ശിവപുരാണമ്

ഹരന്റെ കമലപാദങ്ങളെ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഭാഗ്യവും സൗന്ദര്യവും, ദീപ്തമായ രൂപവും ഉത്തമമായ സ്വഭാവവും, ത്യാഗത്തിൽ നന്മയുള്ള മനസ്സും ലഭിക്കും. ലോകത്തിൽ ധൈര്യവും കീർത്തിയും ശിവനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരനിലേക്കു മാത്രം മനസ്സു നിർത്തി ശിവപൂജ നിർവഹിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. സ്വന്തമായി ശിവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശിവപൂജ നിർവഹിക്കണം. ജീവിതം അതിവേഗം കടന്നുപോകുന്നു; യൗവനം ക്ഷണത്തിൽ ഇല്ലാതാകുന്നു. രോഗം ഉടൻ വരാം. അതിനാൽ, മരണവും വയസ്സുമെത്തുന്നതിന് മുമ്പ്, പിനാകധാരിയായ ശിവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ക്ഷയിക്കാത്തതുവരെ ശങ്കരനെ ആരാധിക്കണം, കാരണം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശിവപൂജയെ സമം വരുന്ന ധർമ്മം ഒന്നുമില്ല. ഇതറിഞ്ഞ്, സദാശിവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം—കവാടപൂജയും തിരശീലയും അനുയായികൾക്കുള്ള അർപ്പണങ്ങളും ചേർത്ത്. എപ്പോഴും ഉത്സവം നടത്തണം; കഴിയുന്നെങ്കിൽ, അനുഗ്രഹക്കാലത്ത് സ്വയം അല്ലെങ്കിൽ അനുയായികൾ വഴിയോ ശിവപൂജ നിർവഹിക്കണം. അനുഗ്രഹത്തിനുള്ള അനുയായികൾക്ക് അർപ്പണങ്ങൾ കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ നൽകണം; പിന്നെ, സംഗീതോപകരണങ്ങളുമായി പുറത്ത് ചെന്നു അതേ ദിശയിൽ മുഖം നോക്കി നിൽക്കണം. പുഷ്പം, ധൂപം, ദീപം, ഭക്ഷ്യവും വെള്ളവും അർപ്പിക്കണം. മഹാമണ്ഡപത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കി അർപ്പണം നടത്തണം. അതിന് ശേഷം, ദേവതയ്ക്ക് മുമ്പ് അർപ്പിച്ച ആഹാരം മറ്റും അവശിഷ്ടമോ അല്ലയോ എന്നതനുസരിച്ച് ചണ്ടന് സമർപ്പിക്കണം. നിർദ്ദിഷ്ടമായ രീതിയിൽ ഹോമം നടത്തി ശേഷമുള്ള പൂജയും പൂർത്തിയാക്കണം; പിന്നീട്, ക്രമമനുസരിച്ച് മന്ത്രം ജപിക്കണം. ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രകാരം, വലിയ ദീപ്തിയുള്ള പാത്രത്തിൽ ചുവന്ന തമരകൾ കൊണ്ടു ശിവപൂജയുടെ ദിവസോത്സവം നടത്തണം. അവിടെ ദിവ്യമായ പാശുപതായുധത്തെ ആഹ്വാനിച്ച് ആരാധിക്കണം; ശിവപാത്രം അലങ്കരിച്ച ബ്രാഹ്മണന്റെ മേൽ വെക്കണം. ആയുധത്തിന്റെ രൂപം അവന്റെ മേൽ വച്ച്, ദീപം പിടിച്ച്, ക്ഷേത്രപരിസരത്തിന് പുറത്തു, ശുഭശബ്ദങ്ങളോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകണം. നൃത്തം, ഗാനം മുതലായ ഉത്സവങ്ങളോടും ദീപം, പതാക മുതലായവയോടും കൂടി, അതിവേഗമോ അതിശയമായോ അല്ലാതെ, മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം നടത്തണം. മഹാമണ്ഡപം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി, യജമാനൻ കവിള് ചേർത്തു കയറി, ആയുധം അകത്തേക്കു കൊണ്ടു പോയി, പിന്നീട് അതിനെ ഉപസംഹരിക്കണം. മുമ്പ് പറഞ്ഞ പ്രകാരം പ്രദക്ഷിണവും അനുബന്ധ കർമ്മങ്ങളും ചെയ്ത് എട്ട് പുഷ്പങ്ങൾ എടുത്ത് പൂജ പൂർത്തിയാക്കണം. ഇനി, ഞാൻ അഗ്നികർമ്മം വിശദീകരിക്കാം. അഗ്നികുണ്ഡം നിലത്ത്, വേദിയിൽ, ഇരുമ്പ് പാത്രത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പുതുതായി ശുഭമായ മണ്ണുപാത്രത്തിൽ എവിടെയായാലും ആകാം. നിർദ്ദിഷ്ടമായ രീതിയിൽ അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച് അതിനെ ശുദ്ധീകരിച്ച്, മഹാദേവനെ അവിടെ ആരാധിച്ച് ഹോമം നടത്തണം. അഗ്നികുണ്ഡം രണ്ടു വിരൽവ്യാപ്തിയോ ഒരു വിരൽവ്യാപ്തിയോ, വൃത്താകൃതിയിലോ ചതുരാകൃതിയിലോ ആകാം. അതിനൊപ്പം ഒരു മണ്ഡലം വേദിയും ഉണ്ടാക്കണം. അഗ്നികുണ്ഡം വിശാലവും ആഴവുമാകണം; അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ എട്ട് ദളമുള്ള തമര പുഷ്പം പോലെ ഉയർത്തി നിർമ്മിക്കണം—നാലു വിരൽ ഉയരമോ രണ്ടോ. ഉയരം വിരൽവ്യാപ്തിയുടെ ഇരട്ടിയാകണം, നാഭിയേക്കാൾ കൂടുതലാകരുത്. മധ്യഭാഗം മധ്യവിരലിന്റെ മധ്യവും മുകളിലുമുള്ള സംയോജനത്തിൽ അളക്കണം. കൈ ഇരുപത്തിഞ്ഞു വിരലാണ് അളവ്; മൂന്ന്, രണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മേഖല (ബേൽറ്റ്) ഉണ്ടാകാം. മണ്ണുകൊണ്ട് സുന്ദരവും മൃദുവും ദൃഢവുമായ രൂപത്തിൽ, അത്തിപ്പത്റത്തിന്റെ ആകൃതിയിലോ ആനയുടെ താങ്ങുപോലെയോ നിർമ്മിക്കണം. മദ്ധ്യത്തിൽ ബേൽറ്റ് പശ്ചിമയോ തെക്കോ ഭാഗത്ത്, അഗ്നിയേക്കാൾ കുറച്ച് താഴെ, സുന്ദരമായൊരു തുറവോടെ നിർമ്മിക്കണം. അഗ്നികുണ്ഡത്തിന് മുന്നിൽ ബേൽറ്റ് അല്പം തുറന്നു വേണം. വേദിയുടെ ഉയരത്തിന് കർശനമായ നിയമമില്ല; മൃദുവായോ മണൽപോലെയോ ആകാം. വൃത്തം പശുവിന്റെ ചാണകവും വെള്ളവും ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കണം; പാത്രത്തിന്റെ അളവിന് നിർദ്ദിഷ്ടം ഇല്ല. അഗ്നികുണ്ഡം മണ്ണുകൊണ്ടായിരിക്കണം; വേദി പശുചാണകവും വെള്ളവും ചേർത്ത് ലിപിക്കണം. കഴുകിയ ശേഷം പാത്രം ചൂടാക്കി മറ്റൊരു വെള്ളം തളിക്കണം. താന്ത്രികക്രമത്തിൽ അഗ്നികുണ്ഡത്തിലോ മറ്റോ ചിഹ്നങ്ങൾ എഴുതണം. തളിച്ച ശേഷം ദർഭയോ പുഷ്പങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിക്കുള്ള സീറ്റ് ഒരുക്കണം; പൂജക്കും ഹോമത്തിനും വേണ്ട സാമഗ്രികൾ ഒരുക്കണം. കഴുകേണ്ടവ കഴുകി ശുദ്ധജലം തളിക്കണം; രത്നങ്ങളാലോ മരത്താലോ പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാക്കിയവ ആകാം. അല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു യോഗ്യമായ അഗ്നി ആദരപൂർവ്വം കൊണ്ടുവന്ന് അഗ്നികുണ്ഡം മുതലായവയ്ക്കു മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം നടത്തി സ്ഥാപിക്കണം. അഗ്നിയുടെ ബീജമന്ത്രം ജപിച്ച് അഗ്നിയെ സീറ്റ് ചെയ്യണം; യോനി മാർഗ്ഗം കൊണ്ടോ സ്വയം നേരിട്ട് നോക്കി കൊണ്ടോ ആകാം. കുസൃതിയുള്ളവൻ അഗ്നികുണ്ഡത്തിന്റെ മുഴുവൻ ക്രമീകരണവും ചെയ്തു, അഗ്നിയെ സ്വന്തം നാഭിയിൽ നിന്നു പുറത്ത് വരുന്ന ജ്വാലപോലെ സ്ഥാപിക്കണം. അങ്ങനെ അഗ്നി പുറത്ത് വന്നാൽ, പുറത്തെ അഗ്നിയെ ചക്രാകൃതിയിലുള്ളതായി ധ്യാനിച്ച്, ഗൃതം ശുദ്ധീകരണം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ പ്രാരംഭ കർമ്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം. സ്വന്തം ആചാരക്രമത്തിൽ, മന്ത്രജ്ഞൻ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശിവരൂപം പൂജിച്ച്, തെക്കുഭാഗത്തുനിന്ന് തുടരണം. മന്ത്രം ഗൃതത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് 'ഗോ' എന്ന മുദ്ര കാണിച്ച്, സ്വർണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച കരണ്ടികൾ എടുക്കണം; വെങ്കലമോ ഇരുമ്പോ കല്ലോ ഉപയോഗിക്കരുത്. അല്ലെങ്കിൽ, യജ്ഞകശ്ഠം കൊണ്ടോ ആചാരാനുസൃതമായി ശില്പശാസ്ത്രം അംഗീകരിച്ചതുപോലെയോ, അക്ഷതമായ ഒരു വിശുദ്ധ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഇല കൊണ്ടോ നിർമ്മിക്കാം. ദർഭയാൽ ചേർത്ത് അഗ്നിയിൽ ചൂടാക്കി വീണ്ടും തളിച്ച്, ശിവപൂജയുടെ ക്രമത്തിൽ പൂജ ആരംഭിക്കണം. അഗ്നിശുദ്ധിക്കായി എട്ട് ബീജമന്ത്രങ്ങളാൽ ഹോം നടത്തണം: 'ഭ്രും', 'സ്തും', 'ബ്രുശ്രും', 'പുണ്ട്രം', 'ദ്രം' തുടങ്ങിയവ ക്രമത്തിൽ. അഗ്നിയുടെ ഏഴ് ജ്വാലകൾക്കായി ഏഴ് ബീജമന്ത്രങ്ങളുണ്ട്; മധ്യജ്വാല 'ത്രിശിഖ' എന്നും, അതിന് അനേകം രൂപങ്ങളുണ്ടെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.