ശിവപുരാണമ്

ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനത്തെയും, വിഷ്ണു വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥാനത്തെയും, രുദ്രൻ രുദ്രന്റെ സ്ഥാനത്തെയും, ഇന്ദ്രൻ ഇന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനത്തെയും എത്തിച്ചേർന്നു. അതുപോലെ തന്നെ ഗണേശനും തന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് എത്തുവാൻ ഒരു പ്രത്യേക മാർഗം സ്വീകരിച്ചു: തണുത്ത ചന്ദനജലം കൊണ്ടു ശിവലിംഗത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, വെളുത്ത പുഷ്പഭരിതമായ പൂത്തതുള്ള താമരകളാൽ പൂജ ചെയ്ത്, ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച്. അവിടെ, ഭംഗിയുള്ള ഒരു താമരാസനം ഒരുക്കണം; അതിൽ ശുഭചിഹ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകണം. കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ സ്വർണ്ണത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ രത്നങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കിനിയുള്ളവിധം ഒരുക്കാം. താമരയിലത്തെ നാരുകളിൽ, വിരൽവലിപ്പുള്ള, മനോഹരവും ശുഭവും ഉള്ള, എല്ലാ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു ചെറിയ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കണം. അതു വലതുവശത്ത് വെച്ചശേഷം, ബില്വദളങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം; അഗുരു വലതുവശത്ത് വെക്കണം, പടിഞ്ഞാറ് സിന്തുരം അർപ്പിക്കണം. വടക്കേ വശത്ത് ചന്ദനം സമർപ്പിക്കണം; കിഴക്കേ വശത്ത് പീതമണൽ അർപ്പിക്കണം. വിവിധതരം സുഗന്ധവും മനോഹരവുമായ പുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം. എല്ലാ ദിക്കിലും കറുത്ത അഗുരുവിന്റെ ധൂപവും ഗുഗ്ഗുളും അർപ്പിക്കണം. അതിനൊപ്പം അത്യന്തം ഭംഗിയുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും സമർപ്പിക്കണം. നെയ്യും നെയ്യ് കലർത്തിയ പായസം, നെയ്യ് വിളക്കുകളും അർപ്പിക്കണം. എല്ലാ സമർപ്പണങ്ങളും മന്ത്രം ചൊല്ലി സമർപ്പിച്ചശേഷം, പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം. ദേവദേവനായ ഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച് സ്തുതിയും അർപ്പിക്കണം; അവസാനം ക്ഷമ യാചിച്ച്, എല്ലാ സമർപ്പണങ്ങളും ലിംഗത്തിൽ അർപ്പിക്കണം. ശിവമന്ത്രം ചൊല്ലി, ദക്ഷിണാമൂർത്തി ഭാവത്തിൽ, അഞ്ചു സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളിൽ നിർമ്മിച്ച ലിംഗത്തെ ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ദിവസേന ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ശിവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പരമോന്നതവും ഗൂഢവുമായ വ്രതം, ശിവലിംഗവ്രതം, ഭക്തനായ നിനക്കു വിശദീകരിച്ചു; ഇത് എല്ലാവർക്കും പറയേണ്ടതല്ല, ശിവഭക്തർക്കു മാത്രമേ പറയാവൂ എന്ന് പുരാതനകാലത്ത് ശിവൻ തന്നെ ഉപദേശിച്ചു. ദിവസേനയും, പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിലും, ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിലും വിജയമുണ്ടാകുന്നതായി ഇവിടെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ലിംഗപ്രതിഷ്ഠയിലൂടെ ഇതെല്ലാം ഉടൻ ലഭിക്കുന്നു. ഈ ലിംഗം സർവ്വത്രയും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എല്ലാം ലിംഗത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. അതിനാൽ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതാവുന്നു. ബ്രഹ്മാവായാലും, വിഷ്ണുവായാലും, രുദ്രനോ മറ്റാരോ ആയാലും, ലിംഗസ്ഥാപനം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം സ്ഥാനമോ ചുമതലകളോ നിർവഹിക്കുന്നു. സ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റെന്ത് പറയേണ്ടതുണ്ട്? ഈ ലിംഗം, ലോകനാഥൻ, ശിവൻ തന്നെയും ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് കാരണം. അതിനാൽ, സകലശ്രമത്തോടെയും, ഈ ലോകത്തോ മറ്റുള്ള ലോകത്തോ, പരമേശ്വരന്റെ ലിംഗമോ പ്രതിമയോ സ്ഥാപിക്കണം, സുഖത്തിനായി. ഈ ലിംഗം എന്താണ്? മഹാദേവൻ എങ്ങനെ ലിംഗധാരി? എങ്ങനെ അദേഹം ലിംഗസ്ഥിതിയിലാണെന്നും, എന്തുകൊണ്ടാണ് ശിവൻ ഈ രൂപത്തിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും ചോദിക്കുന്നു. ലിംഗം അത്രേ അപ്രത്യക്ഷമായതും, മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തതും, ഈ സർവവിശ്വത്തിന്റെ കാരണവസ്തുവുമാണ്. അതാണ് മൂലപ്രകൃതിയും, മായയും, ആകാശസ്വഭാവമുള്ളതും; അതിൽ നിന്നാണ് ഈ സകല ചലനാത്മകവും അചലവുമായ ജഗത് ഉത്ഭവിച്ചത്. അത് അശുദ്ധം, ശുദ്ധം, ശുദ്ധാശുദ്ധം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വകഭേദങ്ങൾക്കുള്ളതും അതിൽ നിന്നാണ് ശിവൻ, മഹേശൻ, രുദ്രൻ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ് എന്നിവരും ഉദിച്ചുവരുന്നത്. ഭൂതങ്ങളും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ജനിക്കുന്നു; ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവ ഇവിടെ ലയിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ശിവൻ തന്നെയാണ് ലിംഗം, കാരണം ലിംഗം എല്ലാവരെയും ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. അവന്റെ ആജ്ഞയില്ലാതെ ഒന്നും നടക്കുകയില്ല; ജനിച്ച ഈ വിശ്വത്തിന്റെ ലയം അവിടെയാണു സംഭവിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, അവന്റെ ലിംഗസ്ഥിതി ഇതിലൂടെയാണ് ഉറപ്പാക്കപ്പെടുന്നത്; മറ്റൊന്നിനാലല്ല. ലിംഗം ശിവനും ശക്തിയും ചേർന്ന ദേഹമാണ്, കാരണം അതിൽ ഇരുവരും അധിഷ്ഠിതരാണു. അതുകൊണ്ട് അവിടെ ശിവനെയും അംബയെയും ഒരുപോലെ എപ്പോഴും പൂജിക്കണം; ലിംഗം ആലയം, മഹാദേവിയും, നേരിട്ടും മഹേശ്വരനുമാണ്. ഇരുവരെയും പൂജിച്ചാൽ, അവരെയും അവളെയും ഒരുപോലെ പൂജിച്ചവനാകും; യഥാർത്ഥത്തിൽ, ലിംഗത്തിന് ഇരുവരിലും ശരീരരൂപമൊന്നുമില്ല. ഇരുവരും ശുദ്ധരായതിനാൽ, അവരുടെ ശരീരം രൂപകൽപിതമാണ്; അതാണ് ശിവന്റെ പരമശക്തിയും പരമാത്മാവും. ഈ ശക്തിക്ക് ആജ്ഞ ലഭിക്കുമ്പോൾ സകല ചലനാത്മകവും അചലവുമായതും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു; നൂറു വർഷം പറഞ്ഞാലും അവന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആദ്യത്തിൽ, ഈ മൂന്നുലോകങ്ങളുടെ പ്രളയം അടുത്തപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിനെയും നാരായണനെയും പോലും മോഹിപ്പിച്ചവൻ. വിഷ്ണു, ജലത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു, അത്യന്തം ശാന്തനും ഉണരാത്തവനും. അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ എത്തി. അവൻ കമലനയനനായ വിഷ്ണുവിനെ ഉറങ്ങുന്നതും അശാന്തനല്ലാത്തതും കണ്ടു; ശംഭുവിന്റെ മായയാൽ മോഹിച്ച ബ്രഹ്മാവ് വിഷ്ണുവോട് പറഞ്ഞു. കോപത്തോടെ മാധവനെ ഉണർത്താൻ അവനെ തട്ടി, 'നീ ആരാണ്? പറയൂ!' എന്ന് ചോദിച്ചു; അവന്റെ കൈകൊണ്ട് കഠിനമായി തട്ടപ്പെട്ട വിഷ്ണു ഉടൻ ഉണർന്നു. ഉണർന്ന് കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ വിഷ്ണു പരമേഷ്ഠിയെ കണ്ടു; ഹരി, അകത്തിരിപ്പിൽ കോപമുള്ളവൻ, പുറത്തായി കോപമില്ലാത്തവനെന്നപോലെ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്, ബാലാ? എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ അസ്വസ്ഥനായത്? പറയൂ.' വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവ്, തന്റെ ഐശ്വര്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിട്ടു, രാഗത്തിലും വൈരത്തിലും ബന്ധിതനായവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നീ എന്നെ 'ബാലാ' എന്ന്, ഒരു ഗുരു ശിഷ്യനോട് വിളിക്കുന്നപോലെ വിളിക്കുന്നു എന്തിന്?' 'നീ എന്നെ ലോകനാഥനായി അറിയുന്നില്ലേ? ഈ വിശ്വം സൃഷ്ടിച്ചവൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്. ഞാൻ തന്നെ മൂന്നായി വിഭജിച്ച് ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ലോകത്തിൽ മറ്റൊരു സ്രഷ്ടാവുമില്ല.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അക്ഷയനായ വിഷ്ണു ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ വിശ്വത്തിന്റെ ആദിസ്രഷ്ടാവും സംഹാരകനും രക്ഷകനും ഞാൻ തന്നെയാണ്. നീയും ഈ അക്ഷയമായ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് പുരാതനകാലത്ത് ഉത്ഭവിച്ചത്.' 'എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീ തന്നെയാണ് മൂന്നായി വിഭജിച്ച് മൂന്നുലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയും, സംരക്ഷിക്കുകയും, അവസാനം അതിനെ ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.' 'നീ നാരായണനെ, നിർമലനായ ലോകനാഥനെ, എന്നെയും, നിന്നെ നേരിട്ട് ജനിപ്പിച്ചതായ എന്നെയും മറന്നിരിക്കുന്നു—അതുകൊണ്ടാണ് നീ എന്നെ അവഗണിക്കുന്നത്.