ശിവപുരാണമ്
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
സൂതനേ, നീ അത്ഭുത കഥകളുടെ കിണറാണ്; എങ്ങനെയോ സമുദ്രം അനവധി രത്നങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, നീ അനന്തമായ കഥകളുടെ ധാരയാണ്. ഭൂതകാലം, ഭാവി, ഇപ്പോഴുള്ളതെല്ലാം—മൂന്നു ലോകങ്ങളിലൊന്നും നിന്നു മറഞ്ഞതൊന്നുമില്ല. എന്റെ വിധിയുടെ ഇച്ഛയാൽ നീ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഈ സാക്ഷാത്കാരത്തിന്, ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം—നിന്റെ വരവ് വ്യർത്ഥമാകരുത്. നല്ലതും ദോഷകരവുമായ സത്യങ്ങൾ നീ മുമ്പ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; എന്നാലും ഞങ്ങൾക്ക് തൃപ്തി കിട്ടുന്നില്ല—കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണരുന്നു. ഇപ്പോൾ, ജ്ഞാനിയായ സൂതാ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ട മറ്റൊരു രഹസ്യം ഉണ്ട്; ദയവായി, അതും ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യണമെന്നു ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഭയാനകമായ കലിയുഗം വരുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ പുണ്യരഹിതരായി, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വദിച്ച്, സത്യം, ധർമ്മം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മാറി പോകുന്നു. അവർ പരസ്പരം അപവാദം പറയുകയും, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുകയും, മനസ്സുകൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരിൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും, മറ്റുള്ളവരെ ഹാനി ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശരീരമാണ് ആത്മാവെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച്, നാസ്തികതയിൽ ആകൃഷ്ടരായി, മൃഗബുദ്ധിയോടെ, മാതാപിതാക്കളെ ദ്വേഷിച്ച്, സ്ത്രീകളെയും ദേവതകളെയും ആരാധിച്ച്, കാമവശ്യരായി ജീവിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ ധനലോഭത്തിലും മോഹത്തിലും അകപ്പെട്ട്, വേദങ്ങൾ വിൽക്കുന്നതിൽ ജീവിതം കഴിക്കുന്നു; പഠനം പോലും സമ്പത്തിനായി മാത്രം, മദ്യപാനത്തിലും ഭ്രമത്തിലും മുങ്ങി. തങ്ങളുടെ വർണധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, മിക്കവാറും മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിച്ച്, ത്രികാലസന്ധ്യ ഉപേക്ഷിച്ച്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനരഹിതരായി. കർുണയില്ലാതെ, സ്വയം പണ്ഡിതന്മാർ എന്ന് കരുതി, തങ്ങളുടെ ആചാരവും വ്രതങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, കൃഷിയിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്നവരും ക്രൂരതയോടെയുള്ളവരും അശുദ്ധഹൃദയത്തോടെയുള്ളവരും. അതുപോലെ തന്നെ, ക്ഷത്രിയന്മാർ തങ്ങളുടെ വർണധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദുഷ്ടരുമായി കൂട്ടുകൂടി, പാപത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി, വ്യഭിചാരത്തിൽ ലീനരായി. വീരതയില്ലാതെ, കാടുകളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി, ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നവരും, ചെറിയ കള്ളന്മാരായി, മനസ്സുകൾ കാമദാസ്യത്തിൽ അകപ്പെട്ടവരുമാണ്. ആയുധവിദ്യയിലും അസ്ത്രവിദ്യയിലും അറിവില്ലാതെ, പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, സംരക്ഷണവും അഭയം ഇല്ലാതെ, കാമത്തിന്റെ വേട്ടയാടുന്ന മാൻപോലെയാണ് അവർ. രാജ്യഭരണം ഇല്ലാതെ, ധാർമ്മികതയില്ലാതെ, സുഖാസക്തരായി, ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദുഷ്ടന്മാരായി, ജീവജാലങ്ങൾക്കെതിരെ ക്രൂരതയിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു. വൈശ്യന്മാർ യാഗാദികർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, തങ്ങളുടെ വർണധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, തെറ്റായ വഴികളിൽ പോകുന്നു; സ്വാർത്ഥതയിൽ ആകൃഷ്ടരായി, തൂക്കം വെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും അന്യായമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗുരുക്കന്മാരോടും ദേവന്മാരോടും ദ്വിജന്മാരോടും ഭക്തിയില്ലാതെ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ, മിക്കവാറും ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കാതെ, കഞ്ഞുഷതയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വ്യഭിചാരബന്ധങ്ങളിൽ, ലൈംഗികതയിൽ അശുദ്ധമനസ്സോടെ, ലോഭത്തിലും മോഹത്തിലും കുഴഞ്ഞ്, സദ്വൃത്തികളും ദാനങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണാചാരങ്ങൾ അനുകരിക്കുന്ന ശൂദ്രന്മാർ, ഭംഗിയുള്ള രൂപം കാണിച്ചാലും, അജ്ഞാനികളാണ്, തങ്ങളുടെ വർണധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളവർ. അവർ തപസ്സു ചെയ്യുമ്പോഴും, ദ്വിജന്മാരുടെ തേജസ് കുറച്ചു, കുട്ടികൾക്ക് അകാലമൃത്യു വരുത്തുകയും, മന്ത്രജപത്തിൽ ലീനരാവുകയും ചെയ്യുന്നു. കല്ലുകളും ഗ്രാമദേവതകളും തുടങ്ങിയവയെ ആരാധിച്ച്, ഹോമാദികളിൽ ആസക്തരായി, വിചിത്രമായ ചിന്തകളോടെ, വളച്ചൊടിച്ച മനസ്സോടെ, ദ്വിജന്മാരെ അപമാനിക്കുന്നു. ധനികരും, പക്ഷേ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടവരും, പണ്ഡിതന്മാരെങ്കിലും വഴക്കുകാരും, ധർമ്മകഥകളും ശാസ്ത്രങ്ങളും പാരായണം ചെയ്യുമ്പോഴും, ധർമ്മത്തെ തകർക്കുന്നു. മഹാരാജാക്കന്മാർ പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവരും, അഭിമാനികളും, ദാനശീലികളും, അത്യധികം അഹങ്കാരമുള്ളവരും, ബ്രാഹ്മണസേവയെയും മറ്റുള്ളവരുടെ സേവയെയും തങ്ങളുടെ വൈഭവമെന്നു കരുതുന്നു. സ്വവർണധർമ്മം ഇല്ലാതെ, അജ്ഞാനികൾ, മിശ്രജാതികളായ ക്രൂരഹൃദയരായി, അധികം അഭിമാനത്തോടെ, നാല് വർണങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. നല്ല കുടുംബങ്ങളിൽ ജനിച്ചിട്ടും, തങ്ങളാണ് ഉന്നതരെന്ന് കരുതി, നാല് വർണങ്ങളിലും കലാപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, എല്ലാ ജാതികളെയും ദൂഷിച്ച്, നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താലും അജ്ഞാനികളാണ്. സ്ത്രീകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും, ഭർത്താക്കന്മാരോട് അനാദരവോടെ പെരുമാറി, മരുമക്കൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നു, ഭയമില്ലാതെ, അശുദ്ധമായ ആഹാരം കഴിക്കുന്നു. വഞ്ചനയിലും കപടഭാവത്തിലും, ചതിയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, കാമത്തിൽ മുങ്ങി, എല്ലായ്പ്പോഴും വ്യഭിചാരബന്ധങ്ങളിൽ, ഭർത്താക്കളിൽ നിന്ന് അകന്ന് ജീവിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഭക്തിയില്ലാതെ, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളോടെയുള്ള മനസ്സോടെ, അറിവ് പഠിക്കാതെ, ശരീരം എപ്പോഴും രോഗബാധിതം. ഇങ്ങനെ ബുദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ട്, സ്വവർണധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു, സൂതാ, ഈ ലോകത്തോ മറ്റെവിടെയോ വഴിയുണ്ടോ? ഇത്തരത്തിലുള്ള ചിന്തകളാൽ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ എപ്പോഴും വിഷമത്തിലാണ്; മറ്റുള്ളവർക്കു ഉപകാരമാകുന്നത് വലിയ ധർമ്മമൊന്നുമില്ല. എളുപ്പത്തിൽ, അവരുടെ കഷ്ടപ്പാട് നശിപ്പിക്കാൻ എന്ത് മാർഗ്ഗം ഉണ്ട്? ദയവായി, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന മാർഗ്ഗം ഞങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തണം. ഇങ്ങനെ, മനസ്സു ശുദ്ധിയുള്ള ഋഷിമാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, സൂതൻ, ശങ്കരനെ ഹൃദയത്തിൽ ഓർത്ത്, അവരോട് പറഞ്ഞു: “ധർമ്മശീലികളേ, നിങ്ങൾ ലോകഹിതത്തിനായി നല്ലതായ ചോദ്യം ചോദിച്ചു. ഗുരുവിനെ ഓർത്ത്, നിങ്ങൾക്കുള്ള സ്‌നേഹത്താൽ ഞാൻ പറയാം—ഭക്തിയോടെ കേൾക്കൂ. ഈ പരമമായ ശൈവപുരാണം വേദാന്തത്തിന്റെ സാരവും സമ്പൂർണ്ണതയും ആണു; എല്ലാപാപങ്ങളും നീക്കാനും, പരമസത്യം ലഭിക്കാനും കഴിയുന്ന ഗ്രന്ഥം. ഇതിൽ ശിവന്റെ പരമമഹിമ സദാ വികസിക്കുന്നു, കലിയുഗത്തിലെ മലിനതകൾ നശിപ്പിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധർമ്മാർത്ഥകാമമോക്ഷഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു. ദ്വിജന്മാരിൽ ഉത്തമരായവരേ, ഈ ശൈവപുരാണം പഠിച്ചാൽ മാത്രം മതിയാകും—പരമമായ, ഉത്തമമായ സ്ഥാനം ലഭിക്കും. ബ്രാഹ്മണഹത്യയോടു കൂടി എല്ലാ പാപങ്ങളും ഈ ലോകത്ത് ശൈവപുരാണം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതെ തുടരുമ്പോൾ വളരുന്നു—അയ്യോ! കലിദോഷങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ ഈ ലോകത്ത് ശൈവപുരാണം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതെ നടക്കുന്നു—അയ്യോ! എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പരസ്പരം തർക്കിക്കുന്നു, ശൈവപുരാണം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതെ—അയ്യോ! മഹാന്മാർക്കുപോലും ശിവന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയില്ല, ശൈവപുരാണം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതെ—അയ്യോ!