ശിവപുരാണമ്

പ്രിയമേ, മഹാദേവൻ മഹാദേവിയോടു നേരിട്ട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ, പഞ്ചക്ഷര മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും അതിന്റെ ഉപദേശവും വിവരിച്ചു. ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോൾ, ശുഭകാലങ്ങൾ, ചന്ദ്രദിനങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, വാരങ്ങൾ, യോഗങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പരിഗണിക്കേണ്ടതില്ല; അതിന് ഏഴു നിർദിഷ്ട നിയമങ്ങൾ ബാധകമല്ല. ഈ മഹാ മന്ത്രം ആരോടും, എപ്പോഴും, എത്രയുമുള്ളവർക്കും ശത്രുവല്ല; അതിന്റെ സിദ്ധി, അർദ്ധസിദ്ധി, സിദ്ധിക്കേണ്ടത് എന്നിങ്ങനെ ഏതൊരു നിലയിലായാലും, അതിന്റെ ഗുണം ഒരുപോലെയാണ്. സിദ്ധഗുരുവിൽ നിന്ന് മന്ത്രം ലഭിച്ചാൽ അതിനെ പൂർണ്ണസിദ്ധി എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അസിദ്ധഗുരുവിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചാൽ, അതിനേത് സിദ്ധം, സിദ്ധിക്കേണ്ടത് എന്നിങ്ങനെയാണ്. എന്നാൽ, ഗുരുവിലും, മന്ത്രത്തിലും, എന്നിലുമുള്ള പരമവിശ്വാസം ഉള്ളവർക്കു, സിദ്ധമാകുകയോ അല്ലെങ്കിൽ സിദ്ധമാകാതിരിയ്ക്കുകയോ ചെയ്താലും, മന്ത്രം നിർവ്യാഗം സിദ്ധമാവും. വിദ്വാന്മാർ ആശ്രമത്തിൽ നേരിട്ട് ഈ പഞ്ചക്ഷര മന്ത്രം പഠിക്കണം. മറ്റ് മന്ത്രങ്ങൾ എത്രയുമുള്ളവ, സിദ്ധമായാലും, ഈ മന്ത്രം സിദ്ധമാകാതെ, ഈ മഹാ മന്ത്രം സിദ്ധമാകുമ്പോൾ, അവയെല്ലാം സിദ്ധമാകും. മഹാദേവി, ഞാൻ ദേവതകളിൽ പോലും, attained ആയവരിൽ പോലും, എങ്കിൽ attained ആകാറില്ല; എന്നെ attained ചെയ്താൽ, നിനെയും attained ചെയ്യും; ഈ മന്ത്രങ്ങളിൽ ഈ നിയമം തന്നെയാണ്. മറ്റു മന്ത്രങ്ങളിൽ കാണുന്ന എല്ലാ ദോഷങ്ങളും, ഈ മന്ത്രത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല; കാരണം, ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോൾ വർഗ്ഗം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് വ്യവസ്ഥകൾ കണക്കാക്കേണ്ടതില്ല. എങ്കിലും, താഴ്ന്ന അല്ലെങ്കിൽ ചെറിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഈ മന്ത്രം അശ്രദ്ധയോടെ ഉപയോഗിക്കരുത്; അതുകൊണ്ട്, ഈ മന്ത്രം അതീവ ശക്തിയുള്ളതാണ്. ഇങ്ങനെ, മഹാദേവൻ, ത്രിശൂലധാരിയായവൻ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, മഹാദേവിയോട് പഞ്ചക്ഷര മന്ത്രത്തിന്റെ ക്രമം നേരിട്ട് വിവരിച്ചു. ഭക്തിയോടെ ഇത് ജപിക്കുന്നവനും, ഏകാഗ്രതയോടെ കേൾക്കുന്നവനും, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി പരമപദം നേടും. മഹാദേവിയുടെ ചോദ്യം: “പ്രഭോ, താങ്കൾ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും അതിന്റെ ഉപദേശവും, വേദം പോലെ നേരിട്ട് വിശദീകരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശിവയുടെ പരമദീക്ഷയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മന്ത്രങ്ങളുടെ സമാഹാരത്തെ കുറിച്ച് സൂചന നൽകിയെങ്കിലും അതിനെ മറന്നിട്ടില്ല.” ശിവൻ മറുപടി നൽകി: “ശിവൻ തന്നെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, പാപനാശം ചെയ്യുന്ന, പരമപുണ്യമായ ദീക്ഷയെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം. ഈ ദീക്ഷയിലൂടെ, ഒരാൾ പൂജയിലും മറ്റു ക്രിയകളിലും പൂർണ്ണ യോഗ്യത നേടുന്നു; അതിനാൽ അതിനെ ആറുപഥങ്ങളുടെ ശുദ്ധീകരണം എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിലൂടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കുകയും, ബന്ധങ്ങളുടെ ബന്ധങ്ങൾ നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ ഈ ദീക്ഷ consecration എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ശിവശാസ്ത്രങ്ങളിൽ, ശിവൻ, പരമാത്മാവായവൻ, ദീക്ഷയെ മൂന്ന് രീതിയിൽ ഉപദേശിക്കുന്നു: ശാംഭവി, ശാക്തി, മന്ത്രി. ഗുരുവിനെ കാണുന്നതിലൂടെയും, സ്പർശത്തിലൂടെയും, സംഭാഷണത്തിലൂടെയും, ഉടൻ തന്നെ ആത്മാവിൽ തിരിച്ചറിവ് ഉണരുന്നു, bondage നശിക്കുന്നു. ഇതാണ് ശാംഭവി ദീക്ഷ; ഇത് വീണ്ടും രണ്ട് വിഭാഗം: അതിവേഗം, അത്യന്തം അതിവേഗം, bondage നാശത്തിന്റെ അളവുപ്രകാരം. ഉടൻ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നതിനെ അത്യന്തം അതിവേഗം എന്ന് പറയുന്നു; അതിവേഗം ദീക്ഷ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പാപങ്ങൾ പൂര്‍ണ്ണമായും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനത്തോടുകൂടിയ ശാക്തി ദീക്ഷ, ഗുരു യോഗമാർഗ്ഗവും ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയും ഉപയോഗിച്ച് ശിഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് നടത്തുന്നു. മന്ത്രിദീക്ഷ, ക്രിയാപരമായതും, കലശവും, ചക്രവും ക്രമീകരിച്ച ശേഷം, ഗുരു പുറത്തു നിന്ന്, ക്രമമായി, മൃദുവായി നടത്തുന്നു. ശക്തി ഇറങ്ങുന്ന അളവുപ്രകാരം, ശിഷ്യൻ ദയയ്ക്ക് അർഹനാകും; കാരണം, ശൈവധർമ്മത്തിന്റെ ആധാരം അതിലാണ്. ശക്തി ഇറങ്ങാത്തിടത്ത്, ശുദ്ധി ഇല്ല, ജ്ഞാനം ഇല്ല, ശൈവനടപ്പില്ല, മോക്ഷം ഇല്ല, siddhi ഇല്ല. അതുകൊണ്ട്, ശക്തിയുടെ ഇറങ്ങലിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ച ശേഷം, ഗുരു ജ്ഞാനമോ, കർമ്മമോ ഉപയോഗിച്ച് ശിഷ്യനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം. മറിച്ച്, ഭ്രമത്തിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തവർ, അശുദ്ധരായവൻ നശിക്കും; അതിനാൽ, എല്ലാ രീതിയിലും, ഗുരു ശിഷ്യനെ പരിശോധിക്കണം. ശക്തിയുടെ ഇറങ്ങലിന്റെ ലക്ഷണം ഉണരലും ആനന്ദവും ആണ്; കാരണം, ആ പരമശക്തി ഉണരലും ആനന്ദവും ആണ്. ഉണരലിന്റെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും ലക്ഷണങ്ങൾ മനസ്സിൽ ഉദയിക്കുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ, കുലിരിപ്പു, രോമാഞ്ചം, ശബ്ദം, കണ്ണ്, അവയവങ്ങൾ എന്നിവയിൽ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയാണ്. ശിഷ്യനും ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഗുരുവിനെ പരിശോധിക്കണം; ശിവപൂജയിൽ സ്പർശം കൊണ്ടോ, ഗുരുവുമായി ബന്ധമുള്ളവരുമായി ചേർന്ന് കൊണ്ടോ. ശിഷ്യൻ ഉപദേശിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്, ഗുരുവിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടും, അതിനാൽ, ഗുരുവിനെ പരമശ്രദ്ധയോടെ ആദരിക്കണം. ഗുരു ശിവനാണ്, ശിവനെ ഗുരുവെന്നു ഓർക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ, ശിവൻ തന്നെയാണ് ജ്ഞാനരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്. ശിവൻപോലെയാണ് ജ്ഞാനം; ജ്ഞാനപോലെയാണ് ഗുരു; ശിവനെ, ജ്ഞാനത്തെ, ഗുരുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ ഫലം ഒരുപോലെയാണ്. എല്ലാ ദേവതകളുടെയും സാരമാണ് ഗുരു; എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെയും രൂപമാണ് ഗുരു; അതിനാൽ, ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞയെ പരമശ്രദ്ധയോടെ തലയിൽ വഹിക്കണം. ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞയെ ചിന്തയിലും ലംഘിക്കരുത്; ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവർ ജ്ഞാനസമ്പത്ത് നേടും. നടക്കുമ്പോൾ, നില്ക്കുമ്പോൾ, ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, മറ്റേതെങ്കിലും പ്രവർത്തനം ചെയ്യരുത്; ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധിയിൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുമതിയോടെയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. ഗുരുവിന്റെ വീട്ടിൽ, സാന്നിധിയിൽ, ഇഷ്ടാനുസരണം ഇരിക്കരുത്; ഗുരു നേരിട്ട് ദൈവമാണ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീടു ക്ഷേത്രമാണ്. ദുഷ്ടരുമായി ചേർന്ന്, അവരുടെ പാപത്തിൽ വീഴുന്നതുപോലെ, അഗ്നിയുമായി സ്പർശിച്ചാൽ, പൊൻ അശുദ്ധി കളയുന്നു. അതുപോലെ, ഗുരുവുമായി ചേർന്ന്, ഒരാൾ പാപം കളയുന്നു; അഗ്നിക്ക് സമീപം നെയ്യ് പാത്രം ഉരുകുന്നതുപോലെ. അങ്ങനെ, ഗുരുവിന്റെ സമീപത്ത് പാപം ഉരുകുന്നു; കത്തുന്ന അഗ്നി വരണ്ടതും തണുത്തതുമായ വസ്തുക്കളെ ദഹിക്കുന്നതുപോലെ. ഗുരു സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചാൽ, ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ പാപം ദഹിക്കുന്നു; ചിന്തയിലും, പ്രവർത്തനത്തിലും, വാക്കിലും, ഗുരുവിന്റെ കോപം ഉണരാൻ ഇടയാക്കരുത്. ഇങ്ങനെ, മഹാദേവൻ മഹാദേവിയോട് മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും, ദീക്ഷയുടെ രഹസ്യങ്ങളും, ഗുരുവിന്റെ മഹത്വവും, ശിഷ്യ-ഗുരു ബന്ധത്തിന്റെ ആധികാരികതയും, പരമവിശ്വാസത്തിന്റെ ശക്തിയും, ശുദ്ധിയും, പാപനാശവും, മോക്ഷവും വിശദമായി വിവരിച്ചു.