർക്ക് ശരിയായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളില്ല; സ്വന്തം കര്ത്തവ്യം ഉപേക്ഷിക്കാൻ എപ്പോഴും തയ്യാറാണ്; തെറ്റായ വഴികളിലാണ്; സ്വാർത്ഥതയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ; തൂക്കം കബളിപ്പിക്കുന്നതും കള്ളത്തൊഴിലും ചെയ്യുന്നു.
ഗുരുദേവദ്വിജാതീനാം ഭക്തിഹീനാഃ കുബുദ്ധയഃ അഭോജിതദ്വിജാഃ പ്രായഃ കൃപണാ ബദ്ധമുഷ്ടയഃ
ഗുരുനാഥന്മാരോടോ ദേവന്മാരോടോ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടോ ഭക്തിയില്ല; ചിന്ത ചീത്തയാണു; ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കാറില്ല; കഞ്ഞുഷിയും പിടിച്ചുപറ്റലുമാണ് സ്വഭാവം.
കാമിനീജാരഭാവേഷു സുരതാ മലിനാശയാഃ ലോഭമോഹവിചേതസ്കാഃ പൂര്താദിസുവൃഷോജ്ഝിതാഃ
വഞ്ചനാപരമായ ബന്ധങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ലൈംഗികതയിൽ മനസ്സു മലിനമാണ്; ലാഭവും മോഹവും കൊണ്ട് മനസ്സു കുഴഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നല്ല പ്രവർത്തികളും ദാനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
തദ്വച്ഛൂദ്രാശ്ച യേ കേചിദ്ബ്രാഹ്മണാചാരതത്പരാഃ ഉജ്ജ്വലാകൃതയോ മൂഢാഃ സ്വധര്മത്യാഗശീലിനഃ
അതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുകരിക്കുന്ന ശൂദ്രന്മാരും, ഭംഗിയുള്ള രൂപം കാണിച്ചാലും, അജ്ഞാനികളാണ്; സ്വന്തം കര്ത്തവ്യം ഉപേക്ഷിക്കാൻ എപ്പോഴും തയ്യാറാണ്.
കര്താരസ്തപസാം ഭൂയോ ദ്വിജതേജോപഹാരകാഃ ശിശ്വല്പമൃത്യുകാരാശ്ച മംത്രോച്ചാരപരായണാഃ
അവർ തപസ്സു ചെയ്യുന്നു; പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണരുടെ തേജസ് കുറയ്ക്കുന്നു; കുട്ടികൾക്ക് നേരത്തെ മരണം വരുത്തുന്നു; മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കുന്നതിലാണ് ശ്രദ്ധ.
ശീലിഗ്രാമശിലാദീനാം പൂജകാഹോമതത്പരാഃ പ്രതികൂലവിചാരാശ്ച കുടിലാ ദ്വിജദൂഷകാഃ
കല്ലുകളെയും ഗ്രാമദേവതകളെയും ആരാധിക്കുന്നു; ഹോമാദികളിൽ താൽപര്യം; എപ്പോഴും വിരുദ്ധമായ ചിന്ത; വഞ്ചനയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അപമാനിക്കലുമാണ് സ്വഭാവം.
ധനവംതഃ കുകര്മാണോ വിദ്യാവന്തോ വിവാദിനഃ ആഖ്യായോപാസനാ ധര്മവക്താരോ ധര്മലോപകാഃ
സമ്പന്നരാണെങ്കിലും ദുഷ്കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; പഠിച്ചവരായിട്ടും വഴക്കിടുന്നു; ധർമ്മകഥകളും ഉപദേശങ്ങളും പറയുന്നു; എന്നാൽ ധർമ്മം നശിപ്പിക്കുന്നു.
സുഭൂപാകൃതയോ ദംഭാഃ സുദാതാരോ മഹാമദാഃ വിപ്രാദീന്സേവകാന്മത്വാ മന്യമാനാ നിജം പ്രഭുമ്
നല്ല രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെയുള്ള രൂപം; അഹങ്കാരവും ധൈര്യവും; വലിയ ദാനികളും; ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും സേവിക്കുന്നത് തങ്ങളുടേതായ അധികാരമായി കരുതുന്നു.
സ്വധര്മരഹിതാ മൂഡാഃ സംകരാഃ ക്രൂരബുദ്ധയഃ മഹാഭിമാനിനോ നിത്യം ചതുര്വര്ണവിലോപകാഃ
സ്വന്തം കര്ത്തവ്യം ഇല്ല; അജ്ഞാനികൾ; കലർന്ന വംശം; ക്രൂരമായ മനസ്സുള്ളവർ; എപ്പോഴും വലിയ അഹങ്കാരമുള്ളവർ; നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
സുകുലീനാന്നിജാന്മത്വാ ചതുര്വര്ണൈര്വിവര്തനാഃ സര്വവര്ണഭ്രഷ്ടകരാ മൂഢാസ്സത്കര്മകാരിണഃ
നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവരാണെന്ന് കരുതി, നാലു വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ള ക്രമം കലക്കി, എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളെയും ചിതറിക്കുന്നു; നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താലും അജ്ഞാനികളാണ്.
സ്ത്രിയശ്ച പ്രായശോ ഭ്രഷ്ടാ ഭര്ത്രവജ്ഞാനകാരികാഃ ശ്വശുരദ്രോഹകാരിണ്യോ നിര്ഭയാ മലിനാശനാഃ
സ്ത്രീകൾ ഭൂരിഭാഗവും പാതകപതിതരാണ്; ഭർത്താവിനെ അവഗണിക്കുന്നു; ഭർത്താവിന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നു; ഭയമില്ല; അശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
കുഹാവഭാവനിരതാഃ കുശീലാസ്സ്മരവിഹ്വലാഃ ജാരസംഗരതാ നിത്യം സ്വസ്വാമിവിമുഖാസ്തഥാ
വഞ്ചനയിലും കപടതയിലും താൽപര്യം; കപടതയിൽ നിപുണർ; കാമത്തിൽ ആകുലരായവർ; എപ്പോഴും വ്യഭിചാരബന്ധങ്ങളിൽ; ഭർത്താവിനോട് അനുരാഗമില്ല.
തനയാ മാതൃപിത്രോശ്ച ഭക്തിഹീനാ ദുരാശയാഃ അവിദ്യാപാഠകാ നിത്യം രോഗഗ്രസിതദേഹകാഃ
മക്കൾ അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ഭക്തിയില്ല; ദുഷ്ടചിന്തകളാണ്; അറിവ് പഠിക്കാറില്ല; ശരീരം എപ്പോഴും രോഗബാധിതമാണ്.
ഏതേഷാം നഷ്ടബുദ്ധീനാം സ്വധര്മത്യാഗശീലിനാമ് പരലോകേപീഹ ലോകേ കഥം സൂത ഗതിര്ഭവേത്
ബുദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ട് സ്വന്തം കര്ത്തവ്യം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർക്കു, സൂതാ, ഈ ലോകത്തോ പരലോകത്തോ എങ്ങനെയെങ്കിലും രക്ഷയുണ്ടാകുമോ?
ഇതി ചിംതാകുലം ചിത്തം ജായതേ സതതം ഹി നഃ പരോപകാരസദൃശോ നാസ്തി ധര്മോ പരഃ ഖലു
ഇങ്ങനെ ചിന്തകളാൽ മനസ്സു എപ്പോഴും ഉല്ലാസമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവർക്കു സഹായം ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ വലിയ ധർമ്മം ഇല്ല.
ലഘൂപായേന യേനൈഷാം ഭവേത്സദ്യോഘനാശനമ് സര്വസിദ്ധാന്തവിത്ത്വം ഹി കൃപയാ തദ്വദാധുനാ
എളുപ്പമായ ഒരു മാർഗ്ഗം കൊണ്ട് ഇവരുടെ കഠിനമായ കഷ്ടങ്ങൾ നശിക്കാമോ എന്ന് ദയയോടെ ദയവായി പറയൂ. എല്ലായ്പ്പോഴും സത്യം അറിയാൻ കഴിയുന്ന വിധം എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും സാരം അറിയാൻ കഴിയുന്ന മാർഗ്ഗം ദയവായി ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുത്തൂ.
ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തേഷാം മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ് മനസാ ശംകരം സ്മൃത്വാ സൂതഃ പ്രോവാച താന്മുനീന്
ഭക്തിപൂർവ്വം മനസ്സു ശുദ്ധമായിരുന്ന മുനികൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, സൂതൻ മനസ്സിൽ ശംകരനെ ഓർത്ത് ആ മുനികൾക്ക് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സാധുപൃഷ്ടം സാധവോ വസ്ത്രൈലോക്യഹിതകാരകമ് ഗുരും സ്മൃത്വാ ഭവത്സ്നേഹാദ്വക്ഷ്യേ തച്ഛൃണുതാദരാത്
നന്മയുള്ളവരേ, നിങ്ങൾ ലോകത്തിനൊക്കെയും ഉപകാരപ്പെടുന്ന ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. ഗുരുവിനെ ഓർത്ത്, നിങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ഞാൻ ഇതിന്റെ ഉത്തരം പറയുന്നു. ഭക്തിയോടെ കേൾക്കൂ.
വേദാംതസാരസര്വസ്വം പുരാണം ശൈവമുത്തമമ് സര്വാഘൌഘോദ്ധാരകരം പരത്ര പരമാര്ഥദമ്
വേദാന്തത്തിന്റെ സാരവും മുഴുവൻ ഉള്ളതും, പാപങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ നീക്കാനും പരലോകത്തിൽ പരമാർത്ഥം നൽകാനും കഴിയുന്ന ഉത്തമമായ ശൈവപുരാണം ഇതാണ്.