ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ വിജയം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ധനത്തിൽ കാഠിന്യം കാണിക്കാതെ, തന്റെ സമ്പത്തും, സ്വയംതാനും ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഗുരുവിനെ യഥാർത്ഥമായി, അഭ്യാസപരമായി, വഞ്ചനയില്ലാതെ, തന്റെ കഴിവിനനുസരിച്ച് ആരാധിച്ച ശേഷം, അവൻ ഗുരുവിൽ നിന്ന് മന്ത്രവും ജ്ഞാനവും ക്രമമായി സ്വീകരിക്കണം. ഗുരുവിന് സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നത് ശിഷ്യൻ സേവനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അഭിമാനമില്ലാതെ, ശുദ്ധിയോടെ, കുളിച്ചും, ശാസ്ത്രീയമായി ശാസനയും പാലിച്ചും പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴാണ്. ശിഷ്യന്റെ ശുദ്ധിക്ക്, ഗുരു പൂർണ്ണമായ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം നെയ്യും, മന്ത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വെള്ളവും, ശുഭദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ശിഷ്യനെ കുളിപ്പിക്കും. തുടർന്ന്, സുഗന്ധങ്ങൾ, പൂമാലകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, ഭൂഷണങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ശിഷ്യനെ അലങ്കരിച്ച്, ശുഭശ്ലോകങ്ങൾ ചൊല്ലി, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കും. സമുദ്രത്തിരയിൽ, നദിതീരത്ത്, ഗോശാലയിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ പോലും, വിജയകരമായ സമയത്തും, ശുഭദിനത്തിലും, ഉത്തമ നക്ഷത്രത്തിൽ, ശുഭയോഗത്തിൽ, ദോഷമില്ലാതെ, ഗുരു ശിഷ്യന് ജ്ഞാനം യഥാക്രമം നൽകണം. ഗുരു, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, വ്യക്തമായ ശബ്ദത്തിൽ, ഏകാന്തതയിൽ, ഉത്തമമന്ത്രം ശിഷ്യന് ചൊല്ലി, അവനും ചൊല്ലാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും. “ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ, കല്യാണം ഉണ്ടാകട്ടെ, സൗന്ദര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, സ്നേഹം ഉണ്ടാകട്ടെ” എന്നു ആശംസിച്ച്, ഗുരു മന്ത്രവും ആജ്ഞയും നൽകും. അങ്ങനെ, ശിഷ്യൻ ഗുരുവിൽ നിന്ന് മന്ത്രവും ആജ്ഞയും സ്വീകരിച്ച ശേഷം, ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ, നിർദേശിച്ച ക്രിയകൾ ചെയ്ത ശേഷം, ദിനംപ്രതി ആ മന്ത്രം ജപിക്കണം. ജീവിതം മുഴുവൻ, മറ്റൊന്നിലും ആസക്തിയില്ലാതെ, ആയിരത്തൊമ്പത് തവണ ജപിച്ചാൽ, പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും. മന്ത്രത്തിലെ അക്ഷരങ്ങൾ ഒരു ലക്ഷം ജപിക്കണം; അതിന്റെ നാലിരട്ടി ഭക്തിയോടെ ജപിക്കുമ്പോൾ, രാത്രിയിൽ മാത്രമേ ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ; ആത്മനിയന്ത്രണം പാലിക്കുന്നവനാണ് യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. പൂർവ്വകാർമങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം, സ്ഥിരമായ ജപനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവനു ലോകത്ത് തുല്യൻ ആരുമില്ല; അവൻ സിദ്ധനായും, സിദ്ധി നൽകുന്നവനായി മാറും. ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് കുളിച്ച ശേഷം, മനസ്സിൽ ശാന്തി നേടിക്കൊണ്ട്, ഹൃദയത്തിൽ എന്നെ ധ്യാനിച്ച ശേഷം, അതുപോലെ തന്നെ തന്റെ ഗുരുവിനെയും ധ്യാനിക്കണം. വടക്കോ, കിഴക്കോ ദിശയിൽ മുഖം തിരിച്ച്, മൗനത്തിൽ, ഏകാഗ്രചിത്തോടെ, അഗ്നി, ജലം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, മന്ത്രസ്ഥാപനവും അനുബന്ധ കാർമങ്ങളും ചെയ്ത ശേഷം, ശരീരം ഫലപ്രദമാക്കി, ഞങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ ധ്യാനിച്ചും, ശ്വാസപ്രവാഹം നിയന്ത്രിച്ചും, മന്ത്രാസനവും, അതിന്റെ രൂപവും, ദർശകൻ, ഛന്ദസ്സ്, ദേവത, ബീജം, ശക്തി, വാക്യം എന്നിവ ഓർത്ത്, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം. മനസ്സിൽ ജപിക്കുന്നത് ഉത്തമം, ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കുന്നത് മദ്ധ്യമാണ്, ശബ്ദത്തോടെ ചൊല്ലുന്നത് ഏറ്റവും താഴ്ന്നതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നവർ പറയുന്നു. ഉത്തമജപത്തിന് ദേവതയായി രുദ്രൻ, മദ്ധ്യജപത്തിന് വിഷ്ണു, താഴ്ന്ന ജപത്തിന് ബ്രഹ്മാ ദേവതയാണെന്ന് ക്രമത്തിൽ പറയുന്നു. മന്ത്രം ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും ശബ്ദത്തിൽ, വ്യക്തമായതും അപ്രധാനമായതും അക്ഷരങ്ങളിലൂടെയും വാക്കുകളിലൂടെയും ചൊല്ലുമ്പോൾ, അതാണ് ശബ്ദജപം. നാവിന്റെ ചെറിയ ചലനത്തിലോ, മൃദുവായ ശബ്ദത്തിലോ, മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കാത്തവിധം, അല്ലെങ്കിൽ കുറച്ച് മാത്രം കേൾക്കുന്നതുപോലോ ചൊല്ലുമ്പോൾ, അതാണ് ഉപംസുജപം. മനസ്സിൽ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ, വാക്കുകൾ വാക്കായി, അർത്ഥം ആലോചിച്ച് ജപിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് മാനസജപം. ശബ്ദജപം ഒന്നായി എണ്ണപ്പെടുന്നു; ഉപംസുജപം നൂറ്; മാനസജപം ആയിരം; ധാരണയോടെയുള്ള ജപം അതിൽ നൂറ് കൂടുതൽ. ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടെയുള്ള ജപം 'ധാരണയോടെയുള്ളത്' എന്നാണ്; തുടക്കത്തിലും അവസാനത്തിലും ധാരണയില്ലെങ്കിലും, ശ്വാസനിയന്ത്രണം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. നാല്പത്തൊന്നു പ്രാവശ്യം ശ്വാസം പിടിച്ച്, മന്ത്രം ഓർത്ത്, അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയുകയും, കഴിവിനനുസരിച്ച് ജപിക്കണം. ശ്വാസനിയന്ത്രണം അഞ്ചു, മൂന്ന്, ഒന്നോ, ധാരണയോടെയോ, ഇല്ലാതെയോ ചെയ്യാം; ഇവയിൽ ധാരണയോടെയുള്ളത് ഉത്തമം. ധാരണയോടെയുള്ള ജപം, ആയിരം പ്രാവശ്യം ചെയ്താലും, സിദ്ധമായ ജപം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; ഈ അഞ്ചു രീതികളിൽ, വ്യക്തി തന്റെ കഴിവിനനുസരിച്ച് ജപിക്കണം. വിരൽകൊണ്ടുള്ള ജപം ഒന്നായി എണ്ണപ്പെടുന്നു; വിരൽരേഖകളിൽ എണ്ട് ഗുണം; പുത്രജീവ വിത്തുകളിൽ പത്ത് ഗുണം. ശംഖ്, രത്നങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നൂറ്; കൊറൽയിൽ ആയിരം; ക്രിസ്റ്റൽയിൽ പത്തായിരം; മുത്തിൽ ഒരു ലക്ഷം. താമര വിത്തുകളിൽ ഒരു ദശലക്ഷം; സ്വർണത്തിൽ പത്ത് ദശലക്ഷം; കുസ ഗ്രാസിന്റെ കുരുതികളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ രുദ്രാക്ഷയിൽ, അനന്തമായ ഗുണം. മുപ്പത് വിത്തുകൾ ഉള്ള ജപമാല ധനസമ്പത്ത് നൽകുന്നു; ഇരുപത്തേഴിൽ പോഷണം. ഇരുപത്തിയഞ്ച് വിത്തുകളിൽ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; പതിനഞ്ചിൽ മായാവിദ്യാ ഫലങ്ങൾ. അംഗൂഠം മോക്ഷം നൽകുന്നു; ചൂണ്ട വിരൽ ശത്രു നാശം; മധ്യവിരൽ ധനം; അനാമിക ശാന്തി. 108 വിത്തുകൾ ഉള്ള ജപമാല ഉത്തമം; 100 ഉത്തമം; 50 മധ്യമാണ്. 54 വിത്തുകൾ ഉള്ള ജപമാല ഹൃദയത്തിനും ഉത്തമമാണ്; അതിനാൽ, ജപമാല ഉപയോഗിച്ച് ജപം ചെയ്യണം; മറ്റാരെയും കാണിക്കരുത്. ചെറിയ വിരൽ 'ക്ഷരിണി' എന്ന പേരിൽ, ജപത്തിന് ശുഭമാണ്; മന്ത്രം, അംഗൂഠവും മറ്റു വിരലുകളും ചേർത്ത് ജപിക്കണം. അംഗൂഠം ഉപയോഗിക്കാതെ ജപം ഫലപ്രദമല്ല; വീട്ടിൽ അത് തുല്യമാണ്; ഗോശാലയിൽ നൂറ് ഗുണം. പവിത്രവനം, തോട്ടത്തിൽ ആയിരം ഗുണം; തീർത്ഥപർവതത്തിൽ പത്തായിരം; നദിയിൽ ഒരു ലക്ഷം. ക്ഷേത്രത്തിൽ പത്ത് ദശലക്ഷം; എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അനന്തം; അതുപോലെ സൂര്യൻ, അഗ്നി, ഗുരു, ചന്ദ്രൻ, ദീപം, ജലം എന്നിവയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും ഗോമാതാവിന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ജപം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ജപം ചെയ്താൽ സിദ്ധി; ദക്ഷിണത്തോട് മായാവിദ്യാ ഫലങ്ങൾ. ഇങ്ങനെ, ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, നിർബന്ധിതമായ ക്രമത്തിൽ, മന്ത്രജപം നടത്തുമ്പോൾ, ആ ശിഷ്യൻ പരമോന്നത ഫലങ്ങൾ നേടുന്നു.