ഒരു മഹാഭാവനയുള്ള ഉപദേശത്തിന്റെ ആധികാരികമായ വഴിയിൽ, യോഗി ശിവന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ആത്മാവിനെ ഏകീകരിക്കാൻ, ആദ്യം ശുഷുമ്നാ നാഡിയിലൂടെ ശ്വാസം ഉയർത്തി, അത് ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിലൂടെ പുറത്തുകൊണ്ടുപോകുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ, ശ്വാസം കൊണ്ട് ശരീരം ഉണക്കുകയും, കാലാഗ്നിയിൽ അതിനെ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം. ശ്വാസത്തിന്റെ ഉയർന്നു പോകുന്ന പ്രവാഹത്തിൽ കലകൾ ശേഖരിക്കണം. ശരീരം ദഹിപ്പിക്കുകയും, കലകൾ സമുദ്രം സ്പർശിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം, അമൃതം കൊണ്ട് ശരീരം നിറക്കുകയും, ശരീരം അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്ത് പുനഃസ്ഥാപിക്കണം. വീണ്ടും, ദഹിപ്പിച്ച ശരീരത്തിൽ കലകൾ സൃഷ്ടിക്കാതെ, അതിൽ അമൃതം ഒഴിക്കുക, അങ്ങനെ അസ്തികളായതിലും അമൃതം ഒഴിയുന്നു. അതിനുശേഷം, ജ്ഞാനമയമായ ശരീരത്തിൽ, ശിവത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ദീപശിഖാ രൂപമായ ആത്മാവിനെ ബ്രഹ്മരന്ധ്രയിൽ ഏകീകരിക്കണം. ഈ ആത്മാവ് ശരീരത്തിൽ കടന്നതിനെ ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിൽ ധ്യാനിച്ച്, ജ്ഞാനമയ ശരീരത്തിൽ വീണ്ടും അമൃതം കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യണം. പിന്നീട്, കൈകളുടെ ശുദ്ധീകരണത്തിനു ശേഷം, കൈകളുടെ നിയുക്തി നടത്തണം. അതിന് ശേഷം, മഹാമുദ്ര ഉപയോഗിച്ച് ശരീരത്തിന്റെ നിയുക്തി ചെയ്യണം. ശിവൻ പഠിപ്പിച്ച രീതിയിൽ അംഗങ്ങളുടെ നിയുക്തി നടത്തിയ ശേഷം, കൈകൾ, കാലുകൾ, മറ്റ് സന്ധികളിൽ അക്ഷരങ്ങളുടെ നിയുക്തി നടത്തണം. അതിനുശേഷം, ആറു അംഗങ്ങൾക്കും ആറു വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും നിയുക്തി ചെയ്ത്, ദിശകളുടെ ബന്ധനം കിഴക്കു-തെക്കു മുതൽ ക്രമത്തിൽ നടത്തണം. അല്ലെങ്കിൽ, തലയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, അഞ്ച് അംഗങ്ങൾക്കും, ആറു അംഗങ്ങൾക്കും നിയുക്തി ചെയ്യാം; ഈ രീതിയിൽ, ഭൂതശുദ്ധി തുടങ്ങിയ ശുദ്ധീകരണം ഒഴിവാക്കാം. ഈ സംക്ഷിപ്തമായ രീതിയിൽ ശരീരവും ആത്മാവും ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, ശിവത്വം പ്രാപിച്ച്, പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കണം. എന്നാൽ, സമയം കുറവായാലോ, മനസ്സിൽ അലക്ഷ്യമുണ്ടായാലോ, അക്ഷരനിയുക്തി എന്നിവ വിശദമായി നിർദ്ദിഷ്ട രീതിയിൽ നടത്തണം. അവിടെ, ആദ്യം അക്ഷരങ്ങളുടെ നിയുക്തി, തുടർന്ന് ബ്രഹ്മനിയുക്തി, മൂന്നാമതായി പ്രണവനിയുക്തി, പിന്നെ ഹംസനിയുക്തി. അഞ്ചാമത്, പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രനിയുക്തി; ഇവയിൽ, ഒരേ ഒരു നിയുക്തി, അല്ലെങ്കിൽ പലതും, പൂജാദികളിൽ നടത്താം. തലയിൽ 'അ' നിയുക്തി, നെറ്റിയിൽ 'ആ', കണ്ണുകളിൽ 'ഇ' 'ഈ', ചെവികളിൽ 'ഉ' 'ഊ', കവിളുകളിൽ 'ഋ' 'ൄ', മൂക്കിൽ 'ഌ' 'ൡ', വായിൽ 'എ' 'ഐ', പല്ലുകളിൽ 'ഒ' 'ഔ', നാവിൽ 'അം', പല്ലിൽ 'അം', വലതുകൈയുടെ അഞ്ചു സന്ധികളിൽ 'ക' മുതൽ തുടങ്ങുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ. അதேപോലെ, ഇടതുകൈയുടെ സന്ധികളിൽ 'ച' മുതൽ, കാലുകളുടെ സന്ധികളിൽ 'ട' 'ത' മുതലായ അക്ഷരങ്ങൾ. 'പ' 'ഫ' വശങ്ങളിലും പിൻഭാഗത്തിലും, 'ബ' 'ഭ' നാഭിയിൽ, 'മ' ഹൃദയത്തിൽ, ചർമ്മം മുതലായ സ്ഥലങ്ങളിൽ ക്രമത്തിൽ. 'യ' മുതൽ 'സ' വരെ അക്ഷരങ്ങൾ ഏഴു ദ്രവ്യങ്ങളിൽ, 'ഹം' ഹൃദയത്തിൽ, 'ക്ഷ' ഭ്രൂക്കിടയിൽ. ഈ അക്ഷരങ്ങളെയും, രുദ്രരുടെ പാതയിൽ, limbs, mouth, parts എന്നിവയിൽ അഞ്ചു ബ്രഹ്മങ്ങൾ നിയുക്തി ചെയ്യണം. കൈകൾ മുതലായവയിൽ ഇവയുടെ നിയുക്തി ചെയ്ത ശേഷം, തല, വായ്, ഹൃദയം, രഹസ്യഭാഗങ്ങൾ, കാലുകൾ എന്നിവയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ശരീരത്തിൽ, മേൽഭാഗത്ത്, മുഖങ്ങൾ ഉയർന്നു, പടിഞ്ഞാറ് നോക്കുന്ന രീതിയിൽ ക്രമീകരിക്കണം. ഈശാനന്റെ അഞ്ചു ശക്തികൾ വെള്ള നിറമുള്ള അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കണം. നാലു മുഖങ്ങളിൽ, പുർഷന്റെ നാലു ശക്തികൾ, കിഴക്കു മുതൽ ദിശാക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഹൃദയത്തിൽ, കം, തൊണ്ടയിൽ, ഭുജങ്ങളിൽ, നാഭിയിൽ, വയറ്റിൽ, പിൻഭാഗത്തിൽ, നെഞ്ചിൽ, കാലുകളിൽ, കൈകളിൽ അഘോരയുടെ എട്ട് ശക്തികൾ. രണ്ടു വശങ്ങളിൽ, അണുസം, ഗുപ്തഭാഗം, മുട്ട്, കാൽ, തൊണ്ട, കമർ, വശം എന്നിവയിൽ വാമദേവന്റെ പത്ത് ശക്തികൾ. ശരിയായ ക്രമം അറിയുന്നവൻ, മൂക്ക്, തല, ഭുജങ്ങളിൽ ശക്തികളെ നിയുക്തി ചെയ്യണം. ഈ ക്രമത്തിൽ മുപ്പത്തിയെട്ട് ശക്തികൾ സ്ഥാപിക്കണം. പ്രണവനിയുക്തി അറിയുന്നവൻ, കൈകളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, കൈമുട്ടുകളിൽ പ്രണവനിയുക്തി നടത്തണം. വശങ്ങളിൽ, വയറ്റിൽ, തുടിയിൽ, കാൽ, കാലിന്റെ പിൻഭാഗത്തിൽ പ്രണവനിയുക്തി ചെയ്ത ശേഷം, ഹംസനിയുക്തി ശിവശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച്, കണ്ണുകളിൽ, മൂക്കിൽ, കൈ, കണ്ണ്, വായ്, നെറ്റി, മൂക്ക്, അക്ഷികൾ, ഭുജങ്ങൾ, വശങ്ങൾ, നെഞ്ച്, കമർ, കൈ, കാൽ എന്നിവയിൽ ഹംസനിയുക്തി ചെയ്യണം. അതിനുശേഷം, പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം നിയുക്തി ചെയ്യണം. മുമ്പ് വിവരിച്ച രീതിയിൽ, ശിവത്വം പ്രാപിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച്, ശിവനല്ലാത്തവൻ ശിവനെ ആരാധിക്കുകയോ, ശിവധ്യാനം ചെയ്യുകയോ, ശിവത്വം പ്രാപിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. അതിനാൽ, ശിവശരീരം സ്വീകരിച്ച്, ബദ്ധജീവഭാവം ഉപേക്ഷിച്ച്, "ഞാൻ ശിവൻ" എന്ന ചിന്തയിൽ ശൈവകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം. കർമ്മയജ്ഞം, തപോയജ്ഞം, ജപയജ്ഞം, ധ്യാനയജ്ഞം, ജ്ഞാനയജ്ഞം—ഈ അഞ്ചു യജ്ഞങ്ങൾ ഉണ്ട്. ചിലർ കർമ്മയജ്ഞത്തിൽ, ചിലർ തപോയജ്ഞത്തിൽ, ചിലർ ജപയജ്ഞത്തിൽ, ചിലർ ധ്യാനയജ്ഞത്തിൽ, മറ്റുള്ളവർ ജ്ഞാനയജ്ഞത്തിൽ ഭക്തിയോടെ. യജ്ഞത്തിന്റെ ക്രമം, ഇച്ഛയുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും രണ്ട് തരത്തിൽ. ഇച്ഛയുള്ളവൻ, ഇച്ഛകൾ അനുഭവിച്ച്, വീണ്ടും ഇച്ഛയോടു ബന്ധപ്പെടുന്നു; ഇച്ഛയില്ലാത്തവൻ, രുദ്രലോകത്തിൽ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, പിന്നീട് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നു. തപോയജ്ഞത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല; സന്യാസി, അവിടെ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, പിന്നീട് പുറപ്പെടുന്നു.