ശിവയോഗികൾക്ക് തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളിലും മിശ്രമായ ആചരണങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക്, സ്ഥൂലമായ പ്രണവം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രണവം കർമ്മം, തപസ്സ്, ജപം എന്നിവയുമായി ചേർന്ന് ശിവയോഗികളെ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ധനവും അനുഭവസാമഗ്രികളും കൈയും മറ്റ് അവയവങ്ങളും പേരുകളും ഉൾക്കൊണ്ടവനായി, ക്രിയാപൂജയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവനെയാണ് ക്രിയയോഗി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട്, അന്യഹാനി പോലുള്ള ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രനായി, പൂജയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നവനാണ് തപസ്യയോജി. എല്ലായ്പ്പോഴും ശാന്തനും, ആസക്തിയും ക്രോധവും ഇല്ലാത്തവനും, ജപത്തിൽ സ്ഥിരമായ അനുരാഗം പുലർത്തുന്നവനാണ് ജപയോഗി. ഈ ശിവയോഗികൾ ശോഡശോപചാരപൂജയിലൂടെ ശിവലോകത്തിൽ വാസം തുടങ്ങിയ ക്രമത്തിൽ ശുദ്ധമോക്ഷം നേടുന്നു. ഇപ്പോൾ ജപയോഗത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം, ദ്വിജന്മാരേ, കേൾക്കൂ. ജപം തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടവർക്കാണ് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, കാരണം അത് യാഗം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. 'നമഃ' എന്ന ദ്വിതീയാവിഭക്തിയിൽ ചേർന്ന ശിവനാമം, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളാൽ നിർമിതമായത്, ശിവയുടെ സ്ഥൂലമായ പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രമാണ്, ദ്വിജന്മാരേ. ഈ പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച്, എല്ലാ സിദ്ധികളും നേടാം. പ്രണവത്തോടെ ചേർത്ത് പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം എപ്പോഴും ജപിക്കണം. ഗുരുവിൽ നിന്ന് ഉപദേശം സ്വീകരിച്ച്, ഭൂമിയിൽ സന്തോഷത്തോടെ വസിച്ചുകൊണ്ട്, കിഴക്കേ ദിശയിൽ ആരംഭിച്ച് കൃഷ്ണപക്ഷം വരെയും ഈ ജപം നടത്തണം. മാഘ, ഭാദ്രപദം എന്നീ മാസങ്ങൾ അത്യുത്തമമായ സമയങ്ങളാണ്; ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം, അളവിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, വാക്കും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നിയന്ത്രിച്ച് ജപിക്കണം. സ്വന്തം പിതാവിനെയും രാജാവിനെയും സേവിച്ച്, ആയിരം മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ, ഒരുവൻ ശുദ്ധനാകുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, അവൻ കടത്തിലായിരിക്കും. പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം അഞ്ചു ലക്ഷത്തവണ ജപിച്ച്, ലോട്ടസ്സ് സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, ജടയിൽ ചന്ദ്രകല ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ശിവനെ ധ്യാനിക്കണം. വാമഭാഗത്ത് ഭാമയെ ഇരുത്തി, മഹാഗണങ്ങൾ ചുറ്റും, കുരങ്ങും പരശുവും കൈയിൽ, അഭയവും വരം നൽകുന്ന കൈകളും ഉള്ള മഹാദേവനെ ധ്യാനിക്കണം. സദാശിവനെ, കരുണാനിധിയായ അനുഗ്രഹദാതാവായ അവനെ എപ്പോഴും ഓർത്തുകൊണ്ട്, ഹൃദയത്തിൽ, സൂര്യമണ്ഡലത്തിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം ആദ്യം പൂജിക്കണം. കിഴക്കേ ദിശയിൽ മുഖം തിരിച്ച്, ശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തശേഷം, ചതുര്ദശിയിൽ, പ്രഭാതത്തിൽ, പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം. ആനന്ദകരവും ശുദ്ധവുമായ സ്ഥലത്ത്, നിയന്ത്രിതവും ശുദ്ധവുമായ മനസ്സോടെ, പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ആയിരത്തിരണ്ടു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. വിവാഹിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം; ശംഭുരൂപിയായ ഒരു ഉത്തമഗുരുവിനെയും തിരഞ്ഞെടുക്കണം. കൂടാതെ, ഈശാന, തത്പുരുഷ, അഘോര, വാമദേവ, സദ്യോജാത എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു പ്രധാന ശിവഭക്ത ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കണം. പൂജാസാമഗ്രികൾ ഒരുക്കി, ആദ്യം ശിവപൂജ ആരംഭിക്കണം; ശരിയായി പൂജ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ, ഹോമം ആരംഭിക്കണം. സ്വന്തം യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച്, താൻ കഴിയുന്നത്ര 11, 101, അല്ലെങ്കിൽ 1000 ഹോമങ്ങൾ നടത്തണം. കപിലഘൃതം ഉപയോഗിച്ച് താനേ ഹോമം നടത്തണം, അല്ലെങ്കിൽ ശിവഭക്തർ 108 ഹോമങ്ങൾ നടത്തട്ടെ. ഹോമം കഴിഞ്ഞാൽ, ഗുരുവിന് രണ്ടു പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്യണം; ഗുരുവിനെ ഈശാന മുതലായ രൂപങ്ങളിൽ ധ്യാനിക്കണം. അവർ ചൊരിയുന്ന വെള്ളം തലയിൽ ഒഴിച്ചാൽ, 36 കോടി തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമത്രേ ഉടൻ ലഭിക്കും. അവർക്ക് ഭക്തിപൂർവ്വം പതിനിരു വിഭവങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അന്നം നൽകണം; ഗുരുപത്നിക്കും, ഈശാന മുതലായ ക്രമത്തിൽ, അന്നം നൽകണം. അവരെ തൻ്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ഉത്തമഭക്ഷ്യങ്ങൾ, രുദ്രാക്ഷം, വസ്ത്രം, ലഡ്ഡു, മധുരങ്ങൾ എന്നിവയോടെ ആദരിക്കണം. അർപ്പണം കഴിഞ്ഞ്, മഹാഭോജം ഒരുക്കണം; പിന്നെ, ഭഗവാനെ പ്രാർത്ഥിച്ച് ജപം പൂർത്തിയാക്കണം. ഇങ്ങനെ, നിർദ്ദേശിച്ച വിധിയിൽ ആചരണം ചെയ്താൽ, ഒരുവൻ യഥാർത്ഥ യോഗിയാവുന്നു; വീണ്ടും അഞ്ചു ലക്ഷത്തവണ ജപിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. അതല മുതൽ സത്യലോകം വരെ, ഓരോ ലോകത്തെയും അഞ്ചു ലക്ഷത്തവണ ജപിച്ചാൽ, അവൻ ആ ലോകത്തിന്റെ അധിപതിത്വം നേടുന്നു. മധ്യേ മരിച്ചാൽ, അനുഭവം കഴിഞ്ഞ്, ഭൂമിയിൽ വീണ്ടും മന്ത്രജപിക്ക് ജനനം ലഭിക്കും; വീണ്ടും അഞ്ചു ലക്ഷത്തവണ ജപിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മയുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും. വീണ്ടും അഞ്ചു ലക്ഷത്തവണ ജപിച്ചാൽ, സാദൃശ്യം, അധിപതിത്വം എന്നിവയും, ഒരു കോടി ജപിച്ചാൽ, നേരിട്ടു ബ്രഹ്മത്വവും നേടും. ഇങ്ങനെ, പ്രവർത്തന ബ്രഹ്മയുമായി ഐക്യത്തെ നേടുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മയുടെ ലയത്തുവരെ ഇഷ്ടാനുസൃതമായി അനുഭവങ്ങൾ ചെയ്യാം. മറ്റൊരു കല്പം വരുമ്പോൾ, അവൻ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായി ജനിക്കും; വീണ്ടും തപസ്സിൽ ദഹിച്ച്, ക്രമമായി മോക്ഷം നേടും. പാതാളം മുതൽ സത്യലോകം വരെ, പതിനാലു ലോകങ്ങൾ ഭൂമിയടക്കമുള്ള ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ക്രമമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്. സത്യലോകത്തിന് മുകളിലും ഭൂമിവരെ, വിഷ്ണുവിന്റെ പതിനാലു ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഭൂമിയിൽ, വൈകുണ്ഠപുരിയിൽ, പ്രവർത്തന വിഷ്ണു വസിക്കുന്നു. വലിയ അനുഭവരൂപം സ്വീകരിച്ച്, പ്രവർത്തന ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം അവിടെ രക്ഷയും വാസവും ചെയ്യുന്നു; അതിന് മുകളിലായി, അശുചി വരെ ഇരുപത്തി എട്ട് ലോകങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശുചിലോകത്തിൽ, കൈലാസത്തിൽ, മഹാതേജസ്വിയായ രുദ്രൻ വസിക്കുന്നു; അതിന് മുകളിലായി അപ്പരിചിതമായ, അഹിംസാപരമായ അഞ്ഞൂറ്പത്തിയാറ് ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്. അഹിംസാലോകത്തിൽ, ജ്ഞാനകൈലാസപുരിയിൽ, പ്രവർത്തനേശ്വരൻ എല്ലാം മറച്ചു വെച്ച് അവിടെ വസിക്കുന്നു. അതിന് മുകളിൽ കാലചക്രം ഉണ്ട്; അതിന് മുകളിൽ, ശിവൻ അദ്ധ്യക്ഷനായ, കാലം 'ചക്രപതി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലം ഉണ്ട്. മഹിഷധർമ്മം സ്വീകരിച്ച്, അവൻ എല്ലാം കാലത്തിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ അസത്യം, അശുദ്ധി, ഹിംസ, ക്രൂരത എന്നിവ നിലനിൽക്കുന്നു. അസത്യം മുതലായ നാലു ദോഷങ്ങളും, ഇഷ്ടാനുസൃതമായ എല്ലാ രൂപങ്ങളും, നാസ്തിക്യം, ദാരിദ്ര്യം, ദുഷ്ടസംഗതി, വെദത്തിനു പുറത്തുള്ള ശബ്ദം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും അവിടെ കാണപ്പെടുന്നു.