ശിവപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എപ്പോഴും എന്റെ സാന്നിധ്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു, എന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞു. നീ എന്റെ സമീപം വസിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുമെന്നു ദൈവം ഉറപ്പു നൽകി. അങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, കോടിയോളം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശം പോലെ ദീപ്തമായ ഭാഗ്യവാനായ പ്രഭു, ഉപമന്യുവിന് ആ മഹാ വരങ്ങൾ നൽകി, അവിടത്തുതന്നെ ദൃശ്യത്തിൽ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി. ഉപമന്യു, മനസ്സിൽ സമാധാനം നിറച്ച്, ആ പരമോന്നത വരങ്ങൾ ലഭിച്ച ശേഷം, അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോയി, അതിലും വലിയ സന്തോഷം നേടി. ഈ അവസരത്തിൽ, ലോകചക്രം അചഞ്ചലമായി തിരിയുന്നതിന് കാരണമാവുന്ന, ഗൗരിയുടെ ഇരട്ട കുഞ്ചുകൾ സഫ്രാൻ കൊണ്ട് ചാർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന, ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഭാഗ്യവാനായ പ്രഭുവിന്റെ കൃപയാൽ, ഉപമന്യു തന്റെ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കി, സൂര്യൻ മധ്യാഹ്നത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു. നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാ ഋഷികളും, ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണെന്ന തീരുമാനത്തിലേക്ക് എത്തി. പതിവുപോലെ ദൈനംദിന കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവർ ഭാഗ്യവാനായ പ്രഭുവിനെ സമീപിക്കവെ, ആദരത്തോടെ ഇരുന്നു. വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, വാതുവിൽ ജനിച്ച ഭാഗ്യവാനായ പ്രഭു, സന്യാസികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരുക്കിയ ഉത്തമാസനത്തിൽ ഇരുന്നു. ലോകങ്ങൾ ആദരിക്കുന്ന വायु, സുഖകരമായി ഇരുന്ന്, തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രഭുവിന്റെ മഹത്വം ചിന്തിച്ചു, ഈ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു: "സർവ്വജ്ഞനും ജയിക്കാനാവാത്തവനും, ഈ ചലിക്കുന്ന-അചലിക്കുന്ന ലോകം മുഴുവൻ ശക്തിയുള്ള മഹാദേവനിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു." ആ ശുഭവാക്യം കേട്ടു, ഋഷികൾ, തങ്ങളുടെ ദോഷങ്ങൾ നീങ്ങി, ആ മഹത്വം മുഴുവൻ കേൾവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഉത്തമ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു. "ഭാഗ്യവാനായ പ്രഭു, മഹാത്മാവായ ഉപമന്യുവിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ, പരമപ്രഭുവിൽ നിന്നു തപസ്സിലൂടെ ലഭിച്ച പാൽ, എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഉപമന്യുവിനെ വാസുദേവനും, പാപരഹിതനായ കൃഷ്ണനും കണ്ടു; ധൗമ്യൻ മുന്നിൽ നിന്ന്, കൃഷ്ണൻ പാശുപതവ്രതം സ്വീകരിച്ചു." "അവൻ പരമജ്ഞാനം നേടിയതും കേട്ടിട്ടുണ്ട്; കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ പാശുപതജ്ഞാനം നേടി?" "വാസുദേവൻ, നിത്യൻ, സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ മനുഷ്യജീവിതത്തെ പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ, ശരീരശുദ്ധി നടത്തി." "അവൻ മഹാഋഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ സുന്ദരമായ ഒരു പുത്രനായി തപസ്സിനായി പോയി; ഋഷികൾ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ ഉപമന്യുവിനെ അവിടെയുണ്ടെന്ന് കണ്ടു." "ഉപമന്യുവിന്റെ ശരീരമൊടുവും ഭസ്മം കൊണ്ട് ചാർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; തലയിൽ മൂന്നു രേഖകൾ; രുദ്രാക്ഷമാലയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; ജടാമുടിയും ഉണ്ട്." "ശിഷ്യാഋഷികൾ ചുറ്റുമുള്ളത്, വേദം ശാസ്ത്രങ്ങൾ ചുറ്റുമുള്ളതുപോലെ; ദീപ്തിയും ശാന്തതയും നിറഞ്ഞ ഉപമന്യു, ശിവധ്യാനത്തിൽ ലീനനാണ്." "അവനെ കണ്ട കൃഷ്ണൻ, ആനന്ദത്തിൽ രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു; മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, കുനിഞ്ഞ്, കൈകൂപ്പി, സന്തോഷത്തോടെ സ്തുതി നടത്തി." "അവൻ മഹാഋഷിയെ കാണുന്നതിനാൽ, കൃഷ്ണന്റെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും, കർമ്മമോഹവും നശിച്ചു." "ഉപമന്യു, കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ, കൃഷ്ണന്റെ ദോഷം austerity-യിലൂടെ നീക്കി, ഭസ്മം ചാർത്തി, 'അഗ്നി' തുടങ്ങിയ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു." "അവനെ നേരിട്ട് പാശുപതവ്രതം പന്ത്രണ്ടു മാസം സ്വീകരിപ്പിച്ചു; അവൻ കൃഷ്ണനെ പരമജ്ഞാനം നൽകി." "അത് മുതൽ, ദിവ്യമായ പാശുപതർ, വ്രതനിഷ്ഠരായ സന്യാസികൾ, കൃഷ്ണനെ ചുറ്റി സേവനം ചെയ്തു." "ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, പരമശക്തിയുള്ള കൃഷ്ണൻ, ശംഭുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി, പുത്രനായി തപസ്സു ചെയ്തു." "തപസ്സിന്റെ അവസാനം, പരമപ്രഭു, പരമദീപ്തിയോടെ, ശിവൻ, സംബയും അനുയായികളും സഹിതം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു." "വരത്തിനായി, കൃഷ്ണൻ കൈകൂപ്പി, ഹരിയെ സ്തുതി ചെയ്തു; ഹരി മനോഹരമായ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു." "അവൻ അനുയായികളോടൊപ്പം, സംബയെ പുത്രനായി ലഭിച്ചു; തപസ്സിൽ സന്തോഷപ്പെട്ട ശിവൻ, വിശ്ണുവിന് സംബയെ നൽകി." "മഹാദേവൻ സംബയെ സ്വന്തം പുത്രനായി നൽകി; അതുകൊണ്ട് അവൻ ജാംബവതിയുടെ പുത്രനായ സംബ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു." "ഇങ്ങനെ, അതി വിസ്തൃതമായ കർമ്മങ്ങളുള്ള കൃഷ്ണന്റെ കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു: ഉപമന്യുവിന്റെ ജ്ഞാനലാഭവും, ശങ്കരനിൽ നിന്ന് പുത്രലാഭവും." "ആ കഥയെ ദിവസേന ജപിക്കുന്നവരും, കേൾക്കുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുന്നവരും, വിശ്ണുവിന്റെ ജ്ഞാനം പ്രാപിച്ച്, അവനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തിൽ കഴിയുന്നു." "പാശുപതജ്ഞാനം എന്താണ്? ശിവൻ എങ്ങനെ ജീവികളുടെ പ്രഭുവാണ്? ധൗമ്യയുടെ മൂത്തവനെ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ ചോദിച്ചു?" "വായു, ഈ കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ പറയൂ; ശങ്കരന്റെ രൂപത്തെക്കുറിച്ച്. വാക്കിൽ നിന്നു നിന്നു തുല്യനാരുമില്ല; മൂന്ന് ലോകങ്ങളിൽ മറ്റൊരു ഗുരുവുമില്ല." അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട പ്രഭഞ്ജന മഹാഋഷി, ശിവനെ ഓർത്തു, സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയു: "പണ്ടു, മഹേശ്വരൻ, ശ്രീകണ്ഠൻ, മന്ദരപർവതത്തിൽ, ദേവിയെ നേരിട്ട് പാശുപതജ്ഞാനം പഠിപ്പിച്ചു." "ആzelfde ജ്ഞാനം, വിശ്വത്തിന്റെ ഉറവിടമായ കൃഷ്ണൻ, ദേവന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ജീവിത്വം, ശിവന്റെ പ്രഭുത്വം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു." "സന്യാസി ഉപമന്യു കൃഷ്ണനോട് പഠിപ്പിച്ച വിധം, ഞാൻ അതിന്റെ സംക്ഷിപ്തം വിവരിക്കും; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ." "മുന്പ്, കൃഷ്ണരൂപം ധരിച്ച വിശ്ണു, ഉപമന്യു ഇരുന്ന്, ആദരത്തോടെ, ശരിയായ രീതിയിൽ, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു:" "ആരാധ്യനായവാ, ദൈവം ദേവിയെ പഠിപ്പിച്ച ദിവ്യ പാശുപതജ്ഞാനവും, അവന്റെ മുഴുവൻ മഹത്വവും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." "ദൈവം പാശുപതി എങ്ങനെ ജീവികളുടെ പ്രഭുവാണ്? ആരാണ് ജീവികൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്? എങ്ങനെയാണ് അവർ ബന്ധിതരായും മോചിതരായും മാറുന്നത്?" "മഹാത്മാവായ ഉപമന്യു ചോദിച്ചതുപോലെ, പ്രശസ്തനായ മഹാഋഷി, ദൈവത്തെയും ദേവിയെയും നമസ്കരിച്ച്, ചോദിച്ചതു പോലെ സംസാരിച്ചു." ഇങ്ങനെ, ഉപമന്യുവിന്റെ തപസ്സും, കൃഷ്ണന്റെ വ്രതവും, ശിവന്റെ പ്രത്യക്ഷതയും, സംബയുടെ ജനനം, പാശുപതജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, അതിന്റെ പകർച്ച — എല്ലാം ശാന്തവും ഭക്തിയോടും കൂടിയ കഥയായി പ്രവഹിക്കുന്നു.