ശിവപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗത്തിൽ, മഹാദേവൻ മഹാദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ധാർമികമായ ആചരണത്തിന്റെ മഹത്വവും, വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രധാന്യവും, കാലിയുഗത്തിൽ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ അതിമഹത്തായ ശക്തിയും വിശദീകരിക്കുന്നു. വേദങ്ങളിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ആചരണമായി കണക്കാക്കാവൂ; അതിനു വിപരീതമായത് ശരിയല്ല. സദാചാരികൾ ആചരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു അതിനെ സദാചാരം എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അതിന്റെ അടിസ്ഥാനകാരണം വിശ്വാസം തന്നെയാണ്. ഒരാൾ വിശ്വാസമുള്ളവനായി, സദാചാരത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും തെറ്റിപ്പോകാതെ, അശ്രദ്ധയിലോ മറ്റ് കാരണങ്ങളിലോ വഴിതെറ്റാതെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ഒരിക്കലും ദുഷിതനാവില്ല. അതിനാൽ, ഒരാൾ വിശ്വാസമുള്ളവനാവണം. നല്ല പ്രവൃത്തികൾക്കും ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾക്കും അനുസൃതമായി സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും അനുഭവപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് വിശ്വാസം എന്ന വിശ്വാസം. "പ്രിയേ, ഞാൻ മറ്റൊരു രഹസ്യം പറയും; ഇത് വളരെ സൂക്ഷ്മമായതും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, മൃഗങ്ങൾക്കുമോ മറ്റൊരാൾക്കുമോ പറയരുത്," എന്ന് മഹാദേവൻ പറയുന്നു. കാലിയുഗത്തിൽ, സദാചാരമില്ലാത്തവർക്കും, पतിതന്മാര്ക്കും, നിമ്നജാതിക്കാർക്കുമോ, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഒഴികെ സംരക്ഷണം ഇല്ല. നടക്കുമ്പോഴും, നില്ക്കുമ്പോഴും, ആഗ്രഹാനുസരണം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴും, ശുദ്ധിയിലോ അശുദ്ധിയിലോ, ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും ഫലരഹിതമാവില്ല. സദാചാരമില്ലാത്തവർക്കും, ആറ് മാർഗ്ഗങ്ങൾ അശുദ്ധമായവർക്കും, ഗുരുവിൽ നിന്ന് ഉപദേശമില്ലെങ്കിലും, ഈ മന്ത്രം ഫലരഹിതമാവില്ല. അങ്ങേയറ്റം താഴ്ന്നവർക്കും, അജ്ഞാനികൾക്കും, മൂഢന്മാർക്കും, पतിതന്മാർക്കും, അശാന്തന്മാർക്കും, നിമ്നവർക്കും, ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും ഫലരഹിതമാവില്ല. ഏതെങ്കിലും അവസ്ഥയിൽ എത്തിയവനും, എനിക്ക് പരമഭക്തിയുള്ളവനാണെങ്കിൽ, ഈ മന്ത്രം സംശയമില്ലാതെ ഫലപ്രദമായിരിക്കും; മറ്റുള്ളവർക്കല്ല. "പ്രിയേ, ഈ മന്ത്രം ജപിക്കാൻ ശുഭകാലം, തിഥി, നക്ഷത്രം, വാരവും, യോഗവും നോക്കേണ്ടതില്ല; ഏഴു നിയമങ്ങൾ ബാധകമല്ല." ഈ മഹാമന്ത്രം ഒരിക്കലും, ആരോടും, എപ്പോഴും, ദ്വേഷിയായിരിക്കില്ല; whether perfectly accomplished, accomplished, or to be accomplished, അതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി ഉറപ്പാണ്. സിദ്ധഗുരു ഉപദേശിച്ചാൽ, perfectly accomplished എന്നതാകും; സിദ്ധിയില്ലാത്തവൻ നൽകിയാൽ, accomplished അല്ലെങ്കിൽ to be accomplished എന്നതാകും. സിദ്ധതയോ ഇല്ലാതെയോ, mantra, guru, മഹാദേവൻ—തിങ്കളിൽ പരമവിശ്വാസം ഉള്ളവനാണ് സംശയമില്ലാതെ ഫലപ്രാപ്തി നേടുന്നത്. പ്രജ്ഞാവാന്മാർ ഈ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം അശ്രമത്തിൽ നേരിട്ട് പഠിക്കണം. മറ്റുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ accomplished ആയാലും, ഈ മഹാമന്ത്രം accomplished ആയില്ലെങ്കിൽ, അവയ്ക്കും സിദ്ധതയില്ല; എന്നാൽ ഈ മഹാമന്ത്രം accomplished ആകുമ്പോൾ, മറ്റു മന്ത്രങ്ങൾക്കും സിദ്ധതയുണ്ടാകും. "മഹാദേവി, ദേവതകളിൽ പോലും ഞാൻ attained അല്ല; attained ആയവരിൽ പോലും attained ആകുമ്പോൾ, നീ attained ആയിരിക്കും; ഈ മന്ത്രങ്ങളിൽ ഇതേ നിയമം ബാധകമാണ്." മറ്റു മന്ത്രങ്ങളിൽ കാണുന്ന എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഈ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല; ജാതി, മറ്റ് വ്യവസ്ഥകൾ നോക്കാതെ ഉപദേശിക്കാവുന്നതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, താഴ്ന്ന ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കോ trivial aims-നോ ഉപയോഗിക്കാൻ തിടുക്കം കാണിക്കരുത്; അതുകൊണ്ട് ഈ മന്ത്രം അതിമഹത്തായ ശക്തിയുള്ളതാണ്. ഇങ്ങനെ, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി, മഹാദേവൻ, ത്രിശൂലധാരി, മഹാദേവിക്ക് നേരിട്ട് അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ ക്രമം വിശദീകരിച്ചു. ആരായാലും ഭക്തിയോടെ ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാലോ, ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടാലോ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും; പരമാവസ്ഥയും നേടും. ഇതിന്റെ മഹത്വവും, അതിന്റെ ഉപയോഗരീതിയും, വേദത്തിൽ കാണുന്ന പോലെ തന്നെ മഹാദേവൻ വിശദീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം, മഹാദേവി ശിവന്റെ പരമദീക്ഷയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മന്ത്രങ്ങളുടെ സമാഹാരത്തെ കുറിച്ച് സൂചന നൽകിയിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ മറന്നിട്ടില്ല. മഹാദേവൻ പറയുന്നു: "ഞാൻ ശിവൻതന്നെ പറഞ്ഞ, പുണ്യപ്രദവും, എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ പരമദീക്ഷയെ പറയും." ഈ ദീക്ഷയിലൂടെ, ഒരാൾ പൂജയിലും മറ്റ് കര്മ്മങ്ങളിലും പൂർണ്ണ യോഗ്യത നേടുന്നു; അതിനാൽ, ആറ് മാർഗ്ഗങ്ങളുടെ ശുദ്ധി എന്നിങ്ങനെയാണ് അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ ദീക്ഷയിലൂടെ, ജ്ഞാനം ലഭിക്കുകയും, ബന്ധങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ, consecration (അഭിഷേകം) എന്നും വിളിക്കുന്നു. ശിവശാസ്ത്രത്തിൽ, ശിവൻ, പരമാത്മാവ്, ദീക്ഷയെ മൂന്നു രീതിയിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ശാംഭവി, ശാക്തി, മാന്ത്രി. ഗുരുവിനെ കാണുന്നതിലൂടെ, സ്പർശം കൊണ്ടോ, സംഭാഷണത്തിലോ, ഉടനെ തിരിച്ചറിയൽ ഉണ്ടാകുകയും, bondage നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇതാണ് ശാംഭവി ദീക്ഷ. ഇത് intensity അനുസരിച്ച് രണ്ടായി വിഭജിക്കുന്നു: intense, most intense. Most intense-ൽ ഉടനെ liberation ലഭിക്കും; intense-ൽ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പാപങ്ങൾ പൂര്ണമായും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ശാക്തി ദീക്ഷ, ജ്ഞാനസമ്പന്നമായത്, ഗുരു യോഗമാർഗ്ഗം, ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ, ശിഷ്യന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. മാന്ത്രി ദീക്ഷ, ക്രിയാസമ്പന്നമായത്, കലശവും മണ്ഡലവും ക്രമീകരിച്ച്, ഗുരു പുറത്തായി, ക്രമേണ, സാവധാനം നിർവഹിക്കുന്നു. ശക്തിയുടെ അവതരണം അനുസരിച്ച്, ശിഷ്യൻ കൃപയ്ക്ക് അർഹനാവുന്നു; ശൈവധർമ്മം ഇതിൽ ആധാരിതമാണ്. ശക്തിയുടെ അവതരണം ഇല്ലെങ്കിൽ, purity, knowledge, shaiva conduct, liberation, accomplishments—ഇവ ഒന്നും ലഭ്യമല്ല. അതിനാൽ, ശക്തിയുടെ അവതരണത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ച ശേഷം, ഗുരു ജ്ഞാനത്തിലോ, പ്രവർത്തിയിലോ, ശിഷ്യനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം. മറ്റെങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചാലും, തെറ്റിദ്ധാരണയിലായവൻ നശിക്കും; അതിനാൽ, ഗുരു എല്ലാ രീതിയിലും ശിഷ്യനെ പരിശോധിക്കണം. ശക്തിയുടെ അവതരണത്തിന്റെ ലക്ഷണം, ഉണർവ്വും ആനന്ദവും ഉദയിക്കുന്നത് തന്നെയാണ്; അതു പരമശക്തി ഉണർവ്വും ആനന്ദവും ആണ്. ഉണർവ്വിന്റെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും ലക്ഷണങ്ങൾ മനസ്സിൽ ഉണർവ്, വിറയൽ, രോമാഞ്ചം, സ്വരം, കണ്ണ്, അംഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്നതാണ്. ശിഷ്യൻ ഗുരുവിനെ ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ നോക്കി, ശിവപൂജയിലോ, ശിവബന്ധിതരോടോ സഹവാസത്തിലോ, സമ്പർക്കത്തിലൂടെ പരിശോധിക്കണം. ശിഷ്യൻ ഉപദേശിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; ഗുരുവിന്റെ മഹത്വം കണക്കിലെടുത്ത്, ശിഷ്യൻ പരമശ്രദ്ധയോടെ ഗുരുവിനെ ആദരിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ശിവപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗം, സദാചാരത്തിന്റെ, വിശ്വാസത്തിന്റെ, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ, ദീക്ഷയുടെ, ഗുരു-ശിഷ്യ ബന്ധത്തിന്റെ, അതിമഹത്തായ രഹസ്യങ്ങൾ മഹാദേവൻ മഹാദേവിക്ക് വിശദീകരിച്ച കഥയാണിത്.