ശിവപുരാണമ്

ശിവപുരാണത്തിന്റെ മഹത്വം ശ്രവിക്കുന്നവർക്കും അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർക്കും ലഭിക്കുന്ന അനന്തമായ ഫലങ്ങളെ കുറിച്ച് മഹർഷി സൂതൻ ഭക്തിപൂർവ്വം വിശദീകരിച്ചു. ആരെങ്കിലും സാധാരണ സ്ഥലത്ത് മറ്റൊരാളിൽ നിന്ന് ഈ ശിവപുരാണം കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ പോലും, ഞാൻ തന്നെ അവനെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നു എന്ന് സൂതൻ ഉറപ്പു പറയുന്നു. ദൂരത്ത് നിന്ന് പോലും ഈ ശിവപുരാണത്തിന് നമസ്കരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവതകളെയും ആരാധിച്ചിട്ടുള്ളതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായും നേടുന്നു. ആരെങ്കിലും ഈ ശിവപുരാണം സ്വന്തം കൈയ്യാൽ എഴുതിവെച്ച് ശിവഭക്തർക്കു നൽകുകയാണെങ്കിൽ, വേദങ്ങളും മറ്റു ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിച്ച് അതിന്റെ അർത്ഥം പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ഈ ലോകത്ത് ലഭ്യമാകുന്ന അപൂർവ ഫലങ്ങൾ അവനു ലഭിക്കും. ചതുര്ദശി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ശിവഭക്തരുടെ സന്നിധിയിൽ ഈ പുരാണം വിശദീകരിക്കുന്നവൻ, ഭക്തരുടെ മദ്ധ്യേ ഏറ്റവും ഉന്നതനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ അക്ഷരത്തിനും ഗായത്രി പുരശ്ചരണത്തിന്റെ ഫലവും, ഈ ലോകത്ത് എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും അനുഭവിച്ച് അവസാനം മോക്ഷവും ലഭിക്കും. ചതുര്ദശി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് രാത്രി ജാഗരണമാക്കി ഈ പുരാണം പാരായണം ചെയ്യുകയോ ശ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവന്റെ മഹത്വം സൂതൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. കുരുക്ഷേത്രം പോലുള്ള തീർത്ഥങ്ങളിൽ, സൂര്യഗ്രഹണസമയത്ത്, സ്വയം തുല്യമായ ധനം എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ദാനമാക്കുന്നതിന്റെ ഫലവും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും പ്രത്യേകിച്ച് വ്യാസാദിമാർക്കും ദാനം ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഫലവും ഇതിൽ നിന്നു ലഭിക്കും. ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ദേവതകൾ അങ്ങയുടെ ആജ്ഞ കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ശിവപുരാണം പകലും രാത്രിയും പാടുന്നവർക്കും അതുപോലെ അനുഭവം ലഭിക്കും. ദൈനംദിനം ഈ ശിവപുരാണം പാരായണം ചെയ്യുകയോ ശ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ സത്കർമ്മങ്ങളും കോടിരട്ടി വർദ്ധിക്കുന്നു. അതിനുള്ളിൽ ശ്രീരുദ്രസംഹിത ഭക്തിപൂർവ്വം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മൂന്നു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പാപങ്ങൾക്കു മോചനം നേടുന്നു. ഭൈരവപ്രതിമയുടെ മുമ്പിൽ മൗനവ്രതം പാലിച്ച് ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഈ രുദ്രസംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു. വടമരത്തെയും ബില്വവൃക്ഷത്തെയും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ഈ രുദ്രസംഹിത പാരായണം ചെയ്താൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കുന്നു. അവിടെയൊരു സംഹിതയുണ്ട്—കൈലാസസംഹിത—അത് ബ്രഹ്മസ്വരൂപവും, പ്രണവത്തിന്റെ അർത്ഥം നേരിട്ട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്. അതിന്റെ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി ശങ്കരനാണ് അറിയുന്നത്, വ്യാസന് അർദ്ധം മാത്രമേ അറിയൂ, എനിക്ക് അതിന്റെ പകുതിയുടെ പകുതിയാണ് അറിയാവുന്നത്. അതിന്റെ മുഴുവൻ ഗൗരവം വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല; അതിൽനിന്ന് അല്പം അറിയുന്നതു മാത്രം മനസ്സിനെ ക്ഷണത്തിൽ ശുദ്ധിയാക്കുന്നു. ലോകത്തിൽ എവിടെയും തിരഞ്ഞാലും, ഈ ഭയങ്കര സംഹിത നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത പാപം ഞാൻ കാണുന്നില്ല. ഉപനിഷത്തുകളുടെ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ശിവൻ ആനന്ദപൂർവ്വം ഉല്പാദിപ്പിച്ച് കുമാരന് അർപ്പിച്ച ഈ അമൃതം ആരെങ്കിലും ആസ്വദിച്ചാൽ, അവൻ മരണമില്ലാത്തവനാകും. ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള മഹാപാപങ്ങൾക്കു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാനായി ഒരുമാസം ഈ സംഹിത പാരായണം ചെയ്താൽ, അതിൽനിന്നും മോചനമുണ്ട്. അനുചിതമായി ലഭിച്ച ദാനങ്ങൾ, അശുദ്ധഭക്ഷണം, ദുഷ്പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയവയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപങ്ങൾ പോലും ഒരിക്കൽ ഈ സംഹിത പാരായണം ചെയ്താൽ നശിക്കുന്നു. ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ബില്വവൃക്ഷവനത്തിൽ ഈ സംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ വാചാലതയ്ക്ക് അതീതമായ ഫലങ്ങൾ നേടുന്നു. ഭക്തിപൂർവ്വം ഈ സംഹിത പാരായണം ചെയ്ത് ശ്രാദ്ധദിനത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭോജിപ്പിക്കുന്നവന്റെ പിതാക്കന്മാർക്ക് ഉന്നതലോകം ലഭിക്കുന്നു. ചതുര്ദശി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ബില്വവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിലിരുന്ന് ഈ സംഹിത പാരായണം ചെയ്യുന്നവനെ ശിവനും ദേവതകളും നേരിട്ട് ആരാധിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്ന മറ്റ് സംഹിതകളും ഉണ്ട്; അവയും ജ്ഞാനവിലാസം നിറഞ്ഞവയാണെന്ന് അറിയണം. ഇങ്ങനെ തന്നെ, വേദതുല്യമായ ശൈവപുരാണം ആദ്യം ശിവൻ തന്നെ ബ്രഹ്മസ്വരൂപത്തിൽ രചിച്ചതാണെന്ന് സൂതൻ പറയുന്നു. അതിൽ പ്രധാനമായും വിദ്യേശ, താര-രൗദ്ര, വൈനായക, ഔമിക, മാതൃ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളുള്ള രുദ്ര, കൈലാസ, ശതരുദ്ര എന്നീ സംഹിതകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. കോടിരുദ്ര സംഹിതയും, ആയിരം കോടിരുദ്ര സംഹിതയും, വായവീയസംഹിതയും ധർമ്മം എന്നറിയപ്പെടുന്നതും, ശൈവപുരാണങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഈ പന്ത്രണ്ടു സംഹിതകൾ അത്യന്തം മഹത്വമുള്ളവയാണെന്ന് സൂതൻ പറയുന്നു. അവയുടെ എണ്ണം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് അദ്ദേഹം അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. വിദ്യേശപുരാണത്തിൽ പത്തായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്; രുദ്ര, വൈനായക, ഔമിക, മാതൃ പുരാണങ്ങളിൽ ഓരോന്നിലും എട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ വീതം ഉണ്ട്. പതിനൊന്ന് രുദ്രസംഹിതകളുടെ സമാഹാരത്തിൽ പതിമൂന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളും, കൈലാസത്തിൽ ആറായിരം ശ്ലോകങ്ങളും, ശതരുദ്രയിൽ അതിന്റെ പകുതിയുമാണ്. കോടിരുദ്ര സംഹിതയിൽ പതിനൊന്ന് ആയിരം മൂന്നു മടങ്ങാണ് ശ്ലോകങ്ങൾ. സഹസ്രകോടിരുദ്ര സംഹിതയിൽ, ഒരു കോടിരുദ്രം ആയിരം ദശലക്ഷം തവണ എന്നിങ്ങനെ ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്. വായവീയ സംഹിത സമുദ്രത്തേക്കാൾ നൂറു മടങ്ങ്, ഘർമം സൂര്യനേക്കാൾ ആയിരം മടങ്ങ്, ഇങ്ങനെ ശൈവസംഖ്യാന പ്രകാരം ആകെ ഒരു ലക്ഷത്തോളം ശ്ലോകങ്ങളാണ്. പിന്നീട് വ്യാസൻ അതിനെ ഇരുപത്തിയാറായിരം ശ്ലോകങ്ങളായി സംക്ഷിപ്തമാക്കി. ഇവയിൽ ശൈവപുരാണം നാലാമത്തേതായി, ഏഴു സംഹിതകളായി നിലനിൽക്കുന്നു. ആദിയിൽ ശിവൻ തന്നെ ഈ പുരാണം ചിന്തിച്ചു; അപ്പോൾ അതിന്റെ ശ്ലോകങ്ങൾ ഒരു കോടിയിലധികം ആയിരുന്നു, എന്നാൽ സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ അതിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം മറന്നുപോയി. ദ്വാപരയുഗത്തിലും മറ്റു യുഗങ്ങളിലും, പുരാണങ്ങൾ പതിനെട്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; ദ്വൈപായനാദികൾ അതിനെ നാലു ലക്ഷത്തോളം ശ്ലോകങ്ങളായി സംക്ഷിപ്തമാക്കി. ഇന്നത്തെ ശിവപുരാണം ഇരുപത്തിയാറായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ളതും ഏഴു സംഹിതകളുള്ളതും, വേദത്തോടു തുല്യമായതുമാണ്. അവയിൽ ആദ്യത്തെത് വിദ്യേശ്വരസംഹിത, രണ്ടാമത്തേതു രൗദ്രീ, മൂന്നാമത്തേത് ശതരുദ്ര, നാലാമത്തേത് കോടിരുദ്ര, അഞ്ചാമത്തേത് ഉമാസംഹിത, ആറാമത്തേത് കൈലാസസംഹിത, ഏഴാമത്തേത് വായവീയസംഹിത എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ഏഴു സംഹിതകളടങ്ങിയ ദൈവികമായ ഈ ശിവപുരാണം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവും, ബ്രഹ്മസ്വരൂപവും, പരമഗതിയും നൽകുന്നതുമായ അതുല്യ ഗ്രന്ഥമാണെന്ന് സൂതൻ ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രഖ്യാപിച്ചു.