ഹോമം എന്നത് എല്ലാ സിദ്ധികളും അനുവദിക്കുന്ന ഒരു മഹത്തായ കര്മമാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. തേന്, നെയ്, തൈര്, പാല്, അരി ഇവയിലൊന്നോ ശുദ്ധമായ ഹോമദ്രവ്യങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം ചെയ്യുമ്പോള് അതിന്റെ ഫലങ്ങള് അതുല്യമാണ്. ശാന്തിയും, പോഷണവും ലഭിക്കുന്നതിനായി ഏഴു തരത്തിലുള്ള സമിദ് മുതലായ ദ്രവ്യങ്ങള് പ്രത്യേകിച്ച് ഉപയോഗിക്കണം; അതുപോലെ തന്നെ വശീകരണത്തിനും ആകര്ഷണത്തിനും ഇവ ഉപയോഗിക്കാം. ബില്വപത്രങ്ങളാല് ഹോമം ചെയ്യുമ്പോള് പ്രത്യേകിച്ച് വശീകരണം, ഐശ്വര്യം, ശത്രുവിന് മേല് വിജയം എന്നിവ ലഭിക്കും. ശാന്തി കര്മങ്ങള്ക്കായി പാലാശം, ഖദിരം പോലുള്ള മരച്ചില്ലകള് സമിദായി ഉപയോഗിക്കണം. പക്ഷേ, ക്രൂരമായ കര്മങ്ങള്ക്ക് അവ്യക്തം, അര്ക്കം, മുള്ളുള്ള മരങ്ങള് എന്നിവയാണു ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. ശാന്തിയുടെയും പോഷണത്തിന്റെയും കര്മങ്ങള് മനസ്സില് സമാധാനമുള്ളവരാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. എന്നാല് കഠിനഹൃദയനും കോപമുള്ളവനും ക്രൂരകര്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നത് ഉചിതം. എന്നാല് അത്യന്തം ഭയാനകമായ സാഹചര്യത്തില് മറ്റൊരു മാര്ഗ്ഗം ഇല്ലെങ്കില് മാത്രമേ ശത്രുവിന് നേരെ ക്രൂരകര്മം നടത്താവൂ. സ്വന്തം ദേശാധിപതിക്കുമോ, വിശ്വസ്തനും ധാര്മികനുമായോ, ആരായാലും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനുമായോ എതിരായി ക്രൂരകര്മം നടത്തരുത്. ശിവഭക്തനായവന്, ആലോചനയിലോ, വാക്കിലോ, കര്മ്മത്തിലോ ശിവഭക്തനാണെങ്കില് പോലും—even if he is an aggressor—even then, അവനോടും ക്രൂരകര്മം നടത്തരുത്. സ്വന്തം ദേശാധിപതിക്കോ, ശിവഭക്തനോടോ ക്രൂരകര്മം ചെയ്താല് അത്തരക്കാരന് ഉടനടി നശിക്കും. അതിനാല് സ്വയം സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവര് ദേശാധിപതിയെയും ശിവഭക്തനെയും എങ്ങനെയും ഹാനി ചെയ്യരുത്. മറ്റാരോടെങ്കിലും ഹിംസാത്മക കര്മം ചെയ്താല് അതിന് പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം, മനസ്സില് ദു:ഖം കൊണ്ടു. പാവപ്പെട്ടവനോ സമ്പന്നനോ ആയാലും, കല്ല് ലിംഗത്തില് പോലും കര്മം നടത്താം. സ്വയംഭൂലിംഗം, ഋഷികള് പ്രതിഷ്ഠിച്ച ലിംഗം, വേദലിംഗം—എന്തായാലും അതില് കര്മം നടത്താം. പൊന്നോ രത്നങ്ങളോ ലഭ്യമല്ലെങ്കില് മനസ്സില് പതിവ് നിര്വഹിക്കാം, അല്ലെങ്കില് മറ്റൊരു വസ്തുവുപയോഗിച്ച് കര്മം നടത്താം. ഒരാളിന് കര്മത്തിന്റെ ഭാഗം മാത്രം ചെയ്യാന് കഴിയുകയുണ്ടായാല് പോലും, തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ചെയ്താല് ഫലം ലഭിക്കും. കര്മം ചെയ്തിട്ടും ഫലം കാണുന്നില്ലെങ്കില് രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ ആവര്ത്തിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താല് എല്ലാ സാഹചര്യത്തിലും ഫലം ലഭിക്കും. പൂജയില് ഉപയോഗിച്ച മികച്ച വസ്തുക്കള്, പൊന്നും രത്നങ്ങളുമൊക്കെയും ഗുരുവിന് സമര്പ്പിക്കണം. പ്രത്യേകമായ ദക്ഷിണയും നല്കണം. ഗുരു സ്വീകരിക്കാന് തയാറാകുന്നില്ലെങ്കില് അവയൊക്കെ ശിവനോടോ, ശിവഭക്തരോടോ സമര്പ്പിക്കണം; മറ്റു ആരോടും അല്ല. സ്വയം ഗുരുവായോ മറ്റാരുടേയും സഹായമില്ലാതെ കര്മം പൂര്ത്തിയാക്കുന്നവനും ഈ രീതിയില് തന്നെ ചെയ്യണം; ഒരിക്കലും ആ വസ്തുക്കള് വീണ്ടും സ്വന്തമായി സ്വീകരിക്കരുത്. ആഗ്രഹം കൊണ്ട് പൂജയില് ഉപയോഗിച്ച മികച്ച വസ്തുക്കള് എടുത്താല് ആ ഭ്രാന്തന് ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കില്ല—ഇതില് സംശയമില്ല. പുതിയതോ, മുമ്പ് പൂജിച്ചതോ ആയ ലിംഗം എടുത്ത് സ്ഥിരമായി പൂജിച്ചാല് സ്വയം ചെയ്താലും മറ്റൊരാള് ചെയ്താലും ഫലം ലഭിക്കും. മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ഈ കര്മ്മം ചെയ്യണം; ഫലത്തില് സംശയം വരില്ലെങ്കില് വീണ്ടും പ്രേരണയുടെ ആവശ്യമില്ല. എങ്കിലും, ഈ കര്മത്തിന്റെ പരമോന്നത ഫലം ഞാന് സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു—even if enemies surround you, or you are tormented by diseases—even then, if you do this, you will be freed, even from the jaws of death. ദരിദ്രന് മഹത്വം നേടും; ശൂന്യഹസ്തന് കുബേരനായി മാറും. വൈകല്യമുള്ളവന് ആകര്ഷകനാവും; വയോധികന് യുവാവാകും; ശത്രു സ്നേഹിതനാവും; വൈരികള് ദാസന്മാരാവും. മരണാധീനമായത് അമൃതസ്വരൂപമാകും; വിഷം അമൃതമാകും; സമുദ്രം ഭൂമിയായി മാറും; ഭൂമി സമുദ്രമാകും. കുഴി മലയായി മാറും; മല കുഴിയാകും; താമരക്കുളം അഗ്നിയായി മാറും; അഗ്നി വൈശ്വാനരസരസ്സായി മാറും. കാട് ഉദ്യാനമാകും; ഉദ്യാനം കാടാകും; ദുർബലമായ മാൻ സിംഹമാകും; സിംഹം മാൻകളുടെ കളിപ്പാട്ടമാകും. സ്ത്രീകള് ആഗ്രഹവതികളാകും; ഐശ്വര്യം ധര്മമായും മാറും; വാക്ക് സേവികയാകും; പ്രശസ്തി വേശ്യയായി മാറും. ബുദ്ധി സ്വയേച്ഛയാകും; മനസ്സ് വജ്രമാകും; ശക്തി മഹാവായുവാകും; ബലം ഉന്മത്തയാനയായും മാറും. ദൃഢമായ പരിശ്രമത്തോടെ, ശത്രുവിന്റെ പക്ഷത്തുള്ള പ്രവര്ത്തനങ്ങള് നിര്ജ്ജീവമാകും; എല്ലാ വൈരികളും സ്നേഹിതരാവും. ശത്രുക്കള് ജീവിച്ചിരിക്കും, കുടുംബത്തോടൊപ്പം, എങ്കിലും അവര് ശവങ്ങളായി മാറും; ദുരിതം വന്നാലും രക്ഷപ്പെടും; സ്വയം അമരനായിത്തീരും. എപ്പോഴും അനാരോഗ്യകരമായതും ഭക്ഷിച്ചാല് പോഷകമാകും; എത്രയും സമയം ആസ്വദിച്ചാലും ആനന്ദം പുതുമയോടെ അനുഭവപ്പെടും. ഭവിഷ്യവും ഭൂതവും വര്ത്തമാനവും കൈയിലെ പഴം പോലെ വ്യക്തമായിരിക്കും; അനിമാദി സിദ്ധികളും സ്വയം ലഭിക്കും. ഇതില് കൂടുതല് പറയേണ്ടതില്ല; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും ഈ കര്മം പൂര്ത്തിയായാല് പ്രാപ്തിയ്ക്ക് അതീതമാണ്. ഇനി, ശുദ്ധമായ പരലോകിക കര്മം ഞാന് വിശദീകരിക്കാം; മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഇതിന് തുല്യമായ മറ്റൊരു കര്മമില്ല. പരമപുണ്യത്തോടെ, ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, പ്രത്യേകിച്ച് രുദ്രനും ഈ കര്മം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാരും, സൂര്യന് തുടങ്ങി നവഗ്രഹങ്ങളും, വിശ്വാമിത്രന്, വസിഷ്ഠന് പോലെയുള്ള ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളും ഈ കര്മം അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശ്വേതാശ്വതരന്, അഗസ്ത്യന്, ദധീചി മുതലായവര്, ഞങ്ങളായ ശിവഭക്തരും, നന്ദീശ്വരന്, മഹാകാലന്, ഭൃംഗി മുതലായ ഗണാധിപതികളും ഈ കര്മം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പാതാളത്തില് വസിക്കുന്ന ദൈത്യന്മാര്, ശേഷനു പോലെയുള്ള മഹാനാഗന്മാര്, സിദ്ധന്മാര്, യക്ഷന്മാര്, ഗന്ധര്വ്വന്മാര്, രാക്ഷസന്മാര്, ഭൂതന്മാര്, പിശാചന്മാര്—എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ യോജ്യമായ സ്ഥാനം ഈ കര്മത്തിലൂടെ പ്രാപിച്ചു. ഈ മാര്ഗ്ഗത്തിലൂടെയാണ് ദേവതകള് ദൈവികതയെ പ്രാപിച്ചത്.