ശിവപുരാണമ്

പുണ്യജലത്തോടും, താമരയിലകളാൽ നിർമ്മിതമായ കലശങ്ങളോടും, ശുഭമായ പാത്രങ്ങളോടും, മറ്റ് പലവിധ പാത്രങ്ങളോടും കരങ്ങളിൽ കരുതിക്കൊണ്ട്, അവർ അർപ്പണങ്ങൾക്കായി ജലം കൊണ്ടുവന്നു. സ്വയം, മറ്റുള്ളവർക്കായി, പ്രത്യേകിച്ച് ദേവന്മാർക്കായി, അവർ നിരന്തരം ശുദ്ധജലവും പുഷ്പങ്ങളും സമർപ്പിച്ചു. ചിലർ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയ കല്ലുകളിൽ കാൽവെച്ച്, താഴ്ന്നവർക്ക് സ്പർശം വരാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ച്, ശരീരം വിശുദ്ധഭസ്മം പൂശി, ശുദ്ധമായ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചു. മറ്റൊരിടത്ത്, ചിലർ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങുകയോ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയോ, ചിലർ കല്ലുകളിൽ ഇരിക്കുകയോ ചെയ്തു, അവിടെ അവർ തിലം, പുഷ്പം, ദർഭയുടെ ഉപേക്ഷിച്ച ത bladeങ്ങൾ എന്നിവ അർപ്പിച്ചു. ദേവന്മാർക്കും, ഋഷിമാർക്കും, പിതൃകൾക്കും അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തി, പ്രതിദിനം കുളിക്കാൻ വരുന്ന ദ്വിജന്മാർക്ക് അവർ ജലം സമർപ്പിച്ചു. ഓരോ സ്ഥാനത്തും, വിഭിന്നമായ അർപ്പിതഭോജനവും പുഷ്പങ്ങളും അർപ്പിച്ച്, വിശേഷമായ പൂജകളും, സൂര്യജലാദിപൂജകളും അർപ്പിച്ചു. അവിടെയൊക്കെയും, വേറൊരിടത്ത്, ചിതറിച്ചിരുന്ന ആനകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കിയും ചെയ്തു; മൃഗങ്ങൾ, കുരങ്ങുകൾ, കുതിരകൾ എന്നിവയും ദാഹം തീർക്കാനായി എത്തി. മറ്റൊരിടത്ത്, മയിലുകളും മഹാനായ ആനകളും വെള്ളം കുടിച്ച് പുറത്ത് വന്നു; മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, കാളകൾ കരയോരത്ത് പരസ്പരം നേരിട്ട് തിളങ്ങി. ചിലിടങ്ങളിൽ, മഹാനായ വറ്റകളുടെ കുരലുകളാൽ, മറ്റൊരിടത്ത്, കൊക്ക് എന്ന പക്ഷിയുടെ നിലവിളികളാൽ, വേറൊരിടത്ത് കുയിൽപക്ഷികളുടെ കൂവലുകളാൽ, മറ്റൊരിടത്ത് തേനീച്ചയുടെ ഗുഞ്ചലുകളാൽ ആ പ്രദേശം നിറഞ്ഞു. മരങ്ങളിൽ പാർക്കുന്ന പക്ഷികൾ കുളിക്കുകയും വെള്ളം കുടിക്കുകയും, പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടെ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും, തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ ഇടപഴകുകയും ചെയ്തു. കരയോരത്തുള്ള കുരുമരങ്ങൾ കുയിൽപക്ഷികളുടെ കുരലുകളാൽ നിറഞ്ഞു, പകൽ രാത്രി മുഴുവൻ അവർ തങ്ങളുടെ പേരുകൾ വിളിച്ചു, ചൂടിൽ ക്ഷീണിച്ചവരായി. ആ വലിയ തടാകത്തിന്റെ വടക്കേ തീരത്ത്, ഒരു കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ, വജ്രശിലാപീഠത്തിന്മേൽ, മൃദുലമായ മൃഗചർമത്തിൽ, സദാ യുവാവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സനത്കുമാരൻ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, അചഞ്ചലമായ മനസ്സോടെ ഇരുന്നു. മഹർഷിമാർക്കും മഹായോഗികൾക്കും ആരാധ്യനായ സനത്കുമാരനെ നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ മഹർഷിമാർ കണ്ടു, നമസ്കരിച്ചു സമീപിച്ചു. അവർ അദ്ദേഹത്തോടു വരവിന്റെ കാര്യം ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ ദിവ്യമായ മൃദംഗനാദങ്ങൾ മുഴങ്ങി. അപ്പോൾ തന്നെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ദിവ്യവിമാനം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അതിന്റെ ചുറ്റും ശിവഗണങ്ങളുടെ അനേകം നേതാക്കന്മാർ. അകത്തു ദേവകന്യകമാരും, രുദ്രപുത്രിമാരും, മൃദംഗവാദ്യശബ്ദവും, വേണുവാദ്യവും, വീണാനാദവും നിറഞ്ഞു. വിവിധ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള കുടകളും, മുത്തുമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ചും, മഹർഷിമാർ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, ചരണമാർ, കിന്നരന്മാർ തുടങ്ങിയവർ സേവനത്തിനായി ഉണ്ടായിരന്നു. നൃത്തം, ഗാനമേള, വാദ്യശബ്ദം എന്നിവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വീരബലസിംഹം എന്ന ചിഹ്നവും, വിദ്രമദണ്ഡവും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. മഹാഗോപുരവും പതാകയും കൊണ്ട് അതി വിശിഷ്ടമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ആ ദിവ്യവിമാനത്തിന്റെ നടുവിൽ രണ്ട് ചാമരങ്ങൾക്കിടയിൽ, രത്നദണ്ഡവും ശുദ്ധവെളുത്ത കുടയും കീഴിൽ, ചന്ദ്രനെപോലെ, ദിവ്യസിംഹാസനത്തിൽ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം, മഹത്വവും മനോഹാരിതയും നിറഞ്ഞതും, മൂന്നു കണ്ണുകളും, പരമേശ്വരത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായ കോട്ടകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി, അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. സൃഷ്ടികർത്താവിന്റെ അജ്ഞാതമായ ആജ്ഞയെപ്പോലെയും, ശിവന്റെ സർവ്വലോകാനുഗ്രഹം അവിടെയെത്തിയതുപോലെയും, അതിൽ ശിലാദപുത്രൻ തന്നെ, ഭഗവാൻ ശിവന്റെ ത്രിശൂലവും വരാഹായുധവും കൈവശം വച്ച്, ശിവഗണാധിപതിയായി, മറ്റൊരു ലോകനാഥനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ലോകസ്രഷ്ടാക്കൾക്കു പോലും നിയന്ത്രണവും അനുഗ്രഹവും നൽകാൻ ശേഷിയുള്ള, നാലു കൈകളോടും, മഹാമനോഹരമായ ശരീരത്തോടും, ചന്ദ്രക്കല അണിഞ്ഞവനായി, കഴുത്തിൽ പാമ്പും, തലയിലേയ്ക്കു ചന്ദ്രനും അലങ്കാരമായി, ഭൗതികാധിപത്യവും ശക്തിയും യഥാർത്ഥമായി പ്രത്യക്ഷമായവനായി. മോക്ഷം തന്നെ സാക്ഷാത്കരിച്ചതുപോലെയും, സർവ്വജ്ഞത തന്നെ രൂപംകൊണ്ടതുപോലെയും, ബ്രഹ്മപുത്രനും മഹർഷിമാരും അവനെ കണ്ടപ്പോൾ മുഖം സന്തോഷത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു. അവൻ കൈകൾ ചേർത്ത് എഴുന്നേറ്റു, ആത്മാർത്ഥതയോടെ നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ ദിവ്യവിമാനം ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ, ദേവനോട് നമസ്കരിച്ചു, സ്തുതിപാഠം നടത്തി, മഹർഷിമാരോട് പറഞ്ഞു: "ഈ ആറു കുടുംബങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആദ്യം മുതലേ ആഗ്രഹിച്ച് നൈമിഷയാഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരിക്കുന്നു." ബ്രഹ്മപുത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, നന്ദി, വെറും കാഴ്ചയാൽ തന്നെ അവരുടെ ബന്ധങ്ങൾ മുറിച്ചു, ശൈവധർമ്മം, ദിവ്യജ്ഞാനം, യോഗം എന്നിവ നൽകി, പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ സകലവും സനത്കുമാരൻ നേരിട്ടു വ്യാസഭഗവാനോട് പറഞ്ഞു; അതുപോലെ മഹാവ്യാസൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു; അതാണ് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞത്. ഈ പുരാണം, പുരാതനഭഗവാന്റെ ആജ്ഞ, വേദം അറിയാത്തവർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്ത ശിഷ്യർക്കും, നാസ്തികർക്കും പറയരുത്; കാരണം, അവിചാരത്തോടെ പറഞ്ഞാൽ അതു നരകത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. ഭക്തിയോടും ശുദ്ധവൃത്തിയോടും ചേർന്ന് ഈ മാർഗ്ഗത്തിൽ ലഭിച്ചതു കേട്ടവർക്കും പഠിച്ചവർക്കും, അവൻ സുഖവും, ധർമദ്വാരവും, ത്രിവർഗ്ഗവും, അവസാനം മോക്ഷവും നൽകുന്നു. പുരാണപഥത്തിലൂടെ നീയും ഞാനും പരസ്പരം ഉപകരിച്ചു; ഇപ്പോൾ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റിയതോടെ ഞാൻ യാത്രയാകുന്നു; എല്ലാർക്കും എപ്പോഴും മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ. യാഗം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച മഹർഷിമാർ, മഹായാഗാവസാനത്തിൽ, കലിയുഗത്തിൽ, ഭോഗവസ്തുക്കളാൽ ദുഷിതരായ കാലത്ത്, അവർ വാരാണസിയുടെ സമീപത്ത് വാസം സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നീട്, സാംസാരികബന്ധങ്ങൾ മുഴുവനും വിട്ടൊഴിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, പശുപതിദേവനോടുള്ള ഭക്തിവ്രതം പാലിച്ച്, സമ്പൂർണജ്ഞാനവും ഏകാഗ്രതയും നേടിയവരായി, അവർ പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു. ഈ ശിവപുരാണം ഇപ്പോൾ സമാപ്തിയായി; അതു ശ്രദ്ധയോടെ ഉച്ചരിക്കാനും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കാനും ഉചിതമാണ്. ഇത് നാസ്തികർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, കപടന്മാർക്കും, മഹേശനോടു ഭക്തിയില്ലാത്തവർക്കും, വെറുമൊരു ഭക്തിപ്രകടനം മാത്രം ഉള്ളവർക്കും പറയരുത്. ഒരിക്കൽ പോലും ഇത് കേട്ടാൽ പാപങ്ങൾ ഭസ്മമായി തീരുന്നു; ഭക്തിയില്ലാത്തവൻ ഭക്തനാവുന്നു; ഭക്തനു പരിപൂർണ്ണ ഭക്തി ലഭിക്കുന്നു. വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കുമ്പോൾ യഥാർത്ഥ ഭക്തി ഉണരുന്നു; കൂടുതൽ കേൾക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഇതു ആവർത്തിച്ച് ശ്രവിക്കണം.