ശിവപുരാണമ്

ശിവഭഗവാനെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, ആദ്യം മനോഹരമായ പാത്രങ്ങളും തളികകളും ഒരുക്കണം. മഹേശനായി നിർമ്മിക്കേണ്ട വാസസ്ഥലം രാജമഹലിനെപ്പോലെയായിരിക്കണം; ശില്പശാസ്ത്രം നിർദേശിക്കുന്ന എല്ലാ സവിശേഷതകളും അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണം. ഉയർന്ന ചുറ്റുമതിലും, പർവതത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ഗോപുരവാതിലുകളും, അനേകം രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടിയതും, പൊൻതകിട്ടുകളുള്ള വാതിലുകളും അവിടെ ഉണ്ടാകണം. ശുദ്ധമായ ജംബുനദി പൊൻകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതും, നൂറുകണക്കിന് രത്നസ്തംഭങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയതും, മുത്തു ഹാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കുതിരകളും, പവിത്രമായ പദ്മനിർമ്മിതമായ ഗോപുരങ്ങളും അതിൽ കാണണം. പൊൻകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച ദിവ്യമായ കിരീടങ്ങൾ, കലശമുദ്രികകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയും അവിടെ ഉണ്ടാകണം. രാജപുത്രന്മാർക്കു യോജിച്ചിരിക്കുന്ന ഭവനങ്ങളും, മനോഹരമായ രാജപഥങ്ങളും, ഉയർന്ന ഗോപുരങ്ങളും എല്ലായിടത്തും കാണാം. പ്രത്യേകമായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന അകത്തളങ്ങളും, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഉത്തമാസനങ്ങളും സജ്ജമാക്കപ്പെടണം. ആയിരക്കണക്കിന് നർത്തനഗാനകലയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള സുന്ദരികളോടും, വംശവീണകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പുരുഷന്മാരോടും കൂടെ ആ വാസസ്ഥലം നിറയണം. വീരരായ രക്ഷകരോടും, ആനകളോടും കുതിരകളോടും രഥങ്ങളോടും കൂടെ, പുഷ്പോദ്യാനങ്ങളും അനേകം തടാകങ്ങളും നിറയുന്ന മനോഹരമായ സ്ഥലമായിരിക്കണം. ദിശകളിലാകെ പ്രകാശം പകർന്നു നിൽക്കുന്ന നീണ്ട ജലാശയങ്ങൾ, വേദങ്ങളും വേദാന്തവും ശിവതത്വവും അറിയുന്ന, ശിവോപദേശങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർ അവിടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടായിരിക്കണം. ശിവശാസ്ത്രങ്ങളിലെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന, സമാധാനപരവശരായി, സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന, ധന്യരും സദാചാരപരവശരായ ഭക്തന്മാർ അവിടെയുണ്ടാകണം. ശൈവന്മാരും മഹേശ്വരന്മാരും, ആചാര്യന്മാരായ ദ്വിജന്മാരും അകത്തും പുറത്തും സന്നിഹിതരായി, തങ്ങളുടെ ശേഷിക്കനുസരിച്ച് ആ ഭവനം നിർമിക്കണം. കല്ലുകൊണ്ടോ, മരമൊക്കെയോ, ഇലഞ്ഞു കൊണ്ടോ, മണ്ണുകൊണ്ടോ, ശുദ്ധവനത്തിൽ, പർവതത്തിൽ, നദീതീരത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ, മറ്റേതെങ്കിലും ഭാഗത്തോ, ഉത്തമമായ വീടുകളിലോ, സമ്പന്നനായാലും ദരിദ്രനായാലും തനിക്കുള്ള ശേഷിക്കനുസരിച്ച്, നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ധനം ഉപയോഗിച്ച് ഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനത്താൽ പോലും ഭക്തിപൂർവ്വം ശിവനെ ആരാധിച്ചാൽ, അതിന് ദോഷമില്ല; കാരണം ഭഗവാന്റെ കൃപ ഭക്തന്റെ മനോഭാവത്തിൽ ആശ്രിതമാണ്. എന്നാൽ ഭക്തിയില്ലാതെ നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച സമ്പത്തുപയോഗിച്ച് ആരാധിച്ചാൽ ഫലം ലഭിക്കില്ല; ഇവിടെ കാരണം ഭക്തിയേയാണ്. ഭക്തിയോടെ, തനിക്കുള്ള ശേഷിക്കനുസരിച്ച്, ശിവനുവേണ്ടി ചെറിയതോ വലിയതോ എന്ത് ചെയ്താലും, സമ്പന്നനും ദരിദ്രനും ഒരുപോലെയാണ് ഫലം. കുറഞ്ഞ സമ്പത്തുള്ളവനും ഭക്തിയാൽ പ്രേരിതനായി പ്രവർത്തിക്കണം; എന്നാൽ ധനവാനായിട്ടും ഭക്തിയില്ലാത്തവൻ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതില്ല. ഭക്തിയില്ലാതെ എല്ലാം ശിവനു സമർപ്പിച്ചാലും ഫലമില്ല; ഇവിടെ കാരണം ഭക്തിയേയാണ്. കഠിനമായ തപസ്സുകളാലോ, മഹയാഗങ്ങളാലോ ശിവന്റെ ദിവ്യപുരി ലഭ്യമാകുന്നില്ല; ശിവസ്വഭാവമായ ഭക്തിയാൽ മാത്രമേ അത് സാധ്യമാകൂ. കൃഷ്ണാ, പരമേശ്വരനായ ശിവനോടുള്ള ഭക്തി അത്യന്തം ഗുഹ്യമാണ്; അതിനാൽ ഭക്തൻ നിർബന്ധമായി മോക്ഷം പ്രാപിക്കും. ശിവമന്ത്രജപം, ധ്യാനം, ഹോമം, യാഗം, തപസ്സു, പാരായണം, ദാനം, എല്ലാം ഭാവത്തിനായാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഭക്തിയില്ലാതെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല; ഭക്തിയുള്ളവൻ ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നാലും മോചിതനാവും. ശിവഭക്തന് ആയിരം ചാന്ദ്രായണവ്രതങ്ങളോ, നൂറു പ്രജാപത്യവ്രതങ്ങളോ, മറ്റ് മാസവ്രതങ്ങളോ ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഭക്തിയില്ലാത്തവർ ഈ ലോകത്തും പർവതഗുഹകളിലും തപസ്സു ചെയ്യുന്നു; അവർക്ക് ചെറിയ ഭോഗങ്ങൾ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. എന്നാൽ സത്യഭാവമുള്ള ഭക്തൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും. സത്വഗുണത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും; യോഗികൾ സത്വഗുണത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. രാജസികർ വിജയത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും, തമോഗുണമുള്ളവർ, ലോകീയലാഭത്തിനുവേണ്ടി ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നു. ഭക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചാൽ, ഗുണം എതായാലും, ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നവൻ മംഗളം പ്രാപിക്കും. ഭക്തി ഒരു പാമരനെയും പാപസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു തോണിപോലെയാണ്; അതിനാൽ ഭക്തിയുള്ളവന് വേണ്ടി രാജസത്വം അല്ലെങ്കിൽ തമോഗുണം വേണ്ടതില്ല. ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജന്മം, ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നില, അജ്ഞത, അധമത്വം എന്നിവയുള്ളവനും ശിവനെ ശരണം പ്രാപിച്ചാൽ, കൃഷ്ണാ, ദേവതകളും അസുരന്മാരും അവനെ ആരാധിക്കാൻ അർഹനാണ്. അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടെ, ശിവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം; ഭക്തിയില്ലാത്തവർക്കു എവിടെയും ഫലം ഇല്ല. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ ഒരു ഉപദേശം പറയുന്നു, കൃഷ്ണാ, വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും വേദപാരംഗതരും നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നതാണിത്. ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യപാനം, മോഷ്ടിക്കൽ, ഗുരുപത്നിയോട് ദോഷം ചെയ്യൽ, മാതാപിതാക്കളെ കൊല്ലൽ, വീരനെ കൊല്ലൽ, അണ്ഡഭംഗം വരുത്തൽ—ഇതൊക്കെയും ചെയ്താലും, ശിവനെ യോഗ്യമായ മന്ത്രത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി ആരാധിച്ചാൽ, പന്ത്രണ്ടുവർഷത്തിനുള്ളിൽ ആ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും. അതിനാൽ, എത്രയും ശ്രമത്തോടും, അധമനാണെങ്കിലും, ഭക്തനായി ശിവനെ ആരാധിക്കണം; ഭക്തനാണെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾ ആവശ്യമില്ല; ഭിക്ഷയെടുത്ത് ജീവിക്കുന്നവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും ആയിരിക്കണം. വലിയ പാപം ചെയ്താലും, ഭക്തിയോടെ പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച് ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചാൽ, ആ പാപത്തിൽനിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. ജലത്തിൽ, വായുവിൽ, മറ്റ് കഠിനവ്രതങ്ങളിൽ മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നവർക്കു ശിവലോകസായുജ്യം ലഭ്യമല്ല. എന്നാൽ ഭക്തിയോടെ ഒരിക്കൽ പോലും പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച് ശിവനെ ആരാധിച്ചാൽ, ശിവമന്ത്രത്തിന്റെ മഹിമയാൽ അവനും ശിവലോകം പ്രാപിക്കും. അതിനാൽ, എല്ലാ തപസ്സുകളും, യാഗങ്ങളും, സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ദാനം ചെയ്താലും, അതിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തേക്കാൾ പോലും ശിവസന്നിധിയിൽ ഭക്തിയോടെ ചെയ്ത ആരാധനയ്ക്ക് തുല്യമല്ല. ബന്ധനത്തിലോ മോക്ഷത്തിലോ ആയാലും, പിന്നീട് പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, ഭക്തൻ മോചിതനാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.