കഥ ഇങ്ങനെ ആരംഭിക്കുന്നു: ക്രോധത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മയും, കറുത്ത നിറവും, മഹാ കാളഭം രൂപവും സഹിതം, അങ്ങിനെ ദൈവം മഹേശ്വരൻ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അത്രയോളം കാലം, അത്രയോളം അവൻ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ താഴെ ഭാഗത്ത് കർമ്മസുഖം ഉണ്ട്; അതിന്റെ മുകളിലേയ്ക്ക് ജ്ഞാനസുഖം ഉണ്ട്. താഴെ കർമ്മത്തിന്റെ മായ, മുകളിലേയ്ക്ക് ജ്ഞാനത്തിന്റെ മായ. താഴെ ഭാഗത്ത്, ലക്ഷ്മി കർമ്മസുഖമായി, മായയുടെ അളവായി അറിയപ്പെടുന്നു; മുകളിലേയ്ക്ക്, ലക്ഷ്മി ജ്ഞാനസുഖമായി, മായയുടെ അളവായി അറിയപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ മുകളിലേയ്ക്ക് നിത്യസുഖം, താഴെ നശ്വരമായ സുഖം. താഴെ മറച്ചിടൽ, മുകളിലേയ്ക്ക് മറച്ചിടൽ ഇല്ല. താഴെ ബന്ധനമുണ്ടാകുന്നു; മുകളിലേയ്ക്ക് ബന്ധനം ഇല്ല. താഴെ, ആഗ്രഹവും കർമ്മവും അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ജന്മാന്തരം ഉണ്ട്. മുകളിലേയ്ക്ക്, ആഗ്രഹമില്ലാതെ കർമ്മസുഖം ലഭിക്കുന്നു; താഴെ, ബിന്ദുവിന്റെ പൂജയിൽ ലയിച്ചവർക്കു ജന്മാന്തരം ഉണ്ട്. ആഗ്രഹമില്ലാതെ, ആകൃതിയില്ലാത്ത ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നവർ മുകളിലേയ്ക്ക് പോകുന്നു; ശിവനെ ഒഴികെയുള്ള ദേവതകളെ ആരാധിക്കുന്നവർ താഴെ ഭാഗത്ത് ചുറ്റുന്നു. ശിവഭക്തർ മാത്രം മുകളിലേയ്ക്ക് ഉയരുന്നു; countless ജീവന്മാർ താഴെ, ഉന്നത ജ്ഞാനികൾ മുകളിലേയ്ക്ക്. താഴെ ലോകബന്ധനം, മുകളിലേയ്ക്ക് മോക്ഷം; ഭൗതിക വസ്തുക്കൾക്ക് പൂജ ചെയ്യുന്നവർ താഴെ ചുറ്റുന്നു. മനുഷ്യ നിർമിത അർപ്പണങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്യുന്നവർ മുകളിലേയ്ക്ക് ഉയരുന്നു; താഴെ ശക്തിലിംഗം, മുകളിലേയ്ക്ക് ശിവലിംഗം. താഴെ ലിംഗം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; മുകളിലേയ്ക്ക് ലിംഗം മറച്ചിടൽ ഇല്ല. താഴെ ലിംഗം നിർമ്മിതം, മുകളിലേയ്ക്ക് നിർമ്മിതമല്ല. താഴെ, ശക്തിയുടെ ലോകങ്ങൾ നൂറു പതിനൊന്ന് ഉണ്ട്. താഴെ ബിന്ദുവിന്റെ രൂപം, മുകളിലേയ്ക്ക് നാദയുടെ രൂപം; താഴെ കർമ്മലോകം, മുകളിലേയ്ക്ക് ജ്ഞാനലോകം. മുകളിലേയ്ക്ക് നമസ്കാരം അഹങ്കാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു; ജനനത്തിൽ നിന്നുള്ള മറച്ചിടൽ അവിടെ നിരോധിക്കപ്പെടുന്നില്ല. 'ജ്ഞാനം' എന്നതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ, മറച്ചിടൽ നീക്കപ്പെടുന്നു; ഭൗതിക ഘടകങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവർ താഴെ ചുറ്റുന്നു. എന്നാൽ, ആന്തരിക ആത്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നവർ മുകളിലേയ്ക്ക്, മഹാലിംഗലോകത്തിലെ അഖണ്ഡ ഭാഗത്തേക്ക് ഉയരുന്നു. പ്രകൃതിയിലൂടെ ആരംഭിക്കുന്ന അഷ്ടബന്ധനം അവിടെ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു; ലോകീയവും വൈദികവുമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഈ രീതിയിൽ അറിയണം. അധർമ്മത്തിന്റെ കാളഭത്തിൽ കയറി, കാലചക്രം ചുറ്റുന്നു; എന്നാൽ, സത്യവും മറ്റു ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ശിവഭക്തർ വ്യത്യസ്തരാണ്. മുകളിലേയ്ക്ക്, ധർമ്മം കാളരൂപത്തിൽ, ബ്രഹ്മചാര്യത്തെ uphold ചെയ്യുന്നു; ശിവയുടെ ലോകത്തിൽ മുന്നിൽ, സത്യത്തിന്റെ കാലുകളും മറ്റ് ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവൻ. കാളിന് സഹിഷ്ണുതയാണ് കൊമ്പ്, ശാന്തിയാണ് കാതുകൾ, വേദങ്ങളുടെ ശബ്ദം അലങ്കാരം; വിശ്വാസം കണ്ണുകൾ, ശ്വാസം ഗുരു, ജ്ഞാനം മനസ്സ്. കാർമിക കാളുകൾ സദാ കാരണങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ആ കാളധർമ്മം, സമയത്തിന് അതീതമാണ്. ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, മഹേശൻ—ഇവരുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ഒരു ദിവസം ആയുസ്സാണ്. കാരണത്തിന്റെ അവസാനം എത്തുന്നവർ കാരണബ്രഹ്മനാണ്; ഗന്ധം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾക്കു മുകളിലേയ്ക്ക്, അവ ശാശ്വതമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ സ്ഥാപിതമായ പതിനാലു ലോകങ്ങൾ സൂക്ഷ്മഗന്ധസ്വഭാവമാണ്; വീണ്ടും, പതിനാലു ലോകങ്ങൾ കാരണവിഷ്ണുവിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. കാരണരുദ്രന്റെ ലോകങ്ങൾ ഇരുപത്തിയെട്ടാണ്; അതിനു മുകളിലേയ്ക്ക്, കാരണീശന്റെ ലോകങ്ങൾ അമ്പത്താറാണ്. ശിവൻ പ്രിയപ്പെട്ട ബ്രഹ്മചാര്യലോകം ജ്ഞാനകൈലാസത്തിൽ, അഞ്ച് വേളികളും ഉള്ളത് അവിടെയാണ്. അത് അഞ്ചു വൃത്തങ്ങളുമായി, ബ്രഹ്മന്റെ അഞ്ചു ശക്തികൾക്കു സമ്പന്നമായി, ആദിശക്തിയോട് ചേർന്ന്, അവിടെയാണ് ആദിലിംഗം. ഇത് ശിവയുടെ Supreme abode എന്നാണു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നത്; അവിടെ, പരമാത്മാവായ ശിവൻ, പരമശക്തിയോടു ചേർന്ന് വസിക്കുന്നു. സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയനം, മറച്ചിടൽ, കൃപ—ഈ അഞ്ചു കർമ്മങ്ങളിൽ അവൻ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ; അവന്റെ രൂപം സത്ത, ചിത്ത്, ആനന്ദം. അവന്റെ സ്വഭാവം ധ്യാനവും, ധർമ്മവും; സദാ കൃപ നൽകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചവൻ; ലയാവസ്ഥയിൽ ഇരുന്നു, സ്വാത്മാനന്ദത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു. അവന്റെ ദർശനം ക്രമമായി സന്ധ്യാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ, ധ്യാനം മുതലായവയിലൂടെ നേടാം; ദൈനംദിനവും, നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങളും ചെയ്താൽ, മനസ്സ് ശിവകർമ്മങ്ങളിൽ ലയിക്കും. ശിവകർമ്മങ്ങളും, അനുഷ്ഠാനങ്ങളും വഴി, ശിവജ്ഞാനം നേടാൻ ശ്രമിക്കണം; ആ ദർശനം നേടുന്നവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു—സംശയമില്ല. മോക്ഷം അത്മാനന്ദമാണ്, സ്വഭാവത്തിൽ പ്രാപിക്കപ്പെടുന്ന സന്തോഷം; അനുഷ്ഠാന, തപസ്സ്, ജപം, ജ്ഞാനം, ധ്യാനം എന്നിവയിൽ ഉറച്ചവൻ. ശിവദർശനം നേടിയാൽ, ആത്മസന്തോഷം നേടുന്നു; സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അശുദ്ധി നീക്കുന്നതുപോലെ. ശംഭു, കൃപയിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ, അജ്ഞാനം നീക്കുന്നു; അജ്ഞാനം നീങ്ങിയാൽ, ശിവജ്ഞാനം ഉണരുന്നു. ശിവജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന്, ആത്മാനന്ദം ലഭിക്കുന്നു; ആത്മാനന്ദം പൂർണ്ണമായി നേടിയാൽ, ആ വ്യക്തി എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കിയവനാകും. വീണ്ടും, ഒരു ലക്ഷം ജന്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥിതി നേടുന്നു; വീണ്ടും, ഒരു ലക്ഷം കഴിഞ്ഞാൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥിതി. വീണ്ടും, ഒരു ലക്ഷം കഴിഞ്ഞാൽ, രുദ്രന്റെ സ്ഥിതി; വീണ്ടും, ഒരു ലക്ഷം കഴിഞ്ഞാൽ, സ്വായത്ത്വം. ഇതേ രീതിയിൽ, സമ്പൂർണ്ണ ചിന്തയോടെ ജപം ചെയ്താൽ, ശിവലോകം മുതലായവയുടെ സാരമായ കാലചക്രം നേടുന്നു. കാലചക്രം അഞ്ചു വിധം—ഓരോതും ക്രമത്തിൽ: സൃഷ്ടിയുടെ ചക്രം ബ്രഹ്മാവിന്റെത്, സുഖചക്രം വിഷ്ണുവിന്റെത്. ഇങ്ങനെ, ഈ ഗൗരവവും ദൈവികതയും നിറഞ്ഞ കഥയിലൂടെ, മഹേശ്വരന്റെ മറച്ചിടലും, ജ്ഞാനലോകവും, ശിവഭക്തിയുടെ ഉന്നതവും, ധർമ്മത്തിന്റെ കാളരൂപവും, ലോകങ്ങളുടെ വിഭജനം, ശിവലിംഗത്തിന്റെ ആധികാരികത, ആത്മാനന്ദം, മോക്ഷം, അജ്ഞാനനാശം, ശിവദർശനത്തിന്റെ ഉന്നത ഫലങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ദിവ്യരഹസ്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.