ശിവപുരാണമ്

എല്ലാ എഴുപത് ദശലക്ഷം മഹാമന്ത്രങ്ങളും പ്രണവത്തോടുകൂടി, അവസാനം അവൻ്റെ അടുക്കലിൽ ലയിക്കുകയും അവനിൽ നിന്നു തന്നെ വീണ്ടും ഉദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ മന്ത്രങ്ങൾ, ദയയോടെ ആയാലും അല്ലാതെയായാലും, ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ അധികാരപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ഒരു മന്ത്രം മാത്രം, ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞയാൽ, എല്ലാ അധികാരവും കൈവശം വയ്ക്കുന്നു. ശിവൻ തന്നെ ഉയർന്നതോ താഴ്ന്നതോ ആയ എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവനാണല്ലോ, അതുപോലെ ഈ മന്ത്രത്തിനും എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയും. ഈ മന്ത്രം മറ്റെല്ലാ മന്ത്രങ്ങളേക്കാളും ശക്തിയാണ്; സമ്പൂർണ്ണ സംരക്ഷണം നൽകുന്നതിൽ ഇതിന് തുല്യമായ മറ്റൊന്നുമില്ല. അതിനാൽ, മറ്റു മന്ത്രങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ലയിക്കണം; അത് നാവിൽ വസിക്കുന്നിടത്തോളം, ഇവിടെ പ്രാപിക്കാനാവാത്തത് ഒന്നുമില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, താഴ്ന്നമായ അസ്ത്രവും ശൈവന്മാർക്ക് പരമരക്ഷയുടെ മാർഗമാണ്; അതു അതിൽ നിന്നു ഉദിക്കുന്നതാണെന്നു അറിഞ്ഞ്, അതിൽ മാത്രം ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുക. ഞാൻ നിന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച അത്യുത്തമമായ വിഭവം, അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും മഹാവിപത്തുകൾ അകറ്റുന്നതുമാണ്. ഞാൻ നിന്നെ മന്ത്രവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്; അതു എന്റെ അനുമതിയോടെ സ്വീകരിക്കുക. ഈ മന്ത്രം മാത്രം ജപിച്ചാൽ, സംരക്ഷണം ഉറപ്പാണ്. ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം, "ശിവൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞ്, അവൾ ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ തലയിൽ വച്ചു വിടപ്പെട്ടു. അവളോടു നമസ്കരിച്ച് ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൻ തപസ്സാരംഭിച്ചു. അമ്മ പറഞ്ഞു: "ദേവതകൾ നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ." അമ്മയുടെ അനുമതി ലഭിച്ച അവൻ, അവിടെയുള്ള ഹിമവാൻ മലയിൽ കടുത്ത തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു; വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് അവിടെ നിന്നു. അവൻ എട്ട് ഇളകു കൊണ്ട് ഒരു യാഗവേദി നിർമ്മിച്ചു, കല്ലുകൊണ്ടൊരു ലിംഗവും ഉണ്ടാക്കി. അവിടെ മഹാദേവനായ ശിവനെയും അമ്പികയെയും അവന്റെ ഗണങ്ങളെയും ക്ഷണിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഭക്തിയോടെ, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച്, പുത്രന്മാർ കൊണ്ടുവന്ന കാട്ടുപൂക്കൾകൊണ്ട് ദീർഘകാലം പൂജയും ഉഗ്രതപസ്സും നടത്തി. അങ്ങനെ തപസ്സു ചെയ്യുമ്പോൾ, ഏകാന്തനായ, ക്ഷീണിച്ച, അത്യുത്തമമായ ഉപമന്യു എന്ന ബ്രാഹ്മണകുമാരൻ, മനസ്സിൽ ശിവനെ മാത്രം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഒരിക്കൽ മരീചിയുടെ ശാപം ലഭിച്ചിരുന്ന ചില ഋഷിരൂപി അസുരന്മാർ, താപസ്സിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാൻ അസുരശക്തികൾ ഉപയോഗിച്ചു. അവർ അതിക്രമിച്ചിട്ടും, ഉപമന്യു "ശിവായ നമഃ" എന്ന ഓർമ്മപൂർണ്ണമായ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ട് തപസ്സു തുടരുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ആ ശബ്ദം കേട്ടയുടൻ, ഉപദ്രവം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നവർ അവനെ വിട്ടുപോയി; സകല ഋഷിമാരും ചേർന്ന് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനായ ഉപമന്യുവിന്റെ തപസ്സാൽ, ചലനവാചലങ്ങളായ ലോകം മുഴുവൻ പ്രകാശിച്ചു; ഋഷിമാരും അതോടൊപ്പം. അതിനുശേഷം, അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ദീപ്തിയോടെ, അവർ എല്ലാവരും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് ചെല്ലുകയും, ഹരിക്ക് നമസ്കരിച്ച് സംഭവിച്ചതെല്ലാം വിവരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പരമപുരുഷനായ ശ്രീഹരി അതിന്റെ കാരണം മനസ്സിലാക്കി, "ഇത് എന്താണെന്നു?" എന്നോര്മയോടെ ചിന്തിച്ചു. ഉടൻ തന്നെ, മഹാദേവനെ കാണാനാഗ്രഹിച്ച്, മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി. ദൈവത്തെ കണ്ട ശേഷം, കയ്യുമടക്കി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, ഉപമന്യു എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണനുണ്ട്. പാലിനായി തപസ്സിനു മുഴുകി, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ദയവായി, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ അവനെ ഇതിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കണം." വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹേശ്വരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ആ ബാലനെ നിയന്ത്രിക്കും; നീ തിരിച്ച് നിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകുക." ശംഭുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവതകളിൽ പ്രിയങ്കരനായ വിഷ്ണു, അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, തന്റെ ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി. അതിനിടെ, പിനാകധാരിയായ പരമേശ്വരൻ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അവിടെ പോകാൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു. സദാശിവൻ, ദേവതകളും അസുരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹാനാഗന്മാരും ഒപ്പം, സ്വയം അമരാധിപനായ ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, മഹത്തായ ശ്വേതഗജത്തിൽ കയറി, ഉപമന്യുവിന്റെ തപോവനത്തിലേക്ക് എത്തി. ആ മനോഹരമായ ആന, ദിവ്യമായ ചാമരത്തോടെ മഹാദേവനെ വീശി. ഇന്ദ്രനും ശചിയുമൊപ്പം, ഇടതുകൈയിൽ ദീപ്തമായ വെള്ളപ്പടക്കം പിടിച്ചു നിന്നു. സദാശിവൻ ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ, ആ പട്ടംകൊണ്ടു പ്രകാശിച്ചു; മന്ദരപർവതം ചന്ദ്രനാൽ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ. ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, പരമേശ്വരൻ ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ കൃപയോടെ എത്തി. സുപ്രീം ലോർഡായ ശിവനെ ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ കണ്ട ഉപമന്യു, തലവാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു: "ദേവാധിദേവാ, നിങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ എന്റെ ആശ്രമം പാവനമായി. ലോകനാഥനായ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നിങ്ങൾ, നേരിട്ട് ഇവിടെ വന്നതിൽ ഞാൻ ഭാഗ്യവാൻ." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കയ്യുമടക്കി നിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ട ഹരൻ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ, ഗുരുതരമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തോഷവാനാണ്. ഈ തപസ്സിനാൽ, ഭക്തനേ, ഒരു വരം ചോദിക്കു. ധൗമ്യന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ മഹർഷേ, ഞാൻ നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റാം." ഇന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഉപമന്യു കയ്യുമടക്കി മറുപടി പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ശിവഭക്തി വേണം." ഇന്ദ്രൻ, ലോകത്രയാധിപതി, ദേവതകളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ, പറഞ്ഞു: "മഹർഷേ, എന്റെ ഭക്തനാകൂ; എപ്പോഴും എന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കൂ. ഞാൻ നിനക്ക് എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകാം; രൂപരഹിതനായ രുദ്രനെ ഉപേക്ഷിക്കൂ. രൂപരഹിതനായ രുദ്രനിൽ നിന്നു നിനക്ക് എന്ത് പ്രയോജനമുണ്ട്? ദേവതകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട അവൻ അസുരനായി മാറിയിരിക്കുന്നു." ഇത് കേട്ട ഉപമന്യു, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച്, ഇത് ധർമ്മത്തിന് തടസ്സമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: "നീ ഭവനെ അപഹസിക്കുന്ന മനോഭാവത്തിൽ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, പരമേശ്വരനെ നിർഗുണനായി വിവരിച്ചു." "ദേവതകളുടെയും സ്വാമിമാരുടെയും സ്വാമിയായ, ബ്രഹ്മാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും മഹേശ്വരന്റെയും പിതാവായ, പ്രകൃതിയെ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്ന രുദ്രനെ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നില്ല.