ശിവപുരാണമ്

പരമശിവൻ തന്റെ ഉജ്ജ്വല സാന്നിധ്യത്തിൽ ശിവയോട്这样 പറഞ്ഞു: "അനുഭവിക്കപ്പെടേണ്ട ജ്ഞാനം എന്നിൽ തന്നെ ജ്ഞേയമായിത്തീർന്നു; സമവേദം ഈ അവസ്ഥയെ സൂഷുപ്തി, അഥവാ ഗഹനമായ ഉറക്കം എന്നുപറയുന്നു. ഇതോടുകൂടി എല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. ശിവാ, എന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഇതിനെ തമസികം എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അതർവ്വവേദം 'നാലാമത്തെ അവസ്ഥ'യും അതിനപ്പുറമുള്ളതും പറയുന്നു. ഇത് ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചതിനാൽ തന്നെ, ഞാൻ പഥത്തിനപ്പുറത്തുള്ളവൻ എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത്. പഥം എന്നതിന്റെ ത്രിവിധസ്വഭാവം ശിവജ്ഞാനമായ ആത്മാവായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ ത്രിവിധസ്വഭാവം, മൂന്ന് വേദങ്ങളാലും സമ്പന്നമായത്, അവസ്ഥയെ നേടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശുദ്ധീകരിക്കണം; പഥത്തിനപ്പുറത്തുള്ള അവസ്ഥ, നാലാമത്തെ അവസ്ഥ, മോക്ഷമാണ്, പരമാവസ്ഥയാണ്. പഥത്തിനപ്പുറത്തുള്ളത് ഗുണങ്ങളുടെ അഭാവം കൊണ്ടാണ്, അതാണ് ഈ പഥത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം; ശബ്ദം, രണ്ട് അളവുകളും ശബ്ദങ്ങളുടെ അവസാനം, അതെന്റെ സ്വഭാവമാണ്. അതിനാൽ, എന്റെ അർത്ഥത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ, പരമേശ്വരൻ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ; എന്തെന്ത് ഉണ്ട് എന്നെല്ലാം ഗുണങ്ങളുടെ ആധിക്യത്തിലൂടെ മാത്രമാണ്. സമൂഹവും പ്രത്യേകതയും, ഒം എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ അർത്ഥമായി വിശദീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ഈ ഒറ്റ അക്ഷരമായ അക്ഷരവും ബ്രഹ്മവും എല്ലാ അർത്ഥങ്ങൾക്കും സൂചകവുമാണ്. ആ ഒം അക്ഷരത്തിലൂടെ ശിവൻ ആദ്യം ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ശിവൻ തന്നെയാണ് ഒം, ഒം എന്നത് ശിവ എന്നാണു ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. ചിഹ്നവും ചിഹ്ന്യവും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവുമില്ല, കാരണം രുദ്രൻ ചിന്തയ്ക്ക് അതീതനാണ്, വാക്കും മനസ്സും അവന്റെ വാഹനം മാത്രമാണ്. അതിനെ പിടികൂടാനാവാതെ അവർ തിരിച്ചു പോവുന്നു; എന്നാൽ ചിഹ്ന്യമായത് ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ പ്രകടമാവുന്നു. 'അ' എന്ന ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ ആത്മാവിനെ ബ്രഹ്മം എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നു. 'ഉ' എന്ന ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെ ഇരുവശത്തും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു; 'മ' എന്ന ഒറ്റ അക്ഷരത്തിൽ ശിവൻ, രുദ്രൻ, പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. മഹേശ്വരന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് നിന്ന് ബ്രഹ്മാവും, ഇടത്തുഭാഗത്ത് നിന്ന് വിഷ്ണുവും ഉൽഭവിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് വിഷ്ണുവിനെ ജ്ഞാനം എന്നുപറയുന്നത്. ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് നീലരുദ്രൻ, ശിവൻ, ഉൽഭവിച്ചു; അവൻ ബ്രഹ്മാവായി സൃഷ്ടിയ്ക്കുന്നു, വിഷ്ണുവായി നിലനിർത്തുന്നു, മോഹിപ്പിക്കുന്നു. രുദ്രൻ തന്നെയാണ് സംഹാരത്തിനും ഉത്തരവാദി, എല്ലായ്പ്പോഴും ഇരുവരെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഈ മൂന്നു ലോകകാരണമാകുന്നു; ശിവൻ പരമകാരണമാണ്, മൂന്നു കാരണങ്ങളുടെയും മൂലമാണ്. ഈ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ, രാഗദ്വേഷങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയതുകൊണ്ട്, ലിംഗം എന്ന ചിഹ്നം നിങ്ങളിൽ ഇരുവർക്കും ഉണർവ്വിന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. അതർവവേദം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, ഋക്, യജുര്, സാമവേദങ്ങളും അനവധി ശാഖകളും എന്നെ ഈ പേരിൽ വിളിക്കുന്നു. വേദങ്ങൾ അവരുടെ വായിലൂടെ നേരിട്ട് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടും, സ്വപ്നത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ അതിന്റെ യഥാർത്ഥം ഗ്രഹിക്കാറില്ല. അവരുടെ ഉണർവ്വിനും അജ്ഞാനനാശത്തിനും വേണ്ടി, എല്ലാം ലിംഗത്തിൽ സംയുക്തമായിരിക്കുന്നു; വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്. ലിംഗത്തിൽ എല്ലാം സംയുക്തമായിരിക്കുന്നതും കണ്ടു, അതിന്റെ കൃപയാൽ, ആ ഇരുവരുടെയും മനസ്സുകൾ സമാധാനമായി, അവർ ഉണർന്നു. ലോകത്തിന്റെ ഉൽഭവവും ലയവും, ആറു മാർഗ്ഗങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവവും, അതിനപ്പുറമുള്ള പരമപദവും, ആ പദം വഹിക്കുന്ന പുരുഷനും, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത പരബ്രഹ്മവും, ശിവൻ, ഈ ലോകത്തിന്റെ ശാശ്വതനായ അധിപതിയും, ബദ്ധരായ ജീവികളും ബന്ധങ്ങളും ചേർന്ന ഈ ലോകത്തിന്റെ യജമാനനും. അവൻ നിർഭയനും, വർദ്ധിയും ക്ഷയവും ഇല്ലാത്തവനും, അക്ഷയനും, പുറത്തും ഉള്ളിലും വ്യാപിച്ചിരിപ്പവനും, എന്നാൽ ഇരുവിലുമില്ലാത്തവനും. അതിക്രമങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ലോകങ്ങളിൽ നിന്നുമെല്ലാം വ്യത്യസ്തൻ, ചിഹ്നമില്ലാത്തവൻ, വിവരണാതീതൻ, വാക്കിനും മനസ്സിനും അതീതൻ. ഒറ്റ പ്രകാശസ്വരൂപൻ, ശാന്തൻ, പ്രസന്നൻ, എപ്പോഴും ദീപ്തിയുള്ളവൻ, എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും ആധാരമായവൻ, ഇങ്ങനെയുള്ള ശക്തിയുള്ളവൻ. ഈ ദൈവം വിരൂപാക്ഷനെ അറിഞ്ഞു, ബ്രഹ്മാവും നാരായണനും ഭയപെട്ട്, കൈകൾ കുണുങ്ങി തലയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട്, വിനയത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ അജ്ഞാനിയോ ജ്ഞാനിയോ ആയിരുന്നാലും, ദൈവമേ, നീയാണ് എന്നെ ആദിയിൽ സൃഷ്ടിച്ചത്; ഇങ്ങനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ഞാൻ വീണുപോയപ്പോൾ, ആരാണ് ഇവിടെ കുറ്റവാനെന്ന്? എന്റെ അജ്ഞാനം, പ്രഭോ, നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ തുടരട്ടെ; ഭയമില്ലാതെ, ആരാണ് തന്റെ കടമയോ മറ്റുള്ളവരുടെ കടമയോ പറയാൻ ധൈര്യപ്പെടുക? ഞങ്ങളിലുണ്ടായ തർക്കം പോലും, ദേവദേവാ, മംഗളകരമാണ്, കാരണം നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചാൽ ഫലം ലഭിക്കും, പ്രഭോ. നിന്നെ വാഴ്ത്താൻ വാക്കുകൾ പോര, നിന്റെ മഹത്വത്തിന് യോജിച്ചതൊന്നുമില്ല; ഭക്തന്മാരുടെ മൗനം പോലും പാപമല്ല, നിന്റെ സന്നിധിയിൽ. ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ, ഈ സമയത്ത് മനസ്സിൽ വരുന്നത് ഞാൻ പറയുന്നു, നിന്നെ നമസ്കരിച്ച്. കാരണത്വം നീ തന്നു, പക്ഷേ നിന്റെ മായയാൽ മറന്നുപോയി; മോഹിതനും അഹങ്കാരിയുമായ് ഞാൻ വീണ്ടും നിന്നാൽ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. കൂടുതൽ വിശദീകരണം എന്തിന്? അപ്രാപ്യനായ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതീവ ഭയപ്പെടുന്നു, പ്രഭോ. ഭയാനകമായ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന മഹാദേവാ, നിന്നെ അവർ വാഴ്ത്തുന്നു; അതിനാൽ, ഇന്ന് എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കണം, ശങ്കരാ." അങ്ങനെ ആ ഇരുവരും പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹേശ്വരൻ സന്തോഷത്തോടെ, സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ച്, ഇങ്ങനെ പ്രസാദം പ്രകടിപ്പിച്ചു: "ബ്രഹ്മാവേ, വിഷ്ണുവേ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്റെ മായയിൽ മയങ്ങിയിരന്നു; നിങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച്, പരസ്പരം വൈരാഗ്യത്തോടെ പെരുമാറി. തർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു, യുദ്ധം വരെ നടത്തിയിട്ടും, നിങ്ങൾ പിന്മാറിയില്ല; അതിനാൽ, ലോകസൃഷ്ടി തടസ്സപ്പെട്ടു, നിങ്ങളാണ് ലോകകാരണമെങ്കിലും. അജ്ഞാനത്താലും അഹങ്കാരത്താലുമാണ് തർക്കം ഉണ്ടായത്; അതു നീക്കാൻ ഞാൻ തന്നെ നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരവും മായയും സൃഷ്ടിച്ചു. അങ്ങനെ, ലിംഗത്തിന്റെ ലീലാവിഭാവനയിൽ നിങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ, എല്ലാ തർക്കവും ലജ്ജയും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇനി നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അസൂയയില്ലാതെ, മുമ്പുപോലെ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, എല്ലാ ജ്ഞാനശാഖകളോടും കൂടി, നിങ്ങളുടെ-നിങ്ങളുടെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.