സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭവും ലയവും, ആറു ഗതികളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവവും, അതിനുശേഷം പരമമായ അധിഷ്ഠാനവും, അധിഷ്ഠാനധാരിയായ പുരുഷനും, ഈ സകലവും ശിവപുരാണത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. അത്യന്തം പരമമായ ബ്രഹ്മം, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്തത്, ശിവൻ, ഈ ലോകത്തിന്റെ ശാശ്വതാധിപൻ—ബന്ധിതരും ബന്ധങ്ങളുംകൊണ്ടുള്ള ഈ ലോകത്തിന്റെ നിത്യനായാധിപൻ—അവൻ തന്നെയാണ്. അവൻ ഭയമില്ലാത്തവൻ, വർദ്ധിയില്ലാത്തവൻ, ക്ഷയമില്ലാത്തവൻ, അക്ഷരൻ; പുറത്തും ഉള്ളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അവയിലും അതീതനാണ്. അതിക്രമങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തവൻ, എല്ലായ ലോകങ്ങളിലും നിന്നു ശാശ്വതമായി വ്യത്യസ്തനായവൻ, ലക്ഷണമില്ലാത്തവൻ, വിവരണാതീതൻ, വാക്കിനും മനസ്സിനും അതീതൻ—ഇങ്ങനെ അവൻ. ഒറ്റ പ്രകാശസ്വഭാവം, ശാന്തനും സമാധാനവും നിറഞ്ഞവൻ, എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും അധിഷ്ഠാനമായവൻ, ഇത്തരത്തിലുള്ള ശക്തിയുള്ളവൻ. ഈ ദൈവം വിരൂപാക്ഷനെ spഹിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മയും നാരായണനും ഭയത്തോടെ കൈകൾ കണത്തിൽ ചേർത്ത് വിനയത്തോടെ这样 പറഞ്ഞു: “ദൈവമേ, അജ്ഞാനിയോ ജ്ഞാനിയോ ആയാലും, ഞാൻ നിന്റെ ദയയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള ഭ്രമത്തിലേക്ക് ഞാൻ വീണതിൽ ആരാണ് കുറ്റക്കാരൻ? ഭഗവാനേ, നീ സന്നിഹിതനായിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ അജ്ഞാനം തുടരട്ടെ; സ്വന്തം കര്മ്മമോ മറ്റുള്ളവരുടെ കര്മ്മമോ ഭയമില്ലാതെ ആരാണ് സംസാരിക്കാനിടയുള്ളത്? ദൈവദൈവങ്ങളേ, ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഈ തർക്കം പോലും മംഗളകരമാണ്, കാരണം നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിക്കുന്നത് ഫലം നൽകുന്നു, മഹേശ്വരാ. നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ വാക്കുകൾക്കു ശേഷിയില്ല; നിന്റെ മഹത്വത്തിന് യോജിച്ച വാക്കുകളൊന്നുമില്ല; അതിനാൽ ഭക്തന്മാരുടെ മൗനം പോലും നിന്റെ മുമ്പിൽ പാപമല്ല. ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല; ഈ സമയത്ത് മനസ്സിലേയ്ക്ക് വരുന്നതൊക്കെ ഞാൻ പറയുന്നു, നിന്നെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ട്. കാരണത്വം നീ തന്നുവെങ്കിലും, നിന്റെ മായയാൽ ഞാൻ അതു മറന്നുപോയി; ഭ്രമിക്കുകയും അഹങ്കരിക്കുകയും ചെയ്ത ഞാൻ വീണ്ടും നിന്നാൽ ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു. കൂടുതൽ വിശദീകരണത്തിന് ആവശ്യമില്ല; ഞാൻ ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദൈവമേ, കാരണം നിന്നെ ഗ്രഹിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു, എന്നാൽ നീ ഗ്രഹിക്കപ്പെടാൻ കഴിയാത്തവൻ. ഭയപ്പെട്ടവരുടെ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന മഹാദേവാ, നിന്നെ എല്ലാവരും സ്തുതിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ശങ്കരാ, ഇന്നത്തെ എന്റെ പാപം നീ ക്ഷമിക്കണം.” ഇങ്ങനെ ആ ഇരുവരും മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ മഹാനായ ദൈവം, സന്തോഷത്തോടെ, മൃദുസ്മിതം മുഖത്ത് വച്ച് അവരോട് കരുണയോടെ这样 പറഞ്ഞു: “ബ്രഹ്മാവേ, വിഷ്ണുവേ, എന്റെ മായയാൽ നിങ്ങളിൽ ഭ്രമം ഉണ്ടായി; നിങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച്, പരസ്പരം വൈരാഗ്യത്തോടെ നിങ്ങൾ പെരുമാറി. തർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, പോരായ്മയിലേക്കും പോരായ്മയിലേക്കും നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട്, സൃഷ്ടിയുടെ പ്രവൃത്തി തടസ്സപ്പെട്ടു—നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ ആയിട്ടും. അജ്ഞാനവും അഹങ്കാരവും കൊണ്ടാണ് നിങ്ങളിൽ വൈരാഗ്യം ഉണ്ടായത്; അതു നീക്കാൻ ഞാൻ തന്നെ നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരവും ഭ്രമവും സൃഷ്ടിച്ചു. ലിംഗത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയുടെ ലീലകൊണ്ടു നിങ്ങളെ ഞാൻ നിയന്ത്രിച്ചു; അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ തർക്കവും ലജ്ജയും ഉപേക്ഷിച്ച്, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അസൂയയില്ലാതെ, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, എല്ലാ ജ്ഞാനസംഹിതകളോടുകൂടി നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം. നിങ്ങളുടെ പ്രശസ്തി നിലനിര്ത്താൻ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പരമമായ മന്ത്രരത്നം, അഞ്ചക്ഷരങ്ങളാൽ ആകുന്ന സൂത്രം, നൽകിയിരുന്നു. ഞാൻ ഉപദേശിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിങ്ങൾ ഇന്ന് മറന്നിരിക്കുന്നു; അതു ഞാൻ വീണ്ടും, മുമ്പുപോലെ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം നൽകുന്നു. അതില്ലാതെ, നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനോ സംരക്ഷിക്കാനോ കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹേശ്വരൻ നാരായണനും ബ്രഹ്മാവിനോടും这样 പറഞ്ഞു. അവൻ മന്ത്രരാജാവിനെയും ജ്ഞാനസംഹിതയെയും നൽകി; മഹേശ്വരന്റെ ദിവ്യമായ പരമാദേശം ലഭിച്ച അവർ, മന്ത്രരത്നവും എല്ലാ കലകളും മുമ്പുപോലെ ഏറ്റുവാങ്ങി, ദേവദേവന്റെ പാദങ്ങളിൽ ദണ്ഡവത്പ്രണാമം നടത്തി, ഭയമില്ലാതെ, സന്തോഷത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും നിലകൊണ്ടു. അപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യമായ മായാലിംഗം എവിടെയോ അപ്രത്യക്ഷമായി. ആ ലിംഗം അവർ എവിടെയും കണ്ടെത്താനായില്ല; അതിനാൽ, “ഹാ!” എന്ന് വിളിച്ച് ദുഃഖിച്ച അവർക്ക് അപ്രത്യക്ഷമായതിൽ സ്നേഹം തകർന്നു. “ഇത് എന്തൊരു അത്ഭുതം!” എന്ന് പരസ്പരം പറഞ്ഞു, ശംഭുവിന്റെ അതിന്യമായ മഹത്വം ചിന്തിച്ചു അവരുടെ ദു:ഖം മാറി. പരമസൗഹൃദം നേടിയ അവർ, പരസ്പരം അങ്കലാപം ചെയ്ത്, ലോകപ്രവൃത്തിയിൽ ചുമതലപെട്ട് പോയി. അന്നുമുതൽ, ഇന്ദ്രനു മുതലായ എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും, ഋഷിമാരും മനുഷ്യരും നാഗന്മാരും സ്ത്രീകളും, നിയമപ്രകാരം, ലിംഗം സ്ഥാപിച്ച് ലിംഗത്തിൽ ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഒരു ഭക്തൻ这样 ചോദിച്ചു: “പ്രഭോ, ലിംഗപ്രതിഷ്ഠയുടെ പരമമായ വിധി ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ശിവൻ ലിംഗവും പ്രതിമയും എങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് അറിയണം.” ശുഭദിനത്തിൽ, ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, ശിവശാസ്ത്രം നിർദ്ദേശിച്ച മാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച്, ലിംഗം ശരിയായി സ്ഥാപിക്കണം. ശുഭസ്ഥലവും തെരഞ്ഞെടുക്കി, ഭൂമി പരിശോധിച്ച്, ശുഭലക്ഷണങ്ങൾ പരിശോധിച്ചതിന് ശേഷം, പത്തുവിധ പൂജാകർമ്മങ്ങൾ നടത്തണം. സ്ഥലത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച് അനുബന്ധ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ലിംഗം സ്നാനസ്ഥലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം. പ്രതിമാശാസ്ത്രത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ച ചിഹ്നങ്ങൾ അന്നന്തരം രേഖപ്പെടുത്തണം. ലിംഗവും അതിന്റെ അധിഷ്ഠാനവും എട്ട് അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു വിധ മണ്ണും വെള്ളവും പശുപഞ്ചഗവ്യവും ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം. അധിഷ്ഠാനത്തോടുകൂടി അതിനെ പൂജിച്ച്, ദൈവികജലപാത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവിടെ അഭിഷേകം നടത്തണം. ശുദ്ധമായ അഭിഷേകമണ്ഡപത്തിൽ, എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളോടും അർച്ചയോടും വേലിക്കാടയോടും ദർഭമാലയോടും കൂടി അതിനെ ഒരുക്കണം. എട്ട് ദിശാപാലകരോടും, എട്ട് ദിശാപാലകക്കലശങ്ങളോടും, എട്ട് മംഗളദ്രവ്യങ്ങളോടും, ദിശാപാലകർ പൂജിക്കുന്ന വിധത്തിൽ, അതിനെ അലങ്കരിക്കണം. കേന്ദ്രത്തിൽ, പൊൻമരത്താലോ മരത്താലോ നിർമ്മിച്ച, കമലചിഹ്നം അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഒരു പീഠവും വലിയ വേദിയും സ്ഥാപിക്കണം.