ശിവപുരാണമ്

മഹാനുഭവരായ സനാതന ധർമ്മാചാര്യന്മാർ പറഞ്ഞതുപോലെ, പ്രണവം എന്നത് മായയില്ലാത്തതും എപ്പോഴും പുതുമയുള്ളതുമായ പരമശുദ്ധമായ സാരമാണെന്ന് അവർ വിളിക്കുന്നു. ഈ പ്രണവം, അതിന്റെ ഉന്നതരൂപത്തിൽ, പരമമായ സത്യവും ശുദ്ധിയുമാണ്. ജ്ഞാനികൾ ഈ പ്രണവത്തെ എപ്പോഴും പുതുക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നായി അറിയുന്നു; അതിനെ വിവിധ രീതികളിൽ വിവരിക്കുന്നു—സൂക്ഷ്മവും സ്ഥൂലവുമെന്നിങ്ങനെ. സൂക്ഷ്മമായ പ്രണവം ഏകാക്ഷരമായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; സ്ഥൂലമായത് അഞ്ചാക്ഷരങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു. സൂക്ഷ്മം അപ്രകൃതമായതും അഞ്ചു ശബ്ദങ്ങളോടുകൂടിയതുമാണ്; മറ്റേതത് വ്യക്തമായ ശബ്ദങ്ങളോടുകൂടി പ്രകടമായതാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം നേടിയവർക്കായി, സൂക്ഷ്മപ്രണവം എല്ലാ സാരവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്; അതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സ് ആലോചിച്ച്, മന്ത്രം ജപിച്ച്, സ്വന്തം ശരീരം ഇല്ലാതാകുന്നതുവരെ ധ്യാനിക്കണം. ശരീരം ലയിച്ചാൽ, ഒരാൾക്ക് ശിവനെ പൂർണ്ണമായി പ്രാപിക്കാം; എന്നാൽ മന്ത്രജപം മാത്രം ചെയ്താലും ഒരാൾക്ക് സംയോജനം നേടാം. മൂന്നരയിരത്തി അറുപത്താറ് കോടി പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ സംയോജനം ഉറപ്പാണ്; സൂക്ഷ്മം രണ്ടുവിധമുണ്ട്—ഹ്രസ്വവും ദീർഘവും എന്നിങ്ങനെ. പ്രണവം ‘അ’, ‘ഉ’, ‘മ’ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു അക്ഷരങ്ങളാലും ബിന്ദുവും നാദവും ചേർന്നുമാണ് രൂപം കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്; അതിന് ശബ്ദത്തിന്റെയും സമയത്തിന്റെയും അളവുകളുണ്ട്. ദീർഘപ്രണവം യോഗികൾ ഹൃദയത്തിൽ നിലനിർത്തുന്നു; ഹ്രസ്വപ്രണവം മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളുടെ സാരമായി, ‘മ’ അക്ഷരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതായാണ് പറയുന്നു. ശിവനും ശക്തിയും ‘മ’ അക്ഷരത്തിൽ ഒന്നിക്കുന്നു; അതിന് മൂന്നു രൂപകളുണ്ട്. അതിനാൽ, പാപനാശം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഹ്രസ്വരൂപം ജപിക്കണം. ഭൂമി, വായു, ആകാശം, അഗ്നി, ജലം, പത്ത് ദിക്കുകൾ—ഇവയിൽ നിന്ന് പത്തുതരം ശബ്ദങ്ങൾ ഉല്പത്തിയാകുന്നു; ഇവയാണ് സൃഷ്ടിയുടെ മൂലങ്ങൾ. കർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവർക്കായി ഹ്രസ്വരൂപം ഉപയോഗിക്കണം; നിരാകുലരായവർക്കായി ദീർഘരൂപം. വ്യാഹൃതികളും മന്ത്രവും ചേർന്ന് ‘ഉ’ ശബ്ദം ശബ്ദത്തിന്റെ അളവോടുകൂടി ചേർക്കപ്പെടുന്നു. വേദങ്ങളിൽ ‘ഉ’ ശബ്ദം പൂജയിലും രണ്ട് സംധ്യകളിലും ഉപയോഗിക്കണം; തൊണ്ണൂറ് കോടി പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ഒരാൾ നിർമലനാകും. മറ്റൊരു തവണ ഒമ്പതു കോടി ജപിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ വിജയിക്കാം; വീണ്ടും ഒമ്പതു കോടി ജപിച്ചാൽ ജലത്തിൽ വിജയിക്കാം. വീണ്ടും ഒമ്പതു കോടി ജപിച്ചാൽ അഗ്നിയിൽ വിജയിക്കാം; വീണ്ടും ഒമ്പതു കോടി ജപിച്ചാൽ വായുവിൽ വിജയിക്കാം; ഒമ്പതു കോടി ജപിച്ചാൽ ആകാശത്തിലും വിജയിക്കാം. ഇതേപോലെ, ഓരോന്നിലും ഒമ്പതു കോടി ജപിച്ചാൽ ഗന്ധം മുതലായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ വിജയിക്കാം; വീണ്ടും ഒമ്പതു കോടി ജപിച്ചാൽ അഹങ്കാരത്തിലും വിജയിക്കാം. മന്ത്രം ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ഒരാൾ എപ്പോഴും ശുദ്ധനാകും; അതിനുശേഷം, ദ്വിജന്മാരേ, കൂടുതൽ ജപം ചെയ്താൽ സ്വസിദ്ധി നേടാം. ഇങ്ങനെ, നൂറ്റിയെട്ട് കോടി പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, ഒരാൾ പ്രണവത്തിലൂടെ ഉണരുകയും ശുദ്ധയോഗം നേടുകയും ചെയ്യും. ശുദ്ധയോഗം ലഭിച്ചാൽ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം ഉറപ്പാണ്; എപ്പോഴും ശിവനെ പ്രണവസ്വരൂപനായവനെന്നു ജപിച്ചും ധ്യാനിച്ചും ഇരിക്കണം. സമാധിയിൽ ലീനനായ മഹായോഗി യഥാർത്ഥത്തിൽ ശിവനാകുന്നു; അതിൽ സംശയമില്ല. ശരീരത്തിൽ തന്നെ, ഋഷി, ഛന്ദസ്, ദേവത തുടങ്ങിയവ അനുസരിച്ച് വീണ്ടും ജപിക്കണം. പ്രണവം അക്ഷരങ്ങളുമായി ചേർത്ത് ശരീരത്തിൽ ജപിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഋഷി അതിന്റെ സാക്ഷിയാണ്; പത്തമ്മമാരുടെയും ആറു മാർഗങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെ ന്യാസഫലങ്ങൾ എല്ലാം നേടാം. കർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവർക്കും മിശ്രാഭ്യാസക്കാരും സ്ഥൂലപ്രണവം നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; കർമ്മം, തപസ്, ജപം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ശിവയോഗികൾ മൂന്നു തരമുണ്ട്. സമ്പത്തും അനുഭവങ്ങളും കൈകളും മറ്റുള്ള അവയവങ്ങളും പേരുകളും എന്നിവയോടെ യജ്ഞത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവൻ ക്രിയയോജകനാണ്. പൂജയിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, മറ്റു ജീവികൾക്ക് ഹാനി വരുത്താത്തവനും പാപരഹിതനുമായവൻ തപസ്യയോജകനാണ്. എപ്പോഴും ശാന്തനും, എല്ലാ ആസക്തികളും കോപവും വിട്ടുമാറിയവനുമാണ് ജപയോജകൻ. പതിനാറു ഉപചാരങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്താൽ, ശിവയോഗികളിൽ, ആദ്യം ശിവലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നതുമുതൽ കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ ശുദ്ധമോക്ഷം നേടാം. ഇനി ഞാൻ ജപയോഗം വിവരിക്കാം; ദ്വിജന്മാരേ, കേൾക്കൂ. തപസ്യയിലേർപ്പെട്ടവർക്കായി ജപം നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു യജ്ഞം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ‘നമഃ’ എന്ന ദ്വിതീയാക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന, അഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളാൽ രൂപം കൊണ്ട ശിവയുടെ നാമം, ശിവപഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ സ്ഥൂലരൂപമാണ്, ദ്വിജന്മാരേ. പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ചാൽ എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും; പ്രണവം ചേർത്തു പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം എപ്പോഴും ജപിക്കണം. ഗുരുവിൽ നിന്ന് ഉപദേശം സ്വീകരിച്ച്, ഭൂമിയിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ച്, കിഴക്കേ ദിക്കിൽ തുടങ്ങിയും കൃഷ്ണപക്ഷം വരെ തുടർന്നും, ദ്വിജന്മാരേ, ജപം നടത്തണം. മാഘവും ഭാദ്രപദവും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മാസങ്ങളാണ്; ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ, മിതാഹാരവും വാക്സംയമവും ഇന്ദ്രിയസംയമവും പാലിക്കണം. തന്റെ പിതാവിനെയും രാജാവിനെയും എപ്പോഴും സേവിച്ച്, ആയിരം മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ ഒരാൾ ശുദ്ധനാകും; അല്ലെങ്കിൽ, കടം തീരാത്തവനായി തുടരുന്നു. പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം അഞ്ഞൂറായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, ചന്ദ്രികയുള്ള ജടാമുടിയിൽ അലങ്കരിച്ച, കമലാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ശിവനെ ധ്യാനിക്കണം. അവന്റെ ഇടത് തോളിൽ ദേവിയെ ഇരുത്തി, മഹാഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന, മൃഗവും പരശുവും കൈവശമുള്ള, വരദമുദ്രയും അഭയമുദ്രയും കാണിക്കുന്ന ശിവനെ ധ്യാനിക്കണം. സദാശിവനെ, എപ്പോഴും കൃപയുള്ള അനുഗ്രഹദായകനായവനെ, മനസ്സിൽ സൂര്യബിംബത്തിൽ ആദ്യം ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം. കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ചു, ശുദ്ധമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തശേഷം, ചതുർദശി തിഥിയിൽ പ്രാതഃകാലം പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം. മനസ്സും സ്ഥലവും ശുദ്ധവും ആക്കി, ഏകാഗ്രതയോടെ, പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ആയിരത്തി പന്ത്രണ്ട് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. വിവാഹിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരോ, ഉത്തമബ്രാഹ്മണന്മാരോ, ശംഭുസ്വരൂപത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായ ഒരു നല്ല ഗുരുവിനെയും തിരഞ്ഞെടുക്കണം. ശിവഭക്തരായ അഞ്ചു ഉത്തമബ്രാഹ്മണന്മാരെ—ഈശാന, തത്പുരുഷ, അഘോര, വാമദേവ, സദ്യോജാത—പ്രതിനിധീകരിച്ച് തിരഞ്ഞെടുക്കണം. ആവശ്യമായ പൂജാസാമഗ്രികൾ ഒരുക്കി, ആദ്യം ശിവപൂജ തുടങ്ങണം; ശരിയായി പൂജ ചെയ്ത് തീർത്ഥഹോമം ആരംഭിക്കണം. തനിക്കുള്ള യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച്, അവൻ തന്റെ ശേഷിക്കനുസരിച്ച് പതിനൊന്ന്, നൂറൊന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ ആയിരം ഹോമങ്ങൾ നടത്തണം. ഇങ്ങനെ ഈ മഹത്വമുള്ള പ്രണവത്തിന്റെ മഹിമയും, അതിന്റെ ജപവും പൂജയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ശിവയോഗിയുടെ ഉന്നതഗതിയും, സദ്ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശവും അനുസരിച്ച്, ഭക്തിയോടും സമർപ്പണത്തോടും കൂടിയ ജീവിതം നയിച്ചാൽ, ഒരാൾക്ക് പരമമോക്ഷം ഉറപ്പാണ്.