ജ്ഞാനം ലഭിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; ഈ മോക്ഷം ഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാണ്. മോക്ഷം ലഭിച്ചപ്പോൾ, വ്യക്തി തന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം തിരിച്ചറിയുന്നു, അതിലൂടെ പരമാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. ഈ അനുഭവങ്ങൾ എല്ലാം, ദ്വിജന്മാരേ, സജ്ജനസംഗമം മൂലമാണ് ജനങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഗൃഹസ്ഥൻ തന്റെ സമ്പത്ത്, ധാനം, ധാന്യങ്ങൾ എന്നിവ സദാ നൽകണം. എന്തെങ്കിലും വസ്തുക്കൾ, ഫലങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ ലഭ്യമായാൽ, അവയെല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം, ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഉപകാരത്തിനായി. വിശപ്പും രോഗവും ഒഴിവാക്കാൻ വെള്ളവും ഭക്ഷണവും നൽകണം; വയലുകൾ, ധാന്യം, പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം, നാലു തരത്തിലുള്ള ഭക്ഷണവും അങ്ങനെ തന്നെ. നൽകുന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും അതിന്റെ കാര്യം കേൾക്കുമ്പോഴും, അതിനുള്ള കാലത്തേക്ക്, അതിന്റെ പാതി ഫലം ദാനിക്കാരൻക്ക് ഉറപ്പായി ലഭിക്കുന്നു. ദാനവും തപസ്സ്വുമാണ് ദാന സ്വീകരിച്ചവരുടെ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ വഴിയാക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ, രൗരവ എന്ന നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. സമ്പത്ത് മൂന്നു ഭാഗം വിഭജിക്കണം: ധർമ്മത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കായി, സ്വന്തമായ ആസ്വാദനത്തിനായി, സ്വയം സംരക്ഷിക്കാൻ; ദൈനന്ദിന, പ്രത്യേക, ആഗ്രഹിത ക്രിയകൾ സദാ ധർമ്മം അനുസരിച്ച് നടത്തണം. വിജയത്തിനായി ശ്രമിക്കുന്നവർ വളർച്ചയ്ക്കായി ഒരു ഭാഗം സമ്പത്ത് കൂട്ടണം; ആസ്വാദനം സ്വല്പം മാത്രം, അതിനായി വിഭജിച്ച ഭാഗം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഉപകാരത്തിനായി മാത്രം ആസ്വദിക്കണം. കൃഷിയിൽ നിന്നുള്ള സമ്പത്തിൽ പത്താം ഭാഗം പാപശുദ്ധിക്കും നൽകണം; ബാക്കിയുള്ളത് ധർമ്മകൃത്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ രൗരവനരകത്തിൽ പോകണം. ദുഷ്ടബുദ്ധി ഉള്ളവർക്ക് നാശം ഉറപ്പാണ്; എന്നാൽ വ്യാപാരത്തിൽ, വളർച്ചയുള്ള ഇടപാടിൽ, ജ്ഞാനികൾ ആറാം ഭാഗം നൽകണം. ശുദ്ധമായ ദ്വിജന്മാർക്ക് നാലാം ഭാഗം നൽകണം; ആവശ്യം അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നാൽ, അർഹമായ ദ്വിജന്മാർക്ക് പാതി നൽകണം. അനുയോജ്യമായ ദാനങ്ങളും ദുഷ്കരമായ ദാനങ്ങളും സമുദ്രത്തിൽ കളയണം; ആസ്വാദനത്തിനും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ദാനം ചെയ്യണം. ചോദിച്ചാൽ, കഴിവിനനുസരിച്ച് നൽകണം; ചോദിച്ചതിന് നൽകാത്തവർ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ കടപ്പെട്ടവരാകും. ജ്ഞാനികൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷങ്ങൾ പ്രശംസിക്കരുത്; പ്രത്യേകിച്ച്, ബ്രാഹ്മണന്മാരെക്കുറിച്ച് കേട്ടതോ കണ്ടതോ പറയരുത്. പണ്ഡിതൻ ആരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ കോപം ഉണർത്തുന്ന വാക്കുകൾ പറയരുത്; സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ ഹോമം നടത്തണം, സമ്പത്ത് ലഭിക്കാനായി. കഴിവില്ലെങ്കിൽ, അഥവാ ഏതെങ്കിലും സമയത്ത്, സൂര്യനോടും അഗ്നിയോടും അരി, ധാന്യം, നെയ്യ്, ഫലം, കിഴങ്ങ് എന്നിവ അർപ്പിക്കണം. പാത്രത്തിൽ പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം ഒരുക്കണം, ചിട്ടപ്രകാരം; അർപ്പണമില്ലെങ്കിൽ, പ്രധാന ഹോമം നടത്തണം. ഇതാണ് ജ്ഞാനികൾ perpetual എന്നറിയുന്ന sandhya karma; അല്ലെങ്കിൽ, ജപമോ സൂര്യാരാധനയോ നടത്താം. ഇങ്ങനെ, സ്വന്തം ഉപകാരത്തിനോ സമ്പത്തിനോ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നിർദേശിച്ച പോലെ പ്രവർത്തിക്കണം; ബ്രഹ്മയജ്ഞയും ദേവാരാധനയും സദാ ചെയ്യണം. അഗ്നിയാരാധനയിൽ, ഗുരുവിനോടുള്ള ആരാധനയിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിൽ സദാ ഭക്തിയുള്ളവർ സ്വർഗ്ഗഫലത്തിൽ പങ്കാളികളാകും. "പ്രഭോ, അഗ്നിഹോത്രം, ദേവയജ്ഞം, ബ്രഹ്മയജ്ഞം, ഗുരുവാരാധന, ബ്രാഹ്മണതൃപ്തി എന്നിവ ക്രമത്തിൽ വിശദീകരിക്കണമേ," എന്ന് ചോദിച്ചു. അഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കുന്ന വസ്തുക്കൾ അഗ്നിഹോത്രം എന്നാണ്; വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഇന്ധനകട്ടികൾ അർപ്പിക്കുന്നതാണ് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇന്ധനകട്ടികൾ അഗ്നിയിൽ ഇടൽ, ആദ്യ വ്രതങ്ങൾ, പ്രത്യേക ചടങ്ങുകൾ, ആദ്യകാല വാനപ്രസ്ഥർക്കും സന്ന്യാസികൾക്കും അഗ്നി അകത്ത് സ്ഥാപിക്കലാണ്; ശുദ്ധമായ, മിതഭക്ഷണം ശരിയായ സമയത്ത് കഴിക്കുന്നത് അർപ്പണമാണ്. ആദ്യകാലത്താരംഭിച്ച, സംരക്ഷിച്ച, കുഴിയിലോ പാത്രത്തിലോ അഗ്നി നിലനിർത്തുന്നത് perpetual എന്നാണ്. അഗ്നി അകത്ത് സ്ഥാപിക്കലോ കാടിലോ, രാജാവിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിർദേശപ്രകാരം; അഗ്നി ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ഭയം ഉണ്ടെങ്കിൽ അകത്ത് സ്ഥാപിക്കലാണ്. സന്ധ്യാകാല അഗ്നിഹോത്രം സമ്പത്ത് നൽകുന്നതാണ്; പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യനോട് അർപ്പണം ദീർഘായുസ്സിന്. സൂര്യൻ ഉദിച്ച ശേഷം, അഗ്നിഹോത്രം ദിനത്തിൽ നടത്തണം; അഗ്നിയിൽ അർപ്പണം ചെയ്യുന്നവർ, ഇന്ദ്രനു തുടങ്ങിയ എല്ലാ ദേവന്മാർക്ക് അർപ്പണം ചെയ്യുന്നവരാണ്. ദേവാരാധനയിൽ പാകം ചെയ്ത അന്നം, മറ്റ് ചടങ്ങുകൾ, ചൗല തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ, എല്ലാം ഗൃഹ്യാഗ്നിയിൽ നടത്തണം. ദ്വിജന്മാർ ബ്രഹ്മയജ്ഞം ദേവന്മാർക്ക് തൃപ്തിക്കായി നടത്തണം; ഇതാണ് ബ്രഹ്മയജ്ഞം, വേദപഠനമാണ്. ഇത് perpetual monthly rite ആണ്; അഗ്നിയില്ലാതെ ചെയ്യരുത്. അഗ്നിയില്ലാതെ ദേവാരാധനയെന്നു കേൾക്കൂ, വിശ്വാസത്തോടും ആദരത്തോടും. സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ, സർവ്വജ്ഞനായ, കരുണാനിധിയായ മഹാദേവൻ, ലോകങ്ങളുടെ ഉപകാരത്തിനായി, ദിനങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ സർവ്വജ്ഞനായ വൈദ്യൻ, എല്ലാ ഔഷധങ്ങളുടെ ഔഷധം, ആദിയിൽ തന്റെ ദിനം ആരോഗ്യത്തിനായി സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നീട്, തന്റെ ശക്തിയുടെ (മായ) സമ്പത്തിനും, അനുഭവത്തിനും, ജനനത്തിനും, ദുർഭാഗ്യനാശത്തിനും, കുമാരനു ദിനം സ്ഥാപിച്ചു. ദുർഭാഗ്യവും അലസതയും നീക്കുന്നതിനും, വിശ്ണുവിനും ലോകങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനും, ദിനം സ്ഥാപിച്ചു. പോഷണത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനും, ദിനം സ്ഥാപിച്ചു; ദീർഘായുസ്സിനും, ജീവദായകനു ദിനം നിർമ്മിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ ദീർഘായുസ്സിനും, ബ്രഹ്മാവിനും, മൂന്നുലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിക്കായി, ദിനം സ്ഥാപിച്ചു. ആദിയിൽ, മൂന്നുലോകങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി, പുണ്യവും പാപവും സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, അവയുടെ ഏജന്റ്മാർ—ഇന്ദ്രനും യമനും—ദിനം ലഭിച്ചു. ഭോഗത്തിനും, മരണനാശത്തിനും, ലോകങ്ങൾക്കുമായി, ദിനം സ്ഥാപിച്ചു; ആദിത്യന്മാരുടെ രൂപങ്ങൾ, സന്തോഷവും ദു:ഖവും സൂചിപ്പിക്കുന്നവ, സ്ഥാപിച്ചു. ആദിയിൽ, ദിനങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ, പ്രകാശചക്രത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു; ഓരോ ദിനത്തിൽ ഓരോ ദേവന്റെ ആരാധന, അതിന്റെ ഫലം നൽകുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ ശാസ്ത്രം, ജ്ഞാനവും ദാനവും, ധർമ്മവും, അഗ്നിഹോത്രവും, ദേവാരാധനയും, ബ്രഹ്മയജ്ഞവും, ഗുരുവാരാധനയും, ബ്രാഹ്മണതൃപ്തിയും, ദിനങ്ങളുടെ ദേവതാരാധനയും, ക്രമത്തിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു.