ശിവപുരാണമ്

മഹാദേവൻ മഹാദേവിയോടു പറഞ്ഞു: “പശ്ചിമം നോക്കി ജപം നടത്തിയാൽ ധനം ലഭിക്കും; വടക്കോട്ട് നോക്കിയാൽ ശാന്തി ലഭിക്കും; സൂര്യൻ, അഗ്നി, ബ്രാഹ്മണർ, ദേവതകൾ, ഗുരുക്കന്മാർ ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ജപം നടത്തുന്നത് ഉത്തമമാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വിരക്തിയോടെ മന്ത്രം ജപിക്കരുത്; തലയിൽ പാവാടയോ മുണ്ടയോ ഇട്ടിട്ടോ, വസ്ത്രം മേലോട്ടിട്ടോ, തലകുനിഞ്ഞോ, ചുരുളിയുള്ള തലമുടിയോടെയോ, കഴുത്ത് മൂടിയിട്ടോ ജപിക്കരുത്. കൈകൾ ശുദ്ധിയില്ലാതെ, ശരീരം അശുദ്ധമായിരിക്കുമ്പോൾ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, കോപത്തിൽ, മദ്യപാനത്തിൽ, തുമ്മുമ്പോൾ, തുപ്പുമ്പോൾ, അകലംവെച്ച് ഉറങ്ങുമ്പോൾ ജപിക്കരുത്. ജപത്തിനിടെ നായകളേയും ചണ്ഡാലന്മാരേയും കാണാതിരിക്കുക; അങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിച്ചാൽ, ശുദ്ധികർമ്മം ചെയ്യുക അല്ലെങ്കിൽ എന്നെയും നിന്നെയും ഒരുമിച്ച് സ്മരിക്കുക. വെളിച്ചത്തേയും നോക്കാം, ശ്വാസനിയന്ത്രണം ചെയ്യാം; ഇരിക്കുമ്പോഴും കിടക്കുമ്പോഴും നടക്കുമ്പോഴും എഴുന്നേറ്റുകഴിഞ്ഞപ്പോഴും ജപം ചെയ്യാം. എന്നാൽ വഴിയിലോ അശുദ്ധമായ സ്ഥലങ്ങളിലോ ഇരുണ്ടിടങ്ങളിലോ ജപിക്കരുത്; കാലുകൾ നീട്ടി, കോഴി നിലയിൽ ഇരുന്ന് ജപിക്കരുത്. കുതിരയിൽ കയറി, കിടക്കയിൽ കിടന്ന്, മനസ്സിൽ വിഷമം അനുഭവിച്ചാലും, കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ ഈ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കണം; കഴിയില്ലെങ്കിൽ എത്രയും നല്ലവിധം ജപം ചെയ്യുക. കൂടുതൽ വിശദീകരണത്തിന് ആവശ്യമില്ല; നല്ല ആചാരത്തോടെയും ശുദ്ധിയോടെയും ധ്യാനത്തോടെയും ജപം ചെയ്യുന്നവന്‌ എല്ലാ മംഗലങ്ങളും ലഭിക്കും. ആചാരം മഹത്തായ ധർമ്മമാണ്; ആചാരമാണ് പരമസമ്പത്ത്; ആചാരമാണ് ഉത്തമജ്ഞാനം; ആചാരമാണ് സര്വോന്നതമായ മാർഗം. ആചാരശൂന്യനായവൻ ലോകത്തിൽ അപമാനിതനാകുന്നു, പരലോകത്തിൽ സുഖം ലഭിക്കുന്നതുമില്ല; അതുകൊണ്ട് നല്ല ആചാരമുള്ളവനാവണം. വേദങ്ങളിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ആചാരമായി സ്വീകരിക്കണം; അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും സത്യമായ ആചാരം അല്ല. സദാചാരികൾ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ നല്ല ആചാരമെന്ന് പറയുന്നത്; ആചാരത്തിന്റെ മൂലകാരണം വിശ്വാസമാണ്. വിശ്വാസമുള്ളവൻ അശ്രദ്ധയാലോ മറ്റേതെങ്കിലും കാരണത്താലോ നല്ല ആചാരം വിട്ടുമാറുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ ഒരിക്കലും ദൂഷിതനാവില്ല; അതുകൊണ്ട് വിശ്വാസമുള്ളവനാകണം. ഈ ലോകത്തും, പരലോകത്തും, നല്ലയും കുഴപ്പമുള്ളതുമായ കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലമായാണ് സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഉണ്ടാകുന്നത്; ഈ ദൃഢമായ വിശ്വാസമാണ് ‘ശ്രദ്ധ’ എന്ന് പറയുന്നു. എന്റെ പ്രിയേ, ഇനി ഒരു രഹസ്യം ഞാൻ പറയും; ഇത് ഒളിപ്പിച്ച് വയ്ക്കണം, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കോ മൃഗങ്ങൾക്കോ പറയരുത്. നല്ല ആചാരമില്ലാത്തവർക്കും, പതിതർക്കും, ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്കും, കലിയുഗത്തിൽ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിനു പുറമേ രക്ഷയില്ല. നടക്കുമ്പോഴും, നിന്നുകൊണ്ടോ, വേറേതെങ്കിലും പ്രവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോഴും, അശുദ്ധനോ ശുദ്ധനോ ആയാലും, ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും വ്യർത്ഥമാകുന്നില്ല. ആചാരമില്ലാത്തവർക്കും, ആറു മാർഗ്ഗങ്ങളും അശുദ്ധമായവർക്കും, ഗുരുവിൽ നിന്ന് ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും ഫലഹീനമാകുന്നില്ല. ഏതും താഴ്ന്നവർക്കും, അറിവില്ലാത്തവർക്കും, മണ്ടന്മാർക്കും, പതിതർക്കും, നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവർക്കും, ദുർജനങ്ങൾക്കുമെങ്കിലും, ഈ മന്ത്രം ഒരിക്കലും ഫലഹീനമാകുന്നില്ല. ഏത് നിലയിലായാലും, എന്നിലേക്കുള്ള പരമഭക്തിയുള്ളവനാണെങ്കിൽ, അവനു എപ്പോഴും ഫലം ലഭിക്കും; മറ്റൊരാള്ക്കുമല്ല. പ്രിയേ, ഈ മന്ത്രത്തിന് ഉത്തമകാലം, തിഥി, നക്ഷത്രം, വാരം, യോഗം എന്നിവയെ കണക്കാക്കേണ്ടതില്ല; ഏഴു വിധമായ നിയമങ്ങൾക്കും വിധേയമല്ല. ഈ മഹാമന്ത്രം ഒരിക്കലും, ആരോടും, ഏത് സമയത്തും, ദോഷം വരുത്തുന്നില്ല; പരിപൂര്ണ്ണമായോ, പൂര്ണ്ണമായോ, പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതായോ, എപ്പോഴും അതേ ഫലമാണ്. സിദ്ധഗുരുവിൽ നിന്ന് ഉപദേശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിനെ പരിപൂര്ണ്ണം എന്നു പറയുന്നു; സിദ്ധിയില്ലാത്തവനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചാൽ, അതെവിടെ പൂര്ണ്ണമാകേണ്ടതുണ്ട്. സിദ്ധമാകട്ടെ അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലായ്കയാകട്ടെ, എന്നിലെയും മന്ത്രത്തിലെയും ഗുരുവിലെയും പരമവിശ്വാസമുള്ളവനാണെങ്കിൽ, അവനു സംശയമില്ലാതെ ഫലമുണ്ടാകും. പണ്ഡിതന്മാർ ആശ്രമത്തിൽ നേരിട്ട് ഈ പരമജ്ഞാനമായ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം പഠിക്കണം. മറ്റു മന്ത്രങ്ങൾ സിദ്ധമായാലും, ഈ മഹാമന്ത്രം സിദ്ധമായില്ലെങ്കിൽ അവയ്ക്കും സിദ്ധി ലഭിക്കില്ല; എന്നാൽ ഈ മഹാമന്ത്രം സിദ്ധമായാൽ, മറ്റെല്ലാ മന്ത്രങ്ങൾക്കും സിദ്ധി ലഭിക്കും. മഹാദേവി, ഞാൻ ദേവന്മാരിൽ പോലും എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമല്ല; ലഭിച്ചവർക്കിടയിലും ഞാൻ ലഭിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ നീയും ലഭിക്കൂ; ഈ മന്ത്രങ്ങളിലും അതേ നിയമമാണ്. മറ്റ് എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളിലുമുള്ള ദോഷങ്ങൾ ഈ മന്ത്രത്തിൽ വരില്ല; കാരണം ജാതിയെയോ മറ്റ് വ്യത്യാസങ്ങളെയോ നോക്കാതെ ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നു. എങ്കിലും, താഴ്ന്നതോ മിതമായ ലക്ഷ്യങ്ങളിലോ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരോടു ഈ മന്ത്രം അതിവേഗം ഉപയോഗിക്കരുത്; അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ മന്ത്രം മഹാശക്തിയുള്ളതാണ്. ഈ വിധത്തിൽ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ത്രിശൂലധാരി മഹാദേവൻ മഹാദേവിയോട് അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ പ്രയോഗവിധി നേരിട്ട് പറഞ്ഞു. ആർ ഈ ഉപദേശം ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാലും, ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടാലും, സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനം ലഭിക്കുകയും പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തുകയും ചെയ്യും. ഇതുകേട്ട് മഹാദേവി പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ, മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും പ്രയോഗവുമെല്ലാം വേദംപോലെ നേരിട്ടാണ് നീ വിവരിച്ചത്. ഇനി ഞാൻ ശിവന്റെ പരമദീക്ഷയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മന്ത്രസംഹിതയെ കുറിച്ച് സൂചന നൽകിയിട്ടുണ്ട്, മറന്നിട്ടില്ല.” അതുകേട്ട് മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: “ശിവൻ തന്നേ പറഞ്ഞ, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന, ഉത്തമമായ ദീക്ഷയെ ഞാൻ നിനക്കു പറയാം. ഈ ദീക്ഷയിലൂടെ ഒരാൾ പൂജാദികൾക്ക് പൂർണ്ണയോഗ്യനാകുന്നു; അതുകൊണ്ട് തന്നെ അതിനെ ആറു മാർഗ്ഗങ്ങളുടെ ശുദ്ധീകരണം എന്ന് പറയുന്നു. ഈ ദീക്ഷയിലൂടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കുകയും, ബന്ധനങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ അതിനെ അഭിഷേകം എന്നും വിളിക്കുന്നു. ശിവശാസ്ത്രങ്ങളിൽ, പരമാത്മാവായ ശിവൻ ദീക്ഷയെ മൂന്നു വിധത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ശാംഭവി, ശാക്തി, മാന്ത്രി. ഗുരുവിനെ കാണുന്നതുകൊണ്ടും, സ്പർശം കൊണ്ടും, സംഭാഷണം കൊണ്ടും, ഉടൻ തന്നെ ആത്മാവിൽ തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാവുകയും, ബന്ധനങ്ങൾ നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് ശാംഭവി ദീക്ഷ എന്നും, ഇത് വീണ്ടും രണ്ടു വിഭാഗമാണ്: തീവ്രം, അത്യന്തം തീവ്രം, ബന്ധനനാശത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച്. ഉടൻ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നതിനെ അത്യന്തം തീവ്രം എന്നു പറയുന്നു; തീവ്രമായത് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പാപങ്ങൾ മുഴുവനും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.