ദേവി, ഭക്തിപൂർവം എങ്ങും, ആരാലും, എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും നടത്തപ്പെടുന്ന പൂജ മോക്ഷം നൽകുന്നതാണെന്ന് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങളും, ഭഗവതിസ്നേഹത്തോടെ, ക്രമത്തിൽ ആയാലോ അല്ലയോ, എങ്കിലും, അതു ഭഗവാനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നതും ശുഭമെന്നും, അങ്ങനെയുള്ളത് ഭഗവാൻ അംഗീകരിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. എന്നാൽ, തന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് പൂര്ണമായി അശക്തരല്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിർദ്ദിഷ്ടമായ ചില നിയമങ്ങൾ ഭഗവാൻ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇനി, മന്ത്രങ്ങളുടെ ശുഭമായ സമാഹാരം അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ജപം ഫലപ്രദമാകില്ല; അതിനാൽ, ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ മാത്രമേ ജപം ഫലപ്രദമാകൂ. ജപത്തിന് കമാൻഡ് ഇല്ല, യുക്തമായ ക്രിയ ഇല്ല, വിശ്വാസം ഇല്ല, ലക്ഷ്യം ഇല്ല, അർപ്പണം ഇല്ല, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്യപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെയുള്ള ജപം ഫലഹീനമാണ്. എന്നാൽ, കമാൻഡ് പ്രകാരം, യുക്തമായ ക്രിയയോടെ, വിശ്വാസത്തോടും അർപ്പണത്തോടും കൂടി നടത്തുമ്പോൾ, ആ മന്ത്രം സിദ്ധിയും മഹാഫലവും നൽകും. ഒരു ഗുരുവിനെയും, വിജ്ഞാനമുള്ള ബ്രാഹ്മണനെയും, സത്യം അറിയുന്ന, ഗുണസമ്പന്നനും ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലീനനുമായ അദ്ധ്യാപകനെയും സമീപിച്ച് ജപം നടത്തണം. ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, വാക്ക്, മനസ്സ്, ശരീരം, ധനം എന്നിവ കൊണ്ട് എല്ലാ ശ്രമവും ചെയ്ത് ഗുരുവിനെ പ്രസന്നനാക്കാൻ ശ്രമിക്കണം. ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും ഗുരുവിനെ ആന, കുതിര, രഥം, രത്നങ്ങൾ, ഭൂമി, വീട് എന്നിവയാൽ ആരാധിക്കണം. അതുപോലെ, ആഭരണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ, ധനം തുടങ്ങിയവയും ഭക്തിയോടെ ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കണം, കഴിയുന്നവണ്ണം. സ്വന്തം സിദ്ധിക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധനത്തിൽ കഞ്ചുഷത കാണിക്കരുത്; പിന്നെ, താനെയും തൻറെ സമ്പത്തും എല്ലാം ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെ, വഞ്ചനയില്ലാതെ, കഴിവിനനുസരിച്ച് ഗുരുവിനെ ആരാധിച്ച്, പിന്നെ ഗുരുവിൽ നിന്ന് മന്ത്രവും വിജ്ഞാനവും ക്രമപൂർവം സ്വീകരിക്കണം. ശിഷ്യൻ വിനയത്തോടെ സേവനം ചെയ്തും, അഹങ്കാരമില്ലാതെയും, ശുദ്ധനും, സ്നാനമെടുത്തും, നിയന്ത്രിതനുമായിട്ടും ഗുരുവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചാൽ, ഗുരു ശുദ്ധമായ vessel-ൽ ചാണകയിലോ, മന്ത്രജലം കൊണ്ടോ, ശുഭദ്രവ്യങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം. ശിഷ്യനെ നല്ല വസ്ത്രം, സുഗന്ധങ്ങൾ, പുഷ്പമാല, വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയാൽ അലങ്കരിച്ച്, ശുഭമന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച്, ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിച്ചു, സമ്പന്നമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ—കടൽത്തീരത്ത്, നദീതീരത്ത്, ഗോശാലയിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ—even at home—വിജയദായകമായ സമയത്തും തിഥിയിലും, ഉത്തമനക്ഷത്ര-യോഗത്തിൽ, ദോഷരഹിതമായി, ശരിയായ രീതിയിൽ ശിഷ്യനു വിജ്ഞാനം നൽകണം. ശുദ്ധമായ ഹൃദയത്തോടെ, ഒറ്റാന്തരത്തിൽ, സന്തോഷത്തോടെ, ഗുരു ഉത്തമമന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുകയും ശിഷ്യനെയും അതു ജപിപ്പിക്കുകയും വേണം. ശുഭം, ക്ഷേമം, സൗന്ദര്യം, സ്നേഹം എന്നിവ ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ആശംസിച്ച് ഗുരു മന്ത്രവും കമാന്റും നൽകണം. ഇങ്ങനെ ഗുരുവിൽ നിന്ന് മന്ത്രവും കമാന്റും സ്വീകരിച്ചശേഷം, ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ, നിർദ്ദിഷ്ടമായ ആചാരങ്ങൾക്കു ശേഷം, ദിവസവും ആ മന്ത്രം ജപിക്കണം. ജീവിതം മുഴുവൻ, ഒന്നായിരത്തി എട്ട് പ്രാവശ്യം, അന്യചിന്തകളില്ലാതെ, പ്രതിദിനം ജപിച്ചാൽ പരമാവസ്ഥ പ്രാപിക്കും. ഒരു ലക്ഷം അക്ഷരങ്ങൾ നാലു മടങ്ങ് ഭക്തിപൂർവം ജപിച്ചാൽ, രാത്രിയിൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ നിർദ്ദിഷ്ടകർമ്മം ചെയ്യുന്നവനാണ്. ആദ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, നിരന്തരം ജപിക്കുന്നവനു ലോകത്ത് തുല്യൻ ആരുമില്ല; അവൻ സിദ്ധനും സിദ്ധികൾ നൽകുന്നവനും ആകുന്നു. സ്നാനമെടുത്ത്, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത്, മനസ്സു ശാന്തമാക്കി, ആദ്യം ഭഗവതിയെ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കണം, പിന്നെ ഗുരുവിനെയും അങ്ങനെ തന്നെ. വടക്ക് അല്ലെങ്കിൽ കിഴക്ക് നോക്കി, മൗനം പാലിച്ച്, ഏകാഗ്രതയോടെ, അഗ്നിജലാദി വഴി പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ച്, മന്ത്രസ്ഥാപനാദികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, ശരീരത്തെ ഫലപ്രദമാക്കി, ഭഗവതിയും ഗുരുവും ധ്യാനിച്ച്, ശ്വാസപ്രശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, മന്ത്രാസനവും, സ്വരൂപവും, ദ്രഷ്ടാവും, ഛന്ദസും, ദേവതയും, ബീജവും, ശക്തിയും, മന്ത്രാർത്ഥവും ഓർത്ത്, അക്ഷരങ്ങൾ, പദങ്ങൾ അനുസരിച്ച് അർത്ഥം ചിന്തിച്ച്, അമ്പക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം. മാനസിക ജപം ഏറ്റവും ഉത്തമം, ഉപാംശു ജപം മധ്യസ്ഥം, വായാൽ ഉച്ചരിക്കുന്ന ജപം അധമം എന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നത്. ഉത്തമജപത്തിന് രുദ്രൻ, മധ്യജപത്തിന് വിഷ്ണു, അധമജപത്തിന് ബ്രഹ്മാ ദേവതകളാണ്. ഉച്ചത്തിൽ, താഴെ, വ്യക്തമായോ അസ്വതന്ത്രമായോ അക്ഷരങ്ങൾ, പദങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചാൽ അതു വായാൽ ജപമാണ്. നാവിന്റെ ചെറിയ ചലനത്തോടെ, മൃദുവായി, മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കാത്തവിധം ജപിച്ചാൽ ഉപാംശു ജപം; മനസ്സിൽ അക്ഷരങ്ങൾ, പദങ്ങൾ, അർത്ഥം ചിന്തിച്ച് ജപിച്ചാൽ മാനസിക ജപം. വായാൽ ജപം ഒന്ന്, ഉപാംശു ജപം നൂറ്, മാനസികം ആയിരം, കുംബകത്തോടെയുള്ളത് നൂറിരട്ടി ഫലം നൽകുന്നു. ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടെ ജപം 'കുംബക' എന്ന് പറയുന്നു; ആദിയിലും അന്ത്യത്തിലും കുംബകം ഇല്ലെങ്കിലും, ശ്വാസനിയന്ത്രണം പ്രശംസനീയമാണ്. നാല്പത് ചുറ്റി ശ്വാസം പിടിച്ച് മന്ത്രം ഓർത്തു, അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി കഴിവിനനുസരിച്ച് ജപിക്കണം. അഞ്ചു, മൂന്ന്, ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ കുംബകത്തോടെ അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലാതെ ജപിക്കാം; അതിൽ കുംബകമുണ്ടെങ്കിൽ അതു ഉത്തമം. കുംബകത്തോടെയുള്ള ജപം ആയിരം ചെയ്താൽ അതു സിദ്ധമായ ജപം; ഈ അഞ്ചു വിധങ്ങളിൽ, കഴിവിനനുസരിച്ച് ജപം നടത്തണം. വിരലിൽ എണ്ണുന്നത് ഒന്നായിരിക്കും; കൈയുടെ രേഖകളിൽ എണിറ്റാൽ എട്ടിരട്ടി; പുത്രജീവ വിത്തിൽ പത്ത് മടങ്ങ്; ശംഖം, രത്നം ഉപയോഗിച്ചാൽ നൂറ്; പവളത്തിൽ ആയിരം; സ്ഫടികത്തിൽ പത്ത് ആയിരം; മുത്തിൽ ലക്ഷം; താമര വിത്തിൽ മില്യൺ; പൊന്നിൽ പത്ത് മില്യൺ; കുശഗ്രാസം കെട്ടിയാലോ, രുദ്രാക്ഷമാല ഉപയോഗിച്ചാലോ അതു അനന്തമായിരിക്കും. ഇങ്ങനെ, ഭഗവാൻ മന്ത്രജപത്തിന്റെ മഹത്വവും മാർഗ്ഗവും ദേവിക്ക് വിശദീകരിച്ചു.