ശിവപുരാണമ്

പാപം എന്നത് ധ്യാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ നശിക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ; അല്ലാത്തപക്ഷം അത് നശിക്കാതെ തുടരുന്നു. വാചിക പാപം ജപത്തിലൂടെയാണ് നശിക്കുന്നത്, ശരീരപാപം ശരീരതപസ്സിലൂടെ. സമ്പത്തിനെ ആശ്രയിച്ചുള്ള പാപം ദാനത്തിലൂടെയാണ് നശിക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ അനന്തകാലം കഴിഞ്ഞാലും അതു നിലനിൽക്കും. ചിലപ്പോൾ, പൂർവ്വപാപം പുണ്യത്തെയും നശിപ്പിക്കാം. പുണ്യത്തിന്റെയും പാപത്തിന്റെയും വിത്ത്, വളർച്ച, അനുഭവം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. അതിൽ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണ് വിത്ത് നശിക്കുന്നത്; വളർച്ചയെ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ നശിപ്പിക്കാം. അനുഭവഭാഗം അനുഭവത്തിലൂടെയാണ് നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; അനേകം പുണ്യങ്ങൾ കൊണ്ടുപോലും അതു നശിക്കില്ല. വിത്ത് നശിച്ചാൽ ശേഷിച്ച ഭാഗം അനുഭവത്തിനായിരിക്കും. ദേവതാരാധനയിലും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനങ്ങളിലും, കാലക്രമേണ കൂടുതൽ തപസ്സിലുമാണ് മനുഷ്യർക്ക് അനുഭവം ലഭിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പാപം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം. നല്ല ആചാരങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പഠിപ്പിക്കണം; അതിലൂടെയാണ് ജ്ഞാനികൾ ലോകം ജയിക്കുന്നത്. ധർമ്മവും അധർമ്മവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയണം; അവ സ്വർഗ്ഗവും നരകവും നൽകുന്നു. നല്ല ആചാരവും ജ്ഞാനവും ഉള്ളവനാണ് ബ്രാഹ്മണൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ വിപ്രൻ; ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരും ദ്വിജന്മാരാണ്. കുറച്ച് ആചാരവും കുറച്ച് വേദജ്ഞാനവുമുള്ളവൻ ക്ഷത്രിയനാണ്, രാജാക്കന്മാർക്ക് സേവകനാണ്. കുറച്ച് ആചാരമുള്ളവൻ വൈശ്യനാണ്, കൃഷിയിലും വ്യാപാരത്തിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശൂദ്രനോ ബ്രാഹ്മണനോ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ കർഷകനാണ്. അസൂയയുള്ളവനും മറ്റുള്ളവർക്കു ഹാനികരനുമായവനാണ് ചണ്ഡാളൻ എന്നും ദ്വിജനും. ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന രാജാവാണ് ക്ഷത്രിയൻ; ധാന്യവും മറ്റും വിൽക്കുന്നവൻ വൈശ്യനും, മറ്റൊരാൾ വ്യാപാരിയുമാണ്. ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ക്ഷത്രിയന്മാരെയും വൈശ്യന്മാരെയും സേവിക്കുന്നവനാണ് ശൂദ്രൻ; കർഷകനാണ് വൃഷലൻ; മറ്റു ചിലർ ദസ്യുക്കളാണ്. പ്രഭാതത്തിൽ, കിഴക്കോട്ട് നോക്കി, ദൈവങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ, ഉപജീവന മാർഗങ്ങൾ, അതിലെ കഷ്ടങ്ങൾ, ചെലവുകൾ എന്നിവ മനസ്സിലാക്കണം. ആയുസ്സ്, വൈരം, മരണം, പാപം, ഭാഗ്യം, രോഗം, പോഷണം, ബലം, രാവിലെ എഴുന്നേൽപ്പിന്റെ ഫലങ്ങൾ എന്നിവയും ചിന്തിക്കണം. രാത്രിയുടെ അവസാനം പ്രഭാതം എന്ന് വിളിക്കും; അർദ്ധയാമം സംധിക്കാലം. അപ്പോൾ ദ്വിജന്മാർ എഴുന്നേറ്റു മൂത്രവും മലവും പുറത്താക്കണം. വീടിനും ദൂരെയുള്ള പുറത്ത്, വടക്കോട്ടു നോക്കി പ്രവേശിക്കണം; തടസ്സമുണ്ടെങ്കിൽ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്കും നോക്കാം. വെള്ളത്തെയും അഗ്നിയെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദേവതകളെയും നേരെ നോക്കരുത്; ഇടത്തുകൈ കൊണ്ട് ലിംഗം മറച്ച്, മറ്റുകൈ കൊണ്ട് വായ് മറയ്ക്കണം. മലമൊഴിച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് ആ മലമുന്തിരി നോക്കരുത്; വെള്ളം എടുത്ത് വെള്ളത്തിനകത്ത് അല്ലാതെ പുറത്തു ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം. അല്ലെങ്കിൽ, ദേവതകളുടേയും പിതാക്കളുടേയും ഋഷിമാരുടേയുമുള്ള പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ഇറങ്ങാതെ, മണ്ണുകൊണ്ട് ഏഴോ അഞ്ചോ മൂന്നു തവണ മൂലദ്വാരശുദ്ധി നടത്തണം. ലിംഗശുദ്ധിക്ക് കർക്കോടകത്തിന്റെ വലിപ്പം മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; മൂലദ്വാരത്തിന് മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരണം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. തുടർന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കൈകളും എട്ടു തവണ വായും കഴുകണം. ഏതെങ്കിലും പാത്രത്തിലോ മരച്ചില്ലയിലോ വെള്ളത്തിന് പുറത്തു തന്നെ കൈ കഴുകണം; ചൂണ്ടുവിരൽ ഒഴിവാക്കി പല്ലു വൃത്തിയാക്കണം. വെള്ളത്തെയും ദേവതകളെയും മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നമസ്കരിച്ച് ശേഷം സ്നാനം നടത്തണം; കഴിയില്ലെങ്കിൽ കഴുത്തുവരെ അല്ലെങ്കിൽ അരവരെ സ്നാനം മതിയാകും. മുട്ടുവരെയുള്ള വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് മന്ത്രസ്നാനം നടത്തണം; അവിടെയേയ്ക്ക് ദേവതകൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും വിശുദ്ധജലത്തിൽ അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം. കഴുകിയ വസ്ത്രം എടുത്ത് അഞ്ചു മടക്കത്തിൽ ധരിക്കണം; മുകളിൽ ഒരു വസ്ത്രം എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും ധരിക്കണം. നദിയോ മറ്റേതെങ്കിലും പുണ്യജലത്തിലോ സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോൾ സ്നാനവസ്ത്രം കഴുകരുത്; കുളത്തിൽ, കിണറ്റിൽ, വീട്ടിൽ സ്നാനത്തിനു ശേഷം വസ്ത്രം കഴുകണം. കല്ലിലോ പുല്ലിലോ വെള്ളത്തിലോ നിലത്തോ വസ്ത്രം കഴുകി നീറ്റണം, പിതൃകൾ സന്തോഷിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി. ജാബാലമുനി പഠിപ്പിച്ച മന്ത്രത്തോടൊപ്പം ഭസ്മം കൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ മൂന്നു രേഖകൾ വരയ്ക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളത്തിൽ വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ അതു നരകത്തിൽ എത്തിക്കും. 'ആപോഹിഷ്ഠ' എന്ന മന്ത്രം തലയിൽ ഉച്ചരിച്ച് പാപനാശത്തിന് ഛർദ്ദനം നടത്തണം; 'യസ്യ' എന്ന മന്ത്രം കാലിൽ ഉച്ചരിച്ച് സംയുക്തസ്ഥലങ്ങളിൽ ഛർദ്ദനം ചെയ്യണം. കാലിൽ, തലയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, അഥവാ തല, ഹൃദയം, കാൽ എന്നിവയിൽ ഛർദ്ദനം ചെയ്താൽ അതാണ് മന്ത്രസ്നാനം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. ലഘുവായ സ്പർശം, രോഗം, ഭയം, രാജഭയം, ദീർഘനിരാകല്പന എന്നിവയിലൊക്കെ മന്ത്രസ്നാനം ചെയ്യണം. രാവിലെ സൂര്യാനുവാകം, വൈകുന്നേരം അഗ്ന്യനുവാകം, വെള്ളം കുടിച്ചതിന് ശേഷം, അങ്ങനെ തന്നെ ഉച്ചയ്ക്ക് വീണ്ടും ഛർദ്ദനം ചെയ്യണം. ഗായത്രി മന്ത്രജപം കഴിഞ്ഞ് വെള്ളം മുകളിലേക്കും കിഴക്കോട്ടും എറിഞ്ഞു, മന്ത്രത്തോടൊപ്പം ഒരേ അർഘ്യം സൂര്യനു മദ്ധ്യേ അർപ്പിക്കണം. പിന്നീട്, സന്ധ്യാസമയത്ത് പടിഞ്ഞാറോട്ട് നോക്കി നിലത്തു ഇരുന്നു അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം; രാവിലെയും ഉച്ചയ്ക്കും വിരലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം. വിരലുകൾക്കിടയിൽ സൂര്യനെ കാണണം; സ്വയം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു ശുദ്ധജലാംശനം നടത്തണം. വൈകുന്നേരം സന്ധ്യാ നിർദ്ദിഷ്ടസമയത്തിനു ശേഷം ചെയ്താൽ അതിനു ഫലം ഇല്ല; തെറ്റായ സമയത്ത് ചെയ്യുന്നത് 'സമയാനുസൃതം' എന്നുമാത്രം പറയാം, ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ. ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ ഗായത്രി മന്ത്രം നൂറു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; ദർപ്പണകാലം കഴിഞ്ഞാൽ ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ വീണ്ടും പ്രതിദിന ഉപനയനം ചെയ്യണം; ഈശൻ, ഗൗരി, ഗുഹ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്ര, യമൻ എന്നിവരുടെ രൂപങ്ങൾ ഈ വിധത്തിൽ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. ബ്രഹ്മണു അർപ്പിച്ചതിന് ശേഷം ശുദ്ധജലാംശനം ചെയ്യണം. പുണ്യസ്ഥാനത്തിന്റെ തെക്കുവശത്ത്, മഠത്തിലോ മന്ത്രശാലയിലോ ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം; അവിടെ ക്ഷേത്രത്തിലും വീട്ടിലും സ്ഥിരമായ സ്ഥലത്തും ചെയ്യാം. എല്ലാ ദേവതകളെയും നമസ്കരിച്ച്, സ്ഥിരമായ മനസ്സും ഇരിപ്പും കൊണ്ട് ആദ്യം പ്രണവം ഉച്ചരിക്കണം, ശേഷം ഗായത്രി ജപിക്കണം. ജീവാത്മാവും പരമാത്മാവും ഒന്നാണെന്ന വിഷയത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി, പ്രണവം—മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ്, സംരക്ഷകൻ, അവിനാശി—ഉച്ചരിക്കണം.