ശിവപുരാണമ്

ശിവപുരാണത്തിലെ ഈ ശ്രുതികളിൽ, ശിവൻ തന്റെ സത്യസ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. “ഈ ഉച്ചാരകൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്; ഉച്ചരിക്കുന്നതും ഞാൻ തന്നെയാണ്. ഈ മന്ത്രം എന്റെ തന്നെ സ്വഭാവമാണ്; അതിന്റെ നിരന്തര സ്മരണം എന്റെ തന്നെ സ്മരണയാണു,” എന്ന് ശിവൻ പറയുന്നു. മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ വിവിധ ദിശകളിൽ നിന്നാണ് ഉദയിക്കുന്നത്: 'ഉ' വടക്കൻ മുഖത്തിൽ നിന്ന്, 'ക' പടിഞ്ഞാറൻ മുഖത്തിൽ നിന്ന്, 'മ' ദക്ഷിണ മുഖത്തിൽ നിന്ന്, ബിന്ദു കിഴക്കൻ മുഖത്തിൽ നിന്ന്, അതിന്റെ ശബ്ദം മധ്യമുഖത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്നു. അങ്ങനെ, ഈ ശബ്ദം അഞ്ചു വഴികളിൽ വ്യാപിക്കുന്നു; വീണ്ടും ഒന്നിച്ച് ചേർന്നപ്പോൾ, അതു ഒറ്റ അക്ഷരമായ 'ഓം' ആയി മാറുന്നു. നാമവും രൂപവും ഉള്ള എല്ലാ സൃഷ്ടികളും, വേദത്തിലെ രണ്ടു കുടുംബങ്ങളും, ഈ മന്ത്രം കൊണ്ട് ആകുന്നു; അതിലൂടെ ശിവനും ശക്തിയും വെളിപ്പെടുന്നു. അവിടെ നിന്ന് അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം ഉത്ഭവിച്ചു, അതു എല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; 'അ' അക്ഷരത്തിൽ ആരംഭിച്ച്, 'ന' അക്ഷരത്തിൽ ആരംഭിച്ച്, അങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ. ഈ അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രത്തിൽ നിന്ന് അഞ്ചു വിഭാഗങ്ങളായി മാതാക്കൾ ഉത്ഭവിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ശിരസ്സും നാലു മുഖങ്ങളും ചേർന്ന്, ഗായത്രി മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളിലായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. അതിൽ നിന്ന് എല്ലാ വേദങ്ങളും ജനിച്ചു, അതിൽ നിന്ന് അനേകം മന്ത്രങ്ങൾ; ഈ മന്ത്രങ്ങൾ വഴി അവരുടെ അനുയായികൾക്ക് അനുയോജ്യമായ സിദ്ധികൾ ലഭിക്കുന്നു, അതിൽ നിന്ന് എല്ലാ സിദ്ധികളും ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ഈ മൂലമന്ത്രം വഴി ഭോഗവും മോക്ഷവും നേടാം; രാജമന്ത്രങ്ങൾ നേരിട്ട് ശുഭമായ ഭോഗങ്ങൾ നൽകുന്നു. പിന്നെ, ശിവൻ, അംബികയോടൊപ്പം, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരായ രണ്ട് പേരുടെ തലയിൽ കമലഹസ്തം വെച്ച്, അവരെ വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ഇരുത്തി, അക്ഷരമന്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു. യന്ത്ര, തന്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, മന്ത്രം മൂന്നു തവണ ഉച്ചരിച്ച്, ശിവൻ അവരെ, താനെയും, വലത് വശത്തുള്ള ശിഷ്യന്മാരെയും അർപ്പിച്ചു. കൈകൾ ബന്ധിച്ച അവൻറെ രണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ അടുത്ത് നിന്ന് ലോകഗുരുവായ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു. അവർ ശിവനെ സ്തുതിച്ചു: “നിരാകാരസ്വഭാവനുള്ളവനേ, നിരാകാരപ്രഭയുള്ളവനേ, എല്ലാ രൂപങ്ങളുടെയും അധിപനേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ആത്മാവേ, നമസ്കാരം. 'ഓം' അക്ഷരത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ഓം-രൂപ ലിംഗമായവനേ, സൃഷ്ടിയുടെ സ്രഷ്ടാവേ, അഞ്ചുമുഖങ്ങളുള്ളവനേ, നമസ്കാരം. അഞ്ചു ബ്രഹ്മങ്ങളുടെയും രൂപമായവനേ, അഞ്ചു കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനേ, അനന്തഗുണശക്തിയുള്ള പരമാത്മാവേ, നമസ്കാരം. സമ്പൂർണ്ണവും ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത രൂപങ്ങളുള്ള ശംഭു ഗുരുവേ, നമസ്കാരം.” ഗുരുവിനെ ഇത്രയും സ്തുതിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും തലകൂപ്പി വന്ദിച്ചു. “പ്രിയരെ, എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളും ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞ് കാണിച്ചു. ദേവീ നൽകിയ, എന്റെ തന്നെ സ്വഭാവമുള്ള 'ഓം' മന്ത്രം ജപിക്കുക,” എന്ന് ശിവൻ ഉപദേശിച്ചു. ഈ മന്ത്രം വഴി ജ്ഞാനം ഉറപ്പും, ഐശ്വര്യം ശാശ്വതവും, എല്ലാം നിത്യവുമാകുന്നു. നാല്പതൊന്നാം ദിവസം, അർദ്ര നക്ഷത്രം ഉള്ളപ്പോൾ, ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ അനന്തമായ പുണ്യം ലഭിക്കുന്നു. അർദ്ര സൂര്യന്റെ ഗതിക്രമത്തിൽ കൂടിയാൽ, പുണ്യം ദശമില്ല്യൺ ഗുണം കൂടുന്നു. മൃഗശീർഷം അവസാനവും, പുനർവസു ആരംഭവും, അങ്ങനെ അർദ്രയും, സമാനമായി, പൂജയ്ക്കും ഹോമത്തിനും, അർപ്പണത്തിനും, എല്ലായ്പ്പോഴും അർദ്രയെ തുല്യമായി കാണണം. പുലർച്ചെ, ലിംഗദർശനം, അത്യന്തം പുണ്യപ്രദം. നാല്പതൊന്നാം ദിവസം അർദ്ര അർദ്ധരാത്രി വരെ നീണ്ടാൽ, അതു ആചരിക്കണം; വൈകുന്നേരം വരെ നീണ്ടാൽ, അതു പ്രത്യേകമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. ലിംഗവും പ്രതിമയും, പൂജയ്ക്ക് തുല്യമായെങ്കിലും, ലിംഗം പരമോന്നതമാണ്; അതുകൊണ്ട് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ലിംഗത്തെ പ്രതിമയ്ക്ക് മുകളിൽ പൂജിക്കണം. ലിംഗം 'ഓം' മന്ത്രംകൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കണം; പ്രതിമ അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രംകൊണ്ട്. ഇരുവേയും യഥോചിതമായ ദ്രവ്യങ്ങൾകൊണ്ട്, താനോ മറ്റൊരാളോ, പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. അർപ്പണങ്ങൾകൊണ്ട് പൂജിച്ചാൽ, എന്റെ സ്ഥിതിയിലേയ്ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ എത്താം. അങ്ങനെ ശിവൻ തന്റെ രണ്ട് ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഉപദേശിച്ച്, അവിടെ തന്നെ അദൃശ്യനായി. പിന്നീട്, ശിഷ്യന്മാർ ചോദിച്ചു: “ലിംഗം എങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കണം? സ്ഥലം എങ്ങനെയായിരിക്കണം? എങ്ങനെ, എവിടെയും, എപ്പോൾ, ആരാണ് പൂജിക്കേണ്ടത്?” ശിവൻ മറുപടി നൽകി: “നിങ്ങളുടെ സൗഖ്യത്തിനായി ഞാൻ വിശദമായി പറയും; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ശുഭമായ സമയത്ത്, പുണ്യസ്ഥലത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ നദീതീരത്ത്, ഇഷ്ടാനുസൃതമായി, ലിംഗം സ്ഥാപിക്കണം; അവിടെ പതിവ് പൂജ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നിടത്താണ്, മണ്ണിൽ, കല്ലിൽ, ലോഹത്തിൽ, ഇഷ്ടാനുസൃതമായി.” വാഞ്ഛാവൃക്ഷം പോലുള്ള ചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ള ലിംഗം, പൂജയുടെ ഫലം നൽകുന്നു; എല്ലാ ശുഭചിഹ്നങ്ങളുള്ളത്, ഉടൻ പൂജഫലം നൽകുന്നു. ചിതലിംഗങ്ങൾക്കു സൂക്ഷ്മരൂപം, സ്ഥിരലിംഗങ്ങൾക്കു സ്ഥൂലരൂപം, പ്രത്യേകമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. ചിഹ്നങ്ങളും പീഠവും ചേർന്ന്, ശിവൻറെ ആജ്ഞാനുസരണം നിർമ്മിക്കണം. ലിംഗപീഠം ചതുരം, ത്രികോണം, അല്ലെങ്കിൽ ഗദാകാരമായിരിക്കും; മധ്യഭാഗം സൂക്ഷ്മമായിരിക്കും; അത്തരം ലിംഗപീഠം വലിയ ഫലം നൽകുന്നു. ആദ്യം, ലിംഗം മണ്ണിൽ, കല്ലിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ലോഹത്തിൽ നിർമ്മിക്കണം; പീഠവും അതേ ദ്രവ്യത്തിൽ നിർമ്മിക്കണം; ഇത് സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമാണ്. ഒരു ലിംഗവും, ഒരു പീഠവും മാത്രം സ്ഥാപിക്കണം; ബാണലിംഗം ഒഴികെ. ലിംഗം നിർമിക്കേണ്ട അളവ് പന്ത്രണ്ടു അങ്കുലം; അതാണ് ശ്രേഷ്ഠം. കുറവാണെങ്കിൽ, ഫലം കുറവാകും; കൂടുതലാണെങ്കിൽ, ദോഷമില്ല; ഒരു അങ്കുലം കുറവാണെങ്കിലും, അതേ ഫലമാണ്. ആദ്യം, ക്ഷേത്രം കൃത്യമായി നിർമ്മിക്കണം; ദേവതാസമൂഹങ്ങൾ ചേർന്ന്; അതിൽ, ഭംഗിയുള്ള, ശക്തമായ ഗർഭഗൃഹം, കണ്ണാടി പോലുള്ള ശോഭയോടെ. ദിശകളിൽ, പ്രധാന വാതിലുകളിൽ, നവരത്നങ്ങൾ: നീല, മാണിക്യം, പൊന്ന, സ्फടികം, പച്ച, മുത്ത്, പൊന്ന, ഗോമേദം, വജ്രം—ഇവയാണ് നവരത്നങ്ങൾ. മധ്യത്തിൽ, വലിയ ദ്രവ്യം വേദികരമം ചേർന്ന് സ്ഥാപിക്കണം. പഞ്ചസ്ഥലങ്ങളിൽ, നിർദ്ദേശിച്ച അർപ്പണങ്ങൾകൊണ്ട് ലിംഗം പൂജിച്ച ശേഷം, അഗ്നിയിൽ നിരവധി അർപ്പണങ്ങൾ അർപ്പിച്ച ശേഷം, ദൈവത്തിന് ഒരു ഭാഗം അർപ്പിക്കണം. ഗുരുവിനും അധ്യാപകനും, ധനം, ഇഷ്ടവസ്തുക്കൾ, ബന്ധുക്കൾക്കും, ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്കും, ബുദ്ധിമാന്മാർക്കും, സമൃദ്ധി നൽകണം. നിശ്ചയതോടെ, സ്തിര, ചല, ജീവികളായ എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും സന്തോഷിപ്പിച്ച്, സ്വർണ്ണം, നവരത്നങ്ങൾ ചേർന്ന് കുഴി നിറക്കണം. സദ്യാദി ബ്രഹ്മം ജപിച്ച്, പരമശുഭദേവതയെ ധ്യാനിച്ച്, മഹാമന്ത്രമായ ഓംകാര ശബ്ദം ഉച്ചരിക്കണം. അവിടെ, ലിംഗം സ്ഥാപിച്ച്, ലിംഗം പീഠത്തിൽ ചേർക്കണം; ലിംഗം പീഠത്തിൽ വച്ച്, സ്ഥിരമായ ചുണ്ണാമ്പ് ഉപയോഗിച്ച്, അതു ബന്ധിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ശിവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ലിംഗസ്ഥാപനത്തിന്റെ മഹത്വവും, അതിന്റെ ക്രമവും, മന്ത്രത്തിന്റെ ദിവ്യത്വവും, പൂജയുടെ ഫലവും, എല്ലാ ദിവ്യതത്ത്വങ്ങളും, അതിന്റെ ശുദ്ധമായ മാർഗ്ഗവും, മനസ്സിൽ നിറയുന്ന ആത്മസ്നേഹത്തോടെ വിശദീകരിച്ചു.