ശിവപുരാണമ്

മഹർഷികൾക്കു് ശാന്തമായ ഭാവത്തിൽ സൂതൻ ഉപദേശിക്കുകയായിരുന്നു: ധ്യാനത്തിൽ മനസ്സിൽ ജപം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലായ്പ്പോഴും ഉപമാന്ത്രിക ജപം ചെയ്യാൻ ഉചിതമാണ്. ഈ പ്രണവം, ബിന്ദുവും നാദവും ചേർന്ന് അറിയേണ്ടതാണ്. ശിവപഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം, ഭക്തിയോടെ പ്രതിദിനം പത്തായിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ പ്രഭാതം, സന്ധ്യ, സായം എന്നീ കാലങ്ങളിൽ ഓരോന്നിലും ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ശിവപദം ലഭിക്കും. ഈ മന്ത്രം പ്രണവം ചേർത്താണ് ബ്രാഹ്മണർക്ക് പ്രത്യേകമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; ദീക്ഷയോടെ ഗുരുവിൽനിന്ന് സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ് ഫലസിദ്ധിക്കായി. കലംകൊണ്ടുള്ള സ്നാനം, മന്ത്രദീക്ഷ, അക്ഷരസ്ഥാപനം എന്നിവയിൽ ബ്രാഹ്മണർക്ക് സത്യവാനായ, ശുദ്ധചിത്തനായ, വിദ്യാസമ്പന്നനായ ഗുരു പ്രധാനൻ. ദ്വിജന്മാർക്ക് ‘നമഃ’ ആദിയിൽ ചേർക്കണം; മറ്റു വർഗ്ഗങ്ങൾക്കു് അന്ത്യത്തിൽ. സ്ത്രീകൾക്കു് ആവശ്യമെങ്കിൽ അനുസൃതമായി ‘നമഃ’ ചേർക്കാം. ചിലർ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീകൾക്കു് ‘നമഃ’ ആദിയിൽ വേണമെന്നു് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അഞ്ചു കോടി ജപം പൂർത്തിയാക്കിയാൽ ശിവതുല്യനാകാം. ഒരു ലക്ഷ അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചാലും, അക്ഷരങ്ങൾ വേർതിരിച്ച് ജപിച്ചാലും ബ്രഹ്മാദികളായ സ്ഥിതികൾ നേടാം—ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന്, നാല് കോടി അളവിൽ. അല്ലെങ്കിൽ, ഒരു ലക്ഷ അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ ശിവപദം ലഭിക്കും. ഒരു ദിവസംകൊണ്ടു് ആയിരം ആയിരം ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ അതിന് തുല്യമാണ്. നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ മന്ത്രജപം ചെയ്താൽ സിദ്ധി ലഭിക്കും; പ്രഭാതത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്ക് അന്നദാനം നടത്തി, ഗായത്രി മന്ത്രം എട്ടായിരത്തി എട്ടു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. ബ്രാഹ്മണർ ശിവപദം നൽകുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം; നിയമം പാലിച്ച് വേദമന്ത്രങ്ങളും സൂക്തങ്ങളും ജപിക്കണം. ഒന്നാംതൊട്ട് പത്തും, നൂറും, അതിനുമപ്പുറം ആയിരം, പത്തായിരം, ലക്ഷം—നൂറ് ഒഴികെ—ഇവയാണ് മന്ത്രജപത്തിനുള്ള സംഖ്യകൾ. വേദജപവും ശിവപദം നൽകുന്നു; വിവിധ മന്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നും ഒരു ലക്ഷ അക്ഷരങ്ങൾ വീതം ജപിക്കണം. ഏകാക്ഷരമന്ത്രങ്ങൾ ഒരു കോടിയോളം അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചശേഷം, ഭക്തിയോടെ വീണ്ടും ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. സ്വശക്തിക്ക് അനുസൃതമായി ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ച്, ക്രമേണ ശിവപദം നേടണം. ഒരു പ്രിയമന്ത്രം, പ്രതിദിനം ജപിച്ചുകൊണ്ടു്, മരണത്തോളം തുടരണം. ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ‘ഓം’ ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും; അല്ലെങ്കിൽ പൂന്തോട്ടം പരിപാലിക്കലോ, നിലം വാരലോ പോലുള്ള ശുശ്രൂഷകളും ചെയ്യാം. ശിവനോ ശിവാർത്ഥങ്ങൾക്കായോ ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ ശിവപദം ലഭിക്കും; ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ഭക്തിയോടെ വസിക്കണം. ജഡനും ജ്ഞാനിയുമാകട്ടെ—ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു; അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനികൾ മരണത്തോളം ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കണം. മനുഷ്യനിർമ്മിതക്ഷേത്രത്തിൽ ലിംഗത്തിൽ പൂജ ചെയ്താൽ നൂറിരട്ടി പുണ്യം; പുണ്യഭൂമിയിലോ പൗരാണികക്ഷേത്രത്തിലോ ആയിരം സ്വർണ്ണം തുല്യമായ പുണ്യം. ദൈവീയലിംഗത്തിൽ ആയിരം സ്വർണ്ണം തുല്യമായ പുണ്യം; സ്വയംഭൂക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു വില്ലിന്റെ അളവിൽ ആയിരം ഇരട്ടി പുണ്യം. പുണ്യഭൂമിയിലെ കുളങ്ങൾ, കിണറുകൾ, തടാകങ്ങൾ—ഇവയെ ശിവഗംഗയെന്നു് അറിയണം, ശിവൻതന്നെ പറഞ്ഞതുപോലെ. അവിടെ സ്നാനം, ദാനം, ജപം എന്നിവ നടത്തി ശിവപദം നേടാം; ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച്, അവിടെ മരണത്തോളം വസിക്കണം. ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ചിതാവെയ്പ്പോഴും, പത്താം ദിവസവും, മാസോത്സവവും, വാർഷികശ്രാദ്ധവും, അഥവാ ഒരു പിണ്ഡം പോലും സമർപ്പിച്ചാലും, അതിന് ഫലം ഉണ്ട്. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനായി, ഉടൻ ശിവപദം പ്രാപിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഏഴു രാത്രി, അഞ്ചു രാത്രി വസിച്ചാലും അതു് ലഭിക്കും. മൂന്ന് രാത്രിയോ, ഒരു രാത്രിയോ പോലും വസിച്ചാൽ ക്രമേണ ശിവപദം ലഭിക്കും; ഏവർക്കും തങ്ങളുടെ വർണ്ണാനുസൃതമായി തക്കതായ ഫലം ലഭിക്കും. ഭക്തിയോടെ അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ, ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങൾ ഉടൻ ഉണ്ടാകും—പൂർണകർമഫലത്തേക്കാൾ വേഗത്തിൽ പോലും. ആഗ്രഹരഹിതമായി ചെയ്ത എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും നേരിട്ട് ശിവപദം നൽകുന്നു; പ്രഭാതം, മധ്യാഹ്നം, സന്ധ്യ—ഈ സമയങ്ങളിൽ കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒരിക്കൽ ചെയ്താൽ മതിയാകും. പ്രഭാതകർമ്മം കർമ്മഫലത്തിനും, മധ്യാഹ്നം ഇഷ്ടസിദ്ധിക്കുമായി, സന്ധ്യ സാന്ത്വനത്തിനും, അതുപോലെ രാത്രി സമയവും. അർദ്ധരാത്രിയാണ് രാത്രിയുടെ മദ്ധ്യഭാഗം; അപ്പോൾ ശിവനെ ആരാധിച്ചാൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർണ്ണമാകും. ഇതറിയുന്നവൻ അങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ, വിവരിച്ച ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും; പ്രത്യേകിച്ച് കലിയുഗത്തിൽ, കർമ്മഫലം വേഗത്തിൽ ലഭിക്കും. ആർ ആരായാലും, യോഗ്യതയനുസരിച്ച് നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ, അല്പം പോലും ശുദ്ധമായ ആചാരത്തോടും പാപഭയത്തോടും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അവനു് ആ ഫലം ലഭിക്കും. ഇനി, പുണ്യഭൂമികളെ കുറിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞുതരൂ; സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും അവിടം ആശ്രയിച്ചാൽ പരമാവസ്ഥ പ്രാപിക്കും. സൂതൻ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ശിവക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും മറ്റു സകല പുണ്യസ്ഥലങ്ങളുടെയും ചരിത്രങ്ങൾ വിശ്വാസത്തോടെ കേൾക്കുവിൻ. മഹർഷികളേ, മോക്ഷം നൽകുന്ന ശിവക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുവിൻ; ലോകസംരക്ഷണത്തിനായി അതിന്റെ ആചാരങ്ങൾ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. അമ്പതുകോടി വിസ്തൃതിയുള്ള ഭൂമി, മലകളും കാടുകളും വനംകുടികളും ഉൾക്കൊണ്ട്, ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ലോകത്തെ താങ്ങുന്നു. വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവിടെ വസിക്കുന്നവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി, ദയാലുവായ പ്രഭു ഈ സ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ചിലത് മഹർഷികൾ അംഗീകരിച്ചതിനാൽ, ചിലത് ദേവന്മാർ അംഗീകരിച്ചതിനാൽ, ചിലത് സ്വയംഭൂവായിട്ടാണ് ലോകസംരക്ഷണത്തിനായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. പുണ്യഭൂമിയിലോ ക്ഷേത്രത്തിലോ, സ്നാനം, ദാനം, ജപം തുടങ്ങിയവ എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ രോഗം, ദാരിദ്ര്യം, വാക്സ്ഥംഭം എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. ഭാരതഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും സ്വയംഭൂസ്ഥലത്തിൽ വസിച്ച് മരിച്ചാൽ, വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കും. ദ്വിജന്മാരേ, പുണ്യഭൂമിയിൽ പാപം ചെയ്താൽ അതു് ദൃഢമായി പതിയും; പക്ഷേ, പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ വസിക്കുമ്പോൾ ചെറിയ പാപം പോലും ചെയ്യരുത്. ഏതു വഴിയിലായാലും, ഒരാൾ പുണ്യഭൂമിയിൽ ജീവിക്കണം; സിന്ധുവിന്റെ തീരത്തും നൂറു നദികൾ ഉള്ള പ്രദേശത്തും അനേകം പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്.