ഏകാന്തമായ ഒരു കാലത്ത്, മഹർഷികൾക്കിടയിൽ ധർമത്തിന്റെ ഗൗരവത്തിൽ, പൂജാരീതികളുടെ മഹത്വം വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു പ്രസ്ഥത്തിന്റെ എട്ടിൽ ഒന്നിന് പ്രസ്ഥം എന്നതാണു കണക്കാക്കുന്നത്; അതിനെ നാലു കുടവകളും, പത്ത് പ്രസ്ഥങ്ങളും, നൂറു പ്രസ്ഥങ്ങളും, ആയിരം പ്രസ്ഥങ്ങളും എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ജലവും, എണ്ണയും, സുഗന്ധവസ്തുക്കളും, അവയ്ക്ക് യോജിച്ച അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണം; മനുഷ്യർക്കും, മഹർഷികൾക്കും, സ്വയംഭുവായവര്ക്കും, ഇതാണ് മഹാപൂജയായി വിവരണപ്പെട്ടത്. അഭിഷേകത്തിൽ നിന്ന് ആത്മശുദ്ധി ഉണ്ടാകുന്നു; സുഗന്ധത്തിൽ നിന്ന് പുണ്യലാഭം ലഭിക്കുന്നു; അഹാരനിവേദനത്തിൽ നിന്ന് ദീർഘായുസും തൃപ്തിയും ലഭിക്കുന്നു; ധൂപത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ദേശ്യസിദ്ധി വരുന്നു. ദീപത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനലാഭം, വീറ്റൽ (പാന) നൽകുന്നതിൽ നിന്ന് ഭോഗസുഖം ലഭിക്കുന്നു; അതിനാൽ, സ്നാനത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന ആറു ഘടകങ്ങളുള്ള പൂജാരീതിയെ ഉത്സാഹത്തോടെ ഒരുക്കണം. നമസ്കാരവും ജപവും, ആപേക്ഷിച്ച ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു; പൂജയുടെ അവസാനം, ഭോഗം അല്ലെങ്കിൽ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഈ ക്രമങ്ങൾ നിർബന്ധമായി ചെയ്യണം. ആദ്യം മനസ്സിൽ പൂജിച്ച ശേഷം എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും നിർവഹിക്കണം; ദേവതകളെ പൂജിച്ചാൽ, അതനുസരിച്ച് അനുഭവലോകം ലഭിക്കുന്നു. ആ ലോകത്തിൽ, ആഗ്രഹിച്ച അനുഭവങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും—വിശ്വാസത്തോടെ കേൾക്കണം, ദ്വിജന്മാരേ. വിഘ്നേശ്വരനെ യഥാസമയം പൂജിച്ചാൽ, ഭൂലോകത്തിൽ ആപേക്ഷിച്ച കാര്യങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രാവണ, ഭാദ്രപദ മാസങ്ങളിൽ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ചതുർത്ഥിയിൽ. വൈദ്യനക്ഷത്രത്തിൽ, ധനുമാസത്തിൽ, വിഘ്നേശ്വരനെ നിബന്ധനാനുസരിച്ച് പൂജിക്കണം; നൂറോ ആയിരമോ പൂജകൾ, അതിനനുസരിച്ച് ദിവസങ്ങളിൽ പൂർത്തിയാക്കണം. വിശ്വാസത്തോടെ ദേവതകളും, അഗ്നിയും പൂജിക്കുന്നത്, പുത്രലാഭവും ആപേക്ഷിച്ച കാര്യങ്ങളും നൽകുന്നു, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നു, ദുഃഖങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. ശിവാദിദേവതകളുടെ വാരപൂജ, ആത്മശുദ്ധി നൽകുന്നു; ചന്ദ്രദിനങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, യോഗങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്കുള്ള ആപേക്ഷിച്ച ഫലങ്ങൾ നേടാൻ അതാണ് അടിസ്ഥാനമാകുന്നത്. അളവിൽ വർദ്ധനയോ കുറയലോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അത് പൂർണ്ണമായും ബ്രഹ്മസ്വഭാവമായും അറിയപ്പെടുന്നു; സൂര്യോദയത്തിൽ തുടങ്ങി സൂര്യോദയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു ദിവസം, ബ്രഹ്മാദി കര്മ്മങ്ങൾക്കു അടിസ്ഥാനമാണ്. ചന്ദ്രദിനത്തിൽ, ദേവതാപൂജ മനുഷ്യർക്കു പൂർണ്ണാനുഭവം നൽകുന്നു; ആദ്യഭാഗം പിതൃകൾക്കാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് രാത്രിയിൽ, അതാണ് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട് ദേവതകൾക്കാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് പകലിൽ, അതാണ് അഭിനന്ദിക്കപ്പെടുന്നത്; ചന്ദ്രദിനം സൂര്യോദയത്തിൽ എത്തുന്നുവെങ്കിൽ, മധ്യാഹ്നത്തിൽ സ്വീകരിക്കണം. ദേവതാപൂജയിൽ, നക്ഷത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ശുഭകാലങ്ങൾ ശരിയായി പരിഗണിച്ച ശേഷം, യോജിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ പൂജ, ജപം, അനുബന്ധ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഈ രീതിയിലാണ് വേദങ്ങളിൽ പൂജ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ഉദ്ദേശിച്ച അർത്ഥം പ്രയോഗിച്ചാൽ, ആനന്ദവും ഫലസിദ്ധിയും ലഭിക്കുന്നു. ‘പൂജ’ എന്ന പദം ലോകീയവും വേദീയവുമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ആപേക്ഷിച്ച ഭോഗത്തിനായി മനോഭാവവും ജ്ഞാനവും പ്രയോഗിക്കുന്നത് എന്നതിൽ പ്രശസ്തമാണ്. നിർബന്ധിത കര്മ്മങ്ങളും, ആപേക്ഷിത കര്മ്മങ്ങളും യോജിച്ച സമയത്ത് ചെയ്യണം; ആപേക്ഷിത കര്മ്മങ്ങൾ ഉടൻ ചെയ്യണം, നിർബന്ധിത കര്മ്മങ്ങൾ ദിവസേന, മാസത്തിൽ, പക്ഷത്തിൽ, വർഷത്തിൽ, അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം. ഓരോ കര്മ്മത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ലഭിക്കും, പാപങ്ങൾ धीरे धीरे നശിക്കും; മഹാഗണപതിയ്ക്ക് കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ചതുർത്ഥിയിൽ പൂജ ചെയ്യണം. ഈ പൂജ പക്ഷത്തിലെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നു, പക്ഷത്തിലെ അനുഭവഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു; ചൈത്രമാസത്തിലെ ചതുർത്ഥിയിൽ പൂജിച്ചാൽ മാസഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. സിംഹ, ഭാദ്രപദ മാസങ്ങളിൽ പൂജിച്ചാൽ, വർഷഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും; ശ്രാവണത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ഹസ്തനക്ഷത്രം വിയോഗിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച, സപ്തമിയിൽ പൂജ വേണം. മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ സപ്തമിയിൽ, സൂര്യപൂജ ചെയ്യണം; ജ്യേഷ്ഠ, ഭാദ്രപദ മാസങ്ങളിലെ ശൃവാണനക്ഷത്രം ഉള്ള തൊള്പതിമൂന്നാം തീയതി, തിങ്കളാഴ്ച, പൂജ വേണം. തൊള്പതിമൂന്നാം തീയതിയിൽ, വിഷ്ണുപൂജ ശുഭവും ഐശ്വര്യവുമാണ്; ശ്രാവണത്തിൽ വിഷ്ണുപൂജ, പ്രത്യേകിച്ച്, ആപേക്ഷിച്ച ആരോഗ്യലാഭം നൽകുന്നു. പന്തിരണ്ടു പശുക്കളും അവയുടെ ഉപകരണങ്ങളും നൽകുമ്പോൾ, വിഷ്ണുവിന് തൊള്പതിമൂന്നാം തീയതിയിൽ ഹവിയർപ്പിച്ചതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കുന്നു. തൊള്പതിമൂന്നാം തീയതിയിൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ പന്തിരണ്ടു നാമങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പന്തിരണ്ടു ബ്രാഹ്മണരെ, പതിനാറു ഉപചാരങ്ങൾ നൽകി പൂജിക്കണം; അങ്ങനെ അവന്റെ കൃപ ലഭിക്കും. ഈ രീതിയിൽ, എല്ലാ ദേവതകളെയും അവരുടെ പന്തിരണ്ടു നാമങ്ങളോടും, പന്തിരണ്ടു ഘടകങ്ങളിലുള്ള ബ്രഹ്മാപൂജയും, ഓരോ ദേവതയെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു. കർക്കടകമാസത്തിൽ, ഞായറാഴ്ച, മൃഗശിര നക്ഷത്രം ഉള്ള ഒമ്പതാം തീയതിയിൽ, ഐശ്വര്യത്തിനായി, സമസ്ത ഭോഗഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന മാതാവിനെ പൂജിക്കണം. അശ്വയുജമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഒമ്പതാം തീയതി, ആപേക്ഷിച്ച ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച്, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതി, ഞായറാഴ്ച വരുമ്പോൾ. ആർദ്ര, മഹാർദ്ര നക്ഷത്രദിനങ്ങളിൽ, ശിവപൂജ വളരെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; മാഘമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ, ആപേക്ഷിച്ച ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ദീർഘായുസ് നൽകുന്നു, മരണഭയം നീക്കുന്നു, എല്ലാ സിദ്ധികൾ നൽകുന്നു; ജ്യേഷ്ഠ മാസത്തിലെ മഹാർദ്ര ദിനം, പതിനാലാം തീയതിയും. അല്ലെങ്കിൽ മാർഗശിര്മാസത്തിലെ ആർദ്രദിനത്തിൽ, പതിനാറു ഉപചാരങ്ങൾ നൽകി, ശിവനെ ആ രൂപത്തിൽ പൂജിക്കണം; അവനു, ഭഗവാന്റെ പാദദർശനം ലഭിക്കും. ശിവപൂജ, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവയാണെന്ന് അറിയണം; ദേവതാപൂജ, ദിവസാനുസരിച്ച്, പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തികയിൽ, വളരെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. കാർത്തികമാസം വരുമ്പോൾ, ജ്ഞാനികൾ, ദേവതകളെ ദാന, തപസ്സ്, നിവേദനം, ജപം, നിര്യാതി എന്നിവയോടെ പൂജിക്കണം. പതിനാറു ഉപചാരങ്ങളും, പ്രതിമകളും, വേദമന്ത്രങ്ങളും, ബ്രാഹ്മണഭക്ഷണവും, ആഗ്രഹവും ദുഃഖവും നീക്കുന്നതാണ്. കാർത്തികത്തിൽ ദേവതാപൂജ, എല്ലാ ഭോഗങ്ങൾ നൽകുന്നു, രോഗങ്ങൾ നീക്കുന്നു, ഭൂതബാധകൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. കാർത്തികത്തിലെ ഞായറാഴ്ചകളിൽ, സൂര്യപൂജയും, എണ്ണയും വറ്റയും നൽകുന്നതിൽ, കുഷ്ഠരോഗം പോലുള്ള രോഗങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. ഹരിതകി, കുരുമുളക്, വസ്ത്രം, പാൽ തുടങ്ങിയവ നൽകിയും, ബ്രഹ്മപ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചും, ക്ഷയരോഗങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. വിളക്കുകളും കടുകും നൽകുന്നതിൽ, അപസ്മാരരോഗം നീക്കുന്നു; കൃതികാ മാസത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ചകളിൽ, ശിവപൂജ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് വലിയ ദാരിദ്ര്യം നീക്കുന്നു, എല്ലാ ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നു; വീടുകൾ, വയലുകൾ, ഗೃಹോപകരണങ്ങൾ എന്നിവ നൽകണം. കൃതികാ മാസത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ചകളിൽ, സ്കന്ദപൂജയും, വിളക്കുകളും മണികളും നൽകുന്നതിൽ, വാഗ്വിദ്യയിൽ വേഗത്തിൽ പ്രാപ്തി ലഭിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഓരോ ദിവസവും, മാസവും, നക്ഷത്രവും, ദേവതാപൂജയുടെ മഹത്വം, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ, മനുഷ്യരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്ന ദൈവിക ക്രമം, മഹർഷികൾ വിശ്വാസത്തോടെ വിശദീകരിച്ചു.